ArchivesSolid Joys

11 जानेवारी: देवासाठीं व सत्यासाठीं आवेशी

Alethia4India
Alethia4India
11 जानेवारी: देवासाठीं व सत्यासाठीं आवेशी
Loading
/

कित्येकांनी विश्वास ठेवला नाहीं म्हणून काय झालें? त्यांचा अविश्वास देवाची विश्वासपात्रता व्यर्थ करील काय? कधींच नाहीं! देव खरा आणि प्रत्येक मनुष्य खोटा ठरो; शास्त्रांतहि लिहिलेलें आहे कीं, “तूं आपल्या वचनांत नीतिमान ठरावें, आणि तुझा न्याय होत असतां तुला जय मिळावा.” (रोमकरांस 3:3-4)

सत्याविषयीं आमचा आवेश देवाविषयींच्या आमच्या अवेशाविषयीचें स्वाभाविक प्रकटीकरण आहे. जर देव आहे, तर मग तोंच सर्व गोष्टींची परिभाषा करतो आणि सर्व गोष्टींविषयीं तो जो विचार करतो त्यांद्वारेंच आपलें विचार काय असावेंत हे ठरविलें जातें.

सत्याला न जुमानणें म्हणजेच देवाला न जुमानणें. देवावर प्रेम करण्याविषयीं आवेशी असणें म्हणजेंच सत्यावर प्रेम करण्याविषयीं आवेशी असणें होय. आपलें जीवन देव-केंद्रित असणें म्हणजेंच सेवाकार्यांत सत्य-चालित असणें होय. जें सत्य नाहीं तें देवापांसून नाहीं.

देव आणि सत्य यांबाबतींत पुढील चार शास्त्रलेखांवर चिंतन करा:

1) देव सत्य आहे

रोमकरांस 3:3-4 (देव जो पिता): “कित्येकांनी विश्वास ठेवला नाहीं म्हणून काय झालें? त्यांचा अविश्वास देवाची विश्वासपात्रता व्यर्थ करील काय? कधींच नाहीं! देव खरा  आणि प्रत्येक मनुष्य खोटा ठरो.”

योहान 14:6 (देव जो पुत्र): येशूनें त्याला म्हटलें, “मार्ग, सत्य  व जीवन मींच आहे; माझ्या द्वारें आल्यावांचून पित्याकडे कोणी येत नाहीं.”

योहान 15:26 (देव जो आत्मा): परंतु जो पित्यापासून निघतो, ज्याला मीं पित्यापासून तुम्हांकडे पाठवीन तो कैवारी म्हणजे सत्याचा आत्मा येईल तेव्हां तो माझ्याविषयीं साक्ष देईल.

2) सत्यावर प्रेम न करण्याचा परिणाम सार्वकालिक नाश आहे

दुसरें थेस्सलनीकाकरांस 2:10: ज्यांचा नाश होत चालला आहें त्यांनी आपलें तारण साधावें म्हणून सत्याची आवड धरायची ती धरली नाहीं.

3) सत्याचें ज्ञान ख्रिस्ती जीवनाचा पाया आहे

1 करिंथकरांस 6:15-16: “तुमचीं शरीरे ख्रिस्ताचे अवयव आहेत हें तुम्हांला ठाऊक नाहीं काय? तर मग मीं ख्रिस्ताचे अवयव नेऊन ते कसबिणीचे अवयव करावेत काय? कधींच नाहीं! जो कसबिणीशीं जडला तो व ती एकशरीर आहेत, हे तुम्हांला ठाऊक नाही काय?

4) ख्रिस्ताच्या शरीराचीं बांधणी सत्यावर प्रेमानें केलेलींहें

कलस्सैकरांस 1:28: “आम्हीं त्याची घोषणा करितों, सर्व प्रकारच्या ज्ञानानें प्रत्येक माणसाला बोध करितों व प्रत्येक माणसाला शिकवितों; अशासाठीं कीं, प्रत्येक माणसाला ख्रिस्त येशूच्या ठायीं पूर्ण असें उभें करावें.”

देव आपल्याला त्याच्यासाठीं आणि सत्यासाठीं आवेशानें भरून काढो.

10 जानेवारी : विश्वासणाऱ्यांचा न्यायनिवाडा कसा केला जाईल

Alethia4India
Alethia4India
10 जानेवारी : विश्वासणाऱ्यांचा न्यायनिवाडा कसा केला जाईल
Loading
/

मग मृत झालेल्या लहानथोरांना मीं [देवाच्या] राजासनापुढे उभें राहिलेलें पाहिलें. त्या वेळी ‘पुस्तकें उघडलीं गेलीं;’ तेव्हां दुसरे एक ‘पुस्तक’ उघडलें गेलें तें ‘जीवनाचें’ होतें; आणि त्या पुस्तकांमध्यें जें लिहिलें होतें त्यावरून मृतांचा न्याय ‘ज्यांच्या-त्यांच्या कृत्यांप्रमाणेंठरविण्यांत आला. (प्रकटीकरण 20:12)

शेवटचा न्यायनिवाडा कसा केला जाईल? आपल्या पापांचे स्मरण केलें जाईल का? तीं उघडकीस आणली जातील का? अँथनी होकेमा या प्रश्नाचें उत्तर पुढील शब्दांत सुज्ञपणे मांडतात: “न्यायाच्या दिवशी विश्वासणाऱ्यांची पापें आणि त्यांच्या उणीवां विचारांत घेतली जातील. परंतु — आणि हा महत्त्वाचा मुद्दा आहे — विश्वासणाऱ्यांची पापें आणि उणीवां न्यायाच्या वेळीं अशा पापांच्या स्वरूपांत प्रकट केलीं जातील ज्यांची क्षमा झालेलीं आहें, ज्यांचे अपराध येशू ख्रिस्ताच्या रक्तानें पूर्णपणें झाकलें गेलें आहेत.”

त्या घटनेचें तुमच्या डोळ्यांसमोर असें चित्र उभे करा. देवाकडे प्रत्येक व्यक्तीची एक फाइल, म्हणजे नोंदणीचे एक कायदेशीर दस्तऐवज आहे (प्रकटीकरण 20:12 मधील “पुस्तके”). तुम्हीं जे कांही केलें आहे किंवा जो जो व्यर्थ शब्द बोललांत (मत्तय 12:36) त्यां सर्वांची त्यांत (“A” पासून “F” पर्यंत) ज्यांच्या-त्यांच्याग्रेड, म्हणजे पातळीसह नोंद केलेलीं आहे. जेव्हां तुम्हीं “ख्रिस्ताच्या न्यायासनासमोर” उभे केलें जाल (२ करिंथ 5:10) “ह्यासाठीं कीं (तुम्हीं) देहानें केलेल्या गोष्टीचें फळ (तुम्हांला) मिळावे; मग ते बरे असो किंवा वाईट असो” तेव्हां देव ती फाइल उघडेल आणि तुम्हीं केलेल्या कर्मांची त्यांच्या (ग्रेड) पातळीसह चाचण्यांची मांडणी करेल. त्यांत असलेले सर्व “F” ग्रेड तो बाहेर काढेल आणि त्यांचा एक ढीग लावेल. मग तो सर्व “D” ग्रेड आणि सर्व “C” ग्रेड घेईल आणि ह्या चाचण्यांचे सर्व निकाल बाहेर काढून त्यांना “A” ग्रेड बरोबर ठेवेल, आणि जें जें निकाल वाईट असतील तें सर्व तो “F” ग्रेड मध्यें टाकेल. मग तो सर्व “B” ग्रेड आणि “A” ग्रेड घेईल आणि त्यांतील सर्व वाईट निकाल बाहेर काढेल आणि “F” च्या ढिगाऱ्यांत टाकून देईल आणि सर्व चांगले निकाल “A” ग्रेड च्या ढिगाऱ्यांत टाकून देईल.

मग तो दुसरी फाईल (“जीवनाचे पुस्तक”) उघडेल आणि त्यांत तुमचे नाव शोधेल, कारण तुम्हीं विश्वासाद्वारें ख्रिस्तामध्यें आहांत. तुमच्या नावामागें येशूच्या वधस्तंभापासून बनवलेलीं एक लाकडी आगकाडी असेल. तो ती आगकाडी घेऊन पेटवेल आणि तुमची सर्व पापें आणि उणीवांचा लावलेला “F” ग्रेड चा ढीग पेटवून तो जाळून टाकेल. त्यांचा दोषी तुमच्यांवर लावण्यांत येणार नाहीं आणि तुम्हांला त्यांचे प्रतिफळहि मिळणार नाहीं.

मग तो तुमच्या “जीवनाच्या पुस्तकांतून” एक मोहरबंद लिफाफा घेईल ज्यांवर “विनामूल्य आणि कृपेचे लाभांश : जीवन!” असें चिन्ह असेल आणि तो लिफाफा घेऊन “A” ग्रेडच्या ढिगाऱ्यांवर ठेवेल (मार्क 4:24 आणि लूक 6:38 पहा). मग तो संपूर्ण ढीग उचलून धरेल आणि अशी घोषणा करेल, “यांद्वारें तुमचें जीवन माझ्या पित्याच्या कृपेची, माझ्या रक्ताच्या मोलाची आणि माझ्या आत्म्याच्या फळाची साक्ष देतें. ही साक्ष देतांत कीं तुमचें जीवन सार्वकालिक आहे. आणि यांनुसार तुम्हांला आप-आपली प्रतिफळें मिळतील. आपल्या धन्याच्या सार्वकालिक आनंदांत सहभागी व्हां.”

9 जानेवारी : फक्त थोडा वेळ

Alethia4India
Alethia4India
9 जानेवारी : फक्त थोडा वेळ
Loading
/

आपल्या सार्वकालिक गौरवांत यावें म्हणून ज्यानें ख्रिस्तामध्यें तुम्हांला पाचारण केलें तो सर्व कृपेचा देव तुम्हीं थोडा वेळ दु:ख सोसल्यावर, स्वतः तुम्हांला पूर्ण, दृढ व सबळ करील. (1 पेत्र 5:10)

आमच्या दैनंदिन जीवनांतील दु:ख आणि सर्वसामान्य ताणतणाव यांमुळें आपण कधीकधी आरोळी मारतो , “हे देवा, आणखी किती काळ? आज मला ज्यां वेदना होत आहेत, त्यांपलीकडें मीं पाहू शकत नाहीं. उद्याचा दिवस आपणाबरोंबर काय घेऊन येईल? त्यां दु:खांत सुद्धा तूं मजबरोंबर असशील का?”

हा प्रश्न अत्यंत महत्वाचा आहे, कारण येशूनें म्हटलें, “जो शेवटपर्यंत टिकाव धरून राहील तोच तारला जाईल” (मार्क 13:13). “ज्यांचा नाश होईल अशा ‘माघार घेणार्‍यांपैकीं” असणे हा विचारहि डोक्यांत येता आपण थरथरतो (इब्री 10:39). आम्हीं “तळ्यांत-मळ्यांत” चा बालिश खेळ खेळत नाहीये. देवाच्या भावी कृपेवर आमच्या विश्वासासाठीं दुःख हा एक भीतिजनक अडथळा आहे.

म्हणूनच, पेत्राला दु:खी व कष्टी झालेंल्या ख्रिस्ती विश्वासणाऱ्यांना पुढील अभिवचन देतांना ऐकणें मोठे सांत्वन देणारी गोष्ट आहे, आपल्या सार्वकालिक गौरवांत यावें म्हणून ज्यानें ख्रिस्तामध्यें तुम्हांला पाचारण केलें तो सर्व कृपेचा देव तुम्हीं थोडा वेळ दु:ख सोसल्यावर, स्वतः तुम्हांला पूर्ण, दृढ व सबळ करील.” (1 पेत्र 5:10).

आपल्याला दिलेलीं ही खात्री कीं तो आमच्या सहनशीलतेच्या पलीकडे विलंब करणार नाहीं, आणि ही कीं आपण आपल्यांत असलेल्या ज्या वैगुणांवर शोक करितो ते तो नाहींशी करील, आणि ही कीं प्रारंभापासून जे विस्कटलेले आहें ते सर्वकांही तो सर्वकाळासाठीं स्थापित करेल – ही खात्री “सर्व कृपेचा देव” ह्याच्याकडून देण्यांत आलेली आहें.

देव ‘थोडक्या कृपेचा देव’ नाहीं – म्हणजे गतकाळाच्या कृपेप्रमाणे. तर तो “सर्व कृपेचा देव” आहे — आणि त्यांत भावी कृपेचा सर्व अमर्याद व अक्षय साठा समाविष्ट आहे जिच्यांत आपल्याला शेवटपर्यंत टिकाव धरून राहणे अगत्याचें आहे.

भावीकाळांत होणाऱ्या त्या कृपेवरील विश्वास, जिला गतकाळांत झालेल्या कृपेचे स्मरण ठेऊन दृढ केलें जातें, जीवनाकडे जाणाऱ्या अरुंद आणि कठीण मार्गावर टिकाव धरून राहण्याची गुरुकिल्ली किंवा सूत्र आहे.

8 जानेवारी: जे तुम्हीं हरवूं शकत नाहीं ते मिळवां

Alethia4India
Alethia4India
8 जानेवारी: जे तुम्हीं हरवूं शकत नाहीं ते मिळवां
Loading
/

येशूनें त्यांच्याकडे निरखून पाहून म्हटलें, “मनुष्यांना हें अशक्य आहे, परंतु देवाला नाहीं; ‘देवाला सर्व कांहीं शक्य आहे.”

(मार्क 10:27)

येथें जागतिक दर्जाचें ख्रिस्ती होण्यासाठीं आणि आंतरराष्ट्रीय पातळीवर सुवार्ता प्रसाराच्या कामासाठीं स्वतःला समर्पित करण्यासाठीं येशूपासून दोन मोठ-मोठे उत्तेजनं आहेत. एक तर पाठवलेलें किंवा पाठवणारे म्हणून.

1. मनुष्यांना अशक्य असणारी प्रत्येक गोष्ट देवाला शक्य आहे (मार्क 10:27). मनानें कठोर असलेल्या पापीजनांचे मन-परिवर्तन हे देवाचे कार्य आहे आणि ते त्याच्या सार्वभौम योजनेनुसार होईलच. आपल्या दुर्बळपणामुळें आपल्याला घाबरण्याची किंवा खचून जाण्याची गरज नाहीं. युद्ध परमेश्वराचे आहे आणि तोंच विजय देईल.

2. ख्रिस्त आमच्या वतीनें काम करेल असें अभिवचन तो देतो, आणि तो आपल्यासाठीं अशा रीतीनें सर्वकांही असेल कीं, जेव्हां सुवार्तिक म्हणून आपलें जीवन संपेल, तेव्हां आपण खूप कांही त्याग केला आहें असें आपण म्हणूं शकणार नाहीं (मार्क 10:29-30).

जेव्हां आपण सुवर्तेचे मिशनरी या नात्यानें त्याचे नियम पाळतो तेव्हां आपल्याला समजून येतें कीं या कार्यामुळें उद्भवणारें वेदनादायक दुष्परिणाम हें सुद्धा आमच्या कल्याणासाठींच कार्य करतात. आपले आध्यात्मिक आरोग्य आणि आपला आनंद शंभरपटीने वाढतो. आणि जेव्हां आपण मरतो त्यावेळीं आपण खरें मरण मरत नाहीं. आपल्याला सार्वकालिक जीवन प्राप्त होतें.

मीं तुम्हांला असें विनवित नाहीं कीं तुम्हीं ख्रिस्तासाठीं तुमचें धैर्य आणि बलिदान व्यर्थ लेखावें. मीं तुम्हांला इतकेंच विनवितों कीं तुम्हांकडे असलेल्या सर्व गोष्टींचा त्याग करा, म्हणजे तुम्हांला तुमच्या खोलवर असलेल्या आंतरिक इच्छांना तृप्त करणारे जीवन मिळेल. मीं तुम्हांला विनवितों कीं राजांचा जो राजा त्याच्या सेवेंसाठीं उभे राहण्याच्या श्रेष्ठत्वामुळें तुम्हीं सर्व गोष्टीं केरकचरा अशा लेखा. मीं तुम्हांला विनवितों कीं तुम्हीं दुकानांतून विकत घेतलेल्या तुमच्या चिंध्या काढून टाका आणि देवाच्या राजदूतांचे वस्त्र धारण करा.

तुमचा छळ आणि उपासमार होईल याची मीं तुम्हांला खात्री देतो- परंतु त्यानंतर येणारा आनंद लक्षात ठेवा! “नीतिमत्त्वाकरितां ज्यांचा छळ झाला आहें ते धन्य, कारण स्वर्गाचें राज्य त्यांचे आहे” (मत्तय 5:10).

8 जानेवारी 1956 रोजी, जिम इलियट आणि त्यांच्याबरोंबर काम करणारे चार मिशनरी सहकारी जेव्हां साठ लोकसंख्या असलेल्या इक्वाडोरच्या वाओरानी आदिवासी जमातीपर्यंत सुवार्ता पोहोचवण्याचा प्रयत्न करित होतें तेव्हां त्या जमातीच्या पाच जणांनी त्या सर्वांना जिवें मारलें.

चार तरुण स्त्रियांनी आप-आपलें नवरें गमावलें आणि नऊ मुलांनी आप-आपलें वडील गमावलें. एलिझाबेथ इलियटने तिच्या पुस्तकांत लिहिलें कीं जगानें या घटनेला भयावह शोकांतिका म्हटलें. नंतर ती पुढें लिहिते , “जगानें जिम इलियटच्या सैद्धांतिक विश्वास कथनाच्या दुसर्‍या खंडाचें सत्य ओळखलेलें नाहीं: ‘जो मनुष्य अशी गोष्ट  मिळविण्यासाठीं जी तो कधीच हरवूं शकत नाहीं अशा गोष्टीचा त्याग करतो जी तो सांभाळू शकत नाहीं, तो मूर्ख असूच शकत नाहीं.'”

7 जानेवारी : नाकारलेलीं  आणि पुरवलेलीं कृपा

Alethia4India
Alethia4India
7 जानेवारी : नाकारलेलीं  आणि पुरवलेलीं कृपा
Loading
/

आपणांला पुष्कळ संकटांत टिकून देवाच्या राज्यांत जावें लागतें. (प्रेषितांची कृत्ये 14:22)

आंतरिक शक्तीची गरज फक्त रोजच्या ताणतणावानें भरलेल्यां उणीवांतूनच उद्भवत नाहीं, तर वेळोवेळीं येणारी दु:खें आणि संकटें यांतून सुद्धा उद्भवतें. आणि ती संकटें येतांतच.

आपण स्वर्गाच्या वाटेवर असतांना आमच्या भाराक्रांत झालेल्या मनाबरोंबर दु:खाची जोड अटळ आहे. जेव्हां दु:ख येते तेव्हां आपलीं मनें डगमगून खचूं शकतांत आणि जीवनाकडें घेऊन जाणारा अरुंद मार्ग कदाचित कठीण वाटू शकतो. अरुंद रस्ता आणि उंच टेकड्या हेंच स्वतःमध्यें अगदी कठीण असतांत ज्यां जुन्या खटारगाडीच्या शक्तीची मर्यादेपर्यन्त कसोटी घेतांत. पण अशात जर गाडीच नादुरुस्त झालीं तर काय करायचं?

पौलानें त्याच्या जीवनांत असलेल्या काहीं दुःखामुळें हाच प्रश्न उचलून तीनदा ओरड केलीं. त्याच्या शरीरांत असलेल्या काट्याचे पीडानिवारण व्हावें अशी त्यानें विनंती केलीं. पण देवाच्या कृपेच्या ज्यां स्वरूपासाठीं त्यानें विनंती केलीं त्या स्वरूपांत त्याला ती मिळाली नाहीं. तर ती दुसऱ्या स्वरूपांत मिळाली. ख्रिस्तानें उत्तर दिलें, “माझी कृपा तुला पुरे आहे; कारण अशक्तपणातच माझी शक्ती पूर्णतेस येते” (2 करिंथ 12:9).

येथें आपण पाहूं शकतो कीं पीडानिवारण नसलेल्या दुःखात कृपा ही ख्रिस्ताच्या पोषक शक्तीच्या स्वरूपांत दिलीं जातें – म्हणजे आपण असें म्हणूं शकतो कीं ज्यां वर्तुळांत एका स्वरूपाची कृपा नाकारली जातें तेव्हां तिथेंच एका दुसर्‍या स्वरूपाची कृपा पुरवली जातें. आणि पौलानें या भावी कृपेचा पुरेशेपणा लक्ष्यांत घेऊन विश्वासानें असा प्रतिसाद दिला: “म्हणून ख्रिस्ताच्या सामर्थ्याची छाया माझ्यावर राहावी म्हणून मीं विशेषेंकरून आपल्या अशक्तपणाची प्रौढी फार आनंदानें मिरवीन” (2 करिंथ 12:9). 

तर मग, देव अनेकदा “नाकारलेली कृपा” च्या वर्तुळात “पुरवलेली कृपा” ओतून आशीर्वादित करतो.

उदाहरणार्थ, (लेखक त्यांचा अनुभव सांगतात) जुलैच्या एका भयंकर उष्ण दिवशी, आमच्या कारवरील पाण्याचें पंप नादुरुस्त झालें आणि आम्हीं टेनेसी या आंतरराज्यात एका अशा ठिकाणी अडकून बसलो जेथून वीस मैल दूरवर कोणतेंहि शहर नव्हतें.

आमचीं गाडी चांगली चालावी आणि आम्हीं आमच्या गंतव्यस्थानी सुखरूप पोहचावें अशी मीं त्या दिवशी सकाळीच प्रार्थना केलीं होती. पण आता मात्र गाडी पूर्णपणें बंद पडलीं होती. आम्हांला त्रासमुक्त प्रवासाची कृपा नाकारलीं गेलीं. आम्हीं आमच्या गाडीभोंवतीं उभें राहून ये-जा करणाऱ्यांना थांबविण्याचा प्रयत्न केला, पण कोणीच थांबत नव्हतें. मग माझा मुलगा अब्राहम (त्यावेळी सुमारे अकरा वर्षाचा) असें म्हणाला, “बाबा, आपण प्रार्थना केली पाहिजें.” म्हणून आम्हीं गाडीच्या मागे नतमस्तक झालों आणि देवाला भावी कृपेसाठीं– म्हणजें गरजेच्या वेळीं लागणाऱ्या मदतीसाठीं –प्रार्थना केलीं. प्रार्थना केल्यांवर आम्हीं आमच्या नजरा वर केल्यां, तर पाहिले काय, तर एक पिकअप वाहन समोर एका बाजूला उभें होतें.

त्या वाहनाचा चालक एक मेकॅनिक होता जो काम करण्यासाठीं सुमारे वीस मैल प्रवासांवर होता. तो म्हणाला कीं तो गाडीचा स्पेअर पार्ट घेण्यासाठी शहरांत जायला तयार आहे आणि परत येऊन गाडी दुरुस्त करेल. मीं पण त्याच्याबरोंबर शहरांत गेलों आणि त्याला सुवार्ता सांगण्याची मला संधी मिळाली. जाऊन परत येण्याच्या ह्या प्रवासाला साधारण पाच तास लागले असतील.

तर आमच्या प्रार्थनेच्या ह्या उत्तराबाबंत उल्लेखनीय गोष्ट अशी कीं ते उत्तर ‘नाकारलेल्या प्रार्थनेच्या’ वर्तुळात आलें. आमचा प्रवास सुखरूप आणि त्रासमुक्त व्हावा अशी आम्हीं प्रार्थना केलीं होतीं. देवानें आम्हांला संकटांत पाडलें. पण जिथें एक कृपा नाकारली गेलीं, तिथें त्यानें आम्हांला एक दुसरी कृपा पुरवलीं. आणि जी कृपा माझ्यासाठीं, त्या अविश्वासू मेकॅनिकसाठीं आणि हे सर्व पाहत असलेल्या माझ्या अकरा वर्षांच्या मुलांच्या विश्वासासाठीं सर्वोत्तम होती त्या कृपेसाठीं मीं देवाच्या बुद्धीवर विश्वास ठेवायला शिकूं  लागलों.

आपल्याला यांत आश्चर्य वाटू नये कीं ज्यां दुःखांपासून देवानें आपणांस सुखरूप ठेवावें अशी प्रार्थना आपण त्याला केलीं होती, तो आम्हांला नेमक्या त्यांच दुःखांत पाडून आपणांला एका मागून एक अशी अद्भुत कृपा पुरवितो. आपल्या कल्याणासाठीं आणि त्याच्या गौरवासाठी त्याची कृपा कधीं आणि कशी द्यावीं हे त्याला चांगले कळते. 

6 जानेवारी:

Alethia4India
Alethia4India
6 जानेवारी:
Loading
/

आपण खर्‍या अंतःकरणानें……जवळ येऊं. (इब्रीलोकांस पत्र 10:22)

या शास्त्रपाठांत आपल्याला जी आज्ञा दिलीं आहें ती म्हणजे आपण देवाजवळ यावें. इब्रीलोकांस पत्र लिहिण्या मागे लेखकाचा महान उद्देश्य हाच आहे कीं आपण देवाजवळ यावें, कीं त्याच्याबरोंबर आपली सहभागिता असावीं, कीं आपण देवापासून कोडगे झालेल्या अशा ख्रिस्ती जीवनांत स्वस्थ होऊन बसू नये.

जवळ येण्याची ही क्रिया शारीरिक क्रिया नाहीं. हे स्वर्गापर्यंत पोहंचण्यासाठीं स्वतःच्या कर्तृत्वानें बाबेलचा बुरुज बांधावा असें ते नाहीं. हे मुळांत चर्चच्या इमारतीच्या आंत जावें असें नाहीं. किंवा उपदेशानंतर पुल्पिट समोर जाऊन उभें राहावें असेंहि ते नाहीं. तर ही अंत:करणांत होणारी अदृश्य क्रिया आहे. ही एक अशी क्रिया आहे जीं तुम्हीं अगदी शांतपणे उभे असतांना, किंवा हॉस्पिटलच्या बेडवर आजारी पडलेलें असतांना किंवा कामावर जात असतांना ट्रेन किंवा बसमध्यें करूं शकता.

सुवार्तेचा हांच केंद्रबिंदू आहे, तिचें मर्म आहे – गेथशेमाने बाग आणि उत्तम शुक्रवार याचविषयी आहे – कीं देवानें आपल्याला स्वतःच्या जवळ आणण्यासाठीं अद्भुत आणि मोलवान अशी महत्कृत्यें केलीं आहेत. त्यानें आपल्या पुत्राला दु:ख व मरण सोसण्यासाठीं पाठवलें आहें, जेणेंकरून त्याच्याद्वारें आपण जवळ यावें. त्यानें तारणाच्या महान योजनेंत जे सर्व केलें तें आपण जवळ यावें म्हणून केलें. आणि ती जवळीक आपल्या आनंदासाठी आणि त्याच्या गौरवासाठीं आहे.

त्याला आमची गरज नाहीं. आपण त्याच्यापांसून विभक्त झालों तरी तो निराश्रित किंवा दरिद्री होत नाहीं. त्रिएकतेच्या परिपूर्ण सहवासांत उल्हासित राहण्यासाठीं त्याला आपली गरज नाहीं. परंतु आपण पापीं असून सुद्धा त्यानें त्याच्या पुत्राद्वारें आपल्याला एका वास्तविक जगांत म्हणजें स्वतःच्या सान्निध्यांत जिथें आपला आत्मा सर्वस्वी आणि सर्वकाळासाठीं तृप्त होऊं शकतो, फुकट प्रवेश देऊन आपणांवर मोठी दया दाखवलीं. “तुझ्या सान्निध्यांत पूर्णानंद आहे; तुझ्या उजव्या हातांत सौख्यें सदोदित आहेत” (स्तोत्र 16:11).

तुम्हीं हा लेख वाचत असतांच तुमच्यासाठीं ही देवाची इच्छा आहे. म्हणूनच ख्रिस्त मरण पावला: यासाठीं कीं तुम्हीं देवाजवळ यावें.

5 जानेवारी: आमचा नांगी नसलेला शत्रू

Alethia4India
Alethia4India
5 जानेवारी: आमचा नांगी नसलेला शत्रू
Loading
/

जे तुम्हीं आपल्या अपराधांनी व देहस्वभावाची सुंता न झाल्यानें मेलेले होतां त्या तुम्हांस त्यानें त्याच्याबरोंबर जिवंत केलें, त्यानें आपल्या सर्व अपराधांची क्षमा केलीं; आपल्याविरुद्ध असलेलें म्हणजे आपल्याला प्रतिकूल असलेलें विधींचे ऋणपत्र त्यानें खोडलें व वधस्तंभाला खिळून त्यानें ते रद्द केलें. त्यानें सत्ताधीशांना व अधिकार्‍यांना नाडून त्यांच्याविरुद्ध वधस्तंभावर जयोत्सव करून त्यांचे उघडउघड प्रदर्शन केलें. (कलस्सैकरांस 2:13-15)

‘ख्रिस्ताबरोंबर एक होणे’ ह्याचा विश्वासनाऱ्यांसाठीं खूप मोठा बदल घडून येतो याचें कारण म्हणजें हे कीं ख्रिस्तानें कॅल्व्हरीच्या वधस्तंभावर सैतानावर निर्णायक म्हणजें अंतिम विजय मिळविला. त्यानें सैतानाला ह्या जगातून बाहेर काढून टाकलें नाहीं, तर त्यानें त्याच्या हातांतून मरणदंडाचे शस्त्रच हिसकावून त्याला कायमचे नि:शस्त्र केलें.

आता तो विश्वासणाऱ्यांवर अशा कोणत्याहि पापाचा आरोप लावू शकत नाहीं ज्याची क्षमा नाहीं. तोच एक असा आरोप आहे जो आपला नाश करूं शकतो. आणि म्हणूनच, तो आपला पूर्णपणे विनाश करण्यांस असमर्थ आहे. तो आपल्याला शारीरिक इजा करूं शकतो व आपल्या भावना दुखावू शकतो – इतकेंच काय, तर तो आपल्याला जिवें सुद्धा मारू शकतो. तो आपल्याला परीक्षेंत पाडू शकतो आणि लोकांना आपल्याविरुद्ध चिथावू शकतो. पण तो आपला नाश करूं शकत नाही.

कलस्सैकरांस 2:13-15 मधील निर्णायक विजय “आपल्या विरुद्ध असलेलें म्हणजे आपल्याला प्रतिकूल असलेलें विधींचे ऋणपत्र” वधस्तंभाला खिळिलें गेलें या वस्तुस्थितीमुळे झाला आहे. सैतानाने विधींच्या त्या ऋणपत्राला आपल्याविरुद्ध मुख्य आरोपपत्र बनविलें होते. पण तो स्वर्गाच्या न्यायसभेंत सादर करू शकेल असें कोणतेही आरोपपत्र आता त्याच्याकडें नाहीं. एक गोष्ट जी त्याला आपल्या विरोधांत प्रमुखपणे करायची होती तीच करण्यांस आता तो असहाय्य आहे: आम्हांला मरणदंडास पात्र ठरविणें. आता तो तसें शकत नाही. ख्रिस्तानें आमचा मरणदंड स्वतःवर घेतला. सैतान नि:शस्त्र झाला.

हे आपण आणखी एका पद्धतीने मांडू शकतो, ते म्हणजे इब्रीलोकांस पत्र 2:14-15 मध्ये असलेलें शब्द : “[ख्रिस्त मानव बनला] हेतु हा कीं, मरणावर सत्ता गाजवणारा म्हणजे सैतान, ह्याला मरणानें शून्यवत करावें, आणि जे मरणाच्या भयानें आयुष्यभर दास्याच्या बंधनात होते त्या सर्वांना मुक्त करावें.”

मृत्यू आजहि आपला शत्रू आहे. पण त्याला दुर्बळ करण्यांत आलें आहें. त्या सर्पाचे विष पिळून काढून टाकण्यांत आलें आहें. त्याची प्राणघातक नांगी तोडून टाकण्यांत आली आहें. मरणाची नांगी तर पाप होते, आणि नियमशास्त्राची अट पापाचे बळ होते. परंतु ख्रिस्ताचा धन्यवाद असों ज्यानें नियमशास्त्राच्या अटी पूर्ण केल्या. “अरे मरणा, तुझा विजय कोठें? अरे मरणा, तुझी नांगी कोठें?” (1 करिंथ 15:55).

4 जानेवारी: अपूर्ण ख्रिस्ती लोकांसाठीं आशा

Alethia4India
Alethia4India
4 जानेवारी: अपूर्ण ख्रिस्ती लोकांसाठीं आशा
Loading
/

कारण पवित्र होणार्‍यांना त्यानें एकाच अर्पणानें सर्वकाळचें पूर्ण केलें आहें. (इब्री 10:14)

हा शास्त्रलेख आपल्यांसारख्या अपूर्ण पाप्यांसाठीं उत्तेजनानें भरलेला आहे, आणि त्यांत पवित्र जीवनासाठीं विपुल प्रेरणा आहे.

म्हणजेंच तुम्हीं तुमच्या स्वर्गीय पित्याच्या दृष्टीनें पूर्ण आणि सिद्ध आहांत अशी खात्री तुम्हीं बाळगू शकता, पण तुम्हीं स्वतःमध्यें पूर्ण आहांत असें नाही, तर नेमके ह्यामुळें कीं तुम्हीं आता पूर्ण नसता “पवित्र केले जात आहांत “, “पवित्र बनविलें जात आहांत” – म्हणजें असें कीं, देवाच्या अभिवचनांवर विश्वासाद्वारें, तुम्हीं तुमच्या हेलकावणाऱ्या अपूर्णतेपासून अंशा- अंशानें वाढत जाणाऱ्या पवित्रतेकडें वाटचाल करित आहांत. हाच इब्री 10:14 चा प्रमुख मुद्दा आहे.

तुमचा विश्वास तुमच्यांत पापाचा त्याग करण्याची आणि पवित्रतेत अंशा-अंशानें प्रगती करण्याची उत्कंठा निर्माण करतो का? हा असा विश्वास आहे कीं जो अपूर्णतेच्या ढगाळ स्थितिंतहि ख्रिस्ताकडे पाहून म्हणूं शकतो, “तूं तर मला तुझ्या दृष्टीनें पूर्वींच पूर्ण केलें आहेस.”

हा विश्वास म्हणतो, “ख्रिस्ता, आज मीं पाप केलें आहें. पण मला माझ्या पापाचा वीट आला आहे. कारण तूं नियमशास्त्रातील आचार माझ्या अंत:करणात लिहिलें आहेस, म्हणून तें पाळण्याची मला उत्कंठा लागली आहें. आणि जें काहीं तुझ्या दृष्टीनें मान्य व आवडणारे आहे तें तूं माझ्यामध्यें साधून देत आहेस (इब्री 13:21). आणि म्हणून, जीं पापें अद्यापहि माझ्या हांतून होतांत त्यां पापांचा मला वीट आला आहें; इतकेंच नव्हें, तर मला माझ्या मनांत उद्भवणाऱ्या पापी विचारांचा सुद्धा वीट आला आहें.”

हाच तो खऱा आणि अस्सल विश्वास आहे ज्याद्वारें आम्हीं तारले जातो. हाच तो विश्वास आहे जो पुढील वचनांचा गोड आस्वाद घेऊं शकतो : “कारण पवित्र होणार्‍यांना त्यानें एकाच अर्पणानें सर्वकाळचें पूर्ण केलें आहें.” हा बलवानांचा गर्विष्ठपणा नाहीं. ही त्यां दुर्बळ पाप्यांची ओरड आहे ज्यांना तारणकर्त्याची गरज आहे.

मीं तुम्हांला हाक मारतो, तुम्हांला विनंती करतो कीं, इतके दुर्बळ व्हां कीं ख्रिस्तावर तुमचा असा विश्वास शोभून दिसला पाहिजें.

3 जानेवारी: अति अल्प विश्वास

Alethia4India
Alethia4India
3 जानेवारी: अति अल्प विश्वास
Loading
/

ह्यावरून हें इच्छा बाळगणार्‍यावर नव्हे किंवा धावपळ करणार्‍यावर नव्हे, तर दया करणार्‍या देवावर अवलंबून आहे. (रोमकरांस 9:16)

वर्षाच्या अगदी सुरुवातीलाच आपण हें स्पष्ट समजून घेऊया की येशूवर विश्वास ठेवणारें म्हणून या वर्षी देवाकडून आपल्याला जे काहीं मिळेल, तीं केवळ त्याची दया आहे. जे काही सुख किंवा जे काही दुःख आपल्या वाट्याला येतील तें सर्व दया करणार्‍या देवापासून असतील.

ख्रिस्त ह्याकरितां जगात आला: “असे की….परराष्ट्रीयांनीं त्याच्या दयेमुळें देवाचें गौरव करावें” (रोमकरांस 15:9). शिवाय, “त्यानें आपल्या महादयेनुसार आपल्याला पुन्हा जन्म दिला” (1 पेत्र 1:3). “आपल्यावर दया व्हावी” (इब्री 4:16) अशी आम्हीं रोज प्रार्थना करतो; आणि आता आपण “सार्वकालिक जीवनासाठीं आपल्या प्रभू येशू ख्रिस्ताच्या दयेची वाट” पाहत आहों (यहूदा 1:21). जर कोणी ख्रिस्ती मनुष्य विश्वासू असल्याचें सिद्ध करतो, तर तो ते “विश्वासू होण्याची दया प्रभूद्वारें झाली आहे” म्हणून करतो (1 करिंथकर 7:25).

लूक 17:5-6 मध्ये, प्रेषित प्रभूला विनंती करतात, “आमचा विश्वास वाढवा!” तेव्हां येशू म्हणतो, “तुम्हांमध्यें मोहरीच्या दाण्याएवढा विश्वास असेल, तर ह्या तुतीला, ‘तू मुळांसकट उपटून समुद्रांत लाविली जा,’ असें तुम्हीं सांगताच ती तुमचें ऐकेल.” म्हणजें, आपल्या ख्रिस्ती जीवनांत आणि सेवेंत घडणाऱ्या गोष्टी ह्या आपल्या विश्वासाच्या बळकटीमुळें किंवा परिमाणामुळें होत नाहींत, कारण झाडे मुळांसकट उपटून टाकणे हे त्यामुळें होत नाहीं. ते देव करतो. म्हणून, सर्वात कमी विश्वास जों खऱ्या अर्थाने आम्हांला ख्रिस्ताशी जोडतो तो विश्वास त्याच्या सामर्थ्याद्वारें आपल्यासाठीं गरजेच्या असलेल्या सर्व गोष्टीं घडवून आणावयांस पुरेसा आहे.

पण ज्यां ज्यां प्रसंगी तुम्हीं यशस्वीपणें प्रभूची आज्ञा पाळता त्या त्या प्रसंगांचे काय? तुमचा आज्ञाधारकपणा तुम्हाला दयेसाठीं विनवणी करणाऱ्यांच्या श्रेणीतून बाहेर काढते का? लूक 17:7-10 च्या पुढील वचनांमध्ये येशू असें उत्तर देतो :

“तुम्हांपैकीं असा कोण आहे कीं, त्याचा नांगरणारा किंवा मेंढरें राखणारा दास शेतातून आल्यावर तो त्याला म्हणेल, ‘आतांच येऊन जेवावयाला बैस.’ उलट ‘माझें जेवण तयार कर, माझें खाणेंपिणें होईपर्यंत कंबर बांधून माझी सेवा कर, आणि मग तूं खा व पी,’ असें तो त्याला म्हणणार नाहीं काय? सांगितलेली कामें दासानें केलीं म्हणून तो त्याचे उपकार मानतो काय? त्याप्रमाणें तुम्हांला सांगितलेली सर्व कामें केल्यावर आम्हीं निरुपयोगी दास आहों, आम्हीं आमचे कर्तव्य केलें आहे, असें म्हणा.”

यांवरून मीं असे मानतो कीं, पूर्ण आज्ञाधारकपणा आणि सर्वात कमी विश्वास यां दोन्हीं गोष्टीं देवाकडून एकच गोष्ट प्राप्त करून घेतांत : ती म्हणजें कृपा. फक्त मोहरीच्या दाण्याएवढा विश्वास जरी असेल, तर तो झाड हलविणारीकृपा प्राप्त करून देण्याइतपत हितकारक ठरतो. आणि निष्कपट आज्ञाधारकपणा आपल्याला पूर्णपणे दयेवर विसंबून ठेवतो.

शेवटी मुख्य मुद्दा हा आहे : देवाच्या दयेचे निमित्त किंवा स्वरूप काहीही असो, दयेचे अपात्र लाभार्थी म्हणून आपली जी लायकी आहे, त्यापलीकडें आपण कधींच जात नाहीं. जी गोष्ट प्राप्त होण्यांस आपली पात्रता नाही त्यां गोष्टींसाठीं आपण नेहमी पूर्णपणे विसंबून राहतो.

ह्यास्तव या, आपण स्वतःला नम्र करूं, आणि आनंद करूं आणि “त्याच्या दयेमुळें देवाचें गौरव करूं!”

2 जानेवारी: येशूनें मरणाचे काय केलें

Alethia4India
Alethia4India
2 जानेवारी: येशूनें मरणाचे काय केलें
Loading
/

ज्याअर्थी माणसांना एकदांच मरणें व त्यानंतर न्याय होणें नेमून ठेवलें आहे, त्याअर्थी ख्रिस्त ‘पुष्कळांची पापें स्वतःवर घेण्यासाठीं’ एकदांच अर्पिला गेला, आणि जे त्याची वाट पाहतात त्यांना पापसंबंधात नव्हे तर तारणासाठीं तो दुसर्‍यांदा दिसेल. (इब्री 9:27-28).

येशूच्या मरणानें आमच्या पापांचा भार वाहून नेला. हा सिद्धांत ख्रिस्ती धर्माचे मर्म आहे, आणि सुवार्तेचा मुख्य विषय आहे आणि जगात देवानें मानवाच्या मुक्तीसाठीं केलेल्या महान कार्याचे मर्म आहे. ख्रिस्त मरण पावला तेव्हां त्यानें पापें स्वतःवर वाहून नेलीं. जीं पापें त्यानें वाहून नेलीं तीं त्याची स्वतःची पापें नव्हती. तर त्यानें इतरांनी केलेल्या पापांसाठी मरण सोसले, ह्यासाठीं कीं त्यांनी पापांपासून मुक्त व्हावें.

तुमच्या जीवनातील सर्वात मोठ्या अडचणीचे हेच समाधान आहे, मग तुम्हाला ती अडचण मोठी वाटत असों वा नसों. आपण पापी असतानांहि देवा बरोबर आपले नाते कसे पुनर्स्थापित होऊ शकतें या प्रश्नाचे उत्तर आहे. आणि याचे उत्तर असें कीं ख्रिस्ताचा मृत्यू हा “पुष्कळांची पापें स्वतःवर घेण्यासाठीं” एकदांच केलेलें अर्पण आहे. त्यानें आमची पापें उचलून तीं वधस्तंभावर नेलीं आणि जे मरण आम्हीं मरावयास पात्र होतो त्या मरणानें तो तेथे मरण पावला. तर आता माझ्या मरणाशी ह्याचा काय संबंध आहे? “[माझ्यासाठी] एकदांच मरणें नेमून ठेवलें आहे.” म्हणजे आता माझे मरण हे माझ्यासाठीं पापदंडस्वरूपाचे नाही. यापुढे माझे मरण पापसंबंधात असलेला दंड नाही. माझे पाप वाहून दूर करण्यांत आलें आहे. ख्रिस्ताच्या मृत्यूनें माझी “पापे नाहीशी” करण्यात आलीं आहेत. ख्रिस्तानें ती शिक्षा स्वतःवर घेतली.

मग मीं अजूनहि शरीराने का मरतो? कारण देवाची अशी इच्छा आहे की पापाच्या भयंकर भयावहतेची कायमस्वरूपी साक्ष म्हणून मरण सांप्रतकाळी जगामध्येच कायम असावें, आणि ते त्याच्या स्वतःच्या लेकरांमध्येहि कायम असावें. जेव्हां आम्हीं मरतो तेव्हां त्या मरणाद्वारे आपण ह्या जगात पापाचें आजहि कायम असलेलें बाह्य परिणाम प्रकट करतो.

पण देवाच्या मुलांसाठी हे ऐहिक मरण आता त्यांच्यावर असलेला त्याचा कोप नाही. तें मरण आता आम्हांसाठीं दंडाज्ञा नाही, तर आमच्या तारणाचे प्रवेशद्वार बनलें आहे.