आपण खर्या अंतःकरणानें……जवळ येऊं. (इब्रीलोकांस पत्र 10:22)
या शास्त्रपाठांत आपल्याला जी आज्ञा दिलीं आहें ती म्हणजे आपण देवाजवळ यावें. इब्रीलोकांस पत्र लिहिण्या मागे लेखकाचा महान उद्देश्य हाच आहे कीं आपण देवाजवळ यावें, कीं त्याच्याबरोंबर आपली सहभागिता असावीं, कीं आपण देवापासून कोडगे झालेल्या अशा ख्रिस्ती जीवनांत स्वस्थ होऊन बसू नये.
जवळ येण्याची ही क्रिया शारीरिक क्रिया नाहीं. हे स्वर्गापर्यंत पोहंचण्यासाठीं स्वतःच्या कर्तृत्वानें बाबेलचा बुरुज बांधावा असें ते नाहीं. हे मुळांत चर्चच्या इमारतीच्या आंत जावें असें नाहीं. किंवा उपदेशानंतर पुल्पिट समोर जाऊन उभें राहावें असेंहि ते नाहीं. तर ही अंत:करणांत होणारी अदृश्य क्रिया आहे. ही एक अशी क्रिया आहे जीं तुम्हीं अगदी शांतपणे उभे असतांना, किंवा हॉस्पिटलच्या बेडवर आजारी पडलेलें असतांना किंवा कामावर जात असतांना ट्रेन किंवा बसमध्यें करूं शकता.
सुवार्तेचा हांच केंद्रबिंदू आहे, तिचें मर्म आहे – गेथशेमाने बाग आणि उत्तम शुक्रवार याचविषयी आहे – कीं देवानें आपल्याला स्वतःच्या जवळ आणण्यासाठीं अद्भुत आणि मोलवान अशी महत्कृत्यें केलीं आहेत. त्यानें आपल्या पुत्राला दु:ख व मरण सोसण्यासाठीं पाठवलें आहें, जेणेंकरून त्याच्याद्वारें आपण जवळ यावें. त्यानें तारणाच्या महान योजनेंत जे सर्व केलें तें आपण जवळ यावें म्हणून केलें. आणि ती जवळीक आपल्या आनंदासाठी आणि त्याच्या गौरवासाठीं आहे.
त्याला आमची गरज नाहीं. आपण त्याच्यापांसून विभक्त झालों तरी तो निराश्रित किंवा दरिद्री होत नाहीं. त्रिएकतेच्या परिपूर्ण सहवासांत उल्हासित राहण्यासाठीं त्याला आपली गरज नाहीं. परंतु आपण पापीं असून सुद्धा त्यानें त्याच्या पुत्राद्वारें आपल्याला एका वास्तविक जगांत म्हणजें स्वतःच्या सान्निध्यांत जिथें आपला आत्मा सर्वस्वी आणि सर्वकाळासाठीं तृप्त होऊं शकतो, फुकट प्रवेश देऊन आपणांवर मोठी दया दाखवलीं. “तुझ्या सान्निध्यांत पूर्णानंद आहे; तुझ्या उजव्या हातांत सौख्यें सदोदित आहेत” (स्तोत्र 16:11).
तुम्हीं हा लेख वाचत असतांच तुमच्यासाठीं ही देवाची इच्छा आहे. म्हणूनच ख्रिस्त मरण पावला: यासाठीं कीं तुम्हीं देवाजवळ यावें.