ArchivesAlethia4India

26 September : देवाच्या सार्वभौम सामर्थ्यावर विश्वास ठेवत जगणें

Alethia4India
Alethia4India
26 September : देवाच्या सार्वभौम सामर्थ्यावर विश्वास ठेवत जगणें
Loading
/

जे आपण विश्वास ठेवणारे त्या आपणांविषयीच्या त्याच्या सामर्थ्याचे अपार महत्त्व. . . (इफिस 1:19)

देवाचे अपार सामर्थ्य हे देवाच्या सार्वकालिक गौरवांत असलेले युगानुयुगाचे व खंबीर आश्रयस्थान आहे मग या पृथ्वीवर कोणत्याही परिस्थिती उद्भवल्या तरी त्यानें काहीं फरक पडत नाहीं. आणि हाच दृढ विश्वास देवानें केलेंले पाचारण पूर्ण आज्ञाधारकपणें अनुसरण्याचा स्रोत आणि सामर्थ्य आहे.

सर्वसमर्थ देव हा तुमचा आश्रय आहे या सत्यापेक्षा अधिक स्वतंत्र करणारे, अधिक पराक्रमी किंवा अधिक बळकट करणारे काहीं आहे का — तेहि दिवसभर, दररोज, जीवनातील सर्वसामान्य आणि असामान्य अशा सर्व घडामोडींमध्यें?

जर आपण यावर विश्वास ठेवला, जर आपण खरोखरच देवाच्या सर्वसमर्थपणाचे हे सत्य समजून घेतले तर आपल्या वैयक्तिक जीवनात आणि आपल्या सेवाकार्यात किती बदल घडून येतील! तारण करण्याच्या देवाच्या संकल्पांसाठीं आपण किती नम्र आणि सामर्थ्यवान बनू!

देवाचा सर्वसमर्थपणाचा गुणविशेष हा देवाच्या लोकांसाठीं आश्रयस्थान आहे. आणि सर्वसमर्थ देवाचा हा सर्वसमर्थपणाचा गुणविशेष तुमचे आश्रयस्थान आहे असा विश्वास तुम्हीं ठेवतां, तेव्हा तुम्हांला असा आनंद, असे एक स्वातंत्र्य आणि असे सामर्थ्य प्राप्त होते जे आमच्या जीवनाला येशू ख्रिस्ताप्रत मौलिक आज्ञाधारकपणाने व्यापून टाकते.

देवाचा सर्वसमर्थपणाचा गुणविशेष हा त्याच्या कराराच्या लोकांसाठीं आदर, शत्रूकडून सूड आणि आश्रयस्थान आहे.

मी तुम्हांला त्याच्या कृपेच्या कराराच्या अटी स्वीकारण्यासाठीं आव्हाहन करतो : आपल्या पापापासून वळा आणि प्रभु येशू ख्रिस्तावर विश्वास ठेवा; आणि सर्वसमर्थ देवाचा सर्वसमर्थपणाचा जो गुणविशेष आहे तो तुमच्या जिवासाठीं आदर, तुमच्या शत्रूंकडून सूड आणि तुमच्या जीवनाचा आश्रय ठरेल – सर्वकाळासाठीं.

25 सितम्बर : क्षमाशीलता की विशालता

Alethia4India
Alethia4India
25 सितम्बर : क्षमाशीलता की विशालता
Loading
/

“क्षमा करो, तो तुम्हें भी क्षमा किया जाएगा। दिया करो, तो तुम्हें भी दिया जाएगा।” लूका 6:37-38

हमारे हृदय और सोच को जितनी जल्दी कोई चीज़ भ्रष्ट कर सकती है, वह है क्षमा न करने वाला हृदय। लेकिन इसका उल्टा भी उतना ही सत्य है: सच्चे दिल से क्षमा देने के अनुभव के अतिरिक्त और कुछ नहीं है, जो हमें इतनी जल्दी आन्तरिक स्वतन्त्रता, आनन्द और शान्ति देता है। वास्तव में, किसी को क्षमा करने की हमारी तत्परता ही हमारे आत्मिक जीवन की एक कसौटी है; जब हम पूरे दिल से क्षमा करते हैं, तो यह प्रमाण होता है कि हम वास्तव में परमप्रधान परमेश्वर के पुत्र और पुत्रियाँ हैं (लूका 6:35)।

हमें क्षमा किए जाने और हमारी ओर से क्षमा दिए जाने की इच्छा को यीशु प्रायः एक साथ रखता है (लूका 11:4 देखें)। इसलिए जब हम क्षमा करने के अभ्यास की बात करते हैं, तो सबसे पहले यह पूछा जाना चाहिए: हमें क्षमा कहाँ से प्राप्त होती है? उत्तर है—सच्ची क्षमा का स्रोत केवल परमेश्वर ही है। परमेश्वर की दया की प्रचुरता से ही क्षमा बहती है।

क्षमा हमारी आत्मा के जीवन और स्वास्थ्य के लिए उतनी ही आवश्यक है, जितना शारीरिक भोजन हमारे शरीर के लिए। पवित्रशास्त्र बार-बार हमें यह याद दिलाता है कि परमेश्वर एक क्षमाशील परमेश्वर है। भजनकार कहता है: “हे याह, यदि तू अधर्म के कामों का लेखा ले, तो हे प्रभु, कौन खड़ा रह सकेगा? परन्तु तू क्षमा करने वाला है” (भजन संहिता 130:3-4)। इसी तरह भविष्यद्वक्ता दानिय्येल कहता है: “तू दया का सागर और क्षमा की खान है” (दानिय्येल 9:9)। और परमेश्वर का पुत्र, जब उसपर थूका गया, उसे अपमानित किया गया, उसके वस्त्र छीन लिए गए, क्रूस पर कीलों से जड़ दिया गया और दो अपराधियों के बीच तड़पता हुआ छोड़ दिया गया—तब भी उसने यह कहा: “हे पिता, इन्हें क्षमा कर” (लूका 23:34)। परमेश्वर की क्षमा की भावना अतुलनीय है।

यीशु मसीह पर विश्वास के द्वारा जब हम परमेश्वर की सन्तान बन जाते हैं, तो हमें भी अपने पिता और प्रभु का अनुकरण करते हुए क्षमा का अभ्यास करना है। यह मसीही जीवन का इतना मूलभूत हिस्सा है कि यीशु यहाँ तक कहता है कि यदि हम क्षमा करने को तैयार नहीं हैं, तो हमें गम्भीरता से यह पूछना चाहिए कि क्या हम वास्तव में क्षमा किए गए हैं—अर्थात्, क्या हमने सच में सुसमाचार को अपने हृदय में ग्रहण किया है? (मत्ती 6:14-15 देखें)। यदि आपने अपने हृदय में क्षमा न करने का भाव छिपा रखा है, तो उसे अनदेखा न करें, न ही उसे छोटा समझें। इसके बजाय, सुसमाचार को उसमें प्रवेश करने दें। यह विचार करें कि मसीह के द्वारा आपको कितनी बड़ी क्षमा मिली है। अपने पिता की क्षमाशील प्रकृति को याद करें, जिसे आपको अपने जीवन में प्रकट करना चाहिए। क्षमा न करने के भाव को एक विनाशकारी बोझ और जीवन को खोखला कर देने वाला प्रभाव समझें। विशेष रूप से यह सोचें: किसे क्षमा करना है, और कैसे? यही वह मार्ग है जिस पर चलकर हम उस शान्ति और स्वतन्त्रता का अनुभव कर सकते हैं, जो क्षमा देने से आती है—वैसी ही क्षमा जैसी हमें स्वयं मिली है।

लूका 7:36-50

पूरे वर्ष में सम्पूर्ण बाइबल पढ़ने के लिए: यहेजकेल 14–15; यूहन्ना 11:1-27 ◊

25 September : देवाचे वचन जीवनाधार आहे

Alethia4India
Alethia4India
25 September : देवाचे वचन जीवनाधार आहे
Loading
/

तेव्हा तो त्यांना म्हणाला: “आज मी ज्या नियमशास्त्रामधील आज्ञा तुमच्यापुढे जाहीर केल्या आहेत, त्याला हृदयात साठवून ठेवा आणि तुमच्या मुलाबाळांना काळजीपूर्वक रीतीने त्यांचे पालन करण्यास शिकवा. कारण हे केवळ पोकळ शब्द नाहींत—तर ते तुमचे जीवन आहे. त्याद्वारे यार्देनेच्या पलीकडें असलेला जो देश तुम्हीं ताब्यात घेणार आहात, त्या देशात तुम्हीं दीर्घकाल जगाल.” (अनुवाद 32:46-47)

देवाचे वचन म्हणजें थट्टामस्करी नाहीं; हा जीवन आणि मरणाचा प्रश्न आहे. जर तुम्हीं शास्त्रवचनांना खेळ किंवा पोकळ शब्द समजता तर तुम्हीं खऱ्या जीवनास मुकाल.

आपलें हे भौतिक जीवन देवाच्या वचनावर अवलंबून आहे, कारण त्याच्या शब्दाने आपल्याला निर्माण केलें गेले होते (स्तोत्र 33:6; इब्री 11:3), आणि “आपल्या सामर्थ्याच्या शब्दाने विश्वाधार आहे” (इब्री 1:3).

आणि आपल्या आध्यात्मिक जीवनाचा आरम्भ देवाच्या वचनाने होतो : “त्यानें स्वतःच्या इच्छेने आपल्याला सत्यवचनाने जन्म दिला.” (याकोब 1:18). “देवाच्या जिवंत व सर्वकाल टिकणार्‍या’ शब्दाच्या द्वारे पुन्हा जन्म पावलेले आहात” (1 पेत्र 1:23).

आपण देवाच्या वचनाद्वारे केवळ पुन्हा जन्म पावलेले नाहीं, तर आपण जगतो तेही केवळ देवाच्या वचनाने : “मनुष्य केवळ भाकरीने नव्हे, तर परमेश्वराच्या मुखातून निघणार्‍या वचनाने जगेल” (मत्तय 4:4; अनुवाद 8 :3).

तर मग आपलें भौतिक जीवन देवाच्या वचनाद्वारे निर्माण झालें आहे आणि त्याद्वारेच टिकून राहते, त्याचप्रमाणें आपलें आध्यात्मिक जीवन देखील देवाच्या वचनाने नव्याने जन्मलेले आहे आणि टिकून राहते. देवाच्या वचनाच्या जीवन देणाऱ्या सामर्थ्याची साक्ष देण्यासाठीं अशा किती तरी गोष्टी सांगता येतील!

खरंच, बायबल “हे केवळ पोकळ शब्द नाहींत” — ते तुमचे जीवन आहे! सर्व आनंदाचा पाया जीवन आहे. जे चिरकाळ टिकून राहते, म्हणजें ज्याद्वारे आपली निर्मिती झालीं आणि आपल्याला राखले जाते, त्यापेक्षा मूलभूत व महत्वाचे काहींही नाहीं.

हे सर्व केवळ देवाच्या सामर्थ्यवान वचनामुळें आहे. त्याच सामर्थ्याने, तो आमचे आध्यात्मिक जीवन अस्तित्वात आणण्यासाठीं आणि त्याचे पालनपोषण करण्यासाठीं पवित्र शास्त्रात बोलला आहे. म्हणून, बायबल हे केवळ पोकळ शब्द नाहींत, तर तुमचे जीवन आहे – तुमच्या आनंदाचा पाया आणि प्रकाश!

24 सितम्बर : जीवन बोलो, दोष नहीं

Alethia4India
Alethia4India
24 सितम्बर : जीवन बोलो, दोष नहीं
Loading
/

“दोष मत लगाओ, तो तुम पर भी दोष नहीं लगाया जाएगा। दोषी न ठहराओ, तो तुम भी दोषी नहीं ठहराए जाओगे।” लूका 6:37

अक्सर हम इस भ्रम में पड़ जाते हैं कि हमें दूसरों पर दोष लगाने का अधिकार है—क्योंकि यह हमारी पापमयी प्रवृत्ति को भाता है। सच कहें तो, जैसे ही हमें नेतृत्व या अधिकार की कोई भी स्थिति मिलती है—चाहे वह छोटी हो या बड़ी—हमें आश्चर्यजनक रूप से जल्दी यह प्रलोभन घेर लेता है कि हम दया दिखाने की बजाय दोष लगाने लगें।

हमें याद रखना चाहिए कि हम दोष लगाने के योग्य नहीं हैं। क्यों? क्योंकि हम किसी दूसरे के दिल को नहीं पढ़ सकते। हम किसी के इरादों का सही आकलन नहीं कर सकते। केवल परमेश्वर ही यह कह सकता है: “हृदय और मन का परखने वाला मैं ही हूँ, और मैं तुममें से हर एक को उसके कामों के अनुसार बदला दूँगा” (प्रकाशितवाक्य 2:23)। चूंकि आप और मैं परमेश्वर नहीं हैं, इसलिए हम दोष लगाने के अधिकारी नहीं हैं। हम यीशु की इस आज्ञा को सबसे ज़्यादा और सबसे आसानी से किस तरह तोड़ते हैं? अपनी जीभ से। हम दूसरों की बदनामी करके उनके चरित्र पर दोष लगा देते हैं। मसीही समाज में हम अक्सर बड़ी चालाकी से इस तरह की चुगली को प्रार्थना निवेदन या चिन्ता के रूप में पेश करते हैं—लेकिन सच्चाई यह है कि अक्सर हमें यह कहने में एक अजीब-सी खुशी मिलती है: “क्या तुमने उसके बारे में यह सुना है?” “क्या तुम जानते हो उसने ऐसा क्यों किया?” “तुम्हें मालूम है उसके साथ क्या हुआ?” यह वही भाव है जो फरीसियों में था—दूसरों को दोषी ठहराकर खुद को ऊँचा दिखाना। यह प्रवृत्ति आज भी मसीहियों के बीच जीवित है।

इसीलिए हमें अपने शब्दों के प्रयोग को लेकर बेहद सतर्क रहना चाहिए। अपनी जीभ दोष लगाने की बजाय, हमें पवित्र आत्मा से प्रार्थना करनी चाहिए कि वह हमें जीवनदायक शब्द बोलने का सामर्थ्य दे। मुँह खोलने से पहले हमें मिशनरी एमी कार्माइकल की इस सलाह को याद रखना चाहिए और स्वयं से पूछना चाहिए: “क्या जो मैं कहने जा रहा हूँ, वह दयालु है? क्या वह सत्य है? क्या वह आवश्यक है?” पवित्रशास्त्र इस विषय पर पूर्णतः स्पष्ट है। वास्तव में, नीतिवचन की पुस्तक हमें सिखाती है: “मूर्ख का विनाश उसकी बातों से होता है, और उसके वचन उसके प्राण के लिए फन्दे होते हैं,” लेकिन “विश्वासयोग्य मनुष्य बात को छिपा रखता है” (नीतिवचन 18:7; 11:13)।

हमें यीशु में एक ऐसा उद्धारकर्ता मिला है, जिसका लहू हमारे हर लापरवाह शब्द और हर निन्दात्मक टिप्पणी से हमें शुद्ध करता है—एक ऐसा उद्धारकर्ता जो हमें उस पापी प्रवृत्ति से क्षमा करता है, जो हमें परमेश्वर की भूमिका हथिया लेने की ओर खींचती है। इस सच्चाई के प्रकाश में, हमें प्रतिदिन अपनी जीभ के पापों के लिए पश्चाताप करना चाहिए और पवित्र आत्मा से प्रार्थना करनी चाहिए कि वह हमारे मन में एक नई लालसा उत्पन्न करे—कि हमारे मुँह के वचन और हमारे हृदय का ध्यान उसके सम्मुख ग्रहण योग्य हों (भजन संहिता 19:14)।

लूका 6:37-45

◊ पूरे वर्ष में सम्पूर्ण बाइबल पढ़ने के लिए: यहेजकेल 11–13; यूहन्ना 10:22-42

24 September : येशूचा आनंदाचा पाठलाग

Alethia4India
Alethia4India
24 September : येशूचा आनंदाचा पाठलाग
Loading
/

आपण आपल्या विश्वासाचा उत्पादक व पूर्ण करणारा येशू ह्याच्याकडें पाहत असावे; जो आनंद त्याच्यापुढे होता त्याकरता त्यानें लज्जा तुच्छ मानून वधस्तंभ सहन केला, आणि तो देवाच्या राजासनाच्या उजवीकडें बसला आहे. (इब्री 12:2)

येशूचे उदाहरण ख्रिस्ती पूर्णानंदाच्या तत्त्वाशी विरोधक आहे का? म्हणजें हे कीं, प्रीति आनंदाचा मार्ग आहे आणि हे कीं मनुष्यानें याच कारणामुळें हा मार्ग निवडला पाहिजे, असे न होवो कीं कोणी सर्वशक्तिमान देवाची आज्ञा पाळण्याच्या बाबतींत गोंधळात पडलेला किंवा कृपेचे साधन बनण्याच्या विशेषाधिकाराशी असंतुष्ट असलेला किंवा प्रतिज्ञेच्या  प्रतिफळांना कमी लेखताना आढळून येवो.

इब्री लोकांस 12:2 अगदी स्पष्टपणें सांगतांना दिसून येते कीं येशूनें या तत्त्वावर आक्षेप घेतला नाहीं वा त्याचा नकार केला नाहीं.

आजवर घडलेले प्रीतिचे सर्वात मोठे परिश्रम शक्य झालें कारण येशूनें जो सर्वात मोठा आनंद त्याच्यापुढे होता त्याकडें आपली दृष्टि लावली, म्हणजें, लोकांच्या सभेत देवाच्या राजासनाच्या उजवीकडें उंच केलेंल्याचा आनंद : म्हणजें तो आनंद ज्याकरता “त्यानें लज्जा तुच्छ मानून वधस्तंभ सहन केला!”

हे सांगताना, लेखक येशूचे आणखी एक उदाहरण देतो, आणि त्यांत तो इब्री 11 मध्यें वर्णिलेल्या इतर पवित्रजनांचाहि उल्लेख करतो, म्हणजें त्यांचे उदाहरण जें त्यांच्यापुढे देवानें ठेविलेल्या आनंदासाठीं इतके आवेशी आणि विश्वासाने भरलेले होते कीं त्यांनी “पापाचे क्षणिक सुख भोगणें” सुद्धा नाकारले (इब्री 11: 25) आणि देवाच्या इच्छेशी एकरूप होण्यासाठीं दुःख सोसणें पसंत करून घेतले.

म्हणून, गेथसेमानेच्या त्या काळोख्या रात्री ख्रिस्ताला ज्या गोष्टीने दुख सहनांत टिकवून ठेवले तिचे किमान एक पक्ष त्या आनंदाची आशा होती जो वधस्तंभाच्या पलीकडें त्याच्यासाठीं ठेविलेला होता असे म्हणणें बायबल-विरोधी कथन होणार नाहीं. त्यामुळें आपल्यावरील त्याच्या प्रीतिची वास्तविकता आणि महानता कमी होत नाहीं, कारण ज्या आनंदाची त्याला आशा होती तो आनंद पुष्कळ पुत्रांना गौरवात आणण्याचा आनंद होता (इब्री 2:10).

त्याचा आनंद आपल्याला मुक्ती मिळावी यांत होता, जिचा परिणाम देवाचे गौरव आहे. आम्हीं येशूबरोबर त्याच्या आनंदाचे  भागीदार बनतो आणि गौरव देवाचे होते.

23 सितम्बर : पिता की दया की अनुकरण करना

Alethia4India
Alethia4India
23 सितम्बर : पिता की दया की अनुकरण करना
Loading
/

“अपने शत्रुओं से प्रेम रखो, और भलाई करो, और फिर पाने की आशा न रखकर उधार दो; और तुम्हारे लिए बड़ा फल होगा, और तुम परमप्रधान के सन्तान ठहरोगे, क्योंकि वह उन पर जो धन्यवाद नहीं करते और बुरों पर भी कृपालु है। जैसा तुम्हारा पिता दयावन्त है, वैसे ही तुम भी दयावन्त बनो।” लूका 6:35-36

“जैसा तुम्हारा पिता दयावन्त है, वैसे ही तुम भी दयावन्त बनो”—यीशु के प्रसिद्ध धन्य-वचनों की शिक्षा का सार है (लूका 6:20-23), और वास्तव में यह हर विश्वासी के जीवन का एक उत्तम आदर्श वाक्य हो सकता है। ये शब्द उस हर बात पर बल देते हैं, जो यीशु पहले ही हमें दूसरों के प्रति हमारे व्यवहार के बारे में सिखा चुका है—विशेषकर उनके प्रति जो प्रभु के प्रति हमारी निष्ठा के कारण हमसे बैर रखते हैं (पद 22)।

हालाँकि, यह बात हमें एक प्रश्न पूछने के लिए प्रेरित करती है: दयालु होना वास्तव में कैसा दिखता है? हमारा बुद्धिमान और कोमल चरवाहा यीशु हमें इस सिद्धान्त को स्वयं ही समझने के लिए नहीं छोड़ देता। इसके विपरीत, वह हमें यह स्पष्ट रूप से बताता है कि हमारे स्वर्गिक पिता की दया का अनुकरण करना कैसा दिखता है।

परमेश्वर “उन पर जो धन्यवाद नहीं करते और बुरों पर भी कृपालु है।” और चूंकि हम उसकी सन्तान हैं, इसलिए हमें भी यही दया दिखाने के लिए बुलाया गया है—अर्थात अपने शत्रुओं से प्रेम करना, बुराई के बदले भलाई करना, और बिना किसी प्रतिफल की आशा किए दूसरों को देना। ध्यान दें कि यीशु यहाँ किसी प्रकार की छूट या ऐसा न करने का कोई बहाना नहीं देता।

जब यीशु हमें परमेश्वर की दया के वाहक बनने के लिए बुलाता है, तो उसी क्षण वे हमें यह भी बताता है कि हमें दूसरों पर दोष नहीं लगाना है (लूका 6:37)। वह यह नहीं कह रहा कि हम अपने रिश्तों में सही-गलत की परख करने की क्षमता को एक ओर रख दें। हमें सत्य और असत्य या भलाई और बुराई में भेद करना बन्द नहीं कर देना है। यीशु यह भी नहीं कह रहा कि हम पापों को अनदेखा करें या गलतियों को न सुधारें। बल्कि जब यीशु कहता है कि “दोष मत लगाओ,” तो वह एक प्रकार की आत्म-धर्मी, खुद को ऊँचा समझने वाली, कपटी और कठोर आलोचना वाली प्रवृत्ति को गलत ठहरा रहा है—एक ऐसा दृष्टिकोण जो केवल दूसरों की गलतियाँ उजागर करता है और हमेशा कटुता की भावना लेकर आता है।

एक निर्दयी मनोदशा पूरी तरह से यीशु की उस प्रेरणा के विरुद्ध है, जिसमें उसने हमसे कहा है कि हम अपने मित्रों और शत्रुओं दोनों के प्रति दया दिखाएँ। हममें से हर किसी को अपने भीतर किसी भी प्रकार की आलोचनात्मक भावना को पहचानकर उसे जड़ से उखाड़ फेंकना है, और उसकी जगह कोमलता और समझदारी को देना है।

यही वह तरीका है जिससे हम दूसरों को वह दया दिखाते हैं, जो परमेश्वर ने हम पर दिखाई है। एक (सम्भवतः काल्पनिक) कहानी बताई जाती है कि जब रानी एलीज़ाबेथ द्वितीय छोटी थीं, तो उनकी माँ उन्हें और उनकी बहन मार्गरेट को किसी पार्टी में जाने से पहले कहा करती थीं: “याद रखना: तुम शाही सन्तान हो, इसलिए शाही व्यवहार करना।” उनका आचरण उन्हें शाही परिवार का सदस्य नहीं बनाता था, लेकिन यह दिखाता था कि वे उस परिवार के सदस्य हैं।

मसीही भाइयो और बहनो, आप और मैं इस सृष्टि के शाही परिवार के सदस्य हैं, और इस सृष्टि का राजा हमारा पिता है। यह निश्चित करें कि आपका व्यवहार यह दर्शाए कि आप कौन हैं और किसके हैं। जैसा तुम्हारा पिता दयावन्त है, वैसे ही तुम भी दयावन्त बनो

इफिसियों 4:25 – 5:2

पूरे वर्ष में सम्पूर्ण बाइबल पढ़ने के लिए: यहेजकेल 8–10; यूहन्ना 10:1-21 ◊

23 September : अति वाईट पाप्यांसाठीं तारणाची आशा

Alethia4India
Alethia4India
23 September : अति वाईट पाप्यांसाठीं तारणाची आशा
Loading
/

“ज्याच्यावर कृपा करावी असे वाटेल त्याच्यावर मी कृपा करीन आणि ज्याच्यावर दया करावी असे वाटेल त्याच्यावर दया करीन.” (निर्गम 33:19)

ताठ मानेच्या ह्या लोकांवर ज्यांनी नुकतीच मूर्तिपूजा केलीं आणि ज्या देवानें त्यांना मिसर देशातून बाहेर काढले त्याची निंदा केलीं तोच देव खरोखरच दया करील या आशेची मोशेला गरज होती.

मोशेला आवश्यक असलेली आशा आणि खात्री देण्यासाठीं, देव म्हणाला, “ज्याच्यावर कृपा करावी असे वाटेल त्याच्यावर मी कृपा करीन.” दुसऱ्या शब्दांत सांगायचे तर, “मी जी निवड करतो ती मनुष्यांच्या दुर्गुणांवर किंवा सद्गुणांवर अवलंबून नसून केवळ माझ्या स्वतंत्र, सार्वभौम इच्छेवर अवलंबून आहे. म्हणून कोणीही असे म्हणू शकत नाहीं कीं तो मनुष्य इतका वाईट आहे कीं त्याच्यावर कृपा केलीं जाऊच शकत नाहीं.” जर निवड ही मनुष्यांच्या दुर्गुणांवर किंवा सद्गुणांवर अवलंबून असती तर देव स्वतंत्र नाहीं आणि त्याची निवड अटविरहित नाहीं असा याचा अर्थ होईल.

अटविरहित निवडलें ज्याण्याचा  सिद्धांत हा सर्वात वाईट पापी लोकांसाठीं आशेचा महान सिद्धांत आहे. म्हणजें जेव्हा कृपेसाठीं पात्र होण्याचा विचार येतो तेव्हा तुमच्या पार्श्वभूमीचा देवानें केलेंल्या तुमच्या निवडीशी काहींही संबंध नाहीं. हे तर शुभवर्तमानाचेच एक स्वरूप आहे.

जर तुमचा नव्याने जन्म झाला नसेल आणि येशू ख्रिस्तावर जो तारणहार विश्वास तो जर तुम्हांला दिला गेलेला नसेल, तर तुमचा पूर्वायुष्यातील अत्याधिक दुष्टपणा किंवा मनाची कठोरता ही तुमच्या जीवनात देवाच्या कृपेंत मोठा अडथळा बनत आहे असा विचार करून नैराश्याच्या डोहांत बुडू नका. अति वाईट पापी लोकांवर कृपा करून त्यांच्या तारणांत आपल्या कृपेच्या स्वातंत्र्याचा गौरव करणें देवाला आवडते.

आपल्या पापापासून वळा; परमेश्वराला हाक मारा. या दैनंदिन भक्तीमध्येंही, जे तुम्हीं वाचत आहात किंवा ऐकत आहात, तो तुमच्यावर कृपा करत आहे, आणि तुम्हीं दयेसाठीं त्याच्याकडें यावें असे उत्तेजन तो तुम्हांला देत आहे.

“परमेश्वर म्हणतो, चला, या, आपण बुद्धिवाद करू; तुमची पातके लाखेसारखी लाल असली तरी ती बर्फासारखी पांढरी होतील; ती किरमिजासारखी तांबडी असली तरी लोकरीसारखी निघतील” (यशया 1:18).

22 सितम्बर : प्रेम का नियम

Alethia4India
Alethia4India
22 सितम्बर : प्रेम का नियम
Loading
/

“मैं तुम सुनने वालों से कहता हूँ कि अपने शत्रुओं से प्रेम रखो; जो तुम से बैर करें, उनका भला करो।” लूका 6:27

जब आप बाइबल पढ़ते हैं और उसमें मसीही आस्था का वर्णन पाते हैं, और फिर आप अपने आप को देखते हैं, तो क्या कभी आप यह सोचते हैं कि क्या आप सचमुच एक मसीही हैं या नहीं? मुझे पता है कि मैं ऐसा करता हूँ।

विश्वासियों के रूप में हमारा आश्वासन और परमेश्वर का हमसे प्रेम इस बात पर निर्भर नहीं करता कि हम कुछ मसीही सिद्धान्तों का अपने जीवन में कितने अच्छे तरीके से पालन करते हैं; बल्कि ये दोनों हमारे लिए मसीह द्वारा क्रूस पर किए गए काम पर निर्भर करते हैं। फिर भी, बाइबल हमें वर्तमान में अपनी मुक्ति के प्रमाण देखने के बारे में सिखाती है। यदि हम सचमुच अपने स्वर्गिक पिता के बच्चे हैं, तो हमें दूसरों के प्रति एक ऐसा प्रेम दिखाना होगा जो यीशु के हमारे लिए प्रेम के समान हो।

यीशु हमें लोगों से इस प्रकार प्रेम करने के लिए कहता है, जो उनके आकर्षण, योग्यता या अनुराग्यता से सम्बन्धित न हो। हम जानते हैं कि परमेश्वर हमसे ठीक ऐसा ही प्रेम करता है—उसका प्रेम इस बात पर आधारित नहीं है कि हमने अपना व्यवहार ठीक किया है, हम उसके ध्यान के योग्य हैं या हम उसकी सेवा में सहायक अथवा उपयोगी हैं। इन सभी बातों से परमेश्वर का प्रेम हमारे लिए बढ़ता नहीं है। नहीं—“परन्तु परमेश्वर हम पर अपने प्रेम की भलाई इस रीति से प्रगट करता है कि जब हम पापी ही थे तभी मसीह हमारे लिए मरा” (रोमियों 5:8, अतिरिक्त बल जोड़ा गया)।

इसलिए, हमारी आस्था का सबसे बड़ा मापदण्ड प्रेम है—वह प्रेम जो उस प्रेम को दर्शाता है जो हमें इतनी अधिकता में प्राप्त हुआ है। हम अगापे प्रेम में संलग्न होते हैं—शर्त-रहित, बलिदानी प्रेम—क्योंकि यह परमेश्वर के चरित्र और उसके द्वारा हमारे लिए किए गए कामों का एक प्रकट रूप है। हम अपने शत्रुओं से इस प्रकार का प्रेम इस कारण नहीं करते क्योंकि हम उन्हें उनके असली रूप में नहीं देख पाते, बल्कि इसलिए क्योंकि हमने अपने स्वयं के लिए परमेश्वर के प्रेम को देखा है। यीशु कहता है कि जब हम दूसरों को जैसा वे हैं वैसे देखते हैं—उनकी सारी कुरूपता और नफरत, उनके सारे शाप, उनके सारे द्वेष, और हमसे उधार लिए हुए को न चुकाना—तो हमें इसके बारे में यथार्थवादी होना चाहिए, और फिर उनसे प्रेम करना चाहिए। यीशु कहता है, जब तुम यह सारी शत्रुता देखो, तो मैं चाहता हूँ कि तुम अपने शत्रुओं से प्रेम करो।

स्वभाव से, हम इस प्रकार के प्रेम को दिखाने में असमर्थ हैं। लेकिन ज़रा सोचिए कि यदि हम तैयार हों कि हर अपने दैनिक जीवन में और असाधारण परिस्थितियों में भी मसीह जैसा प्रेम दर्शाएँ—एक ऐसा प्रेम जो उनके लिए भी भलाई चाहता है जिन्होंने हमारे प्रति शत्रुता दिखाई हो—तो हम अपनी संस्कृति में कितना बड़ा बदलाव ला सकते हैं। यह निश्चित रूप से एक क्रान्तिकारी परिवर्तन होगा और इसमें कोई सन्देह नहीं है।

प्रेरितों 9:10-28

◊ पूरे वर्ष में सम्पूर्ण बाइबल पढ़ने के लिए: यहेजकेल 5–7; यूहन्ना 9:24-41

22 September : ऐहिक मालमत्ताजाओ, जाओ आप्तजनही सोडूनी

Alethia4India
Alethia4India
22 September : ऐहिक मालमत्ताजाओ, जाओ आप्तजनही सोडूनी
Loading
/

पूर्वीचे दिवस आठवा; त्यांमध्यें तुम्हांला प्रकाश मिळाल्यावर तुम्हीं दुःखाबरोबर फार धीराने झोंबी केलीं; कधी विटंबना व संकटे सोसल्याने तुमचा तमाशा झाला; तर कधी अशी दया झालेंल्यांचे तुम्हीं सहभागी झालात. कारण बंदिवानांबरोबर तुम्हीं समदुःखी झालात आणि [स्वर्गात]आपली स्वतःची अधिक चांगली मालमत्ता आपल्याजवळ आहे व ती टिकाऊ आहे, हे समजून तुम्हीं आपल्या मालमत्तेची हानी आनंदाने सोसली. म्हणून आपलें धैर्य सोडू नका, त्याचे प्रतिफळ मोठे आहे. (इब्री 10:32-35)

इब्री 10:32-35 मध्यें उल्लेख केलेंल्यां ख्रिस्ती बांधवांना आपल्याला मौल्यवान प्रीति काय आहे हे शिकवण्याचा पूर्ण अधिकार आहे.

परिस्थिती अशी दिसते : त्यांच्या विश्वासातील सुरुवातीच्या दिवसांत, त्यांच्यापैकीं काहींना त्यांच्या विश्वासामुळें तुरुंगात टाकण्यात आलें. तर काहींवर मोठा कठीण निर्णय घेण्याचा प्रसंग ओढवला : आपण भूमिगत होऊन “सुरक्षित” असावें, कीं आपण तुरुंगात असलेल्या आपल्या बंधू-भगिनींची भेट घेऊन आपला जीव व मालमत्ता धोक्यात घालावींत? त्यांनी प्रीतिचा मार्ग निवडला आणि त्यासाठीं त्यांना जी किंमत मोजावी लागणार होती ती त्यांनी मान्य केलीं.

“कारण बंदिवानांबरोबर तुम्हीं समदुःखी झालात…..आणि तुम्हीं आपल्या मालमत्तेची हानी आनंदाने सोसली.”

तरी त्यांना खरेच हानी झाली का? नाहीं. त्यांनी आपल्या मालमत्तेची हानी सोसली परंतु त्यांतून त्यांना आनंदच प्राप्त झाला! त्यांनी मालमत्तेची हानी आनंदाने सोसली.

एका अर्थाने, त्यांनी स्वतःचा नकार केला. त्यांचा तो नकार खरा आणि मौल्यवान होता. पण दुसऱ्या अर्थाने त्यांनी कसलीही हानी सोसली नव्हती. तर त्यांनी आनंदाचा मार्ग निवडला होता. म्हणजें ज्याप्रमाणें मासेदोनियातील मंडळ्यांना औदार्यपणाची प्रेरणा मिळाली आणि त्यांनी गोरगरीबांना आपल्या दारिद्य्रातही मदत पुरविली, त्याप्रमाणें ह्या ख्रिस्ती लोकांना देखील तुरुंगात असलेल्यांची सेवा करण्याची प्रेरणा मिळाली होती (2 करिंथ 8:1-9. देवामध्यें असलेला त्यांचा आनंद इतरांवरील प्रीति-प्रदर्शनाने ओसंडून वाहत होता.

त्यांनी आपल्या जीवनाकडें पाहिले आणि म्हटले, “परमेश्वराचे टिकाऊ वात्सल्य जीवनाहून उत्तम आहे” (स्तोत्र 63:3 पहा).

त्यांनी आपल्या सर्व मालमत्तेकडें पाहिले आणि म्हटले, “आमच्याकडें स्वतःची अधिक चांगली मालमत्ता आहे व ती यापैकीं कोणत्याही मालमत्तेपेक्षा टिकाऊ आहे” (इब्री 10:34 पहा).

मग त्यांनी एकमेकांकडें पाहिले आणि म्हटले, कदाचित मार्टिन ल्यूथरच्या या लोकप्रिय महान गीतासारखे काहींतरी गायले असेल :

ऐहिक मालमत्ता जाओ,

जाओ आप्तजनही सोडूनी

हे नश्वर जीवन देखील जाओ,

शरीराचा घात ते करतील

तरी देवाचे सत्य कायम राहती

त्याचे राज्य सार्वकालिक

21 सितम्बर : उत्पीड़न का आशीर्वाद

Alethia4India
Alethia4India
21 सितम्बर : उत्पीड़न का आशीर्वाद
Loading
/

“धन्य हो तुम जब मनुष्य के पुत्र के कारण लोग तुम से बैर करेंगे, और तुम्हें निकाल देंगे, और तुम्हारी निन्दा करेंगे, और तुम्हारा नाम बुरा जानकर काट देंगे। उस दिन आनन्दित होकर उछलना, क्योंकि देखो, तुम्हारे लिए स्वर्ग में बड़ा प्रतिफल है; उनके बाप–दादे भविष्यद्वक्‍ताओं के साथ भी वैसा ही किया करते थे।” लूका 6:22-23

यह एक ऐसी सच्चाई है, जो हममें से लगभग सभी को सहज रूप से स्पष्ट लगती है कि यह अत्यन्त महत्वपूर्ण है कि लोग हमें पसन्द करें। इसलिए यह बात हमें हैरान कर देती है जब हम यह सुनते हैं कि यीशु ने स्पष्ट रूप से यह सिखाया कि जब लोग “मनुष्य के पुत्र के कारण” हमें तिरस्कृत करें, बहिष्कृत करें, और अपमानित करें, तब हम धन्य हैं।

यह विरोध और निन्दा केवल इसलिए होती है क्योंकि हमारा सम्बन्ध यीशु मसीह से है। वास्तव में, यीशु ने यह स्पष्ट किया कि जो भी उसका अनुसरण करेगा, उसे यह संसार अस्वीकार करेगा। यह सत्य उसने अन्य स्थानों पर भी सिखाया है। उदाहरण के लिए, जब उसने अपने क्रूस पर चढ़ाए जाने से एक रात पहले अपने चेलों को याद दिलाया कि यदि संसार तुम से बैर रखता है, तो यह जान लो कि उसने तुमसे पहले मुझसे बैर रखा है, और यदि उन्होंने मेरे साथ ऐसा किया, तो वे तुम्हारे साथ भी ऐसा करेंगे (यूहन्ना 15:18-20)।

हो सकता है आपने खुद भी इस प्रकार के सताव का अनुभव किया हो—शायद स्कूल में आपने बाइबल का पक्ष लिया और फिर अचानक आप अपने दोस्तों से अलग कर दिए गए। या किसी दोस्त को यीशु के बारे में समझाने के कारण आपको उनके समूह से निकाल दिया गया, या कार्यस्थल पर पदोन्नति से वंचित कर दिया गया क्योंकि आपने मसीह की साक्षी दी कि वह कौन था, उसकी मृत्यु कैसे हुई, और इन सब के क्या मायने हैं। शायद आपके परिवार के ही किसी सदस्य ने आपके विश्वास के कारण आपको ठुकरा दिया। जब आप मसीह के लिए खड़े होते हैं, तो धीरे-धीरे लेकिन स्पष्ट रूप से लोगों की नाराजगी, नफरत और उपेक्षा सामने आने लगती है। यह आसान नहीं होता। अपमानित या अकेला महसूस करना कोई सुखद अनुभव नहीं है, विशेषकर जब आप परमेश्वर की आज्ञाकारिता में जी रहे हों। अस्वीकृति का दर्द वास्तविक होता है। तो ऐसे में हम कैसे आशीष और सान्त्वना पा सकते हैं?

हमें यीशु की कही हुई इस सच्चाई को थामे रहना है: जब संसार की नफ़रत हमारे प्रति केवल इस कारण प्रकट होती है कि हम “मनुष्य के पुत्र,” अर्थात यीशु मसीह के प्रति विश्वासयोग्य हैं—तो इसका अर्थ यह नहीं कि कुछ गलत हुआ है। बल्कि वहीं पर हमें पता चलता है कि आशीष क्या होती है। और यह इस बात का स्पष्ट प्रमाण है कि हमारा विश्वास वास्तविक है और हमारा प्रभु से जीवित सम्बन्ध है। इसके अतिरिक्त, यीशु ने यह भी प्रतिज्ञा की है कि यदि हम मनुष्यों के सामने उसका अंगीकार करेंगे, तो वह भी इसके विषय में अपने स्वर्गिक पिता के सामने हमारा अंगीकार करेगा। (मत्ती 10:32)

जो व्यक्ति पवित्र जीवन जीता है—जो साहस के साथ परमेश्वर के वचन को बोलता और मानता है और जो यह दिखाने का प्रयास नहीं करता कि वह एक साथ आज्ञाकारी और लोकप्रिय बना रह सकता है—वह एक दिन अनिवार्य रूप से इस संसार के पापपूर्ण मार्ग से टकराएगा और विरोध झेलेगा। अब प्रश्न यह है: क्या आप किसी को मसीह के बारे में बताने, या मसीह के लिए जीवन जीने के कारण अस्वीकृति का जोखिम उठाने को तैयार हैं? हतोत्साहित न हों! जब लोग आपके विरुद्ध झूठ बोलें, आपको नापसन्द करें, या तिरस्कार करें—केवल इस कारण कि आप सुसमाचार पर विश्वास रखते हैं—तो प्रसन्न हों, क्योंकि जैसा यीशु ने कहा: “देखो, तुम्हारे लिए स्वर्ग में बड़ा प्रतिफल है।” यह संसार जो कुछ भी देता है, वह उस प्रतिफल के सामने कुछ भी नहीं है।

दानिय्येल 3 पूरे वर्ष में सम्पूर्ण बाइबल पढ़ने के लिए: यहेजकेल 3–4; यूहन्ना 9:1-23 ◊