ArchivesAlethia4India

20 March : येशू ह्या क्षणासाठींच मरण पावला

Alethia4India
Alethia4India
20 March : येशू ह्या क्षणासाठींच मरण पावला
Loading
/

मी ख्रिस्ताबरोबर वधस्तंभावर खिळलेला आहे; आणि मी जगतो असे नाहीं, तर ख्रिस्त माझ्या ठायी जगतो; आणि आता देहामध्यें जे माझे जीवित आहे ते देवाच्या पुत्राच्या विश्वासाच्या योगाने आहे, त्यानें माझ्यावर प्रीति केलीं व स्वत:ला माझ्याकरिता दिले.” (गलतीकरास पत्र 2:20)

आज सकाळी 4:59 वाजता जेव्हां अलार्म वाजला, माझ्या मनात क्षणार्धात एक विचार आला, मला मरणाची वास्तविकता आणि पूर्णतः पवित्र देवासमोर उभे राहण्याचा विचार आला, जिथे माझ्या जीवनाशिवाय प्रशंसनीय माझ्याकडें काहींच नाहीं.

या गोष्टीचे भय केवळ एका वास्तविकतेच्या प्रकाशाने नाहींसे झाले : येशू ख्रिस्त याच क्षणासाठीं मरण पावला.

मग तो विचार निघून गेला.

याचा तत्काळ अर्थ मी अश्याप्रकारे घेतला : एखाद्याचे तारण होते तेव्हां जे होते त्याचें हे सार आहे. अश्या प्रकारेच येशू हा खरा आहे याचा शोध लागतो. अश्याच प्रकारे एखादा व्यक्ति ख्रिस्ताची प्रीति त्याच्या अंतकरणांत जतन करून ठेवतो. अचानक, पाहिल्यांदाच त्यांना विचार येतो आणि दोष-भावनेसह देवाला भेटायचे निर्विवाद सत्य, ते त्यांच्या हृदयाच्या नेत्राने पाहू व समजू शकतात.

त्या दृष्टांताचा दणका अंत:करणाला छिन्नभिन्न करणारा आहे. यामुळे आपल्यांला जाणीव होते कीं आपली एकमेव आशा केवळ एक मध्यस्थच आहे. आपण जर स्वतःच्या बळावर एकटे उभे राहतो, तेहि स्वतःची वाखाणी किंवा कौतुक करण्यासारखे आपल्यांत काहींही नसतांना, आहे ते केवळ पापी जीवन, तर आपण पूर्णपणे हरवलेलो आहोंत. जर या देवाच्या सान्निध्यात अनंतकाळाची काहीं आशा असेल, तर आपल्यांला एका उद्धारकर्त्याची, आपले स्थानापन्न म्हणून उभा राहानार्याची, तारणकर्त्याची गरज लागेल.

ह्या भयानक अडचणीच्या वेळी, ख्रिस्ताच्या सुवार्तेवांचून कोणतीच गोष्ट प्रकाशमान वाटत नाहीं- “त्यानें माझ्यावर प्रीति केलीं व स्वत:ला माझ्याकरिता दिले” (गलती 2:20). एका क्षणार्धात तो तिथें प्रकट होण्यापूर्वी, मला न्यायाच्या वेळेचा सर्व गिळंकृत करणारा अंधकार आणि त्याची भयानकता दिसून आली- हा ईश्वरविज्ञानी निष्कर्ष नाहीं, एक तर्कशुद्ध निष्कर्ष नाहीं, किंवा एक विचार नाहीं, पण अंत:करणाच्या नजरेतून पाहिलेली एक झलक, एक भावना आणि खात्री आहे.

आपला देव हा भस्म करणारा अग्नि आहे. तो दुष्टता सहन करणार नाहीं. आपण पूर्णपणे हरवलेले आहों. माझे अपराध इतके मोठे, इतके खरे होते कीं क्षणार्धात मला जाणवले कीं यासाठीं मी कोणतीच सबब पण देऊ शकत नाहीं. सर्व काहीं अचानक, गुंतागुंतीचे आणि आशाहीन वाटू लागले.

अशा क्षणी, केवळ येशूच महत्वाचा आहे. हे ख्रिस्ता! हे ख्रिस्ता! ही उपकाराची लाट माझ्या हृदयात समावेल का? तू जो देवाचे दान, हीच माझी तातडीची आणि एकमेव गरज!

19 मार्च : एक सच्ची नबूवती आवाज

Alethia4India
Alethia4India
19 मार्च : एक सच्ची नबूवती आवाज
Loading
/

“उन्होंने, ‘शान्ति है, शान्ति’ ऐसा कह कहकर मेरी प्रजा के घाव को ऊपर ही ऊपर चंगा किया, परन्तु शान्ति कुछ भी नहीं है।”  यिर्मयाह 8:11

जब हमारा सामना किसी गम्भीर रोग होता है, तो हममें से कोई भी नौसिखिए डॉक्टर से इलाज नहीं कराना चाहता। कल्पना करें कि आप ऐसे डॉक्टर के पास जाते हैं, जो माँस के सड़ जाने का इलाज केवल एक अच्छी सी पट्टी बाँधकर कर देता है, आपको आपकी परेशानी के बदले में कुछ अच्छे शब्द लिखकर देता है और आपको एक सुखद शाम की शुभकामनाएँ देता है। इससे आपको पहले से अच्छा महसूस हो सकता है, किन्तु इससे समस्या का समाधान नहीं होगा और जल्द ही आपकी हालत पहले से भी खराब हो जाएगी!

पुराने नियम के समय में, भविष्यद्वाक्ताओं का कार्य परमेश्वर के वचन को बोलना और परमेश्वर के लोगों को उसकी वाचा का पालन करने के लिए प्रेरित करना होता था। परमेश्वर अपना वचन भविष्यद्वक्ताओं के मुँह में डालता था, और वे वही घोषणा करते थे जो परमेश्वर कहता था, न कि जो उनके अपने मन में आता था। और प्रायः उनका सन्देश होता था, सावधान हो जाओ! न्याय आने वाला है।  यह बिल्कुल भी सुखद घोषणा नहीं थी!

क्योंकि परमेश्वर का सन्देश इतना चुनौतीपूर्ण था, इस कारण झूठे भविष्यद्वक्ता बहुत हो गए थे और एक तरह से जो कुछ वे चाहते थे, वह सब उनको प्राप्त हो जाता था। उन्हें भविष्यद्वक्ता के रूप में जाना जाता था और वे बड़ी-बड़ी बातें बोल सकते थे और साथ ही वे लोगों को वे बातें भी कह सकते थे, जो वे सुनना चाहते थे। झूठा भविष्यद्वक्ता उस नौसिखिए डॉक्टर के समान होता था, जो लोगों से कहता था कि सब कुछ ठीक हो जाएगा, जबकि वास्तव में स्थिति निराशाजनक होती थी। यह सुनना अच्छा लगता है कि सब कुछ ठीक है और आपके देश में शान्ति का वास है, जब तक कि शत्रु दरवाज़े पर न दिखाई दे। तब यह आवश्यक हो जाता है कि आप तैयार रहें।

जबकि सच्चे भविष्यद्वक्ता परमेश्वर के आने वाले न्याय के बारे में बात करते थे, तौभी उनका सन्देश लोगों को अपने आप में सन्तुष्ट रहने के विरुद्ध चेतावनी भी देता था और उन्हें निराशा के विरुद्ध प्रोत्साहित भी करता था। परमेश्वर ने सर्वदा अपने लोगों के प्रति अपनी प्रतिबद्धता का आश्वासन दिया है, उनके लिए एक अति-उत्तम भविष्य की प्रतिज्ञा की है। न्याय से सामना होने पर उनकी एकमात्र आशा परमेश्वर से अलग  शरण मिलने में नहीं, बल्कि परमेश्वर में  शरण मिलने में होती थी।

हमारे समय में भी झूठे भविष्यद्वक्ता भरे पड़े हैं। उनके शब्द किसी समारोह के सामान्य प्रारम्भिक वक्ता की झूठी प्रशंसा में सुनाई दे जाते हैं, जैसे कि “आप इस समाज के अब तक के सबसे बढ़िया युवा लोग हैं। भविष्य आपके हाथों में है। आप उड़ान भरने के लिए तैयार हैं!” परन्तु इसी तरह की उथली बातें बहुत सी कलीसियाओं में भी बोली जाती हैं, जिनकी शिक्षा में अस्पष्ट सामान्य बातें और श्रोताओं के लिए कथित रूप से प्रेरणादायक आधे-अधूरे सत्य शामिल होते हैं; और आधा-सत्य, आधा-झूठ भी होता है।

हमें अपने समय में भी सच्ची भविष्यद्वाणी की आवाज की उतनी ही आवश्यकता है, जितनी यिर्मयाह के समय में परमेश्वर के लोगों को थी। हमारी कलीसियाओं, हमारे राष्ट्र और पूरे संसार को ऐसे लोगों की आवश्यकता है जो सच बोलने का साहस रखते हैं, भले ही इससे उपहास और अस्वीकृति मिले, जैसे कि पाप के बारे में बोलना, इस बात पर जोर देना कि परमेश्वर के कुछ नैतिक मानक हैं, न्याय की चेतावनी देना, यीशु के भविष्य में पुनः आगमन की घोषणा करना और इस प्रकार केवल उसकी ओर संकेत करने में सक्षम होना, जो बचा सकता है।

परमेश्वर से प्रार्थना करें कि वह ऐसे व्यक्तियों को खड़ा करे जो परमेश्वर के वचन से और परमेश्वर के आत्मा की अधीनता में अपने श्रोताओं को चुनौती देने के लिए तैयार हों। प्रार्थना करें कि जब आप ऐसी आवाज के माध्यम से परमेश्वर के वचन का सच में प्रचार होते हुए सुनें, तो आप आत्म-सन्तुष्टि से अपने आप को बचा सकें, सुनने के लिए तैयार हों, और परमेश्वर में अर्थात् अपनी एकमात्र आशा में शरण लेने के लिए तैयार रहें। और प्रार्थना करें कि आपके आस-पड़ोस में और आपके कार्यस्थल में आप वही आवाज बन सकें।       

1 थिस्सलुनीकियों 5:1-11

19 March : सहा मुद्दयात सुवार्तेचा  सारांश

Alethia4India
Alethia4India
19 March : सहा मुद्दयात सुवार्तेचा  सारांश
Loading
/

कारण आपल्यांला देवाजवळ नेण्यासाठीं ख्रिस्तानेहि पापांबद्दल, म्हणजे नीतिमान पुरुषाने अनीतिमान लोकांकरता, एकदा मरण सोसले. (1 पेत्र 3:18)

इथे सुवार्तेचा सारांश नमूद केला आहे, जो तुम्हांला सुवार्ता समजण्याकरिता, त्याचा आनंद घेण्याकरिता व इतरांना सांगण्याकरिता उपयुक्त ठरील!

  1. देवानें आपल्यांला त्याच्या गौरवाकरिता निर्माण केलें आहे.

“माझे पुत्र दुरून व माझ्या कन्या दिगंतापासून घेऊन या; ज्यांस माझे नाम ठेविले, ज्यांस माझ्या गौरवासाठीं उत्पन्न केलें, निर्माण केलें आणि घडिले त्या सर्वास घेऊन या.” (यशया 43:6-7) देवानें आपल्यां सर्वांना त्याच्या प्रतिमेमध्यें बनवले आहे यासाठीं कीं आपण त्याचें चरित्र व नैतिक सौंदर्य प्रतिबिंबीत करावे.

2. यासाठींच प्रत्येक मनुष्याने देवाच्या गौरवासाठीं जगावे

“म्हणून तुम्हीं खाता, पिता किंवा जे काहीं करता ते सर्व देवाच्या गौरवासाठीं करा” (1 करिंथ 10:31). देवाच्या गौरवाकरिता जगण्याचा मार्ग म्हणजे त्याच्यावर प्रीति करणे (मत्तय 22:37), त्याच्यावर विश्वास ठेवणे ( रोमंकरास पत्र 4:20), त्याचें उपकार मानणे (स्तोत्र 50:23), त्याच्या आज्ञा पाळणे (मत्तय 5:16) आणि त्याला प्रथम स्थान देणे व आपले धन मानणे ( फिलिप्पैकरास पत्र 3:8; मत्तय 10:37). आपण जेव्हां हे करतो तेव्हां आपण देवाचे गौरव प्रतिबिंबीत करतो.

3. तरीही, आपण सर्वांनी पाप केलें आणि देवाच्या गौरवाला उणे पडलो.

कारण सर्वांनी पाप केलें आहे आणि ते देवाच्या गौरवाला उणे पडले आहेत (रोमकरांस 3:23). देवाला ओळखूनसुद्धा त्यांनी देव म्हणून त्याचा गौरव केला नाहीं किंवा त्याचें आभार मानले नाहींत….. आणि अविनाशी देवाच्या गौरवाची, नाशवंत मनुष्य, पक्षी, चतुष्पाद पशू व सरपटणारे प्राणी ह्यांच्या प्रतिमांच्या रूपांशी त्यांनी अदलाबदल केलीं (रोमकरांस 3:23 1:21–23). आपण कुणीच देवावर जशी करायला पाहिजे तशी प्रीति केलीं नाहीं, विश्वास ठेवला नाहीं, उपकार मानले नाहींत, आज्ञा पाळल्यां नाहींत किंवा त्याला धन मानले नाहीं.

4. त्यामुळेच आपण सर्वजण सार्वकालिक शिक्षेस पात्र आहों

“कारण पापाचे वेतन मरण आहे; पण देवाचे कृपादान आपल्यां प्रभू येशू ख्रिस्तामध्यें सार्वकालिक जीवन आहे.” (रोमकरांस 6:23). ज्यांनी प्रभू येशूची आज्ञा पाळली नाहीं “त्यांना प्रभूच्या समोरून व त्याच्या सामर्थ्याच्या गौरवापासून दूर करण्यात येऊन युगानुयुगाचा नाश ही शिक्षा त्यांना मिळेल” (2 थेस्सल 1:9). “ते तर सार्वकालिक’ शिक्षा भोगण्यास जातील; आणि नीतिमान ‘सार्वकालिक जीवन उपभोगण्यास’ जातील” (मत्तय 25:46).

5. तरी, त्याच्या महान दयेनुसार, देवानें त्याचा एकुलता एक पुत्र येशू ख्रिस्त, याला जगात पापी लोकांसाठीं सार्वकालिक जीवनाचा मार्ग देऊ करण्याकरिता पाठवले.

“देवानें जगावर एवढी प्रीति केलीं कीं, त्यानें आपला एकुलता एक पुत्र दिला, अशासाठीं कीं, जो कोणी त्याच्यावर विश्वास ठेवतो त्याचा नाश होऊ नये तर त्याला सार्वकालिक जीवन प्राप्त व्हावे” (योहान 3:16). “आपल्यांबद्दल ख्रिस्त शाप झाला आणि त्यानें आपल्यांला नियमशास्त्राच्या शापापासून खंडणी भरून सोडवले” (गलती 3:13). “कारण आपल्यांला देवाजवळ नेण्यासाठीं ख्रिस्तानेही पापांबद्दल, म्हणजे नीतिमान पुरुषाने अनीतिमान लोकांकरता, एकदा मरण सोसले” (1 पेत्र 3:18).

6. म्हणून सार्वकालिक जीवन ही त्या सर्वांसाठीं एक दान आहे जे येशूवर प्रभू व तारणारा म्हणून विश्वास ठेवतात व त्याला त्यांच्या जीवनातले सर्वोच्च धन मानतात.

“प्रभू येशू ख्रिस्तावर विश्वास ठेव म्हणजे तुझे व तुझ्या घराण्याचे तारण होईल.” (प्रेषित16:31). “कीं, येशू प्रभू आहे असे जर ‘तू आपल्यां मुखाने’ कबूल करशील आणि देवानें त्याला मेलेल्यांतून उठवलें असा ‘आपल्यां अंत:करणात’ विश्वास ठेवशील तर तुझे तारण होईल” (रोमकरांस 10:9). कारण कृपेनेच विश्वासाच्या द्वारें तुमचे तारण झालेले आहे आणि हे तुमच्या हातून झाले असे नाहीं, तर हे देवाचे दान आहे; कोणी आढ्यता बाळगू नये म्हणून कर्मे केल्यांने हे झाले नाहीं. (इफिस 2:8–9). “मी ख्रिस्ताबरोबर वधस्तंभावर खिळलेला आहे; आणि ह्यापुढे मी जगतो असे नाहीं, तर ख्रिस्त माझ्या ठायी जगतो; आणि आता देहामध्यें जे माझे जीवित आहे ते देवाच्या पुत्रावरील विश्वासाच्या योगाने आहे; त्यानें माझ्यावर प्रीति केलीं व स्वत:ला माझ्याकरता दिले” (गलती 2:20). “इतकेच नाहीं, तर ख्रिस्त येशू माझा प्रभू, ह्याच्याविषयीच्या ज्ञानाच्या श्रेष्ठत्वामुळे मी सर्वकाहीं हानी असे समजतो; त्याच्यामुळे मी सर्व गोष्टींना मुकलो, आणि त्या केरकचरा अशा लेखतो; ह्यासाठीं कीं, मला ख्रिस्त हा लाभ प्राप्त व्हावा” (फिलिप्पै 3:8).

18 मार्च : विजयी सिंह

Alethia4India
Alethia4India
18 मार्च : विजयी सिंह
Loading
/

“तब मैं फूट फूटकर रोने लगा, क्योंकि उस पुस्तक के खोलने या उस पर दृष्टि डालने के योग्य कोई न मिला। इस पर उन प्राचीनों में से एक ने मुझ से कहा, ‘मत रो; देख, यहूदा के गोत्र का वह सिंह जो दाऊद का मूल है, उस पुस्तक को खोलने और उसकी सातों मुहरें तोड़ने के लिए जयवन्त हुआ है।’ तब मैं ने उस सिंहासन और चारों प्राणियों और उन प्राचीनों के बीच में, मानो एक वध किया हुआ मेमना खड़ा देखा।”  प्रकाशितवाक्य 5:4-6

हममें से कई लोगों ने बचपन में अपने माता-पिता से यह सुना होगा, “क्या तुम्हें . . . याद रहा?” इसका एक उदाहरण इस प्रकार है; जब भी मैं किसी के घर से लौटता था, तो मुझे प्रायः यह सुनने को मिलता था, “क्या तुम्हें धन्यवाद कहना याद रहा?” मुझे कोई नई बात बताए जाने की आवश्यकता नहीं होती थी; मुझे केवल याद रखना होता था। जब यीशु द्वारा उस स्वर्गिक वास्तविकता का दर्शन प्रेरित यूहन्ना ने देखा, तो वह आँसुओं में डूब गया क्योंकि वह डर गया कि कोई भी ऐसा नहीं है जो संसार के रहस्यों को देख सके और उसके पहली सदी के अनुभव की परेशानियों का अर्थ बता सके। किन्तु यूहन्ना को कोई नई जानकारी दिए जाने की आवश्यकता नहीं थी। उसे केवल वह याद दिलाए जाने की आवश्यकता थी, जो वह पहले से जानता था। उसने मूलभूत बातों को भूलकर गलती की थी।

यूहन्ना से कहा गया कि वह रोए नहीं, बल्कि उस व्यक्ति की ओर देखे जो पुस्तक को खोल सकता है। जब वह मुड़ा तो उसने “मानो एक वध किया हुआ मेमना खड़ा देखा।” मेमने के घाव मसीह की मृत्यु की याद दिलाते थे, जिनके द्वारा उसने उद्धार को जीता था। किन्तु यह मेमना खड़ा था, जो उसके पुनरुत्थान की विजय का प्रतीक था। यहाँ इस दर्शन में हम यीशु को देखते हैं, जो परम-दयालु और सर्वशक्तिमान है। वह मेमना है, और वह सिंह है। वह पूरे संसार की आराधना और आज्ञाकारिता के योग्य है और उसकी मांग करता है और उसे वह अवश्य मिलेगी।

यूहन्ना के आँसुओं का समाधान यीशु था, ठीक वैसे ही जैसे हमारे अपने भय के आँसुओं का समाधान भी वही है, विशेषकर तब जब हम महसूस करते हैं कि सारा संसार हमारे विरुद्ध हो गया है, हम थक चुके हैं, छोटे, निर्बल और अधिकारहीन हैं, और जब यह मान लेने का प्रलोभन हमारे सामने आता हैं कि यह संसार किसी के नियन्त्रण में नहीं है और इसमें केवल अराजकता का बोलबाला है।

हममें से कोई नहीं जानता कि कोई दिन क्या लेकर आएगा या किसी रात में क्या घटित हो जाएगा। ये रहस्य केवल परमेश्वर के अधिकार में हैं। परन्तु हम कितने महान अनुग्रह का अनुभव करते हैं, जब परमेश्वर हमारे कन्धे पर थपथपाकर हमें हमारी बाइबल की ओर मोड़ते हुए कहता है कि क्या तुम भूल रहे हो कि यहूदा के गोत्र का सिंह वास्तव में विजय प्राप्त कर चुका है, कि नियन्त्रण उसके हाथ में है, कि भविष्य उसके अधिकार में है, कि वह राजा है?  यीशु ने पहले ही यूहन्ना से कह दिया था, “मत डर; मैं प्रथम और अन्तिम और जीवता हूँ; मैं मर गया था, और अब देख मैं युगानुयुग जीवता हूँ; और मृत्यु और अधोलोक की कुंजियाँ मेरे ही पास हैं” (प्रकाशितवाक्य 1:17-18)।

इसलिए जब आप वर्तमान या भविष्य से निराश या पराजित या परेशान महसूस करें, तो माँग केवल यही है कि जो आप पहले से जानते हैं उसे याद रखें। यहूदा के सिंह की ओर देखें, जो हमारे लिए वध किया गया मेमना है। वह योग्य है और सक्षम है कि वह पुस्तकों को खोल सके और इस संसार के इतिहास को उसके अन्त की ओर, अर्थात् उसके पुनः आगमन और महिमा में हमारे प्रवेश की ओर ले जा सके।       

प्रकाशितवाक्य 5

18 March : आपण आशेला घट्ट धरून का ठेवायचे आहे

Alethia4India
Alethia4India
18 March : आपण आशेला घट्ट धरून का ठेवायचे आहे
Loading
/

म्हणून आपल्यां संकल्पाची अचलता अभिवचनाच्या वतनदारांना विशेषत्वाने दाखवावी ह्या इच्छेने देव शपथेच्या द्वारें मध्यें पडला, ह्यासाठीं कीं, जे आपण, स्वतःपुढे ठेवण्यात आलेली आशा हस्तगत करण्याकरता आश्रयाला धावलो, त्या आपणांला ज्याविषयी खोटे बोलणे देवाला अशक्य आहे अशा दोन अचल गोष्टींच्या द्वारें चांगले उत्तेजन मिळावे. (इब्री 6 : 17-18)

पौलाचा जीव घेतल्यांशिवाय आम्हीं काहीं खाणार किंवा पिणार नाहीं असा संकल्प  करून दबा धरून बसलेल्यां लोकांचे काय?

देवच्या ठायी विसंगतपणा नाहीं. तो अभिवचनें, शपथा व त्याच्या पुत्राचे रक्त यांद्वारें स्वत:चे सामर्थ्य यासाठीं प्रकट करत नाहीं कीं आपल्यां सुरक्षेची एक बाजू घट्ट धरून, दुसरी बाजू हवेत आधांतरी ठेवावी.

ख्रिस्ताने त्याच्या रक्ताने मिळवलेले तारण, हे त्याच्या लोकांना केवळ अर्धवट नाहीं तर संपूर्णपणे वाचवते.

म्हणून आपण हा प्रश्न विचारावयांस उत्तेजित होतो कीं, इब्री 6:18 मध्यें लेखक आपल्यांला, आपल्यां आशेला हस्तगत करण्यास का सांगत आहे? जर आपले हस्तगत करणे येशूच्या रक्ताद्वारें मिळवलेले आहे व त्याची सुरक्षा अपरिवर्तनीय आहे (हाच जुना करार व नवीन करारातील फरक आहे ) – मग देव आपल्यांला का बरे आशा हस्तगत करण्यास सांगतो?

याचे उत्तर आहे :

  • जेव्हां ख्रिस्त मरण पावला तेव्हां त्यानें आपल्यां करिता आशेला हस्तगत करण्याची कृती घडवून आणण्याची सक्षमता मिळवली, ना कीं आपल्यांला त्यातून मुक्त केलें. 
  • जे त्यानें मिळवले ते आपली हस्तगत करण्याची इच्छा रद्द करत नाहीं, जसे कीं आपल्यांला आशेला धरून राहण्याची इच्छाच नाहीं, तर ते आपल्यां इच्छेला सक्षम करते ज्यामुळे आपल्यांला आशेला हस्तगत करण्याची इच्छा निर्माण होते.
  • त्यानें जे मिळवले त्याद्वारें हस्तगत करण्याची आज्ञा रद्द होत नाहीं, तर हस्तगत करण्याच्या आज्ञेची पूर्तता होते.
  • त्यानें जे मिळविले त्याद्वारें उत्तेजनाचा अंत होत नाहीं, तर त्याद्वारें उत्तेजनाचा विजय प्राप्त केला आहे.

तो मरण पावला यासाठींच कीं पौल जे फिलिपै 3:12 मध्यें करतो, आपणहि तेच करावे, “तर ज्यासाठीं ख्रिस्त येशूनें मला आपल्यां कह्यांत घेतले ते मी आपल्यां कह्यांत घ्यावे म्हणून मी त्याच्यामागे लागलो आहे.” आपण जे पापी जनांस सांगतो कीं देवानें दिलेली आशा हस्तगत करा, ज्याच्यासाठीं केवळ येशूच आपल्यांला सक्षम करू शकतो, तर हा मूर्खपणा नाहीं, तर शुभवर्तमान आहे. यासाठींच मी पूर्ण अंत:करणाने आपणास बोध करतो कीं : जे ख्रिस्ताने तुमच्या करिता हस्तगत केलें आहे, ते तुम्हीं हस्तगत करा, आणि त्याला घट्ट पकडून ठेवा – ती महान कृती तोच तुमच्यात करत आहे.

1 मार्च : हमारी आत्माओं के लिए एक गढ़

Alethia4India
Alethia4India
1 मार्च : हमारी आत्माओं के लिए एक गढ़
Loading
/

“हमारे प्रभु यीशु मसीह के परमेश्‍वर और पिता का धन्यवाद हो कि उसने हमें मसीह में स्वर्गीय स्थानों में सब प्रकार की आत्मिक आशीष दी है। जैसा उसने हमें जगत की उत्पत्ति से पहले उसमें चुन लिया कि हम उसके निकट प्रेम में पवित्र और निर्दोष हों। और अपनी इच्छा के भले अभिप्राय के अनुसार हमें अपने लिए पहले से ठहराया कि यीशु मसीह के द्वारा हम उसके लेपालक पुत्र हों।”  इफिसियों 1:3-5

परमेश्वर ने आपको बहुत पहले से प्रेम किया है।

इफिसियों को लिखे अपने पत्र के आरम्भ में पौलुस द्वारा स्तुति का इस प्रकार उण्डेला जाना, हमें उन सभी कार्यों की महिमा के बारे में बताता है, जो परमेश्वर ने मसीह में हमारे लिए किए हैं। इस काम को इतना प्रभावशाली बनाने वाली एक विशेषता यह है कि इसका आरम्भ परमेश्वर से होता है, जो हमें याद दिलाता है कि हमारे अस्तित्व में आने से पहले ही उसने लोगों को अपने पास लाने की पहल की। हमारे सामने यह प्रलोभन आ सकते हैं कि हमें मानवीय प्रयासों के द्वारा परमेश्वर की खोज करने की आवश्यकता है; और निस्सन्देह, संसार के कई धर्म यही बात सिखाते भी हैं। परन्तु अपने आरम्भ से ही बाइबल यह सिखाती है कि वास्तव में परमेश्वर स्वयं हम तक पहुँचता है।

मसीह में हमारा चुनाव सृष्टि की रचना के बाद किसी समय में किया गया कोई विचार नहीं है; यह सृष्टि की रचना से पूर्व अनन्त काल का विचार है। यह बात सच है कि हम स्वयं मसीह के पीछे चलने का निर्णय लेते हैं, किन्तु यह जानना कितनी दीनता लाता है कि यदि परमेश्वर ने हमें जगत की उत्पत्ति से पहले नहीं चुना होता तो हम कभी भी परमेश्वर को नहीं चुन सकते थे। यदि उसने पहले आपको अपनी सन्तान बना लेने का निर्णय नहीं लिया होता, तो आप उसके पीछे चलने का निर्णय लेने में सक्षम नहीं होते।

परमेश्वर की सम्प्रभुता के साथ मनुष्य के उत्तरदायित्व का सामंजस्य स्थापित करने में एक नाजुक तनाव व्याप्त होता है। बहुत से लोग मानते हैं कि उन्हें इन दोनों में से किसी एक को चुनना होगा, जबकि वास्तव में दोनों ही विचार बाइबल आधारित हैं और आपस में जुड़े हुए हैं। ये दो ऐसे सत्य हैं, जो एक दूसरे से जुड़े हुए और एक ही ओर उन्मुख हैं। ये हमारे सीमित मानवीय मनों को परस्पर-विरोधी लगते हैं, परन्तु फिर भी दोनों पूरी तरह से सत्य हैं। हमें इनको वास्तविकता से परे सिद्धान्तों के रूप में लेते हुए उनके बारे में बहुत अधिक चिन्ता करने की आवश्यकता नहीं है। इसके विपरीत, सर्वशक्तिमान परमेश्वर की हमारे पक्ष में हुई दया से चकित होते हुए हम आदर के साथ प्रत्युत्तर दे सकते हैं।

चुनाव की सैद्धान्तिक शिक्षा कोई ऐसा ध्वज नहीं है जिसके तले हम चलते हैं, अपितु यह हमारी आत्माओं के लिए एक गढ़ है।[1] यह बात हमारी सुरक्षा और हमारे आनन्द को महत्त्व प्रदान करती है। जैसे ही आप दीनता के साथ यह जान जाते हैं कि समय के आरम्भ से पहले ही मसीह में आपकी पहचान उस क्षण स्थापित हो गई थी, जब उसने पहली बार आप पर अपना स्नेह सुनिश्चित किया था, तभी से आप स्वतन्त्र हो जाते हैं और आप में हियाव आ जाता है। आपको अपने आप में कोई ऐसा कारण खोजने की आवश्यकता नहीं है, जिसके द्वारा आप यह समझ सकें कि आपको उसका अद्‌भुत अनुग्रह क्यों मिला है; आप केवल यह जानकर आनन्दित हो सकते हैं कि उसने आपको इसलिए चुना क्योंकि वह आपसे प्रेम करता है। क्योंकि आपको लगता है कि आप अपने मसीही जीवन में बहुत कम प्रगति कर रहे हैं, इस कारण आपको अपने पापों के कारण बोझिल रहने या कुचले रहने की आवश्यकता नहीं है। ऐसा इसलिए है क्योंकि उसका प्रेम कभी भी आपके कार्यों या भले कार्य कर पाने की आपकी प्रतिज्ञा पर आधारित नहीं था। आप इस जीवन के उतार-चढ़ावों में से इस आश्वासन के साथ होकर जा सकते हैं कि जो आपको प्रेम करता है उसी ने सभी वस्तुओं को बनाया है तथा सभी वस्तुओं उसी के चलाए चलती हैं और यह भी कि क्योंकि आपको कभी भी उसका प्रेम प्राप्त करने की आवश्यकता नहीं पड़ी, इसलिए आप इसे कभी खो भी नहीं सकते हैं।       
यूहन्ना 6:35-51

1 March : आपल्यांला सांत्वन कुठून प्राप्त होते

Alethia4India
Alethia4India
1 March : आपल्यांला सांत्वन कुठून प्राप्त होते
Loading
/

तो ( पिलात ) पुन्हां सरकारवाडयात जाऊन येशूला म्हणाला, “तू कुठला आहेस?” परंतु येशूनें त्याला उत्तर दिले नाहीं. पिलाताने त्याला म्हटलें, ” माझ्याबरोबर तू बोलत नाहींस काय ? तुला सोडण्याचा अधिकार मला आहे व तुला वधस्तंभावर खिळण्याचा अधिकार मला आहे हे तुला ठाऊक नाहीं काय ?” येशूनें उत्तर दिले, ” आपणाला वरुन अधिकार देण्यात आला नसता तर माझ्यावर तो मुळीच चालला नसता ; म्हणून ज्यानें मला आपल्यां स्वाधीन केलें त्याचें पाप अधिक आहे. ” – योहान 19 : 9-11.

पिलाताकडें येशूला वधस्तंभावर खिळण्याचा अधिकार होता, पण त्या गोष्टीचा येशूला धाक वाटली नाहीं.. असे का बरे?

असे नव्हते कीं पिलात खोटे बोलत होता किंवा येशूला वधस्तंभावरखिळण्याचा त्याला अधिकार नव्हता. त्याला तो अधिकार होता.

तर, येशूला त्याच्या अधिकाराचे भय वाटले नाहीं याचे कारण हें कीं त्याचा अधिकार हा दिलेला अधिकार होता, तो अधिकार त्याला “देवाकडून प्राप्त झाला होता.’  येशू म्हणाला कीं, “तुला वरून अधिकार प्राप्त झाला आहे.”  म्हणजेच त्याला अधिकार होता, निश्चितच जास्त प्रमाणात अधिकार होता. 

मग ह्या गोष्टीचा धाक वाटणे योग्य होते ना?  पिलाताला येशूला केवळ मारण्याचा अधिकार नव्हता तर, मारण्याचा तो अधिकार त्याला देवानें देऊ केलेला होता.

येशूला त्याच्या अधिकाराची भीती वाटली नाहीं कारण पिलाताचा येशुवरील अधिकार हा देवाच्या पिलातावरील अधिकाराच्या दुय्यम दर्जाचा होता.  येशूला त्या क्षणी सांत्वन प्राप्त झाले कारण पिलाताची इच्छा ही दुर्बळ नसून, त्याची इच्छा ही मार्गदर्शित होती. येशू हा पिलाताच्या हातात नसून, पिलात येशूच्या पिताच्या हातात होता.

याचा अर्थ आपल्यांला सांत्वन यातून प्राप्त होत नाहीं कीं आपला शत्रू दुर्बळ आहे,  तर आपल्यांला सांत्वन यातून प्राप्त होते कीं “आपल्यां शत्रूच्या बळावर देखील आपल्यां पित्याचा सार्वभौम अधिकार आहे.”

रोमकरास  पत्र 8:35-37, मध्यें हाच मुद्दा नमूद केला आहे, क्लेश, आपत्ती, छळवणूक, उपासमार, नग्नता, संकटे किंवा तलवार आपल्यांला ख्रिस्तापासून विभक्त करू शकत नाहींत, “कारण ज्यानें आपल्यांवर प्रीति केलीं त्याच्या योगे ह्या सर्व गोष्टीत आपण महाविजयी ठरतो.”

पिलात व येशूच्या इतर शत्रूंनी जे वाईटासाठीं योजले (व आपले शत्रू जे आपल्यां वाइटासाठीं योजतात)  ते सर्व,  देव आपल्यां चांगल्यांसाठीं योजतो (उत्पत्ती 50:20).  येशूचे सर्व शत्रू एकत्र येऊन, त्यांना देवानें दिलेल्यां आधिकारानी, “जे काहीं घडावें म्हणून देवानें स्वहस्ते व देवाचा संकल्पानें पूर्वी योजलें होते ते त्यांनी केलें” (प्रेषित 4:28). त्यांनी पाप केलें, पण त्यांचा पापाद्वारें देवानें तारण घडवून आणिलें.

यासाठींच, आपले शत्रू जे केवळ आपल्यां शरीराचा नाश करू शकतात त्यांचे भय बाळगण्याचे कारण नाहीं (मत्तय 10:28) ते एवढेच करू शकतात म्हणून नाहीं तर (लुक 12:4), ते जे काहीं करतात ते आपल्यां दक्ष पिताच्या हाताखाली करतात.

पाच चिमण्या दोन दमड्यांना विकतात कीं नाहीं? तरी त्यांच्यापैकीं एकींचाही देवाला विसर पडत नाहीं. फार तर काय, तुमच्या डोक्याचे सर्व केसही मोजलेले आहेत. भिऊ नका; तुम्हीं अनेक चिमण्यांपेक्षा मूल्यवान आहात. (लूक 12:6-7)

पिलाताकडें अधिकार होता. हेरोदाकडें अधिकार होता. सैनिकांकडें अधिकार होता. सैतानाकडें अधिकार आहे. पण त्यांचा अधिकार स्वायत्त/स्वतंत्र नाहीं. त्या सर्वांचा अधिकार हा त्यांना देण्यांत आलेला अधिकार आहे, पण सर्व अधिकार देवाच्या  इच्छेच्या अधीन आहे, दुसऱ्या दर्जावर आहे. भय बाळगू नका. तुम्हीं तुमच्या सार्वभौम पित्यासाठीं मौल्यवान आहात. ज्या चिमण्यांचा देवाला विसर पडत नाहीं, तुम्हीं त्या चिमण्यांपेक्षा मूल्यवान आहात.  

28 फरवरी : समर्पित और अटल

Alethia4India
Alethia4India
28 फरवरी : समर्पित और अटल
Loading
/

“मैं ने अपने परमेश्‍वर यहोवा की पूरी रीति से बात मानी। तब उस दिन मूसा ने शपथ खाकर मुझसे कहा, ‘तू ने पूरी रीति से मेरे परमेश्‍वर यहोवा की बातों का अनुकरण किया है, इस कारण निस्सन्देह जिस भूमि पर तू अपने पाँव धर आया है वह सदा के लिए तेरा और तेरे वंश का भाग होगी।’”  यहोशू 14:8-9

बहुत से लोग जीवन में आरम्भ तो बहुत अच्छा करते हैं, परन्तु बाद में वे वह सब खो देते हैं जिसने उन्हें सफल बनाया था। हो सकता है कि युवावस्था में वे विख्यात रहे हों। 40 वर्ष की आयु में उनके जीवन में प्रसिद्धि, प्रभाव और प्रतिष्ठा थी। कलीसिया में, हम ऐसे व्यक्तियों को परमेश्वर के लिए अत्यन्त उपयोगी व्यक्तियों के रूप में देख सकते हैं, निस्सन्देह हम अपने आप को  भी उसी प्रकार देख सकते हैं। परन्तु प्रायः हम बीते हुए कल के विजेता बन कर रह जाने के प्रलोभन में फँस जाते हैं, उन “अच्छे वर्षों” को पीछे मुड़कर देखते रहते हैं और जिस तरह से सारी बातें आज के समय में हो रही हैं, उसके बारे में कुड़कुड़ाते रहते हैं।

यद्यपि यह बात बहुत से लोगों के लिए सच होती है, परन्तु कालेब के लिए यह बात बिल्कुल भी सच नहीं थी, जो इस सम्भावित उदासीनता से दूर रहा और विश्वास में बना रहा। उसने अपनी वृद्धावस्था से पहले के वर्ष अधिक चाहने योग्य परिवेश में नहीं बिताए थे। 40 वर्ष की आयु से वह चार दशकों तक मरुभूमि में भटकता रहा, क्योंकि उसके आस-पास के लोग परमेश्वर में विश्वास करने में विफल रहे थे। फिर भी निराशा और भटकते रहने के इस समय में कालेब कड़वाहट और असन्तोष से मुक्त रहा।

वास्तव में, अन्त में बातें इतनी बिगड़ गईं कि लोगों ने एक ऐसे अगुवे को खोजना आरम्भ कर दिया जो उन्हें पुराने अच्छे दिनों में वापस ले जा सके (गिनती 14:4)। अब, किसी को पीछे जाने के लिए सच में किसी अगुवे की आवश्यकता नहीं होती; आप स्वयं ही पीछे जा सकते हैं! हमें आगे बढ़ाने के लिए अगुवों की आवश्यकता होती है। आगे एक आने वाला कल है। आगे आने वाली कई पीढ़ियाँ हैं। हमारे संसार के लिए परमेश्वर की योजना में अभी भी ऐसे उद्देश्य हैं जिनका हमारे सामने उजागर होना अभी शेष है।

कालेब इसी भावना को प्रकट करता है। उसके आरम्भिक जीवन के स्पष्ट समर्पण का उसके मध्य वर्षों में उसकी निरन्तरता के साथ मिलन हो गया। वह न केवल 40, बल्कि 50, 60 और 70 की आयु में भी समर्पित और अटल रहा। उन सारे दशकों में उसने “पूरी रीति से प्रभु की बातों का अनुसरण किया।”

कई लोगों के लिए विवाह, घर, गृहस्थी, व्यावसायिक चिन्ताएँ, स्वास्थ्य सम्बन्धी समस्याएँ, इत्यादि के क्षेत्र में प्रायः आत्मिक उत्साह और प्रभावशीलता में कमी आ जाती है। ऐसे लोग भी होते हैं जो बहुत सारे संसाधन, ऊर्जा और ज्ञान प्रदान कर सकते हैं, परन्तु ऐसा करने के विपरीत वे सेवाकार्य के काम को अगली पीढ़ी के लिए छोड़कर आराम करने का निर्णय ले लेते हैं। उन इस्राएलियों के समान जो मरुभूमि में थे, वे भी उदासीनता, आलोचना और निराशावाद में ही उलझे रह जाते हैं और अपने आत्मिक जीवन में होने वाली गिरावट को नहीं देख पाते।

आपके समर्पण, आपकी बातचीत और आपकी आत्मिक बढ़त का स्तर आज क्या है? क्या वे पहले जैसी ही हैं? इस्राएल की मरुभूमि वाली पीढ़ी की तरह आज की कलीसिया को भी विश्वास रखने वाले अनुभवी पुरुषों और स्त्रियों की बहुत आवश्यकता है, जो अच्छे और बुरे समय में, प्रत्येक मौसम में और प्रत्येक परिस्थिति में निरन्तर समर्पण के साथ जीवन जीते हों और वर्षों से वे उस मीरास की ओर बढ़ते जा रहे हैं जिसकी प्रतिज्ञा प्रभु ने अपने विश्वासयोग्य अनुयायियों से की है। आपके लिए आज उस मीरास की ओर चलना कैसा है और दस साल के बाद यह कैसा होगा?      न्यायियों 1:1-20

28 फेब्रुवारी : शेवटी आणि पूर्णपणे नीतिमान ठरलेलें

Alethia4India
Alethia4India
28 फेब्रुवारी : शेवटी आणि पूर्णपणे नीतिमान ठरलेलें
Loading
/

देवाच्या निवडलेल्यां लोकांवर दोषारोप कोण ठेवील? देवच नीतिमान ठरविणारा आहे. (रोम 8:33)

पौल येथें असेहि म्हणू शकला असता, “देवाच्या निवडलेल्या लोकांवर दोषारोप कोण ठेवील?” आणि मग त्यानें उत्तर दिले असते, “कोणीही नाही! आम्हीं नीतिमान ठरलो आहोत.” ते खरे आहे. पण त्यानें जे म्हटलें त्याचा तो शेवट नाही. त्याऐवजी त्याचे उत्तर आहे, “देवच नीतिमान ठरवणारा आहे.”

जोर कृतीवर नव्हे तर कृती करणाऱ्यावर आहे.

का? कारण न्यायालये आणि कायदे यांच्या जगात ही भाषा जिथून येते, त्यानुसार एखाद्या न्यायाधीशाद्वारें करण्यांत आलेली निर्दोष सुटका वरिष्ठ न्यायाधीशाद्वारे रद्द केलीं जाऊ शकते.

जर स्थानिक न्यायाधीश तुम्हीं दोषी असतांना, तुम्हाला दोषमुक्त करतो, पण जर उच्च न्यायालयाच्या न्यायाधीशाला तुमच्याविरूद्ध आरोप लावण्याचा अधिकार असेल, तर मग काय? जर उच्च न्यायालयाचा न्यायाधीश तुम्हीं दोषी असतांना, तुम्हाला दोषमुक्त करतो, पण जर सर्वोच्च न्यायालयाचा न्यायाधीश तुमच्याविरूद्ध आरोप लावू शकत असेल, तर मग काय?

मुद्दा हा आहे : देवाच्यावर, कुठलेही उच्च किंवा सर्वोच्च न्यायालय नाही. जर देवच तुम्हाला दोषमुक्त करणारा असेल – तुम्हाला त्याच्या दृष्टीत नीतिमान घोषित करीत असेल – तर कोणीही तुमच्या विरुद्ध नवी याचिका दाखल करू शकत नाही; कोणीही तांत्रिकतेत दोष असल्याचा दावा करू शकत नाही; कोणीही फिर्याद करू शकत नाही; कोणीही तुमच्याविरुद्ध अन्य दोषारोप आणू शकत नाही. देवाचा निर्णय अंतिम आणि परिपूर्ण आहे.

जे कोणी येशूवर विश्वास ठेवतात, आणि ख्रिस्ताशी एकरूप होतात, आणि स्वतःला निवडलेल्यांसोबत दाखवितात, त्यांनी हे ऐका : तुम्हाला नीतिमान ठरविणारा देव आहे. मानवी न्यायाधीश नाही. मोठा संदेष्टा नाही. स्वर्गातून येणारा आद्यदूतहि नाही. पण जगाचा निर्माता देव, आणि सर्व वस्तूंचा स्वामी आणि विश्वाचा आणि त्यातील प्रत्येक अणूरेणूंचा आणि व्यक्तीचा नियंता, देवच तो आहे जो तुम्हाला नीतिमान ठरवितो. मुद्दा हा आहे : भयंकर दुःख सहनातही अढळ सुरक्षितता. जर देव आमच्या पक्षास आहे, तर कोणीही आमच्याविरुद्ध यशस्वी दोषारोप घेऊन येऊ शकत नाही. जर देवानें आमच्यासाठीं त्याचा पुत्र दिला, तर तो जे काही चांगले आहे ते सर्व आमच्यासाठीं देईल. जर आम्हांला नीतिमान ठरविणारा देव आहे, तर आमच्याविरुद्ध कुठलाही दोषारोप टिकू शकत नाही.

27 फरवरी : सहायता करने वाले शब्द

Alethia4India
Alethia4India
27 फरवरी : सहायता करने वाले शब्द
Loading
/

“एक ही मुँह से धन्यवाद और शाप दोनों निकलते हैं। हे मेरे भाइयो, ऐसा नहीं होना चाहिए। क्या सोते के एक ही मुँह से मीठा और खारा जल दोनों निकलता है? क्या अंजीर के पेड़ में जैतून, या दाख की लता में अंजीर लग सकते हैं? वैसे ही खारे सोते से मीठा पानी नहीं निकल सकता।”  याकूब 3:10-12

हमारे जीवन में हम अन्याय, निर्दयता, अप्रिय परिस्थितियों और प्रायः अप्रिय लोगों का सामना करते हैं। इन परिस्थितियों में मौखिक रूप से प्रतिक्रिया देने से पहले हमें अपने प्रभु से सीखी गई इस सच्चाई को स्मरण करना चाहिए कि हमारे शब्द हमारे हृदयों को दर्शाते हैं (मत्ती 12:34)। यदि हमारे शब्द मसीह के समान नहीं हैं, तो हमें सबसे पहले अपने मुँह को नहीं परन्तु अपने हृदयों को देखना चाहिए। इसी प्रकार, जब हम संघर्ष और चुनौती का उत्तर ऐसे शब्दों से देते हैं जो हानि पहुँचाने के स्थान पर सहायता करते हैं, तो यह हमारे भीतर हमारे प्रभु के कार्य का संकेत देता है।

हमारी जीभ में अपार शक्ति होती है, और हम उनका उपयोग सहायता करने, प्रोत्साहित करने, पुष्टि करने, समृद्ध करने, मेल-मिलाप करने, क्षमा करने, एक करने, शान्त करने और आशीष देने के लिए कर सकते हैं। यह मात्र एक संयोग नहीं है कि पुराने नियम के बहुत सारे नीतिवचनों के पद हमारे द्वारा बोले गए शब्दों को सम्बोधित करते हैं। सुलैमान के अनुसार “धर्मी का मुँह तो जीवन का सोता है” (नीतिवचन 10:11)। वह शब्दों के इस प्रयोग की तुलना उन सुन्दर बालियों से करता है, जो उसे पहनने वाली की सुन्दरता को निखारती हैं और उन सुन्दर आभूषणों से करता है जो घर की सुन्दरता को बढ़ाते हैं (नीतिवचन 25:12)। सम्भवतः वाणी की शक्ति के बारे में उसका सबसे उत्कृष्ट कथन उसका यह अवलोकन है, “जैसे चाँदी की टोकरियों में सोने के सेब हों, वैसा ही ठीक समय पर कहा हुआ वचन होता है” (वचन 11)।

वह क्या है, जिससे ऐसी जीवनदायक भाषा प्राप्त होती है? हमारे मुँह कैसे दूसरों के लिए आशीष ला सकते हैं? आशीष के शब्द “प्रेम में सच्चाई से चलते हुए” सच्चरित्रता से भरे होते हैं (इफिसियों 4:15)। वे विचारशील होते हैं, जो उस व्यक्ति द्वारा बोले जाते हैं जो “मन में सोचता है कि क्या उत्तर दूँ” (नीतिवचन 15:28)। वे प्रायः कम होते हैं और तर्कों से भरे होते हैं: “जो सम्भलकर बोलता है, वह ज्ञानी ठहरता है, और जिसकी आत्मा शान्त रहती है, वही समझ वाला पुरुष ठहरता है” (नीतिवचन 17:27)। और, निस्सन्देह, सहायक शब्द कोमल शब्द होते हैं। यद्यपि कठिन परिस्थितियों में इसे स्मरण रखना कठिन हो सकता है, तौभी यह सच है कि “कोमल उत्तर सुनने से गुस्सा ठण्डा हो जाता है” (नीतिवचन 15:1)। निस्सन्देह, नैतिक क्षमता से कोमल प्रतिक्रिया उत्पन्न होती है; निरंकुश धुन और क्रोध को स्थान देने की तुलना में कोमलता के साथ उत्तर देने के लिए कहीं अधिक आत्म-संयम की आवश्यकता होती है।

आपके शब्दों की पहचान क्या होगी? क्या आप अपनी जीभ का उपयोग, जो आपके शरीर का एक छोटा-सा किन्तु अति-शक्तिशाली अंग है, शाप देने के बदले आशीष देने के लिए, जीवन नष्ट करने के बदले जीवन देने के लिए और हानि पहुँचाने के बदले सहायता करने के लिए समर्पित करेंगे?

आज ही संकल्प लें कि अपने हृदय में मसीह का आदर करते हुए और अपनी वाणी में उसकी मीठी सुगन्ध को भरते हुए आप अपने शब्दों का उपयोग उन लोगों की भलाई के लिए करेंगे जिनके साथ आप बातचीत करते हैं। फिर दीनतापूर्वक स्वीकार करें कि आप स्वयं ऐसा नहीं कर सकते (याकूब 3:8) और उससे कहें कि वह आपको अपने आत्मा से भरे, उस आत्मा से जो आपके हृदय और आपकी वाणी दोनों में शान्ति, कोमलता और संयम को विकसित करता है (गलातियों 5:22-23)।      
गलातियों 5:16-25