“परराष्ट्रीयांतून आपल्या नावाकरता काही लोक काढून घ्यावेत म्हणून देवानें त्यांची भेट कशी घेतली, हे शिमोनाने सांगितले आहे.” ( प्रेषितांची कृत्ये 15:14 )
देवाच्या नावाच्या केंद्रीयतेवर जास्त जोर दिला गेला असें म्हणणे क्वचितच शक्य आहे, म्हणजें मंडळीच्या सुवार्ता कार्यातील प्रेरणेसाठीं देवाच्या कींर्तीचे महत्व खूप आहे.
जेव्हां प्रेषितांची कृत्ये 10 मध्यें अशुद्ध प्राण्यांच्या दृष्टांताने पेत्राच्या जगाची उलथा पालथ झाली, आणि देवानें त्याला धडा दिला कीं त्यांने यहुदीं बरोबर परराष्ट्रीयांना देखील सुवार्ता सांगायची आहे तेव्हां तो यरूशलेमात परत गेला आणि इतर प्रेषितांना सांगू लागला कीं हे सर्व देवाच्या त्याच्या नावासाठीं असलेल्या आवेशामुळें आहे. आपल्याला हे ठाऊक आहे कारण याकोबाने त्याच्या संदेशाचा सारांश अश्या प्रकारे केला, ‘मग त्यांचे भाषण संपल्यावर याकोब म्हणाला, “बंधुजनहो, माझे ऐका. परराष्ट्रीयांतून आपल्या नावाकरता काही लोक काढून घ्यावेत म्हणून देवानें त्यांची भेट कशी घेतली, हे शिमोनाने सांगितले आहे.” ( प्रेषितांची कृत्ये 15:13-14 ).
पेत्राचे हे म्हणणे कीं देवाच्या उद्देशासाठीं तो त्याच्या नावाकरिता लोक एकत्र करत आहे; यामध्यें आश्चर्य नाहीं कारण प्रभू येशूनें काही वर्षापूर्वी पेत्राला कधीच विसरता न येणारा धडा दिला होता.
तुम्हाला आठवत असेंल, जेव्हां एक श्रीमंत तरुण येशूच्या मागे जाण्यांस नकार करून माघारी फिरून निघून गेला, तेव्हां पेत्राने त्याला म्हटले, “पाहा, आम्हीं सर्व सोडून आपल्यामागे आलो आहोत, [ या श्रीमंत मनुष्याप्रमाणे नाहीं ] तर आम्हांला काय मिळणार?” (मत्तय 19:27). येशूनें सौम्य रीतीने त्याची कानउघाडणी केलीं, त्याला हे म्हणायचे होते कीं, मनुष्याच्या पुत्राच्या नावासाठीं जगत असताना कोणतेच बलिदान सर्वोत्तम नाहीं. तो म्हणाला, “आणखी ज्या कोणी घरे, भाऊ, बहिणी, बाप, आई, मुले किंवा शेते माझ्या नावाकरता सोडली आहेत त्याला शंभरपटीने मिळून सार्वकालिक जीवन हे वतन मिळेल” ( मत्तय 19:29).
येथें सत्य अगदी स्पष्ट आहे : देव त्याच्या सर्वसमर्थ आनंदानिशी विश्वव्यापी उद्देशाने, सर्व जाती, भाषा आणि राष्ट्रांतून त्याच्या नावासाठीं लोक एकत्र करण्याच्या हेतूने शोध करीत आहे ( प्रकटीकरण 5:9; 7:9). राष्ट्रांमध्यें त्याच्या नावाची कींर्ती व्हावीं म्हणून त्याच्यामध्यें न विझणारा आवेश आहे.
म्हणून, जेव्हां आपण आपल्या प्रीतिची त्याच्या इच्छे बरोबर सांगड घालतो, आणी त्याच्या नावाकरिता जगिक प्रसिद्धी आणि सुख सोडून त्याच्या जागतिक उद्देशात सामील होतो, तेव्हां देवाची सर्वसमर्थ वचनबद्धता आपल्या पुढे एका निशाण्याप्रमाणे जाते, आणि जरी आपल्याला खूप संकटातून जावे लागले तरी आपण अपयशी होऊ शकत नाहीं ( प्रेषित 14:22; रोम 8:35-39).
