ArchivesAlethia4India

25 December : नाताळाच्या तीन भेटवस्तूं

Alethia4India
Alethia4India
25 December : नाताळाच्या तीन भेटवस्तूं
Loading
/

मुलांनो, कोणी तुम्हांला बहकवू नये; जसा तो नीतिमान आहे तसा नीतीने चालणाराही नीतिमान आहे. पाप करणारा सैतानाचा आहे; कारण सैतान प्रारंभापासून पाप करत आहे. सैतानाची कृत्ये नष्ट करण्यासाठींच देवाचा पुत्र प्रकट झाला….. अहो माझ्या मुलांनो, तुम्हीं पाप करू नये म्हणून हे मी तुम्हांला लिहितो. जर कोणी पाप केलें, तर नीतिसंपन्न असा जो येशू ख्रिस्त तो पित्याजवळ आपला कैवारी आहे, आणि तोच आपल्या पापांबद्दल प्रायश्चित्त आहे; केवळ आपल्याच पापांबद्दल नव्हे तर सर्व जगाच्याही पापांबद्दल आहे. (1 योहान 3:7-8; 2:1-2)

माझ्यासोबत या लक्षवेधक परिस्थितीचा विचार करा. जर देवाचा पुत्र यासाठी प्रकट झाला कीं तुम्हीं पाप करून नये म्हणून तुमचे सहाय्य करावें  – सैतानाची कामे नष्ट करावयास आला – आणि तो मरावयास देखील आला यासाठीं कीं, जेव्हां तुम्हीं पाप करता, तेव्हां प्रायश्चित व्हावें, देवाचा क्रोध दूर करावा, तर मग तुमचे जीवन कसें असावे याविषयी हे काय सुचविते?

तीन गोष्टी. आणि त्यां आम्हीं कह्यात घेणें सुन्दर गोष्ट आहे. नाताळाच्या भेटवस्तू म्हणून मी त्यां तुम्हाला थोडक्यात देत आहे.

भेटवस्तूं  #1. जीवन जगण्याचा स्पष्ट हेतू

यानें हे सूचित होते कीं तुमच्याकडें जीवन जगण्याचा स्पष्ट हेतू आहे. नकारात्मकरित्या पाहता, हे फक्त असे आहे: पाप करू नका – ज्याने देवाचा अनादर होतो ते करू नका. “तुम्हीं पाप करू नये म्हणून हे मी तुम्हांला लिहितो” (1 योहान 2:1).  “कारण सैतानाची कृत्ये नष्ट करण्यासाठींच देवाचा पुत्र प्रकट झाला” (1 यूहन्ना 3:8). 

जर तुम्हीं विचारले, “तुम्हीं आम्हास ह्या भेटवस्तू नकारात्मकरित्या देण्याऐवजी, सकारात्मकरित्या देऊ शकता का.” उत्तर आहे: होय, त्याचा सारांश 1 योहान 3:23 मध्यें आहे. योहानाच्या संपूर्ण पत्र का लिहिण्यांत आलें याचा हा मोठा सारांश आहे. एकमेव “आज्ञेकडें” लक्ष द्या – “त्याची आज्ञा ही आहे कीं, त्याचा पुत्र येशू ख्रिस्त ह्याच्या नावावर आपण विश्वास ठेवावा; आणि त्यानें आपल्याला आज्ञा दिल्याप्रमाणें आपण एकमेकांवर प्रीती करावी.” या दोन गोष्टी परस्पर अगदी घनिष्ठपणें संबंधित आहेत कारण योहान त्यांस एक आज्ञा म्हणतो : येशूवर विश्वास ठेवा आणि इतरांवर प्रीति करा. हाच तुमचा हेतू आहे. हा ख्रिस्ती जीवनाचा सारांश आहे. येशूवर विश्वास ठेवणें, ज्याप्रकारे येशूनें प्रीति केली आणि त्याच्या शिष्यांनी आम्हास जशी प्रीति करावयास शिकविले तशी प्रीति करणें. येशूवर विश्वास ठेवा, लोकांवर प्रीति करा. ही पहिली भेटवस्तू आहे: जीवन जगण्याचा हेतू.

भेटवस्तूं #2. ही आशा कीं आमच्या अपराधांची क्षमा केली जाईल

या दुहेरी सत्याचा दुसरा अर्थ हा आहे कीं ख्रिस्त पाप करण्याचा आमच्या वृत्तीचा नाश करावयास व आमच्या पापांची क्षमा करावयास आला: आम्हीं आमच्या पापावर विजय मिळविण्यात प्रगती करतो जेव्हां आम्हास ही आशा असते कीं आमच्या चुकांची क्षमा प्राप्त होईल. पापाशी लढत असतांना जर तुम्हांला आशा नसेल कीं देव तुमच्या चुकांची क्षमा करील, तर तुम्हीं निराश होता.

तुमच्यापैकीं अनेक जण नवीन वर्षात काही बदल करण्याविषयी संकल्प करीत असतील, कारण तुम्हांला पापाची सवय लागली आहे आणि तुम्हीं त्यातून बाहेर पडू इच्छिता. तुम्हांला खाण्याच्या काही नवीन सवयी हव्या आहेत. मनोरंजनाच्या नवीन सवयी. देण्याच्या नवीन सवयी. तुमच्या जोडीदाराशी संबंध साधण्याच्या नवीन सवयी. कौटुंबिक भक्तीच्या नवीन सवयी. झोप आणि व्यायामाच्या नवीन सवयी. साक्ष देण्याच्या नवीन सवयी. धाडसाच्या नवीन सवयी. पण तुम्हीं आता संघर्ष करीत आहात, हा विचार करीत आहा कीं त्याचा काही उपयोग होईल का. बरे तर, येथे तुमचे दुसरे नाताळा बक्षीस आहे: ख्रिस्त केवळ सैतानाच्या कामांचा –  नाश करण्यासाठीं आला नाहीं – आमच्या लढ्यात अपयशाच्या अनुभवामुळें तो आमच्यासाठीं कैवारी किंवा वकील म्हणून आला आहे. 

म्हणून मी तुम्हास विनंती करतो, हे तथ्य कीं अपयश हा शेवट नाहीं, याने तुम्हास लढण्याची आशा प्राप्त व्हावी. पण सावध असां! जर तुम्हीं देवाच्या कृपेला पाप करण्याचा परवाना बनविता आणि म्हणतां, “जर मी अपयशी ठरत असेल, आणि त्यानें काहींच फरक पडत नाहीं, तर मग पापाशी लढण्याचा त्रास का घ्यावा? – जर तुम्हीं तसे म्हणत असाल, आणि तो तुमचा हेतू असेल, आणि त्यानुसार कार्य करीत असाल, तर कदाचित तुमचा नवा जन्म झालेंला नाहीं आणि तुम्हीं थरथरायला पाहिजे.

परंतु तुमच्यापैकीं बरेच जण असें नाहींत. तुमच्यामध्यें बरेच आहेत जे आपल्या जीवनातील पापमय सवयींशी लढू इच्छितात. आणि देव तुम्हास जे म्हणत आहे ते हे आहे : ख्रिस्त तुमची पापें झाकतो या गोष्टीने तुम्हास लढण्याची आशा दिली पाहिजे. “तुम्हीं पाप करू नये म्हणून हे मी तुम्हांला लिहितो. जर कोणी पाप केलें, तर नीतिसंपन्न असा जो येशू ख्रिस्त तो पित्याजवळ आपला कैवारी आहे.”

भेटवस्तूं #3. ख्रिस्त आमचे सहाय्य करील

शेवटी, या दुहेरी सत्याचा तिसरा अर्थ कीं ख्रिस्त आमच्या पाप करण्याच्या वृत्तीचा नाश करावयास आणि आमच्या पापांची क्षमा करावयास आला, हा आहे: ख्रिस्त खरोखर पापाशी आमच्या लढ्यात आमचे सहाय्य करील. तो खरोखर सहाय्य करील. तो तुमच्या पक्षास आहे. पाप करण्यांत खूप मज्जा आहे म्हणून तो पापाचा नाश करावयास आला नाहीं. तो पापाचा नाश करावयास आला कारण पाप प्राणघातक आहे. ते सैतानाचे फसवे कार्य आहे, आणि जर आम्हीं त्यास लढा दिला नाहीं तर ते आमचा नाश करील. तो आम्हास दु:ख देण्यासाठी नाहीं, तर आम्हास सहाय्य करावयास आला.

तर आता, तुमच्यासाठीं नाताळाची तीसरी भेटवस्तू ही आहे: पापावर विजय मिळविण्यासाठी ख्रिस्त तुमचे सहाय्य करील. 1 योहान 4:4 म्हणते, “जगात जो आहे त्याच्यापेक्षा तुमच्यात जो आहे तो मोठा आहे.” येशू जिवंत आहे, येशू सर्वसमर्थ आहे, येशू विश्वासाद्वारे तुमच्याठायीं राहतो. नवीन वर्षात तो पापासोबत तुमच्या लढ्यात तुमची मदत करील. त्याच्यावर आपला भाव ठेवा.

24 दिसम्बर : क्रिसमस का सेवक

Alethia4India
Alethia4India
24 दिसम्बर : क्रिसमस का सेवक
Loading
/

“मैं तुझे प्रजा के लिए वाचा और जातियों के लिए प्रकाश ठहराऊँगा; कि तू अन्धों की आँखें खोले, बन्दियों को बन्दीगृह से निकाले और जो अन्धियारे में बैठे हैं उनको काल-कोठरी से निकाले।” यशायाह 42:6-7

क्रिसमस पर, जब हम उस परिचित जन्म-कथा पर मनन करते हैं, तो हममें से बहुतों के मन में एक सुखद और आत्मीय भावना भर जाती है। इस कथा से हमारी भावनाएँ जुड़ी होती हैं, लेकिन यह भी सम्भव है कि इस परिचित दृश्य से हमारी दृष्टि इतनी ढक जाए कि हम परमेश्वर की महान योजना के विस्मयकारी सत्य को न देख पाएँ: कि जब हम बैतलहम की चरनी में लेटे हुए उस शिशु को देखते हैं, तो हम परमेश्वर के सेवक को देख रहे होते हैं।

यह सेवक यीशु एक उद्देश्य के साथ आया था। मरियम और यूसुफ को भी शायद पूरी तरह से यह ज्ञात नहीं था कि वह क्या-क्या पूरा करेगा। लेकिन यीशु के आने से सैकड़ों वर्ष पहले, परमेश्वर ने यह घोषित कर दिया था कि वह अपनी योजना को कैसे पूरा करेगा (यशायाह 42:1–4)।

यीशु उन लोगों की आँखें खोलने आया था जो आत्मिक रूप से अन्धे हैं। अपने पृथ्वी के सेवाकाल में उसने शारीरिक अन्धों को दृष्टि देकर इस सत्य का एक अद्‌भुत उदाहरण प्रस्तुत किया। लेकिन सबसे महत्त्वपूर्ण बात शरीर नहीं, आत्मा की थी। वह परमेश्वर के सत्य के प्रति अन्धे मनुष्यों की आँखें खोलने आया था।

यह सेवक बन्दियों को बन्दीगृह से छुड़ाने भी आया था। हममें से कई ने दोष और अपराध-बोध की जंजीरों को महसूस किया है—और हमने अनगिनत उपायों से उसे धो डालने की कोशिश की है। परन्तु यीशु के अलावा और कुछ भी काम नहीं आता। वही हमारी बेड़ियाँ तोड़ता है और हमें स्वतन्त्र करता है। हम जो पाप के दास थे, अब छुड़ाए गए हैं। हमारा उद्धारकर्ता उन्हें अन्धकार की काल-कोठरी से बाहर लाता है जो वहाँ बैठे हुए हैं—लेकिन तभी यदि वे उसकी ज्योति को देख लें।

इस सेवक की कथा इस बारे में नहीं है कि हमें क्या करना है, बल्कि इस बारे में है कि यीशु ने क्या किया है। वह हमारे अन्धकार में, हमारी बेड़ियों में, हमारी असफलताओं में उतर आया और कहा: तुम विफल हो गए हो, तुमने व्यवस्था-विधान को तोड़ा है, और तुम अपनी दशा को स्वयं ठीक करने में असमर्थ हो। परन्तु मैं पापियों को उद्धार देता हूँ। मैं अन्धों को दृष्टि देता हूँ। मैं बन्दियों को मुक्त करता हूँ। मैं प्रकाश लाता हूँ। मैंने तुम्हारे लिए वह सब कुछ कर दिया है जो आवश्यक था। मुझ पर सरल विश्वास और बालक-समान भरोसा रखो—और तुम देखोगे, तुम स्वतन्त्र हो जाओगे, और तुम्हारा अन्धकार उजाले में बदल जाएगा।

वह जिसने यह सब किया है, वही है जिसे आप उस परिचित क्रिसमस दृश्य में निहारते हैं। यह दृश्य आपको हर बार प्रेरित करे—आराधना करने के लिए, धन्यवाद देने के लिए, और परमेश्वर के पुत्र की महिमा के लिए, जो हमारे लिए सेवक बनकर आया।

लूका 1:26-56

पूरे वर्ष में सम्पूर्ण बाइबल पढ़ने के लिए: मीका 1–3; लूका 21:20-38 ◊

24 December : नाताळाचे दोन हेतू

Alethia4India
Alethia4India
24 December : नाताळाचे दोन हेतू
Loading
/

मुलांनो, कोणी तुम्हांला बहकवू नये; जसा तो नीतिमान आहे तसा नीतीने चालणाराही नीतिमान आहे. पाप करणारा सैतानाचा आहे; कारण सैतान प्रारंभापासून पाप करत आहे. सैतानाची कृत्ये नष्ट करण्यासाठींच देवाचा पुत्र प्रकट झाला. (1योहान 3:7-8)

1 योहान 3:8 जेव्हां म्हणते, “सैतानाची कृत्ये नष्ट करण्यासाठींच देवाचा पुत्र प्रकट झाला.” तेव्हां त्याच्या मनात “सैतानाची कोणती कृत्ये” आहेत? संदर्भावरून उत्तर स्पष्ट आहे.

प्रथम, 1 योहान 3:5 हे स्पष्टपणें समानार्थी आहे: “तुम्हांला माहीत आहे कीं, आपली पापे हरण करण्यासाठीं तो प्रकट झाला; त्याच्या ठायीं पाप नाहीं.”  तो “प्रकट झाला” आला हा वाक्यप्रयोग वचन 5 आणि 8 मध्यें येतो. म्हणून जास्त शक्यता कीं “सैतानाची कामे ज्यांचा येशू नाश करावयास आला, ती पापे आहेत.” वचन 8 चा पहिला भाग यात अतिशय खात्रीलायक करतो: “पाप करणारा सैतानाचा आहे; कारण सैतान प्रारंभापासून पाप करत आहे.”

या संदर्भात समस्या पाप करणें आहे, आजार नाहीं किंवा अपघातग्रस्त कार अथवा कार्यक्रमात गडबड नाहीं. आम्हास पाप करणें सोडता यावे म्हणून येशू जगात आला.

आपण हे सत्य जर 1 योहान 2:1 च्या सत्यासोबत मांडले तर आपणास ते आणखी स्पष्टपणें पाहता येईल, “अहो माझ्या मुलांनो, तुम्हीं पाप करू नये म्हणून हें मी तुम्हांला लिहितो.” नाताळाच्या थोर हेतूंपैकीं एक हेतू हा आहे – देहधारणाच्या मोठ्या हेतूंपैकीं एक (1 योहान 3:8).

पण आणखी एक हेतू आहे ज्याची योहान 1 योहान 2:1-2 मध्यें भर टाकतो, “जर कोणी पाप केलें, तर नीतिसंपन्न असा जो येशू ख्रिस्त तो पित्याजवळ आपला कैवारी आहे, आणि तोच आपल्या पापांबद्दल प्रायश्चित आहे; केवळ आपल्याच पापांबद्दल नव्हे तर सर्व जगाच्याही पापांबद्दल आहे.”

पण आता पाहा याचा काय अर्थ आहे: येशू दोन कारणांसाठीं जगात प्रगट झाला. तो यासाठीं आला कीं आपण पाप करीत राहू नये – म्हणजें, तो सैतानाची कृत्यें नाश करावयास आला (1 योहान 3:8); आणि तो यासाठीं आला कीं जर आम्हीं पाप केलें तर आमच्या पापांचे प्रायश्चित व्हावें. जो ऐवजदार अर्थात प्रतिस्थापक बलिदान होण्यासाठीं आला जो आमच्या पापांसाठीं देवाचा क्रोध वाहून नेतो.

या दुसऱ्या हेतूचे अंतिम फळ पहिला हेतू नष्ट करणें नाहीं. पापांची क्षमा म्हणजें पापाची परवानगी देण्याच्या हेतूने नाहीं. आमच्या पापांसाठीं ख्रिस्ताच्या मृत्यूचा हेतू हा नाहीं कीं आम्हीं पापाविरुद्धच्या लढ्यापासून विसावा घ्यावा, उलट, नाताळाच्या या दोन हेतूंचा अंतिम परिणाम हा आहे कीं आमच्या सर्व पापांसाठीं एकदाच भरलेली खंडणी ते स्वातंत्र्य आणि सामर्थ्य आहे जे आम्हांला पापाशी लढण्याचे सामर्थ्य देते, कट्टरवादी म्हणून नव्हे, आपलें तारण विकत घेणारे आणि आपण तारण गमावून बसू अशी भीती बाळगणारे म्हणून नव्हे, तर धैर्याने आणि आनंदाने पापाविरुद्धच्या लढ्यात स्वतःला झोकून देतात, जरी त्यासाठीं आम्हांला स्वतःचा प्राण गमवावा लागला तरी.

23 दिसम्बर : प्रभु, तू तो सब कुछ जानता है

Alethia4India
Alethia4India
23 दिसम्बर : प्रभु, तू तो सब कुछ जानता है
Loading
/

“उसने तीसरी बार उससे कहा, ‘हे शमौन, यूहन्ना के पुत्र, क्या तू मुझ से प्रीति रखता है?’पतरस उदास हुआ कि उसने उससे तीसरी बार ऐसा कहा, ‘क्या तू मुझ से प्रीति रखता है?’और उससे कहा, ‘हे प्रभु, तू तो सब कुछ जानता है; तू यह जानता है कि मैं तुझ से प्रीति रखता हूँ।’” यूहन्ना 21:17

मसीही विश्वास का मूल किसी व्यवस्थित थिओलॉजी के कोर्स को पूरा करने या सैद्धान्तिक शिक्षाओं को याद करके दोहराने में नहीं है। इसका केन्द्र बिन्दु यीशु मसीह के साथ एक जीवन्त सम्बन्ध है—अर्थात उसे जानना और उससे प्रेम प्राप्त करना, और बदले में उससे प्रेम करना।

यह हमें प्रत्यक्ष रूप से उस समय दिखाई देता है जब पुनरुत्थित यीशु ने अपने चेलों के साथ झील के किनारे भोजन करने के बाद पतरस से एक निजी बातचीत आरम्भ की। इस बातचीत के परिणाम में पतरस के मन में अपराध-बोध आया और उसे एक बुलावा मिला। परन्तु सर्वोपरि, यह मसीह के उन लोगों के प्रति गहन ज्ञान और देखभाल को प्रकट करती है जो उससे प्रेम करते हैं। मसीह की सबसे बड़ी चिन्ता थी पतरस द्वारा इस प्रश्न का उत्तर: “क्या तू मुझ से प्रेम करता है?”

इस संवाद में यीशु ने पतरस से यह प्रश्न बार-बार पूछा। यह केवल भावुकता को उकसाने के लिए नहीं था; इसने एक निर्णय की माँग की। इस प्रश्न की पुनरावृत्ति पतरस के उन तीन बार इनकार की कठोर याद दिलाती है जब उसने कहा था कि वह यीशु को नहीं जानता (यूहन्ना 18:15–18, 25–27)। इससे पतरस को यह स्वीकार करना पड़ा कि उसके हाल के कार्य मसीह के प्रति उसके प्रेम को सिद्ध नहीं करते थे। वह अपने कामों के द्वारा अपने प्रेम का प्रमाण नहीं दे सका था।

जब हम अपने जीवन में ठोकर खाते हैं, तब हम भी इसी सच्चाई पर पहुँचते हैं। जब मसीह हमसे वही प्रश्न पूछता है, तो हमारे पास ऐसा कुछ नहीं होता जिसे दिखाकर हम अपने प्रेम का प्रमाण दे सकें। पतरस परमेश्वर पिता के सामने और मसीह के सामने केवल एक बात का सहारा ले सकता था: परमेश्वर का सर्वज्ञ होना—“प्रभु . . . तू यह जानता है कि मैं तुझ से प्रीति रखता हूँ।” वैसे ही, हम भी केवल यीशु के समझने वाले हृदय की ओर देख सकते हैं।

हमारे कार्य हमें हतोत्साहित कर सकते हैं, हमारी परिस्थितियाँ हमें झकझोर सकती हैं, और परमेश्वर के प्रति हमारा प्रेम क्षीण हो सकता है—लेकिन हम इस सत्य में दिलासा पा सकते हैं कि यीशु हमारे हृदयों को जानता है! वह जानता है कि हमारा हृदय असफल हो सकता है। वह जानता है कि हमारा विश्वास कमज़ोर हो सकता है। लेकिन यही असफलताएँ तो हैं जिनके कारण वह इस संसार में आया, क्रूस पर मरा, और फिर जी उठा।

यदि हम अपने जीवन में पुनः स्थापन की आवश्यकता महसूस करें, परन्तु हमारे पास अपनी सफाई में कहने को कुछ न हो, तो हमारी अद्‌भुत आशा यह है कि हम कह सकते हैं, “प्रभु, तू जानता है।” और यदि हमें लगे कि हमारा प्रेम ठण्डा पड़ गया है और उसे पुनः प्रज्वलित करने के लिए हमारे अन्दर कुछ नहीं बचा है, तो अद्‌भुत सत्य यह है कि हम उस मसीह की ओर देख सकते हैं जो हमारे लिए क्रूस पर टंगा रहा: “हम इसलिए प्रेम करते हैं, कि पहले उसने हम से प्रेम किया” (1 यूहन्ना 4:19)।

एक क्षण ठहरकर परमेश्वर के अनुग्रह और प्रेम की महानता और निकटता पर मनन करें। यीशु ने आपके सारे अपराधों को क्रूस पर उठा लिया, ताकि आप पाप के लिए मरकर उसके लिए जीवित रहें (1 पतरस 2:24), और वह आज भी आपके सारे दोषों के बावजूद आपसे सम्बन्ध बनाए रखना चाहता है। वह आपको पूर्णतः जानता है, और फिर भी पूरी रीति से प्रेम करता है।

क्या आप उससे प्रेम करते हैं? क्योंकि निश्चित ही, उससे अधिक योग्य और कोई नहीं है।

1 यूहन्ना 3:16-24

◊ पूरे वर्ष में सम्पूर्ण बाइबल पढ़ने के लिए: नहेम्याह 12–13; लूका 21:1-19

23 December : देवाचे अवर्णनीय बक्षीस

Alethia4India
Alethia4India
23 December : देवाचे अवर्णनीय बक्षीस
Loading
/

कारण आपण शत्रू असता देवाबरोबर त्याच्या पुत्राच्या मृत्यूद्वारे आपला समेट झाला, तर आता समेट झाला असता त्याच्या जीवनाने आपण विशेषेकरून तारले जाणार आहोत; इतकेच केवळ नाहीं, तर ज्याच्या द्वारे समेट ही देणगी आपल्याला आता मिळाली आहे त्या आपल्या प्रभू येशू ख्रिस्ताच्या द्वारे आपण देवाच्या ठायीं अभिमान बाळगतो. (रोमकरांस 5:10-11)

आपण व्यवहारिकरित्या देवाबरोबर समेट प्राप्त करून देवाच्याठायीं कसा अभिमान बाळगतो? आम्हीं तो अभिमान येशू ख्रिस्ताद्वारे बाळगतो. ज्याचा अर्थ कमीत कमी, हा आहे कीं आम्हीं बायबलमधील येशूचे प्रतिरूप – म्हणजें, येशूचे कार्य आणि शब्द ज्यांचे नव्या करारात वर्णन करण्यात आले आहे – आम्हीं त्या प्रतिमेस देवाच्याठायीं आमच्या अभिमानाचा, जयजयकाराचा तात्विक विषयवस्तू बनवतो. ख्रिस्ताला आमचा विषय मानिल्यावाचून देवाच्याठायीं अभिमान बाळगल्याने ख्रिस्ताचा गौरव होत नाहीं. आणि जेथे ख्रिस्ताचा मान नाहीं, तेथे देवाचा मान नाहीं.  

2 करिंथ 4:4-6 मध्यें, पौल तारणाचे दोन प्रकारे वर्णन करतो. वचन 4 मध्यें, तो म्हणतो कीं ते “देवाची प्रतिमा जो ख्रिस्त त्याच्या गौरवी सुवार्तेचा प्रकाश” पाहणें होय. आणि 6 व्या वचनात तो म्हणतो कीं ते “येशू ख्रिस्ताच्या मुखावरील देवाच्या गौरवाच्या ज्ञानाचा प्रकाश” पहाणें होय.

देवाच्याठायीं अभिमान बाळगण्यासाठीं आम्हीं येशूच्या प्रतिमेत जे काही पाहतो आणि त्याद्वारे देवाविषयी जें कांहीं जाणतो, त्यात आम्हीं अभिमान बाळगतो. आणि जेव्हां देवाची प्रीति पवित्र आत्म्याद्वारे आमच्या अंतःकरणात ओतली जाते तेव्हां रोमकरांस 5:5 मध्यें म्हटलें आहे त्याप्रमाणे हे त्याच्या पूर्ण अनुभवांत प्रगट होते. आणि वचन 6 च्या ऐतिहासिक वास्तविकतेवर जेव्हां आम्हीं मनन करतो, तेव्हां मधूर, देवाच्या प्रीतिचा आत्म्याने दिलेंला अनुभव मध्यस्थीद्वारे आम्हांला दिला जातो, ”आपण दुर्बळ असतानाच ख्रिस्त सुवेळी अभक्तांसाठीं मरण पावला.”

तर मग, येथे नाताळाचा मुद्दा आहे. देवानें प्रभु येशू ख्रिस्ताच्या मरणाद्वारे फक्त आमचा समेटच विकत घेतला नाहीं (रोमकरांस 5:10), आणि त्यानें फक्त आम्हांला प्रभु येशू ख्रिस्ताद्वारे तो समेट स्वीकार करावयास सक्षम केलें नाहीं, तर आता सुद्धा आम्हीं आत्म्याने, आमचा प्रभु येशू ख्रिस्त याच्याद्वारे स्वतः देवामध्यें आनंद करित त्याच्याठायी अभिमान बाळगतो (रोमकरांस 5:11).

येशूनें आमचा समेट विकत घेतला. येशूनें आम्हांला समेट स्वीकारावयास आणि बक्षीस उघडण्यास सक्षम केलें. आणि येशू स्वतः अवर्णनीय बक्षीस किंवा भेट म्हणून स्वतः प्रकाशमान होतो – देहधारी परमेश्वर – आणि देवाच्याठायीं आमचा सर्व अभिमान व आनंद यांस प्रेरित करतो.

या नाताळाच्या समयी येशूकडें पाहा. त्यानें विकत घेतलेला समेट स्वीकार करा. बक्षीस न उघडता शेल्फवर ठेवू नका. आणि जेव्हां तुम्हीं ते उघडाल तेव्हां लक्षात ठेवा कीं देव स्वतः देवाबरोबर समेटाचे बक्षीस आहे.

त्याच्याठायीं अभिमान बाळगून उल्हास करा. त्याला तुमचा आनंद म्हणून अनुभव करा. त्याला तुमची संपत्ती म्हणून जाणून घ्यां.

22 दिसम्बर : आलस्य के विरुद्ध चेतावनी

“मैं आलसी के खेत के पास से और निर्बुद्धि मनुष्य की दाख की बारी के पास से होकर जाता था,तो क्या देखा कि वहाँ सब कहीं कंटीले पेड़ भर गए हैं;और वह बिच्छू पौधों से ढँक गई है;और उसके पत्थर का बाड़ा गिर गया है . . . छोटी सी नींद,एक और झपकी,थोड़ी देर हाथ पर हाथ रख के और लेटे रहना. . .नीतिवचन 24:30-31, 33

कल्पना करें कि आप सड़क पर गाड़ी चला रहे हैं और एक ऐसे घर के पास से गुजरते हैं जो पूरी तरह से टूटा-फूटा है और जहाँ हर ओर झाड़ियाँ उग आई हैं। पहले तो आप यही सोचेंगे कि शायद यहाँ कोई नहीं रहता। लेकिन फिर आप एक टूटी खिड़की से किसी व्यक्ति को देखते हैं। आप सोचते हैं, शायद मालिक बीमार है और अपने घर की देखभाल नहीं कर पा रहा। फिर वह व्यक्ति बाहर आता है—और पूर्णतः स्वस्थ दिखाई देता है। तब आप समझ जाते हैं: वह केवल आलसी है।

इस नीतिवचन में इसी दृश्य को वर्णित किया गया है: एक आलसी व्यक्ति उस भूमि पर रहता है, और उसकी दाख की बारी उसके आलस्य की गवाही देती है।

आलसी लोग गरीबी और अपमान में जीने की इच्छा लेकर नहीं उठते। बल्कि जब उन्हें परिश्रम करने की चुनौती मिलती है, तो उनका रवैये में कुछ ऐसे लक्षण दिखाई देते हैं, जो हममें से कई लोग अपने भीतर पहचान सकते हैं यदि हम परमेश्वर के वचन के दर्पण में झाँकने को तैयार हों।

एक आलसी व्यक्ति केवल अपने बिस्तर का आनन्द नहीं लेता—वह मानो एक किवाड़ के समान उस पर झूलता रहता है। वह हिल-जुल तो बहुत करता है, परन्तु किसी वास्तविक कार्य की ओर कोई प्रगति नहीं करता (नीतिवचन 26:14)। वह किसी कार्य को करने से सीधे मना नहीं करता, बल्कि धीरे-धीरे, एक क्षण से दूसरे क्षण तक, उसे टालता जाता है—और अपने आप को धोखा देता है कि वह कभी-न-कभी उसे कर ही लेगा।

आलसी व्यक्ति बहाने बनाने में निपुण होता है। कार्य करने की इच्छा न होने के कारण, वह हमेशा कुछ न कुछ कारण खोज लेता है ताकि वह अपनी निष्क्रियता को जारी रख सके। कूड़ेदान बाहर फेंकना कोई कठिन कार्य नहीं है, परन्तु आलसी व्यक्ति उस सरल कार्य को भी टालने के लिए कोई-न-कोई तर्क गढ़ ही लेता है।

आश्चर्यजनक रूप से, आलसी व्यक्ति हमेशा तृप्ति की भूख में रहता है, क्योंकि उसकी आत्मा की स्थिति के कारण उसे वह कभी नहीं मिलती। वह सन्तोष को कहीं दूर “बाहर” खोजता है, परन्तु उसे कभी प्राप्त नहीं करता। आलसी व्यक्ति लालसा तो बहुत वस्तुओं की करता है, परन्तु प्राप्त कुछ भी नहीं करता, इसलिए नहीं कि वह इसमें सक्षम नहीं है, बल्कि इसलिए कि वह इसके लिए अनिवार्य परिश्रम नहीं करता। विश्राम की अधिकता में भी वह बेचैन रहता है।

जब आलस्य हमारे जीवन की पहचान बन जाता है, तो हम स्वयं को यह समझाने लगते हैं कि हम दस मील दौड़ने के लिए तैयार हैं, उस लेख को लिखना आरम्भ करने जा रहे हैं, या उस परियोजना को पूरा करने ही वाले हैं—लेकिन जब तक परमेश्वर का सामर्थ्य और अनुग्रह हमारी वास्तविकता को नहीं बदलते, तब तक ये बातें केवल कल्पनाओं में ही रहती हैं।

आलस्य को कभी छोटा या तुच्छ दोष समझने की भूल न करें। आलस्य कोई कमजोरी नहीं है, बल्कि एक पाप है। धीरे-धीरे यह हमारे पूरे जीवन को प्रभावित कर सकता है, और बिना हमें महसूस कराए, अपनी शक्ति में बढ़ता जाता है—और शैतान यही चाहता है कि हम निष्क्रियता में हार मान लें। आप किन क्षेत्रों में आलस्य के प्रति आकर्षित होते हैं? क्या कोई ऐसा कार्य है जिसे आप टाल रहे हैं या जिसके लिए आप बहाना बना रहे हैं? क्यों? क्या आप इस पाप का सामना करेंगे और परमेश्वर से माँगेंगे कि वह आपकी सहायता करे कि आप इस पाप से निर्दयता, अनिवार्यता और निरन्तरता के साथ निपटें?

2 थिस्सलुनीकियों 3:6-15

पूरे वर्ष में सम्पूर्ण बाइबल पढ़ने के लिए: नहेम्याह 10–11; लूका 20:27-47 ◊

22 December : तुम्हीं विश्वास ठेवावा म्हणून

Alethia4India
Alethia4India
22 December : तुम्हीं विश्वास ठेवावा म्हणून
Loading
/

ह्या पुस्तकात लिहिली नाहींत अशी दुसरीही पुष्कळ चिन्हे येशूनेंआपल्या शिष्यांदेखत केली. येशू हा देवाचा पुत्र ख्रिस्त आहे असा तुम्हींविश्वास ठेवावा, आणि विश्वास ठेवून तुम्हांला त्याच्या नावाने जीवन प्राप्त व्हावे म्हणून ही लिहिली आहेत.  (योहान 20:30-31)

मला इतक्या प्रकर्षाने असें वाटते कीं आमच्यापैकीं जे लोक मंडळीत लहानाचे मोठे झालेंत आणि आपल्या झोपेतही आपल्या विश्वासाचे मोठमोठे सिद्धांत मुखपाठ म्हणूं शकतात, आणि तरीही जे प्रेषितांचा मतांगिकार म्हणतांना जांभई देतात – कीं आमच्यामध्यें असे कांहीं कार्य घडून आलें पाहिजे ज्यामुळें पुन्हा एकदा आम्हांला देवाच्या ह्या पुत्राचा, जो सनातन काळापासून पित्याचा एकुलता एक पुत्र आहे, देवाचे सर्व तेज प्रतिबिंबित करतो, त्याच्या तत्वाचे प्रतिरूप आहे, ज्याच्याद्वारे सर्व वस्तू निर्माण झाल्यात, आणि जो आपल्या सामर्थ्याच्या शब्दानें विश्वाधार आहे, त्याचा आदर, भिती, विस्मय आणि आश्चर्य वाटेल,  

तुम्हीं कोणतीही लिहिलेली प्रत्येक परिकथा वाचू शकता, प्रत्येक रहस्य-रोमांच, भुताच्या गोष्टी वाचू शकता, आणि तुम्हांला देवाच्या पुत्राच्या देह धारणेंच्या गाथेसारखे इतके विस्मयकारक, इतके विचित्र, इतके तऱ्हेवाईक, इतके मंत्रमुग्ध करणारे असे कधीहि काहीहि आढळणार नाहीं.

आम्हीं कसें मेलेलें आहोत! हे देवा! तुझें गौरव आणि तुझी महती याविषयी आम्हीं किती बेपर्वा आणि निष्ठूर आहोत! मला कितीदा तरी पश्चाताप करावा लागला आणि म्हणावे लागले, “देवा, मला दुःख वाटते कीं तुझ्या स्वतःच्या खऱ्यागोष्टीपेक्षा मनुष्यनिर्मित कथा माझ्या भावना उद्वेलित करतात, माझा विस्मय आणि आदर आणि प्रशंसा आणि आनंद प्रेरित यांस करतात.”

कदाचित आमच्या काळातील रोमांचक चित्रपट आमच्यासाठीं कमीत कमी हे चांगले करू शकतात : ते आम्हांस नम्र बनवू शकतात आणि आमच्यात पश्चातापभावना निर्माण करू शकतात, आम्हांस हे दाखवून कीं आम्हीं खरोखर काही विस्मय आणि भिती आणि आश्चर्य प्रगट करण्यास सक्षम आहोत जे आम्हांला अगदी क्वचितच अनुभवास येते जेव्हां आम्हीं सनातन देवावर आणि ख्रिस्ताच्या स्वर्गीय गौरवावर आणि त्यांच्यामधील आणि आमच्यामधील नासरेथच्या येशूसोबत खऱ्या जीवन संपर्कावर मनन करतो.

जेव्हां येशूनें म्हटलें, “मी ह्यासाठीं जगात आलो आहे” (योहान 18:37), तेव्हां त्यानें असे काही म्हटलें जे तुम्हीं कधी वाचलेल्या कोणत्याही काल्पनिक विज्ञान कथेतील विधानासारखे खुळचट आणि विचित्र आणि विक्षिप्त आणि भयावह आहे.

ओह, मी कितीतरी प्रार्थना करतो कीं देवाचा आत्मा मजवर आणि तुमच्यावर सामर्थ्यानें उतरून यावा; पवित्र आत्म्याने भयावह पद्धतीने माझ्या अनुभवात प्रगट व्हावे, आणि मला देवाच्या अकल्पनीय वास्तविकतेचे भान येण्यासाठीं जागृत करावे.

या दिवसांत कधीतरी उदयाचलापासून तो अस्ताचलापर्यंत वीज आकाशास व्यापून टाकील, आणि देवाचा पुत्र आपल्या सामर्थ्यवान दूतांसह स्वर्गातून अग्निज्वालेसह प्रकट होईल. आणि आम्हीं त्याला स्पष्टपणें पाहू. आणि भितीमुळें असो अथवा उत्साहमुळें, आम्हीं कंपायमान होऊ आणि विचार करू कीं आम्हीं अशा घरगूती, निरूपद्रवी ख्रिस्तासोबत इतका काळ कसे राहिलो.

या गोष्टी लिहिण्यात आल्या आहेत – संपूर्ण बायबल लिहिण्यात आले आहे – कीं आम्हीं विश्वास ठेवावा – कीं आम्हीं या चमत्काराप्रत विस्मित आणि जागृत व्हावे – कीं येशू ख्रिस्त देवाचा पुत्र आहे जो जगात आला.

21 दिसम्बर : अधीनता और दीनता

Alethia4India
Alethia4India
21 दिसम्बर : अधीनता और दीनता
Loading
/

“सदा सब बातों के लिए हमारे प्रभु यीशु मसीह के नाम से परमेश्‍वर पिता का धन्यवाद करते रहो। मसीह के भय से एक दूसरे के अधीन रहो।इफिसियों 5:20-21

जब लोग एक ऑर्केस्ट्रा का हिस्सा बनते हैं, तो वे अपनी व्यक्तिगत पहचान का कुछ अंश पीछे छोड़ देते हैं। एक सिम्फनी एक एकल प्रस्तुति नहीं होती। यद्यपि संगीतकार अपनी पहचान नहीं खोते, फिर भी वे स्वयं को उस समूह में समाहित कर देते हैं। एक समूह का सामूहिक स्वरूप किसी एक व्यक्ति की तुलना में अधिक महत्त्वपूर्ण होता है, और वह सामूहिक रूप से ऐसा कुछ उत्पन्न करता है जिसे कोई एकल संगीतज्ञ कभी उत्पन्न नहीं कर सकता।

पौलुस भी कुछ ऐसा ही विचार व्यक्त करता है जब वह लिखता है: “एक दूसरे के अधीन रहो”—हालाँकि यहाँ समूह कोई ऑर्केस्ट्रा नहीं, बल्कि कलीसिया है।

हालाँकि अधीनता जैसे शब्दों के प्रति हमारी प्रतिक्रियाएँ भिन्न-भिन्न हो सकती हैं, तौभी हमें यह स्वीकार करना होगा कि बाइबल इसे सीधा-सीधा और बार-बार उपयोग करती है। पौलुस के लिए कलीसिया की एकता और स्वास्थ्य इस बात पर निर्भर करते हैं कि मसीही विश्वासी अधीनता को सही रूप से समझें और इसे एक-दूसरे के प्रति व्यवहार में लाएँ।

विश्वासियों के परस्पर अधीन होने को गम्भीरता से लेना कैसा दिखता है? आंशिक रूप से इसका अर्थ यह है कि हम में से हर एक यह समझे कि हमारे पास अपने आप पर गर्व करने या किसी अन्य से श्रेष्ठ समझने का कोई कारण नहीं है। दूसरे शब्दों में, हम नम्रता धारण करके परस्पर अधीनता को प्रदर्शित करते हैं। यह कार्य हमारे अहंकार के कारण कठिन अवश्य होता है—जो हम सभी के लिए एक बड़ी चुनौती है, और जो उस संस्कृति में और अधिक तीव्र हो जाती है जो हमें लगातार अपने आपको सबसे आगे रखने के लिए उकसाती है।

परन्तु कलीसिया को ऐसी संस्कृति में भी अलग दिखना चाहिए। परमेश्वर की प्रजा के रूप में, हम जानते हैं कि परमेश्वर की सहायता के बिना तो हम सुबह को उठ भी नहीं सकते। सत्य यही है कि हम पूरी तरह से उस पर निर्भर हैं (प्रेरितों 17:24-25)। सुसमाचार ही सच्ची नम्रता की कुंजी है, क्योंकि यह हमें याद दिलाता है कि परमेश्वर ने यीशु में हमारे लिए वह कार्य किया है जिसकी हमें सबसे अधिक आवश्यकता थी और जिसे हम स्वयं कभी कर ही नहीं सकते थे।

सच्ची नम्रता आत्म-निन्दा नहीं है; यह स्वयं से स्वतन्त्रता है। यह स्वयं को भूलकर भी स्वयं होने की स्वतन्त्रता है। यह वह स्वतन्त्रता है जो इस सच्चाई से आती है कि हम अपनी दुनिया का केन्द्र नहीं हैं। जब आप इस प्रकार की नम्रता को ध्यान में रखते हैं, तो आप दूसरों के अधीन होने के लिए तैयार होते हैं—अपनी सम्पूर्णता को लेकर, दूसरों के हित को प्राथमिकता देते हुए, दूसरों के मार्गदर्शन में सेवा करने को तत्पर होते हैं। तब आपकी कलीसिया कुछ सुन्दर उत्पन्न कर सकती है—एक ऐसी मण्डली जो सुसमाचार को प्रकट करती है। इसलिए इस प्रतीक्षा में न रहें कि आपकी कलीसिया के अन्य लोग पहले ऐसे मसीही बनें। आज ही, नम्रता से संकल्प लें कि आप वह मसीही होंगे।

इफिसियों  4:1-16

◊ पूरे वर्ष में सम्पूर्ण बाइबल पढ़ने के लिए: नहेम्याह 7–9; लूका 20:1-26

21 December : पुराणपुरुषाचा जन्म

Alethia4India
Alethia4India
21 December : पुराणपुरुषाचा जन्म
Loading
/

”ह्यावरून पिलात त्याला म्हणाला, “तर तू राजा आहेस काय?” येशूनेंउत्तर दिलें, “मी राजा आहे असे आपण म्हणता. मी ह्यासाठींजन्मलो आहे व ह्यासाठींजगात आलो आहे कीं, मी सत्याविषयी साक्ष द्यावी. जो कोणी सत्याचा आहे तो माझी वाणी ऐकतो.” (योहान 18:37)

हा शास्त्रभाग जरी येशूच्या पृथ्वीवरील जीवनाच्या सुरूवातीस नसून, तर शेवटास येतो, तरी नाताळासंदर्भांत एक उत्तम शास्त्रभाग.

लक्ष द्या : येशू म्हणतो कीं तो केवळ जन्मास आला नाहीं, तर तो “जगात आला आहे.” त्याच्या जन्माचा अद्वितीयपणा हा आहे कीं त्याचा आरंभ त्याच्या जन्माच्या वेळी झाला नाहीं. गव्हाणीत जन्म घेण्यापूर्वीहि तो होता. नासरेथच्या येशूचे व्यक्तिमत्व, चारित्र्य, व्यक्तित्व नासरेथचा पुरुष येशू जन्मास येण्यापूर्वी अस्तित्वात होते.

या रहस्याचे वर्णन करणारा धर्मशास्त्रीय शब्द उत्पत्ति नाहीं, पण देहधारण आहे. शरीर नव्हे, तर व्यक्ती, पण येशूचे हे तात्त्विकदृष्ट्या व्यक्तिमत्व मनुष्य म्हणून त्याच्या जन्मास येण्यापूर्वी अस्तित्वात होते. त्याचा जन्म कोणी नवा व्यक्ती म्हणून अस्तित्वात येणें नव्हते, तर एक सनातनकाळापासून असलेल्या जुन्या व्यक्तीचे जगात येणें होते.

मीखा 5:2 येशूच्या जन्मास येण्याच्या 700 वर्षे आधी, अशाप्रकारे मांडते :

हे बेथलेहेम एफ्राथा, यहूदाच्या हजारांमध्यें तुझी गणना अल्प आहे, तरी तुझ्यामधून एक जण निघेल, तो माझ्यासाठीं इस्राएलाचा शास्ता होईल; त्याचा उद्भव प्राचीन काळापासून अनादि काळापासून आहे.

येशूच्या जन्माचे रहस्य केवळ हे नाहीं कीं तो कुमारिकेद्वारे जन्मास आला. या अद्भुताचा हेतू देवानें त्याहिपेक्षा मोठ्या अद्भुताची साक्ष देण्यासाठीं ठरविला होता; म्हणजें, नाताळाच्या वेळी जन्मास येणारे बालक असा व्यक्ती होता ज्याचे अस्तित्व “प्राचीन काळापासून, अनादी काळापासून” होते.

आणि, म्हणून, त्याचा जन्म एका विशिष्ट हेतूनें झाला. त्याचा जन्म होण्यापूर्वी त्यानें जन्मास येण्याचा निर्धार केला. त्याच्या पित्यासह त्याची एक योजना होती. आणि त्या मोठ्या योजनेचा भाग तो पृथ्वीवरील त्याच्या जीवनाच्या शेवटच्या घटकेस बोलला: “मी ह्यासाठीं जन्मलो आहे व ह्यासाठीं जगात आलो आहे कीं, मी सत्याविषयी साक्ष द्यावी. जो कोणी सत्याचा आहे तो माझी वाणी ऐकतो.” (योहान 18:37).

तो सनातन सत्य होता. तो केवळ सत्य बोलला. तो प्रीतिच्या सर्वात मोठ्या सत्यानें वागला. आणि तो त्याच्या सनातन कुटूंबात त्या सर्वांना एकत्र करीत आहे जे सत्याद्वारें जन्मास येतांत. ही योजना अनादीकाळापासून होती.

20 दिसम्बर : अंगीकार और राहत

Alethia4India
Alethia4India
20 दिसम्बर : अंगीकार और राहत
Loading
/

“दाऊद ने [बतशेबा को]बुलवाकर अपने घर में रख लिया, और वह उसकी पत्नी हो गई, और उसके पुत्र उत्पन्न हुआ। परन्तु उस काम से जो दाऊद ने किया था यहोवा क्रोधित हुआ . . . तब यहोवा ने दाऊद के पास नातान को भेजा।” 2 शमूएल 11:27; 12:1

यदि हम अपने पाप को स्वयं ढाँकने की कोशिश करना छोड़ दें, तो परमेश्वर उसे ढाँकने के लिए तैयार रहता है।

दाऊद का बतशेबा के साथ व्यभिचार (या सम्भवतः बलात्कार) का पाप और फिर उस पाप को छिपाने के लिए ऊरिय्याह की हत्या की योजना, एक के ऊपर एक पाप थे। परन्तु ऐसा प्रतीत होता था कि उसकी योजना सफल हो गई थी। दाऊद ने बतशेबा से विवाह कर लिया और सब कुछ सामान्य लगने लगा। एक समय तक धोखे और मौन का वातावरण रहा। दाऊद सोचता था कि उसने सब कुछ सम्भाल लिया था। पाप अक्सर हमें इसी प्रकार धोखा देता है। परन्तु लोग जो हमारे विषय में सोचते हैं और परमेश्वर जो हमारे विषय में जानता है, वे दो भिन्न बातें होती हैं।

परमेश्वर वह जानता था जो लोग नहीं जानते थे। उसने नातान भविष्यद्वक्ता को राजा के पास भेजा। परन्तु नातान सीधे जाकर दाऊद पर दोषारोपण नहीं करता। वह उसे एक कहानी सुनाता है—एक धनी व्यक्ति ने, जिसके पास बहुत सी भेड़ें थीं, एक निर्धन व्यक्ति की एकमात्र भेड़ को छीन लिया। यह कहानी सुनकर दाऊद को उस निर्धन व्यक्ति के प्रति सहानुभूति और उस धनी व्यक्ति पर क्रोध आया। तब नातान ने वह घातक वाक्य कहा: “तू ही वह मनुष्य है!” (2 शमूएल 12:7)

“यहोवा ने दाऊद के पास नातान को भेजा।” यह छोटा सा वाक्य परम अनुग्रह के शब्दों से भरा है! यहोवा ने अपने सेवक दाऊद को उसके पाप में आराम से बसने नहीं दिया। यद्यपि अपने पाप का सामना करना राजा के लिए कठिन और अप्रिय था, फिर भी परमेश्वर ने नातान को इसलिए भेजा क्योंकि वह दाऊद से प्रेम करता था। परमेश्वर ने दाऊद को वह अनुग्रह दिया जिसकी वह पात्रता नहीं रखता था, और दाऊद ने नातान के वचनों के प्रति नम्रता और पश्चाताप के साथ प्रतिक्रिया दी। क्योंकि परमेश्वर ने हस्तक्षेप किया और दाऊद ने स्वीकार किया, इसलिए यह कहानी अपराध-बोध और निराशा में नहीं, बल्कि उद्धार और अनुग्रह में समाप्त हुई (भजन संहिता 32:5-6 देखें)। डेरिक किडनर लिखते हैं, “नीचे उतरने का हल्कापन और जो अनुग्रह वहाँ मिलता है . . . वह उस कीमत से कहीं अधिक है जो चुकानी पड़ी।”[1]

यह बात हमारे लिए भी उतनी ही सत्य है जितनी दाऊद के लिए थी। हमें डर लग सकता है कि यदि हमने अपने पाप को छिपाना छोड़ दिया, तो हमारी प्रतिष्ठा को क्षति पहुँचेगी। लेकिन यदि आप अपने जीवन में किसी प्रकार के अनैतिकता को जगह दे रहे हैं, तो यह कोई मायने नहीं रखता कि आप उसे दुनिया से कितनी अच्छी तरह छिपा सकते हैं। अन्ततः यह दुनिया कोई महत्त्व नहीं रखती: परमेश्वर आपके हृदय को जानता है। अपनी विश्वासयोग्यता के कारण ही परमेश्वर हमें खोजता है और हमें हमारी अवज्ञा और विद्रोह में शान्ति से बसने नहीं देता। यद्यपि हमारे पास नातान जैसा कोई भविष्यद्वक्ता नहीं है, हमारे पास परमेश्वर का वचन है, जो हमारे सामने खुला है: यह “जीवित, और प्रबल, और हर एक दोधारी तलवार से भी बहुत चोखा है . . . मन की भावनाओं और विचारों को जाँचता है। सृष्टि की कोई वस्तु उससे छिपी नहीं है” (इब्रानियों 4:12-13)। इसमें इन शब्दों को लिखने वाला भी शामिल है और इन्हें पढ़ने वाला भी शामिल है। परमेश्वर हमारे पापों को उजागर करता है, ताकि हम उन्हें उसके पास ले आएँ और वह अपने पुत्र के लहू से उन्हें ढाँक सके।

अब वह आपको किस बात की ओर इंगित कर रहा है? क्या आप उसके लिए कोई बहाना बना रहे हैं, उचित ठहराने की कोशिश कर रहे हैं, या छिपा रहे हैं? अब समय है कि आप नीचे उतर आएँ और इसे छिपाना बन्द कर दें। पाप की कीमत जितनी भी हो, क्षमा के लाभ उससे कहीं अधिक हैं।

2 शमूएल 11:1 – 12:25

पूरे वर्ष में सम्पूर्ण बाइबल पढ़ने के लिए: नहेम्याह 4– 6; लूका 19:28-48 ◊


[1] साम्स 1-72, किडनर क्लासिक कॉमैण्ट्रीज़ (1973; पुनः प्रकाशित आई.वी.पी., 2008), पृ. 151.