ArchivesSolid Joys

22 September : ऐहिक मालमत्ताजाओ, जाओ आप्तजनही सोडूनी

on Share
Like this
Alethia4India
Alethia4India
22 September : ऐहिक मालमत्ताजाओ, जाओ आप्तजनही सोडूनी
Loading
/

पूर्वीचे दिवस आठवा; त्यांमध्यें तुम्हांला प्रकाश मिळाल्यावर तुम्हीं दुःखाबरोबर फार धीराने झोंबी केलीं; कधी विटंबना व संकटे सोसल्याने तुमचा तमाशा झाला; तर कधी अशी दया झालेंल्यांचे तुम्हीं सहभागी झालात. कारण बंदिवानांबरोबर तुम्हीं समदुःखी झालात आणि [स्वर्गात]आपली स्वतःची अधिक चांगली मालमत्ता आपल्याजवळ आहे व ती टिकाऊ आहे, हे समजून तुम्हीं आपल्या मालमत्तेची हानी आनंदाने सोसली. म्हणून आपलें धैर्य सोडू नका, त्याचे प्रतिफळ मोठे आहे. (इब्री 10:32-35)

इब्री 10:32-35 मध्यें उल्लेख केलेंल्यां ख्रिस्ती बांधवांना आपल्याला मौल्यवान प्रीति काय आहे हे शिकवण्याचा पूर्ण अधिकार आहे.

परिस्थिती अशी दिसते : त्यांच्या विश्वासातील सुरुवातीच्या दिवसांत, त्यांच्यापैकीं काहींना त्यांच्या विश्वासामुळें तुरुंगात टाकण्यात आलें. तर काहींवर मोठा कठीण निर्णय घेण्याचा प्रसंग ओढवला : आपण भूमिगत होऊन “सुरक्षित” असावें, कीं आपण तुरुंगात असलेल्या आपल्या बंधू-भगिनींची भेट घेऊन आपला जीव व मालमत्ता धोक्यात घालावींत? त्यांनी प्रीतिचा मार्ग निवडला आणि त्यासाठीं त्यांना जी किंमत मोजावी लागणार होती ती त्यांनी मान्य केलीं.

“कारण बंदिवानांबरोबर तुम्हीं समदुःखी झालात…..आणि तुम्हीं आपल्या मालमत्तेची हानी आनंदाने सोसली.”

तरी त्यांना खरेच हानी झाली का? नाहीं. त्यांनी आपल्या मालमत्तेची हानी सोसली परंतु त्यांतून त्यांना आनंदच प्राप्त झाला! त्यांनी मालमत्तेची हानी आनंदाने सोसली.

एका अर्थाने, त्यांनी स्वतःचा नकार केला. त्यांचा तो नकार खरा आणि मौल्यवान होता. पण दुसऱ्या अर्थाने त्यांनी कसलीही हानी सोसली नव्हती. तर त्यांनी आनंदाचा मार्ग निवडला होता. म्हणजें ज्याप्रमाणें मासेदोनियातील मंडळ्यांना औदार्यपणाची प्रेरणा मिळाली आणि त्यांनी गोरगरीबांना आपल्या दारिद्य्रातही मदत पुरविली, त्याप्रमाणें ह्या ख्रिस्ती लोकांना देखील तुरुंगात असलेल्यांची सेवा करण्याची प्रेरणा मिळाली होती (2 करिंथ 8:1-9. देवामध्यें असलेला त्यांचा आनंद इतरांवरील प्रीति-प्रदर्शनाने ओसंडून वाहत होता.

त्यांनी आपल्या जीवनाकडें पाहिले आणि म्हटले, “परमेश्वराचे टिकाऊ वात्सल्य जीवनाहून उत्तम आहे” (स्तोत्र 63:3 पहा).

त्यांनी आपल्या सर्व मालमत्तेकडें पाहिले आणि म्हटले, “आमच्याकडें स्वतःची अधिक चांगली मालमत्ता आहे व ती यापैकीं कोणत्याही मालमत्तेपेक्षा टिकाऊ आहे” (इब्री 10:34 पहा).

मग त्यांनी एकमेकांकडें पाहिले आणि म्हटले, कदाचित मार्टिन ल्यूथरच्या या लोकप्रिय महान गीतासारखे काहींतरी गायले असेल :

ऐहिक मालमत्ता जाओ,

जाओ आप्तजनही सोडूनी

हे नश्वर जीवन देखील जाओ,

शरीराचा घात ते करतील

तरी देवाचे सत्य कायम राहती

त्याचे राज्य सार्वकालिक

21 September : चिंते विरुद्ध लढण्यासाठीं शस्त्रसामग्री किंवा  दारूगोळा

on Share
Like this
Alethia4India
Alethia4India
21 September : चिंते विरुद्ध लढण्यासाठीं शस्त्रसामग्री किंवा  दारूगोळा
Loading
/

कशाविषयीही चिंताक्रांत होऊ नका, तर सर्व गोष्टींविषयी प्रार्थना व विनंती करून आभारप्रदर्शनासह आपली मागणी देवाला कळवा. (फिलिप्पै 4:6)

आपण आपल्या विनंत्या देवाला कळवतो तेव्हा आपण ज्या गोष्टींसाठीं आभारप्रदर्शन करतो त्यांपैकीं एक म्हणजें त्यानें आम्हांला दिलेंली त्याची अभिवचनें. ही अभिवचनें तोफेत वापरला जाणारा दारूगोळा आहेत जीं चिंतेला जन्म देणाऱ्या अविश्वासाला ध्वस्त करतांत. म्हणून, मी कसा युद्ध करतो ती नीति येथे आहे.

माझी सेवा निरुपयोगी आणि व्यर्थ आहे या विषयीं मी चिंताक्रांत होऊन जातो तेव्हां मी यशया 55:11 मध्यें असलेले अभिवचन घेऊन अविश्वासाशी लढतो. “त्याप्रमाणें माझ्या मुखातून निघणारे वचन होईल; ते माझी इच्छा पूर्ण केल्यावाचून व ज्या कार्यासाठीं मी ते पाठवले ते केल्यावाचून माझ्याकडें विफल होऊन परत येणार नाहीं.”

मी माझे कार्य करण्याच्या बाबतीत अशक्त आहे अशी मला चिंता वाटू लागते, तेव्हा मी ख्रिस्तानें दिलेंलें हे अभिवचन घेऊन अविश्वासाशी लढतो, “माझी कृपा तुला पुरेशी आहे; कारण अशक्तपणातच माझी शक्ती पूर्णतेस येते” (2 करिंथ 12:9).

मला भविष्याविषयी निर्णय घ्यायचे असतांत आणि मी त्यांविषयी चिंताग्रस्त असतो, तेव्हा मी हे अभिवचन घेऊन अविश्वासाशी लढतो, “मी तुला बोध करीन; ज्या मार्गाने तुला गेले पाहिजे त्याचे शिक्षण तुला देईन; मी आपली दृष्टी तुझ्यावर ठेवून तुला बुद्धिवाद सांगेन” (स्तोत्र 32:8).

जेव्हां मीं माझ्या विरोधकांना तोंड देण्याविषयीं चिंताक्रांत असतो, तेव्हा मी हे अभिवचन घेऊन अविश्वासाशी लढतो, “देव आपल्याला अनुकूल असल्यास आपल्याला प्रतिकूल कोण?” (रोमकरांस 8:31).

मी ज्यांच्यावर प्रीति करतो त्यांच्या कल्याणासाठीं मीं चिंताक्रांत असतो, तेव्हा मी हे अभिवचन घेऊन अविश्वासाशी लढतो कीं, मीं वाईट असताना आपल्या मुलाबाळांना चांगल्या देणग्या देणें मला समजते, “तर तुमच्या स्वर्गातील पित्याजवळ जे मागतांत त्यांना तो किती विशेषेकरून चांगल्या देणग्या देईल!” (मत्तय 7:11).

आणि मी माझे आध्यात्मिक जीवन स्थिर राखण्यासाठीं स्वतःला हे अभिवचन स्मरण देऊन लढतो कीं ज्याने ज्याने ख्रिस्ताकरितां आपलें घर किंवा भाऊ किंवा बहिणी किंवा आई किंवा वडील किंवा मुले किंवा शेती सोडली आहे, “अशा प्रत्येकाला सांप्रतकाळी छळणुकींबरोबर शंभरपटीने घरे, भाऊ, बहिणी, आया, मुले, शेते आणि येणार्‍या युगात सार्वकालिक जीवन मिळाल्याशिवाय राहणार नाहीं” (मार्क 10:29-30).

जेव्हा मी आजारी असण्याविषयीं चिंताक्रांत होतो, तेव्हा मी हे अभिवचन घेऊन अविश्वासाशी लढतो, “नीतिमानाला फार कष्ट होतांत, तरी परमेश्वर त्या सर्वांतून त्याला सोडवतो” (स्तोत्र 34:19).

आणि मी थरथर कापत हे अभिवचन स्मरण करतो : “कीं, संकटाने धीर, धीराने शील व शीलाने आशा निर्माण होते; आणि ‘आशा लाजवत नाहीं;’ कारण आपल्याला दिलेंल्या पवित्र आत्म्याच्या द्वारे आपल्या अंतःकरणात देवाच्या प्रीतिचा वर्षाव झाला आहे” (रोमकरांस 5:3-5).

20 September : खरेखुरे सौख्यवादी नाहीं

on Share
Like this
Alethia4India
Alethia4India
20 September : खरेखुरे सौख्यवादी नाहीं
Loading
/

“पृथ्वीवर आपल्यासाठीं संपत्ती साठवू नका; तेथे कसर व जंग खाऊन नाश करतांत आणि चोर घर फोडून चोरी करतांत; तर स्वर्गात आपल्यासाठीं संपत्ती साठवा; तेथे कसर व जंग खाऊन नाश करत नाहींत व चोर घरफोडी करत नाहींत व चोरीही करत नाहींत.” (मत्तय 6:19-20)

देशाच्या राष्ट्रीय बँकांतून मोठ्याने ओरडून सांगणें आवश्यक असलेला संदेश हा आहे: जगिक मनुष्या, तू खराखुरा सौख्यवादी नाहींस!

ज्यां वाढत्या महागाईचे भक्ष बनतांत आणि ज्यांना मृत्यूचा जंग लागतो अशा किरकोळ आनंद देणाऱ्या गोष्टींत समाधानी राहणें सोडा. गुंतवणूक करायची असेल तर ती उच्च-उत्पन्न देणाऱ्या स्वर्गातील दैवी विम्यात करा जिथें तुमचे धन पूर्णपणें सुरक्षित राहते.

भौतिक सुखसोयी आणि सुरक्षितता आणि रोमांचक आनंद अशा नश्वर गोष्टींसाठीं आपलें आयुष्य घालवणें म्हणजें पैसे उंदराच्या छिद्रांत टाकण्यासारखे आहे. परंतु प्रीतिचे जे श्रम त्यांत जर आपण आपलें आयुष्य गुंतवतो तर शेवटी अतुल्य आणि सार्वकालिक अश्या मोठ्या आनंदाचा लाभांश मिळतो:

“जे तुमचे आहे ते विकून दानधर्म करा; तसेच स्वर्गातील अक्षय धनाच्या जीर्ण न होणार्‍या थैल्या आपणांसाठीं करून ठेवा; तेथे चोर येत नाहीं व कसर लागत नाहीं” (लूक 12:33).

हा उपदेश उत्तम गोष्टींची बातमी आहे : ख्रिस्ताकडें या, ज्याच्या सान्निध्यात पूर्णानंद आणि सौख्ये सदोदित आहेत. खरे ख्रिस्ती सौख्यवादी बनण्यासाठीं श्रम घ्या. कारण परमेश्वर बोलला आहे: ऐशोआरामात जगण्यापेक्षा प्रीति करणें अधिक धन्य आहे! सांप्रतकाळी अति धन्य आणि येणाऱ्या युगात सर्वकाळासाठीं धन्य.

19 September : आम्हांला मिळालेला अवर्णनीय विशेषाधिकार

on Share
Like this
Alethia4India
Alethia4India
19 September : आम्हांला मिळालेला अवर्णनीय विशेषाधिकार
Loading
/

देव मोशेला म्हणाला, “मीं आहें तो आहें.” (निर्गम 3:14)

“मीं आहें तो आहें” (I AM WHO I AM) या पराक्रमी नावाची एक अभिव्यक्ती म्हणजें ही कीं हा अविनाशी, अद्वितीय, सर्वकाहीं पूर्वनियोजित करणारा देव येशू ख्रिस्तामध्यें प्रकट होऊन आपल्याजवळ आला आहे.

योहान 8:56-58 मध्यें येशू यहुदी पुढाऱ्यांनी त्याच्या केलेंल्यां टीकेला उत्तर देत आहे. तो म्हणतो, “तुमचा बाप अब्राहाम माझा दिवस पाहण्यासाठीं उल्लसित झाला; तो त्यानें पाहिला व त्याला हर्ष झाला.” तेव्हा यहूदी त्याला म्हणाले, “तुम्हांला अजून पन्नास वर्षे झाली नाहींत आणि तुम्हीं अब्राहामाला पाहिले आहे काय?” येशू त्यांना म्हणाला, “मी तुम्हांला खचीत खचीत सांगतो, अब्राहामाचा जन्म झाला त्यापूर्वी मी आहे.”

येशू ह्याहीपेक्षा गौरवी शब्द बोलू शकला असता का? जेव्हा येशू म्हणाला, “अब्राहामाचा जन्म झाला त्यापूर्वी मी आहे,” तेव्हा त्यानें देवाच्या नावाला लागू होणारे असें महान परम सत्य स्वतःसाठीं वापरलें, जो नम्र होऊन दासाचे स्वरूप घेऊन आला, ज्याने आमच्या सर्व अपराधांसाठीं प्रायश्चित करण्यासाठीं स्वतःला अर्पण केलें, आणि आपल्यासाठीं मार्ग मोकळा केला, जेणेंकरून आपल्याला यापुढे कोणतीही भीती न बाळगता या अविनाशी, अद्वितीय, सर्वसमर्थ देवाचा महिमा पाहता यावा.

आपण जें देवापासून जन्मलेलें आहों त्यां आपणाला येशू ख्रिस्ताद्वारे परमेश्वर – जो महान “मीं आहें तो आहें” म्हणजें प्रत्यक्ष देव – त्याला आपला पिता म्हणून ओळखण्याचा अवर्णनीय विशेषाधिकार मिळाला आहे :

  • जो आहे
  • जो स्वतःच्या व्यक्तिमत्वाचा आणि सामर्थ्याचा कर्ता आहे
  • जो कधीही बदलत नाहीं
  • जो या विश्वात असलेल्या सर्व शक्तींचा आणि सर्व उर्जेंचा प्रवाह आहे
  • आणि ज्याचे प्रतिबिंब या संपूर्ण सृष्टीला आपल्या जीवनातून प्रकट करणें अगत्याचे आहे.

देव करो, ज्यांना देवाच्या नावाची ओळख झालेंली आहे त्यांनी त्याजवर आपला भाव ठेवावा (स्तोत्र 9:10).

18 September : एकमेव खरे स्वातंत्र्य

on Share
Like this
Alethia4India
Alethia4India
18 September : एकमेव खरे स्वातंत्र्य
Loading
/

“जीविताची आवड धरून, चांगले दिवस पाहावे, अशी ज्याची इच्छा असेल. . . त्यानें वाइटाकडें पाठ फिरवून बरे ते करावे.” (1 पेत्र 3:10-11)

खरे स्वातंत्र्य म्हणजें काय? तुम्हीं स्वतंत्र आहांत का?

जर तुम्हीं पूर्णपणें स्वतंत्र आहांत, तर येथे अशा चार गोष्टी आहेंत ज्यां तुमच्या बाबतींत सत्य असायला पाहिजेत.

  1. जर तुम्हांला एखादी गोष्ट करण्याची इच्छा नसेल, तर तुम्हीं ती करण्यास पूर्णपणें स्वतंत्र नाहीं. ओह, तुम्हांला जे करावेसे वाटत नाहीं ते करण्याची इच्छाशक्ती तुमच्याकडें असू शकते, परंतु आपण याला खरे स्वातंत्र्य म्हणत नाहीं. आपल्याला ज्या प्रकारे जीवन जगायचे आहे हे ते नाहीं. आपण एका अशा बंधनांत आणि दबावात असतो जे आपल्याला नको आहे.
  2. आणि जर तुम्हांला एखादी गोष्ट करण्याची इच्छा असेल, परंतु ती साध्य करण्याची शक्ती मात्र नसेल, तर तुम्हीं ती करण्यास पूर्णपणें स्वतंत्र नाहीं.
  3. आणि जर तुम्हांला एखादी गोष्ट करण्याची इच्छा आणि शक्ती ह्या दोन्ही असतील, परंतु ती करण्याची संधीच जर नसेल, तर तुम्हीं ती करण्यास पूर्णपणें स्वतंत्र नाहीं.
  4. आणि जर तुम्हांला एखादी गोष्ट करण्याची इच्छा असेल, आणि ती करण्याची शक्ती असेल, आणि ती करण्याची संधीही असेल, परंतु शेवटी ती तुमचा नाश करत असेल, तर जेव्हां तुम्हीं ती करता, तुम्हीं पूर्णपणें स्वतंत्र नाहीं —जे खरे स्वात्यंत्र आहे, त्यानुसार नक्कीच स्वतंत्र नाहीं.

जर पूर्णपणें स्वतंत्र व्हावयाचे असेल, तर आपल्याजवळ ती इच्छा, ती शक्ती आणि ती संधी आवश्यक आहे ज्यां द्वारे साध्य केलेंल्यां गोष्टीं आपल्याला सर्वकाळचा आनंद देतील. म्हणजें पश्चात्ताप होणार नाहीं. आणि केवळ येशू, जो देवाचा पुत्र जो मरण पावला आणि आपल्यासाठीं पुन्हा उठला, तोच हे शक्य करू शकतो.

जर पुत्र तुम्हांला बंधमुक्त करील तर तुम्हीं खरेखुरे बंधमुक्त व्हाल (योहान 8:36).

17 September : गडगडाटी वादळांत देवाची उपासना करा.

on Share
Like this
Alethia4India
Alethia4India
17 September : गडगडाटी वादळांत देवाची उपासना करा.
Loading
/

“कारण जशी वीज आकाशाच्या एका बाजूस चमकून दुसर्‍या बाजूपर्यंत प्रकाशते, तसेच मनुष्याच्या पुत्राचेही त्याच्या दिवशी होईल.” (लूक 17:24)

मी एकदा रात्री शिकागोहून मिनियापोलिसला जात होतो, आणि विमानात जवळजवळ एकटाच होतो. पायलटने जाहीर केलें कीं मिशिगन सरोवर आणि विस्कॉन्सिनमध्यें गडगडाटी वादळ आहे. गोंधळ होऊं नये म्हणून तो विमान पश्चिमेकडें स्कर्ट करायचा.

मी विमानाच्या पूर्वेकडें असलेल्या घनदाट काळोखाकडें पाहत बसलो असताना, अचानक संपूर्ण आकाश प्रकाशाने चकाकले आणि विमानाच्या खाली चार मैलांवर पांढऱ्या ढगांची एक पोकळ पडली व लगेच नाहींशी झाली.

एका सेकंदानंतर, क्षितिजावर उत्तरेकडून दक्षिणेंकडें प्रकाशाचा एक विशाल पांढरा बोगदा फुटला आणि पुन्हा घनदाट काळोखांत नाहींसा झाला. लगेच त्या गडगडाटी विजांची सर स्थिरावली , ज्यामुळें ढगांच्या अथांगातून आणि ढगांच्या दूरच्या पांढऱ्या पर्वतांच्या मागे प्रकाशाचे ज्वालामुखी फुटलेलें दिसू लागलें.

मी अक्षरशः अविश्वासाने डोके हलवत बसलो, आणि ओरडू लागलो, हे परमेश्वरा, जर या तुझ्या तलवारीला धारदार करतांना उडणाऱ्या केवळ ठिणग्यामात्र असतील, तर तुझ्या प्रकट होण्याचा दिवस कसा असेल! आणि मला ख्रिस्ताचे शब्द आठवले : “जशी वीज आकाशाच्या एका बाजूस चमकून दुसर्‍या बाजूपर्यंत प्रकाशते, तसेच मनुष्याच्या पुत्राचेही त्याच्या दिवशी होईल” (लूक 17:24).

आताही ते दृश्य आठवत असताना माझे मुख त्याच्या गौरवाच्या शब्दांनी भरून जाते. मी देवाचे आभार मानतो कीं त्यानें माझ्या अंतःकरणात त्याच्या प्रकट होण्याची, त्याला पाहण्याची आणि ख्रिस्ती परमानंदाच्या मेजवानीला बसून गौरवाच्या राजाची उपासना करण्याची इच्छा वारंवार जागृत केलीं आहे. तो मैफिल हॉल खूप मोठा आहे. या.

16 September : जिवाची अंतिम मेजवानी

on Share
Like this
Alethia4India
Alethia4India
16 September : जिवाची अंतिम मेजवानी
Loading
/

परमेश्वराजवळ मी एक वरदान मागितले, त्याच्या प्राप्तीसाठीं मी झटेन; ते हे कीं, आयुष्यभर परमेश्वराच्या घरात माझी वस्ती व्हावी; म्हणजें मी परमेश्वराचे मनोहर रूप पाहत राहीन व त्याच्या मंदिरात ध्यान करीन. (स्तोत्र 27:4)

भग्न व अनुतप्त आत्म्याला देव प्रतिसाद देणार नाहीं हे अशक्य आहे. तो धाव घेतो आणि आमचे पापाचे ओझे उचलतो आणि आमची अंत:करणें आनंद व उपकारस्तुतीनें भरतो. “तू माझा विलाप दूर करून मला नाचायला लावले आहेस; तू माझे गोणताट काढून मला हर्षरूपी वस्त्र नेसवले आहेस; ह्यासाठीं कीं माझ्या आत्म्याने तुझे गुणगान गावे, गप्प राहू नये; हे परमेश्वरा, माझ्या देवा, मी सर्वकाळ तुझे उपकारस्मरण करीन!” (स्तोत्र 30:11-12).

पण आपला हा आनंद आम्हांवर केवळ पूर्वी झालेंल्यां कृपेच्या कृतज्ञतेतून येत नाहीं. तर हा आनंद आम्हीं ज्यां भावी कृपेवर आशा ठेवितो त्यांतून सुद्धा येतो : “हे माझ्या जिवा, तू का खिन्न झालास? तू आतल्या आत का तळमळत आहेस? देवाची आशा धर; तो मला दर्शन देऊन माझा उद्धार करतो, म्हणून मी त्याचे पुनरपि गुणगान गाईन.” (स्तोत्र 42:5-6).

“मी याहवेहची वाट पाहतो, मोठ्या अपेक्षेने माझा जीव वाट पाहतो, आणि मी माझी आशा त्याच्या वचनावर टाकली आहे” (स्तोत्र 130:5-अनुवादक).

शेवटी, भग्न व अनुतप्त हृदय हे देवाकडून मिळणाऱ्या कोणत्याही चांगल्या दानांसाठीं नाहीं तर स्वतः देवासाठीं लुसलुसते. त्याचे दर्शन घेणें आणि त्याला ओळखणें व त्याच्या उपस्थितीत राहणें ही आमच्या जिवाची अंतिम मेजवानी आहे. यापलीकडें कोणताही शोधाशोध शिल्लक राहत नाहीं. माझ्याकडें शब्द नाहीं. आपण आपल्या शब्दांत ह्याला आनंद, हर्ष, सुख म्हणतो. परंतु हे केवळ त्या अकथनीय अनुभवाचे दुर्बळ सूचकमात्र आहेत :

“परमेश्वराजवळ मी एक वरदान मागितले, त्याच्या प्राप्तीसाठीं मी झटेन; ते हे कीं, आयुष्यभर परमेश्वराच्या घरात माझी वस्ती व्हावी; म्हणजें मी परमेश्वराचे मनोहर रूप पाहत राहीन व त्याच्या मंदिरात ध्यान करीन.” (स्तोत्र 27:4)

“तुझ्या सान्निध्यात पूर्णानंद आहे; तुझ्या उजव्या हातांत सौख्ये सदोदित आहेत” (स्तोत्र 16:11).

“परमेश्वराच्या ठायीं तुला आनंद होईल” (स्तोत्र 37:4).

15 September : एकमेव अक्षय आनंद

on Share
Like this
Alethia4India
Alethia4India
15 September : एकमेव अक्षय आनंद
Loading
/

“ह्याप्रमाणें तुम्हांला आता दुःख झालें आहे; तरी मी तुम्हांला पुन्हा भेटेन, आणि तुमचे अंतःकरण आनंदित होईल व तुमचा आनंद तुमच्यापासून कोणी काढून घेणार नाहीं.” (योहान 16:22)

“तुमचा आनंद तुमच्यापासून कोणी काढून घेणार नाहीं” कारण तुमचा आनंद हा येशूच्या सहवासातून येतो, आणि येशूच्या पुनरुत्थानाचा अर्थ असा कीं तुम्हांला कधीही मरण येणार नाहीं; तुम्हांला त्याच्यापासून कधीही विभक्त केलें जाणार नाहीं. 

तर मग, तुमचा आनंद तुमच्यापासून कधीही काढून घेतला जाणार नाहीं असे जर आहे तर दोन गोष्टी खऱ्या असणें साहजिक आहे. एक म्हणजें तुमच्या आनंदाचा झरा सर्वकाळासाठीं अक्षय आहे, आणि दुसरे म्हणजें तुम्हीं देखील अक्षय आहांत. जर तुम्हीं किंवा तुमच्या आनंदाचा झरा जर नश्वर आहांत तर तुमचा आनंद तुमच्यापासून काढून घेतला जाईल.

आणि हो, किती लोक असे आहेत जे नुसता नश्वरतेंत समाधानी होऊन बसले आहेत! ते म्हणतांत, खा, प्या आणि आनंद करा, कारण उद्या तर आपण मरणारच आहोत, बस, हेच आयुष्य आहे (लूक 12:19). अन्न हे अक्षय नाहीं आणि मीही अक्षय नाहीं. तेव्हा आपल्याला शक्य होईल तितका आपण खाण्या-पिण्याचा पुरेपूर फायदा घेऊ या. काय ही शोकांतिका!

जर तुम्हीं अशा विचारसरणीच्या परीक्षेत पडत असाल, तर मग माझी तुम्हांला कळकळीची विनंती आहे कीं तुम्हीं शक्य तितक्या गांभीर्याने यावर विचार करा कीं जर तुमचा आनंद हा येशूच्या सहवासातून येत आहे तर, “तुमचा आनंद तुमच्यापासून कोणी काढून घेणार नाहीं” – या जीवनातही नाहीं, व येण्याऱ्या जीवनातही नाहीं.

मरण, जीवन, देवदूत, अधिपती, वर्तमानकाळच्या गोष्टी, भविष्यकाळच्या गोष्टी, बले, उंची, खोली, किंवा दुसरी कोणतीही सृष्ट वस्तू, ख्रिस्त येशू आपला प्रभू ह्याच्यामध्यें असलेल्या आनंदपासून आपल्याला विभक्त करायला समर्थ होणार नाहीं (रोमकरांस 8:38-39).

येशूच्या सहवासांत असण्याचा जो आनंद आहे त्याची साखळी आतापासून अनंतकाळापर्यंत अखंड अशी आहे; ती तोडली जाऊ शकत नाहीं – त्याच्या मरणानेही नाहीं, वा आमच्या मरणानेही नाहीं.

14 September : देव तुमची सर्व गरज भागवील

on Share
Like this
Alethia4India
Alethia4India
14 September : देव तुमची सर्व गरज भागवील
Loading
/

माझा देव ख्रिस्त येशूमधील त्याच्या वैभवशाली समृद्धीनुसार तुमची सर्व गरज भागवील. (फिलिप्पै 4:19 RV-BSI)

फिलिप्पैकर 4:6 मध्यें, पौल म्हणतो, “कशाविषयीही चिंताक्रांत होऊ नका, तर सर्व गोष्टींविषयी प्रार्थना व विनंती करून आभारप्रदर्शनासह आपली मागणी देवाला कळवा.” आणि मग (केवळ 13 वचनांनंतर), फिलिप्पै 4:19 मध्यें तो चिंतामुक्त करणारे असे भावी कृपेविषयीचे अभिवचन देतो : “माझा देव ख्रिस्त येशूमधील त्याच्या वैभवशाली समृद्धीनुसार तुमची सर्व गरज भागवील.”

जर आपण भावी कृपेच्या या अभिवचनावरील विश्वासाने जगतो, तर चिंतेला निभाव करणें खूप कठीण होईल. देवाची “वैभवशाली समृद्धी” अक्षय आहे. आपण आपल्या भविष्याविषयी चिंताक्रांत होऊ नये अशी त्याची खरोखर इच्छा आहे.

पौलाने आपल्यासाठीं मांडलेल्या ह्या धोरणावर आपण चालावें. आपण भावी कृपेचे हे अभिवचन दृढ धरूनच चिंतारूपी अविश्वासाशी सुयुद्ध केलें पाहिजे.

जेव्हा मी एखादी धोकादायक नवी सेवा किंवा सार्वजनिक सभा यांविषयी चिंताक्रांत होऊन जातो, तेव्हा मी नेहमीच माझी जी सर्वात जास्त उपयोगांत आणली जाणारी अभिवचने आहेंत त्यांपैकीं एक म्हणजें यशया 41:10 हे अभिवचन घेऊन अविश्वासाशी लढा देतो.

ज्या दिवशी मी पुढील तीन वर्षे जर्मनीत जाऊन राहण्यासाठीं अमेरिकेहून निघालो त्यावेळी माझ्या वडिलांनी मला दूरध्वनीवरून फोन करून हेच अभिवचन दिलें होते. प्रचंड ताणतणावातून बाहेर निघण्यासाठीं मी सलग तीन वर्षें हेच अभिवचन स्वतःला पाचशे वेळा तरी वाचून दाखविले असेल. “तू भिऊ नकोस, कारण मी तुझ्याबरोबर आहे, घाबरू नकोस, कारण मी तुझा देव आहे; मी तुला शक्ती देतो, मी तुझे साहाय्यही करता, मी आपल्या नीतिमत्तेच्या उजव्या हाताने तुला सावरतो.”

मी हे अभिवचन घेऊन इतक्या वेळा चिंतेशी लढा दिला आहे कीं जेव्हा माझे मन कोणताही विचार करित नसते, तेव्हा जो आवाज मला माझ्या मनांत ऐकू येतो तो यशया 41:10 चा आवाज असतो.

13 September : चिंता न करण्याची 7 कारणें, भाग 3

on Share
Like this
Alethia4India
Alethia4India
13 September : चिंता न करण्याची 7 कारणें, भाग 3
Loading
/

“ह्यास्तव ‘काय खावे? काय प्यावे? काय पांघरावे?’ असे म्हणत चिंता करत बसू नका. (कारण ह्या सर्व गोष्टी मिळवण्याची धडपड परराष्ट्रीय लोक करत असतांत.) तुम्हांला ह्या सर्वांची गरज आहे हे तुमचा स्वर्गीय पिता जाणून आहे. तर तुम्हीं पहिल्याने देवाचे राज्य व त्याचे नीतिमत्त्व मिळवण्यास झटा म्हणजें त्यांच्याबरोबर ह्याही सर्व गोष्टी तुम्हांला मिळतील. ह्यास्तव उद्याची चिंता करू नका, कारण उद्याची चिंता उद्याला; ज्या दिवसाचे दुःख त्या दिवसाला पुरे.” (मत्तय 6:31-34)

आपण गेल्या दोन दिवसांत पाहिले आहे कीं मत्तय 6:25-34 मध्यें येशूनें योजिलेली अशी किमान सात अभिवचनें आहेंत, जी आम्हांला विश्वासासंबंधीचे जे सुयुद्ध ते लढण्यास आणि चिंतामुक्त होण्यास मोठे सहाय्य पुरवितांत. आज आपण अंतिम तीन अभिवचने पाहूं.

अभिवचन #5: “ह्यास्तव ‘काय खावे? काय प्यावे? काय पांघरावे?’ असे म्हणत चिंता करत बसू नका. (कारण ह्या सर्व गोष्टी मिळवण्याची धडपड परराष्ट्रीय लोक करत असतांत.) तुम्हांला ह्या सर्वांची गरज आहे हे तुमचा स्वर्गीय पिता जाणून आहे.” (मत्तय 6:31-32)

देवाला तुमच्या गरजां माहित नाहीं असे समजू नका. तो त्यां सर्व गरजां जाणून आहे. शिवाय तो “तुमचा स्वर्गीय पिता” आहे. तो तटस्थ किंवा बेपर्वा अशी भूमिका घेऊन दुरू उभा राहून पाहत नाहीं. तो काळजी करतो. त्यानें ठरविलेल्या योग्य वेळी तो तुमच्या गरजां भागविल.

अभिवचन # 6: “तर तुम्हीं पहिल्याने देवाचे राज्य व त्याचे नीतिमत्त्व मिळवण्यास झटा म्हणजें त्यांच्याबरोबर ह्याही सर्व गोष्टी तुम्हांला मिळतील.” (मत्तय 6:33)

जर तुम्हीं तुमच्या खाजगी भौतिक गरजांविषयी चिंता करित बसण्याऐवजी, या जगात त्याचा उद्देश्य सिद्धीस न्यावयांस त्याच्या नामास्तव स्वतःचे जीवन ओतून द्याल तर त्याचा उद्देश्य सिद्धीस न्यावयांस आणि त्याचे गौरव व्हावे म्हणून तुमच्याकडें सर्व काहीं आहे याची खात्री तो स्वतः करून घेईल. “ह्याही सर्व गोष्टी तुम्हांला मिळतील.” म्हणजें काय खावे, काय प्यावे, काय पांघरावे त्यां सर्व गरजां- आणि त्याचबरोबर इतर गरजां देखील – ज्यां तुम्हांला त्याची इच्छा पूर्ण करण्यांसाठीं आणि त्याचे गौरव करण्यासाठीं आवश्यक आहेत. याचा अर्थ असा असू शकतो कीं तुम्हीं त्याच्यासाठीं मरावे हा त्याचा उद्देश आहे, परंतु तो त्याच्या गौरवासाठीं तुम्हांला आवश्यक असलेल्या सर्व गोष्टी पुरवील.

हे अगदी रोमकरांस 8:32 मध्यें असलेल्या अभिवचनासारखे आहे, “[देव] त्याच्या [ख्रिस्ता] बरोबर आपल्याला सर्वकाहीं कसे देणार नाहीं?” मग पुढे असे लिहिले आहे, “ख्रिस्ताच्या प्रीतिपासून कोण आपल्याला वेगळे करील? संकट किंवा दुःख, पाठलाग, भूक किंवा नग्नता, आपत्ती किंवा तलवार करील काय?  कारण पवित्र शास्त्रात असे लिहिले आहे कीं, ‘तुझ्याकरता आम्हीं दिवसभर मारले जात आहोत, आम्हीं वधाच्या मेंढराप्रमाणें गणलेले आहोत.’ पण ज्याने आपल्यावर प्रीति केलीं, त्याच्याद्वारे या सर्व गोष्टींत आपण महाविजयी ठरतो.” (रोमकरांस 8:35-37). भूक किंवा नग्नता यां येऊ शकतांत. परंतु आपल्याला यां सर्व गोष्टींत महाविजयी होण्यासाठीं आवश्यक असलेल्यां सर्व वस्तु आपल्याकडें असतील.

अभिवचन # 7: “ह्यास्तव उद्याची चिंता करू नका, कारण उद्याची चिंता उद्याला; ज्या दिवसाचे दुःख त्या दिवसाला पुरे.” (मत्तय 6:34)

तुमची कसोटी तुमच्या शक्तीपलीकडें कधीही होऊं नये याची देव खात्री करून घेतो (1 करिंथ 10:13). तो तुमच्याठायीं आपलें कार्य सिद्धीस नेईल, जेणेंकरून तुमचे “सामर्थ्य आयुष्यभर कायम” राहावे (अनुवाद 33:25).

प्रत्येक दिवसाचे दुःख हे त्या दिवसाला ठरविलेले आहे. परंतु त्याच्या करुणेंमुळें ते दुख तुमच्या शक्तीपलीकडें कधीही जात नाहीं. आमच्यावर दररोज करुणा केलीं जाईल जी रोज सकाळी नवी होते – आणि ती त्या दिवसाच्या दुखासाठीं पुरे आहे (विलाप 3:22-23). तो तुमच्याकडून असे कोणतेही चांगले काम करून घेणार नाहीं जे सिद्धीस नेण्यांस तो स्वतः तुम्हांला आवश्यक असलेली सर्व कृपा पुरवणार नाहीं (2 करिंथ 9:8).