ArchivesAlethia4India

6 August : येशूनें तुमची विश्वासाची चिकाटी विकत घेतलीं

Alethia4India
Alethia4India
6 August : येशूनें तुमची विश्वासाची चिकाटी विकत घेतलीं
Loading
/

“हा प्याला माझ्या रक्तात नवा करार आहे, जो तुमच्यासाठीं ओतला जात आहे.” (लूक 22:20)

या शास्त्रपाठाचा अर्थ असा कीं, नवा करार, ज्याचे अभिवचन यिर्मया 31 आणि 32 मध्यें अगदी स्पष्टपणें देण्यांत आलेंलें आहे, हा येशूच्या रक्ताने साध्य केला गेला व शिक्कामोर्तब केला गेला. नवा करार देवाच्या त्यां लोकांसाठीं खरा ठरतो जे मशीहा, म्हणजें ख्रिस्त येशूवर विश्वास ठेवतांत, कारण तो करार स्थापित करण्यासाठीं येशू मरण पावला.

आणि जें ख्रिस्ताचे आहेत त्यां सर्वांसाठीं हा नवा करार काय साध्य करतो? शेवटपर्यंत विश्वासात टिकून ठेवणारी चिकाटी.

यिर्मया 32:40 मध्यें काय म्हणतों, ऐका,

“आणि मी त्यांच्याशी सर्वकाळचा करार करीन; तो असा कीं मी त्यांचे हित करण्यापासून माघार घेणार नाहीं; मी आपलें भय त्यांच्या मनात उत्पन्न करीन, म्हणजें ते माझ्यापासून माघार घेणार नाहींत.”

सार्वकालिक करार — नवा करार — ह्यामध्यें हे अनुल्लंघनीय व अविनाशी अभिवचन समाविष्ट आहे, “मी आपलें भय त्यांच्या मनात उत्पन्न करीन, म्हणजें ते माझ्यापासून माघार घेणार नाहींत.” ते माघार घेऊं शकणार नाहींत. ते माघार घेणारहि नाहींत. ख्रिस्तानें आपल्या रक्ताने या करारावर शिक्कामोर्तब केलें. जर तुम्हीं विश्वासाद्वारे येशू ख्रिस्तामध्यें आहांत तर त्यानें तुमची विश्वासाची चिकाटी विकत घेतली आहे.

जर तुम्हीं आज विश्वासात टिकून आहांत तर त्याचे संपूर्ण श्रेय येशूच्या रक्ताला जाते. तुमचा विश्वास टिकवून ठेवण्यासाठीं तुमच्यामध्यें कार्यरत असलेला पवित्र आत्मा, येशूनें जे विकत घेतलें आहे त्याचा सर्वदा सन्मान करतो. देव जो पुत्र ह्याने आपल्यासाठीं जे साध्य केलें ते देव जो आत्मा हा आपल्यामध्यें तें घडवून आणतो. देव-पित्यानें ते योजिलें. येशूनें ते विकत घेतले. आत्मा ते लागू करतो – त्यांपैकीं प्रत्येक न चुकता.

देव रक्ताने विकत घेतलेल्या त्याच्या सर्व लेकरांची चिकाटी आणि सार्वकालिक सुरक्षा यांसाठीं पूर्णपणें वचनबद्ध आहे.

5 अगस्त :सर्वशक्तिमान की सेवा

Alethia4India
Alethia4India
5 अगस्त :सर्वशक्तिमान की सेवा
Loading
/

“तुम परमेश्‍वर को किसके समान बताओगे और उसकी उपमा किस से दोगे? . . . यह वह है जो पृथ्वी के घेरे के ऊपर आकाशमण्डल पर विराजमान है, और पृथ्वी के रहने वाले टिड्डी के तुल्य हैं; जो आकाश को मलमल के समान फैलाता और ऐसा तान देता है जैसा रहने के लिए तम्बू ताना जाता है; जो बड़े-बड़े हाकिमों को तुच्छ कर देता है, और पृथ्वी के अधिकारियों को शून्य के समान कर देता है।” यशायाह 40:18, 22-23

एक मसीही का अधिकार से क्या सम्बन्ध होना चाहिए?

एक ओर, हमें मानवीय अधिकार का तिरस्कार नहीं करना चाहिए क्योंकि हम यह जानते हैं कि उसकी स्थापना के पीछे परमेश्वर है। यदि हम यह कहें कि बाइबल शासकों को गिराने की कोई क्रान्तिकारी पुस्तक है, तो हमें पवित्रशास्त्र के बहुत से भागों को निकाल देना पड़ेगा। परन्तु दूसरी ओर, हम यह भी समझते हैं कि कोई भी मानवीय अधिकार अन्तिम या स्थाई नहीं है। परमेश्वर नेताओं के उठाए जाने और उनके गिराए जाने दोनों का विधान करता है। चाहे वे किसी क्षण, किसी काल, या एक जीवनकाल तक कितने ही शक्तिशाली क्यों न प्रतीत हों, थोड़े समय बाद उनकी शक्ति नष्ट हो जाती है और प्रायः संसार उन्हें स्मरण भी नहीं करता।

हमें यह स्मरण रखना चाहिए कि हम अन्ततः किसकी सेवा करते हैं—उस सर्वसत्ताधारी परमेश्वर की, जिसके सामने सब शासक “टिड्डियों” के समान हैं। इसलिए जब मनुष्य का अधिकार परमेश्वर के अधिकार का विरोध करता है, तो हमें प्रेरितों के साथ मिलकर यह पूछना चाहिए, “क्या यह परमेश्‍वर के निकट भला है कि हम परमेश्‍वर की बात से बढ़कर तुम्हारी बात मानें” (प्रेरितों 4:19)—और उत्तर भी वही देना चाहिए, जो उन्होंने दिया था।

प्रेरितों के काम अध्याय 4 में, एक लँगड़े मनुष्य को चंगा करने के कारण प्रेरित एक रात कारागार में रहते हैं। वहाँ से रिहा होने पर वे अन्य विश्वासियों के साथ इकट्ठे होकर सही दृष्टिकोण पुनः प्राप्त करते हैं, यह स्मरण करके कि वे उस प्रभु की सेवा करते हैं जो पृथ्वी, समुद्र, और जो कुछ उनमें है, सबका सृष्टिकर्ता है (प्रेरितों 4:24-26)। इस सत्य को लागू करते हुए वे पहचानते हैं कि चाहे वे रोमी शासनाधिकार के अधीन हों और यहूदी धर्म-नेताओं के उत्पीड़न का सामना कर रहे हों, तो भी ये नेता वही कर रहे हैं जिसे “पहले से तेरी सामर्थ्य और मति से ठहरा था” (पद 28); और वे स्वयं उस उद्धार के सुसमाचार को पृथ्वी की छोर तक प्रचार करने के लिए स्वयं राजा यीशु द्वारा नियुक्त किए गए हैं। इस दृष्टिकोण के साथ, वे निर्भीकता से सुसमाचार को साझा करते रहते हैं।

क्या यही बात हमारे समय में हमारे विषय में कही जा सकती है? क्या हम परमेश्वर की आज्ञा मानकर मसीह को बाँटेंगे, भले ही पृथ्वी के शासक हमें मौन रहने या समझौता करने को कहें?

वह क्या है जो हमें मौन करता है? एक उत्तर यह है कि हम कितनी शीघ्रता से भूल जाते हैं कि परमेश्वर सर्वसत्ताधारी है, और राष्ट्र और शासक उसके अधीन हैं। जब यह स्मरण लुप्त हो जाता है, तो हम उस राजनीतिक शिष्टाचार में फँस जाते हैं जो हमें बढ़ते हुए भय से भर देता है और यह प्रचार करने से रोकता है कि यीशु मसीह ही एकमात्र उद्धारकर्ता है। तो क्या आपने यीशु के राजकीय शासन की दृष्टि खो दी है? क्या वे शासक जो आपके प्रभु की दृष्टि में टिड्डियों के समान हैं, आपके लिए अत्यधिक बड़े दिखाई देते हैं, जिससे आप यह ठहराने लगते हैं कि किसकी सुनें और कैसे जीवन जीएँ? तब प्रारम्भिक विश्वासियों के साथ जुड़कर यह स्मरण करें, यह पहचानें, और यह घोषित करें कि परमेश्वर सबका अद्वितीय सृष्टिकर्ता है, और अन्तिम अधिकार उसी का है।

  दानिय्येल 6:1-28

◊ पूरे वर्ष में सम्पूर्ण बाइबल पढ़ने के लिए: भजन 68– 69; प्रेरितों 24

5 August : “याव्हे” ला परिभाषित करणाऱ्या 10 गोष्टी

Alethia4India
Alethia4India
5 August : “याव्हे” ला परिभाषित करणाऱ्या 10 गोष्टी
Loading
/

आणखी देवानें मोशेला सांगितले, “तू इस्राएल लोकांना सांग, तुमच्या पूर्वजांचा देव, अब्राहामाचा देव, इसहाकाचा देव व याकोबाचा देव परमेश्वर ह्याने मला तुमच्याकडें पाठवले आहे; हेच माझे सनातन नाव आहे व ह्याच नावाने पिढ्यानपिढ्या माझे स्मरण होईल..” (निर्गम 3:15)

इंग्रजी बायबलमध्यें देवाचे हिब्रू मधील नाव जवळजवळ नेहमीच लॉर्ड (LORD) असे भाषांतरित केलें जाते. पण हिब्रूचा उच्चार “याव्हे” असा आहे आणि त्याचे मूळ “मी आहे” ही अभिव्यक्ती आहे.

म्हणून जेव्हां जेव्हां आपण यहोवा किंवा याव्हे हा शब्द ऐकतो किंवा इंग्रजी बायबलमध्यें जेव्हां जेव्हां आपण LORD हा शब्द पाहतो त्यां प्रत्येक वेळी आपण हे लक्षांत ठेवावें : हे एक विशेषनाम आहे (जसे कीं पेत्रस किंवा योहान) जो “मी आहे” या अभिव्यक्तीपासून बनलेला आहे आणि हे विशेषनाम (संज्ञा) प्रत्येक वेळी आपल्याला याची आठवण करून देते कीं देव हांच अंतीम व परम आहे.

“मी आहे” हे विशेषनाम (संज्ञा) देवाविषयी किमान 10 गोष्टींची अभिव्यक्ती करते :

1. त्याला कधीही प्रारंभ नव्हता. जवळजवळ सर्वच मुले आपल्या आई-वडिलांना हा प्रश्न विचारतांत, “देवाला कोणी बनवले?” आणि प्रत्येक सुजाण आई-वडील उत्तर देतांत, “देवाला कोणीहि बनवले नाहीं. देव फक्त आहे, तो सर्वदा होता, त्याचा कधीही आरंभ झाला नव्हता.”

2. देवाचा कधीही अंत होणार नाहीं. त्याला जर आरंभ नव्हताच तर त्याला अंत देखील नसणार, कारण तो आहे.

3. देव हे अद्वितीय वास्तव आहे. त्याच्याबरोबरीचा दुसरा असा वास्तव कोणी नाहीं. त्याच्या बाहेर कोणतेही वास्तव अस्तित्वात नाहीं जोपर्यंत तो स्वतः ते अस्तित्वांत आणू इच्छित नाहीं व त्याची निर्मिती करित नाहीं. सनातन काळापासून तोच आहे. अंतरीक्ष नव्हते, विश्व नव्हते, शून्यता नव्हती. फक्त देव.

4. देव पूर्णपणें स्वतंत्र आहे. त्याला अस्तित्वात आणण्यासाठीं किंवा त्याला पाठिंबा देण्यासाठीं किंवा त्याला सल्ला-मसलत देण्यासाठीं किंवा तो जो आहे असे त्याला बनवण्यासाठीं तो कशावरही अवलंबून नाहीं.

5. जे काहीं देव नाहीं ते सर्व पूर्णपणें देवावर अवलंबून आहे. संपूर्ण विश्व हे पूर्णपणें निर्माण केलेंलें असे दुय्यम दर्जाचे अस्तित्व आहे. ते देवानें अस्तित्वात आणलें व आपलें अस्तित्व कायम ठेवण्यासाठीं ते क्षणोक्षणी देवाच्या निर्णयावर अवलंबून राहते.

6. देवाबरोबर जर तुलना केलीं तर संपूर्ण विश्व हे काहींच नाहीं. ज्याप्रमाणें सावली ही वस्तूमुळें अस्तित्वात येते त्याप्रमाणें प्रत्येक संभाव्य व अवलंबून असलेलें वास्तव हे परम व स्वतंत्र वास्तवामुळें अस्तित्वांत येते. ज्याप्रमाणें प्रतिध्वनी ही गडगडाटामुळें आहे अगदी त्याप्रमाणें. जगात आणि आकाशगंगांमध्यें जे काहीं आहे व जें पाहून आपण आश्चर्यचकित होतो, ते सर्व देवाच्या तुलनेत काहींच नाहीं.

7. देव स्थिर आहे. तो काल, आज आणि सर्वकाळ सारखाच आहे. त्याचा विकास होत नाहीं. तो पुढे वाढत जाऊन वेगळं काहीं बनत नाहीं. तो जो आहे तो आहे.

8. देव सत्य आणि चांगुलपणा आणि सौंदर्य यांचा परिपूर्ण मानक व परिभाषक आहे. असे कोणतेही कायद्याचे पुस्तक नाहीं जें वाचून तो योग्य काय आहे हे जाणून घेतो. सत्याची स्थापना करण्यासाठीं त्याजकडें कोणतीही गुरुकिल्ली नाहीं. उत्तम काय होईल किंवा योग्य काय होईल हे ठरवण्यासाठीं त्याच्याकडें कोणतीही समिती नाहीं. काय बरोबर आहे, काय सत्य आहे, काय सुंदर आहे हे सर्व तो स्वतः ठरवतो, आणि तोच त्यां सर्वांचा परिभाषक आहे.

9. देवाच्या इच्छेस जे येते तेच तो करतो आणि ते नेहमीच बरोबर, नेहमीच सुंदर व नेहमी सत्यनुरूप असते. त्याच्या बाहेर असलेली सर्व वास्तविकता त्यानें तयार केलीं आणि घडवली, आणि परम व अंतीम सत्य म्हणून तोच त्यावर सार्वभौम आहे. म्हणून तो आपल्या सुइच्छेच्या संकल्पानुसार नसलेली कोणतीही गोष्ट अस्तित्वांत आणण्याच्या प्रत्येक बंधनांपासून पूर्णपणें मुक्त आहे.

10. देव हा विश्वातील सर्वात महत्वाचे आणि सर्वात मौल्यवान सत्य आणि व्यक्ती आहे. तो इतर सर्व वास्तविकतेच्या तुलनेंत आपल्या स्वारस्य आणि केंद्र आणि प्रशंसा आणि आनंद यांस अधिक पात्र आहे, संपूर्ण विश्वाच्या तुलनेंत देखील.

4 अगस्त: सच्चा सेवा-भाव

Alethia4India
Alethia4India
4 अगस्त: सच्चा सेवा-भाव
Loading
/


“जिसकी दुलहिन है, वही दूल्हा है; परन्तु दूल्हे का मित्र जो खड़ा हुआ उसकी सुनता है, दूल्हे के शब्द से बहुत हर्षित होता है : अब मेरा यह हर्ष पूरा हुआ है। अवश्य है कि वह बढ़े और मैं घटूँ।” यूहन्ना 3:29-30

कुछ लोग यह दावा करते हैं कि वे शारीरिक हाव-भाव पढ़ने के विशेषज्ञ हैं। वे दूसरों के शरीर और हाथों की अवस्थाओं तथा उनके मुख के भावों से यह पता लगा लेते हैं कि वे क्या सन्देश देना चाह रहे हैं। यह कौशल उपयोगी हो सकता है, विशेषकर यह जानने—या कम से कम जानने के निकट पहुँचने—के लिए कि कोई व्यक्ति सच्चा है या झूठा।

परन्तु ऐसे भी कई प्रकार हैं जिनमें मसीही लोग अपने आप को ऐसे झूठे आचरण में ला सकते हैं जिसे शारीरिक हाव-भाव पढ़ने वाले विशेषज्ञ भी नहीं समझ सकते। यह एक दुखद सत्य है कि भिन्न-भिन्न प्रेरणाएँ लोगों को मसीह के नाम में सेवा करने को प्रेरित करती हैं। कुछ लोग दूसरों की भलाई के लिए सच्चे मन से नहीं, वरन् स्वार्थ की प्रेरणा से सेवा करते हैं। वे चाहे ध्यान आकर्षित करना चाहते हों, या पीठ थपथपाए जाने की लालसा रखते हों, या एक अच्छी प्रतिष्ठा बनाना चाहते हों। ऐसी प्रेरणा से भले ही कुछ अच्छे कार्य हो जाएँ, परन्तु यह सच्ची सेवा को उत्पन्न नहीं करती। दूसरे शब्दों में, मसीही सेवा झूठी भी हो सकती है। दूर से वह वास्तविक प्रतीत होती है, परन्तु निकट आने पर उसमें अभाव मिलता है।
तो फिर हम कैसे जानें कि क्या वास्तविक है? वास्तविक सेवा-भाव के दो चिह्न हैं जिन पर हमें अपने भीतर भी ध्यान देना है और दूसरों में भी।
पहला है गोपनीयता में सेवा करने की इच्छा। यह वह सेवा है जो ध्यान पाए बिना अच्छा करने में आनन्दित होती है। स्वयं प्रभु यीशु ने कहा, “जो स्त्रियों से जन्मे हैं, उनमें से यूहन्ना से बड़ा कोई नहीं” (लूका 7:28)—फिर भी बपतिस्मा देने वाले यूहन्ना ने स्वयं को घटाकर मसीह की महिमा देखनी चाही। और यह वही भावना है जिसे उसने इन स्मरणीय शब्दों में कहा, “अवश्य है कि वह बढ़े और मैं घटूँ।”

दूसरा है सच्चाई का होना। प्रेरित पौलुस ने कहा कि उसका सहकर्मी तीमुथियुस फिलिप्पियों की भलाई के लिए “शुद्ध मन से तुम्हारी चिन्ता” करता था, उन लोगों के विपरीत जो “अपने स्वार्थ की खोज में रहते हैं” (फिलिप्पियों 2:20-21)। इसी प्रकार इपफ्रुदीतुस भी कलीसिया की भलाई के लिए “व्याकुल” रहता था (पद 26)। ऐसी व्याकुलता नकली नहीं हो सकती; वह सच्चे प्रेम से उत्पन्न होती है।

बहुत वर्ष पूर्व एक प्रचारक ने कहा था कि वह “परमेश्वर का दौड़-दौड़कर काम करने वाला दास” बनने में सन्तुष्ट है। क्या आप भी यह बात सत्यनिष्ठा से कह सकते हैं? क्या आप घटने में आनन्दित हो सकते हैं यदि उससे मसीह की महिमा बढ़ती है? क्या आपको दूसरों की भलाई के लिए वास्तविक चिन्ता—यहाँ तक कि व्याकुलता—है? हमारे आस-पास के लोग शायद न जान सकें कि हमें क्या प्रेरित करता है, परन्तु हमारा उद्धारकर्ता, जिसकी सेवा का हम दावा करते हैं, अवश्य जानता है।

यह सम्भवतः एक अच्छा अवसर है कि हम प्रार्थना में पौलुस के उदाहरण पर विचार करें, जिसने कहा, “मैं अपने प्राण को कुछ नहीं समझता कि उसे प्रिय जानूँ, वरन् यह कि मैं अपनी दौड़ को और उस सेवा को पूरी करूँ, जो मैंने परमेश्‍वर के अनुग्रह के सुसमाचार पर गवाही देने के लिए प्रभु यीशु से पाई है” (प्रेरितों 20:24)। परमेश्वर से यह अनुग्रह माँगें कि हम इन वचनों को सच्चाई से दोहरा सकें। कौन जानता है कि वह एक ऐसे जीवन के साथ क्या कर सकता है जो आपने पूर्ण रीति से उसे समर्पित कर दिया है?

1 कुरिन्थियों 3:5-15
पूरे वर्ष में सम्पूर्ण बाइबल पढ़ने के लिए: भजन 66– 67; प्रेरितों 23:16-35 ◊

4 August : देवाच्या विश्वासूपणा इतकेंच सुरक्षित

Alethia4India
Alethia4India
4 August : देवाच्या विश्वासूपणा इतकेंच सुरक्षित
Loading
/

ज्यांना त्यानें आगाऊ नेमून ठेवले त्यांना त्यानें पाचारणही केलें. ज्यांना त्यानें पाचारण केलें त्यांना त्यानें नीतिमानही ठरवले; आणि ज्यांना त्यानें नीतिमान ठरवले त्यांचा त्यानें गौरवही केला. (रोमकरांस 8:30)

देवानें ज्यांना सनातनकाळांत आगाऊ नेमून ठेवले आणि जेव्हां देव येणाऱ्या अनंतकाळांत ज्यांचे गौरव करील या दरम्यान कोणीही गमावला जाणार नाहीं.

जो कोणी देवाची संतती होण्यासाठीं आगाऊ नेमून ठेवण्यांत आलेंला आहे तो त्यासाठींच्या पाचारणांस मुकणार नाहीं. आणि ज्या कोणाला पाचारण केलें जाते तो नीतिमान ठरविल्यावांचून राहणार नाहीं, आणि जो कोणी नीतिमान ठरविला जातो त्याचे गौरव झाल्यावांचून राहणार नाहीं. ही देवाचा आपल्या कराराशी असलेल्या विश्वासूपणाची अतूट पोलादी साखळी आहे.

यास्तव पौल म्हणतो,

ज्याने तुमच्या ठायीं चांगले काम आरंभले तो ते येशू ख्रिस्ताच्या दिवसापर्यंत सिद्धीस नेईल हा मला भरवसा आहे. (फिलिप्पै 1:6)

आपल्या प्रभू येशू ख्रिस्ताच्या दिवशी तुम्हीं निर्दोष ठरावे म्हणून तोच शेवटपर्यंत तुम्हांला दृढ राखील. ज्याने स्वपुत्र येशू ख्रिस्त आपला प्रभू ह्याच्या सहभागीपणात तुम्हांला बोलावले तो देव विश्वसनीय आहे. (1 करिंथ 1:8-9)

ही आपल्या देवाची अभिवचने आहेत ज्याला खोटे बोलणें अशक्य आहे. ज्यांचा नव्याने जन्म होतो ते सर्व तितकेंच सुरक्षित आहेंत जितका कीं देवाचा विश्वासूपणा.

3 अगस्त : मसीह जैसा स्वभाव

Alethia4India
Alethia4India
3 अगस्त : मसीह जैसा स्वभाव
Loading
/


“विरोध या झूठी बड़ाई के लिए कुछ न करो, पर दीनता से एक दूसरे को अपने से अच्छा समझो। हर एक अपने ही हित की नहीं, वरन् दूसरों के हित की भी चिन्ता करे। जैसा मसीह यीशु का स्वभाव था वैसा ही तुम्हारा भी स्वभाव हो।” फिलिप्पियों 2:3-5

किसी अनुचित शब्द या एक कठोर दृष्टि में भी विभाजन उत्पन्न करने का बड़ा सामर्थ्य होता है। हम सब जानते हैं कि कितनी सरलता से मित्रता जैसी मूल्यवान वस्तु सिर्फ एक छोटे-से अपराध से भी टूट सकती है। और यदि हम ऐसे टूटेपन की जड़ तक जाएँ, तो हमें प्रत्येक स्थान पर एक ही कारण दिखाई देगा: अहंकार और स्वयं को ऊपर उठाने की प्रवृत्ति। हम कितनी सहजता से कह देते हैं, “यदि वह सोचती है कि मैं क्षमा माँगने जा रहा हूँ, तो यह उसकी गलतफहमी है!” या “यदि वह चाहता है कि पहले मैं माफी माँगूँ, तो वह पहले कुछ करे! झगड़ा मैंने शुरू नहीं किया था, इसलिए मुझे उसे खत्म करने की जरूरत भी नहीं।”

जब प्रेरित पौलुस ने फिलिप्पी की कलीसिया को लिखा, तो उसका सबसे गहरा चिन्तन उनके स्वभाव पर था। वह चाहता था कि विश्वासियों के मध्य कोमलता, सामंजस्य और एकता बनी रहे। एक कलीसियाई परिवार के रूप में उनमें हृदय, मन, और उद्देश्य की एकता अत्यन्त महत्त्वपूर्ण थी, विशेषकर तब जब बाहर की संस्कृति का दबाव उन्हें मसीह का इनकार करने या उसकी आज्ञाओं से समझौता करने की ओर धकेल रहा था।
एकता का भाव उत्पन्न करने के लिए पौलुस ने उन्हें किसी “सात सिद्धान्तों की सूची” नहीं दी। बल्कि उसने उन्हें उस आधार की ओर संकेत किया जिस पर हर सच्चा सामंजस्य टिका है: दीनता। और दीनता को दिखाने का सर्वोत्तम तरीका क्या है?—उनकी दृष्टि मसीह पर ले जाना! पौलुस जानता था कि यदि वे केवल यीशु को देखते, तो उन्हें उस दीनता का प्रतिरूप दिखाई देता जो उनके सोचने, बोलने और चलने की रीति को परिवर्तित कर सकता था।

कलीसिया में हमारी भी यही प्रार्थना होनी चाहिए कि लोग हमारे सम्बन्धों को देखकर कहें: “ये लोग कितने एक मन हैं! इनमें कितनी मसीही कोमलता है। ये सब एक-दूसरे के लिए, और सबसे बढ़कर मसीह के लिए जीते प्रतीत होते हैं। उनका स्वभाव एकदम मसीह जैसा है। मुझे हैरानी है कि ये लोग ऐसे कैसे बन पाए हैं?”

हम अपने ही सामर्थ्य से दीनता उत्पन्न नहीं करते; बल्कि हम पवित्र आत्मा पर निर्भर रहते हैं कि वह हमें दीन बनने में समर्थ करे, क्योंकि वही हमें मसीह के स्वरूप के अनुसार रूपान्तरित करता है। पौलुस के फिलिप्पियों को लिखे हुए वचनों को पढ़ें और उन्हें अपने हृदय में बसा लें, और अपनी दृष्टि अपने उद्धारकर्ता पर स्थिर करें। प्रभु यीशु मसीह के निःस्वार्थ देहधारण और आज्ञाकारी मृत्यु पर मनन करें, और तब आपका सारा स्वार्थ और घमण्ड अत्यन्त ही घिनौना प्रतीत होने लगेगा। आप यीशु के विषय में विचार करते हुए एक साथ अपने आत्म-केन्द्रित स्वभाव को सही नहीं ठहरा सकते। इसलिए, मसीह की ओर दृष्टि करें! वहीं आपकी सारी स्वार्थी अभिलाषाएँ मर जाती हैं।

फिलिप्पियों 2:1-6

3 August : तुमच्या शरीराचा हेतू

Alethia4India
Alethia4India
3 August : तुमच्या शरीराचा हेतू
Loading
/

कारण तुम्हीं मोलाने विकत घेतलेले आहात; म्हणून तुम्हीं आपलें शरीर [व आत्मा] जी देवाची आहेत त्याद्वारे देवाचा गौरव करा. (1 करिंथ 6:20)

देवानें या भौतिक विश्वाची निर्मिती अविचाराने केलीं नाहीं. त्यामागे त्याचा उद्देश होता, तो म्हणजें, असे निरनिराळे निमित्त उदयांस आणणें जेणेंकरून त्याचा महिमा वाढावा आणि तो अधिक तेजस्वीपणें प्रकट केला जावा. “आकाश देवाचा महिमा वर्णिते; अंतरिक्ष त्याची हस्तकृती दर्शवते” (स्तोत्र 19:1).

देवानें याच कारणासाठीं निर्माण केलेंल्या इतर सर्व भौतिक गोष्टींच्या त्याच श्रेणीत आपली शरीरे देखील सुसंगतपणें बसतांत. मानव प्राणी व मानव शरीर यांद्वारे स्वतःचा गौरव करून घेण्याच्या मूळ आपल्या उद्देशापासून तो माघार घेणार नाहीं.

देव आपल्या कुजलेल्या, पापाने डागाळलेल्या शरीराला पुनरुत्थान पावलेले शरीर बनविण्यासाठीं, जेणेंकरून त्या शरीराने गौरव आणि अमरत्व धारण करावे, तो त्याचे हात घाण करणारे कष्ट का घेतो? उत्तर : कारण त्याच्या पुत्राने मृत्यूची खंडणी दिली जेणेंकरून या भौतिक विश्वासाठीं त्याच्या पित्याचा उद्देश पूर्णतेस जावा, तो म्हणजें, त्यां भौतिक वस्तूंमध्यें ज्यांत आपली शरीरेही आहेत, अनंतकाळासाठीं त्याचा महिमा व्हावा.

यास्तव आपला शास्त्रलेख असे म्हणतो : “कारण तुम्हीं मोलाने विकत घेतलेले आहात [म्हणजें, त्याच्या पुत्राच्या मरणाद्वारे]. म्हणून तुम्हीं आपलें शरीर [व आत्मा] जी देवाची आहेत त्याद्वारे देवाचा गौरव करा.” देव त्याच्या पुत्राने जें केलें त्याकडें दुर्लक्ष करणार नाहीं वा अनादर करणार नाहीं. आपली शरीरे मेलेल्यांतून उठवून देव त्याच्या पुत्राच्या कार्याचा गौरव करेल आणि आपण आपल्या शरीराचा उपयोग सर्वकाळ त्याचे गौरव करण्यासाठीं करू.

म्हणूनच आता तुम्हांला शरीर आहे. आणि म्हणूनच ते ख्रिस्ताच्या गौरवी शरीराचे स्वरूप धारण करण्यासाठीं पुन्हा उठविले जाईल.

2 अगस्त : परमेश्वर के सिवा भलाई कहीं नहीं

Alethia4India
Alethia4India
2 अगस्त : परमेश्वर के सिवा भलाई कहीं नहीं
Loading
/

“हे ईश्वर मेरी रक्षा कर, क्योंकि मैं तेरा ही शरणागत हूँ। मैंने परमेश्‍वर से कहा, ‘तू ही मेरा प्रभु है; तेरे सिवा मेरी भलाई कहीं नहीं।’” भजन 16:1-2

इस जीवन में आप किस वस्तु को अनमोल समझते हैं? हम सबके पास कुछ न कुछ ऐसा होता है जो हमें बहुत आनन्द देता है, या कोई ऐसा स्थान जो हमें विश्रामदायक और ठीक प्रतीत होता है। परन्तु कभी-कभी हमें सांसारिक सुखों के बिना जीवन की एक झलक मिल जाती है। शायद बीमारी के द्वारा, या यहाँ तक कि किसी प्रिय के निधन के द्वारा, बातें हमारे लिए स्पष्ट हो जाती हैं। जब आपको यह पता चलता है कि आपके किसी प्रिय को घातक कैंसर का निदान हुआ है, तो इससे कोई फर्क नहीं पड़ता कि अस्पताल से बाहर निकलते समय आप कौन-सी गाड़ी चला रहे होते हैं—क्या उससे कोई फर्क पड़ता है? आपके वस्त्र, आपके आभूषण, आपके उपकरण, आपका घर—अचानक वे सब उतने महत्त्वपूर्ण नहीं रह जाते जितने पहले प्रतीत होते थे।

परमेश्वर द्वारा अनुग्रह से दी गई वस्तुओं का हम आनन्द ले सकते हैं और हमें लेना भी चाहिए। वह “हमारे सुख के लिए सब कुछ बहुतायत से देता है” (1 तीमुथियुस 6:17)। ऐसा नहीं है कि पृथ्वी की अच्छी वस्तुएँ बुरी हैं। परन्तु जो हमें परमेश्वर में प्राप्त होता है, वह इतना मधुर, इतना समृद्ध है कि उसे जान लेना उस छिपे हुए खजाने को पाने के समान है जो किसी खेत में छिपा हो। वह खजाना हमें ऐसा मग्न कर देता है कि अपने आनन्द में हम वह खेत और उसमें निहित सब कुछ प्राप्त करने के लिए जो कुछ आवश्यक हो, कर डालते हैं (मत्ती 13:44)।

परमेश्वर में जो खजाना हमें प्राप्त है उसके बिना, जैसा कि भजन 16 हमें बताता है, अन्ततः हमारे पास कोई और भलाई नहीं रहती। जब हम रोटी या दलिया या जो भी हमारा नाश्ता हो, उसे लेकर बैठते हैं, तो हमें अपने मन में कहना चाहिए, हे प्रभु, तेरे सिवा मेरी भलाई कहीं नहीं। तू ही है जिसने अन्न को उगने दिया। तू ही है जो मुझे भोजन देता है। जब हम उठते हैं और द्वार से बाहर निकलते हैं, और हमारे पास ऐसा करने के लिए स्वास्थ्य और सामर्थ्य होता है, तो वह किसके द्वारा सम्भव होता है? जब हम रात को अपने बिस्तर पर लेटते हैं और सन्ध्या के विश्राम में प्रवेश करते हैं, तो यह किसके कारण सम्भव होता है?

परमेश्वर के समर्थ करने वाले अनुग्रह के बिना, आपके पास इन अक्षरों को देखने, इस पुस्तक को पकड़ने, या जो आप पढ़ रहे हैं उसे समझने का भी कोई सामर्थ्य नहीं है। केवल वही हमें सुरक्षित रख सकता है और सम्भाल सकता है। केवल परमेश्वर ही हमें “जीवन और श्वास और सब कुछ” देता है (प्रेरितों 17:25)। अन्त में, उससे अलग हमारे पास कोई भलाई नहीं—परन्तु उसमें इतनी भलाई है जो सबके लिए पर्याप्त है। वही हमारे सब खजानों का स्रोत है—और वही स्वयं हमारा सबसे बड़ा खजाना है। जब आप उसे वैसा ही देखते हैं जैसा वह वास्तव में है, तो आपकी स्वाभाविक प्रतिक्रिया यही होगी कि आप उसे अपने जीवन का केन्द्र बना लें, जिसके चारों ओर आपके विचार, निर्णय, भावनाएँ और कार्य घूमते रहें। अर्थात्, आप उससे यह कहेंगे, “तू ही मेरा प्रभु है,” क्योंकि उसकी उपस्थिति में “आनन्द की भरपूरी है,” और उसके दाहिने हाथ में “सुख सर्वदा बना रहता है” (भजन 16:11)। फिर आप और कहाँ शरण लेना चाहेंगे, और उससे बढ़कर किसे अनमोल ठहराएँगे?

मत्ती 13:44-46
पूरे वर्ष में सम्पूर्ण बाइबल पढ़ने के लिए: भजन 60– 62; प्रेरितों 22 ◊

2 August : यापुढे मरणाचे भय नाहीं

Alethia4India
Alethia4India
2 August : यापुढे मरणाचे भय नाहीं
Loading
/

ज्या अर्थी ‘मुले’ एकाच रक्तमांसाची होती त्या अर्थी तोही त्यांच्यासारखा रक्तमांसाचा झाला, हेतू हा कीं, मरणावर सत्ता गाजवणारा म्हणजें सैतान, ह्याला मरणाने शून्यवत करावे, आणि जे मरणाच्या भयाने आयुष्यभर दास्याच्या बंधनात होते त्या सर्वांना मुक्त करावे. (इब्री 2:14-15)

ख्रिस्त आपल्याला मृत्यूच्या भीतीपासून बंधमुक्त करून “धन-वैभव नाहींसे हो, कीं सोडून जावोत सर्व आप्तजन, कीं नश्वर जीवनहि लयास जावो” अशा प्रीतियुक्त त्यागाच्या मानसिकतेचे जीवन जगण्यांस कसे स्वतंत्र करतो?

ज्या अर्थी ‘मुले’ एकाच रक्तमांसाची होती

“मुले” हा शब्द यापूर्वीच्या वचनातून घेतलेला आहे जो मुक्तिदाता ख्रिस्ताच्या आध्यात्मिक संततीचे सूचक आहे. ही “देवाची लेकरें” देखील आहेत. दुसऱ्या शब्दांत सांगायचे झालें तर, देवानें ख्रिस्ताला पाठविले तेव्हां त्याचा मुख्य उद्देश्य आपल्या “मुलांचे” तारण करणें हाच होता. “ज्या अर्थी ‘मुले’ एकाच रक्तमांसाची होती. . . “

त्या अर्थी तोही त्यांच्यासारखा रक्तमांसाचा झाला.

देवाचा पुत्र, जो देही होण्यापूर्वी सनातन शब्द म्हणून होता (योहान 1:1), तो रक्तमांसाचा झाला व त्याच्या देवपणाने मानवरूप परिधान केलें. तो पूर्ण मनुष्य बनला, त्याचवेळी पूर्णतः देव म्हणूनही कायम होता.

कीं मरणाने. . .

ख्रिस्त मानव झाला तो मरण्यासाठीं. देही होण्यापूर्वी, देव म्हणून पापी लोकांसाठीं मरणें त्याला शक्य नव्हतें. पण रक्तमांसाचा झाल्यावर, त्याला ते शक्य झालें. मरण हेच त्याचे ध्येय होते. त्यामुळें त्याला नश्वर मानव रूपांत जन्म घ्यावा लागला.

हेतू हा कीं, मरणावर सत्ता गाजवणारा म्हणजें सैतान, ह्याला…..शून्यवत करावे. . .

ख्रिस्त मेला तेव्हां त्यानें सैतानाचा पराभव केला. तो कसा? आपली सर्व पापें दूर करून (इब्री 10:12). याचा अर्थ असा कीं देवासमोर आपल्यावर दोषारोप ठेवण्यासाठीं सैतानाकडें कोणतीही कायदेशीर तर्कबुद्धी नाहीं. “देवाच्या निवडलेल्या लोकांवर दोषारोप कोण ठेवील? देवच नीतिमान ठरवणारा आहे” (रोमकरांस 8:33). तो कोणत्या आधारावर आम्हांला नीतिमान ठरवतो? येशूच्या रक्ताद्वारे (इब्री 9:14; रोमकरांस 5:9).

सैतान आपल्याविरुद्ध जें शेवटचे शस्त्र उपयोगांत आणतो तें म्हणजें आमची स्वतःची पापें. येशूच्या मृत्यूने जर ते दूर केलें गेलें आहे तर सैतानाचे मुख्य शस्त्र त्याच्या हातातून हिसकावून त्याला निशस्त्र करण्यांत आलें आहे. त्या अर्थाने, तो शून्यवत झाला आहे.

आणि जे मरणाच्या भयाने आयुष्यभर दास्याच्या बंधनात होते त्या सर्वांना मुक्त करावे.

तर मग, आता आपण मरणाच्या भयापासून मुक्त झालेंलें असें आहोत. देवानें आपल्याला नीतिमान ठरवले आहे. आपल्यासमोर आहे ती फक्त भावी कृपा. सैतान देवाचा हा विधिलेख रद्द करू शकत नाहीं. ही सार्वकालिक सुरक्षा लगेच आपल्या जीवनावर कार्यकारी व्हावी अशी देवाची इच्छा आहे. हेतू हा कीं, त्यानें वर्तमान समयी आपल्याला दास्याच्या व भीतीच्या बंधनातून मुक्त करावे व शेवट पूर्णानंदाने  व्हावा.

1 अगस्त : जहाँ उसने आपको रखा है, वहीं सेवा करें

Alethia4India
Alethia4India
1 अगस्त : जहाँ उसने आपको रखा है, वहीं सेवा करें
Loading
/


“तू मन ही मन यह विचार न कर कि मैं ही राजभवन में रहने के कारण और सब यहूदियों में से बची रहूँगी। क्योंकि जो तू इस समय चुपचाप रहे, तो और किसी न किसी उपाय से यहूदियों का छुटकारा और उद्धार हो जाएगा, परन्तु तू अपने पिता के घराने समेत नष्ट होगी। क्या जाने तुझे ऐसे ही कठिन समय के लिए राजपद मिल गया हो?” एस्तेर 4:13-14

जब एस्तेर हामान की षड्यन्त्रपूर्ण योजना के विषय में राजा से बात करने में हिचकिचाई, तब मोर्दकै का उत्तर—एक टीकाकार के शब्दों में—“परमेश्वर के हस्तक्षेप की वास्तविकता और आवश्यकता पर आधारित” था। मोर्दकै जानता था कि परमेश्वर अपनी वाचा पूरी करेगा और यदि एस्तेर मौन रहती, तो इस काम के लिए वह किसी और को खड़ा कर देता। परन्तु साथ ही, उसने एस्तेर से यह भी कहा कि सम्भव है कि परमेश्वर ने उसे ठीक इसी समय पर, ठीक इसी स्थान पर अपने लोगों के हित में कार्य करने के लिए ही पहुँचाया हो। एस्तेर ने सौन्दर्य प्रतियोगिता तो जीत ली थी और रानी भी बन गई थी; परन्तु न उसकी नाक उस स्थान पर उसने रखी थी, न उसकी आँखों का रंग उसने तय किया था, और न ही उसकी टाँगों की लम्बाई उस पर निर्भर थी। यह सब परमेश्वर ने किया था। मोर्दकै भविष्य की निश्चित जानकारी का दावा नहीं कर रहा था, परन्तु वह इतना अवश्य जानता था कि परमेश्वर ने एस्तेर को एक विशिष्ट स्थान पर रखा है और सम्भवतः एक विशिष्ट उद्देश्य के लिए ही रखा है।
इसी प्रकार, चाहे हमें कभी-कभी महसूस न हो, परन्तु परमेश्वर ने हममें से प्रत्येक को भी एक विशिष्ट स्थान पर, एक विशिष्ट उद्देश्य के लिए रखा है। उसने हमें ठीक वहीं स्थिर किया है जहाँ उसकी इच्छा है और “उन भले कामों के लिए . . . जिन्हें परमेश्‍वर ने पहले से हमारे करने के लिए तैयार किया” ठीक स्थान पर रखा है (इफिसियों 2:10)। इसलिए किसी नए अवसर, नई जगह, या नई योग्यता की आकांक्षा करने के स्थान पर, हमें पहचानना चाहिए कि सम्भव है कि परमेश्वर की योजना हमारी वर्तमान स्थिति से ही पूरी हो रही हो और हमें बस अपने उसी स्थान पर उसकी महिमा के लिए जीना है।

परमेश्वर की सेवा के लिए कोई आदर्श स्थान नहीं है—आदर्श स्थान वही है जहाँ उसने आपको रखा है। इस दृष्टि से झाड़ू लगाना भी दिव्य कार्य बन जाता है। सम्भव है कि आप एस्तेर जैसी रानी न हों, परन्तु आपका स्थान और आपकी भूमिका महत्त्वपूर्ण है। यह सोच हमें उस भय से मुक्त करती है कि जीवन कहीं और सफल होगा और साथ ही हमें यह प्रेरणा देती है कि हम यहीं, अभी, इसी क्षण में, परमेश्वर की आज्ञा का पालन करें। परमेश्वर ने आपको जहाँ भी स्थापित किया है, वहीं पर रहते हुए आज उसके पूर्व-निर्धारित उद्देश्यों का पालन करें। आज जब आप अपने कार्यालय, अपने विद्यालय, अपने नगर, अपने पड़ोस में जाएँ, तो इस भजन-पंक्ति को अपनी प्रार्थना बनाएँ:
तेरे ही नाम में, हे प्रभु, मैं अपने प्रतिदिन के परिश्रम के लिए निकलता हूँ।

तेरे सिवा किसी को जानना, किसी को सोचना, किसी को बोलना, किसी को करना, मेरा निश्चय नहीं।
जिस कार्य को तेरी बुद्धि ने मेरे लिए ठहराया है, उसे मैं प्रसन्नता से पूरा करूँ;
अपने प्रत्येक कार्य में तेरी उपस्थिति पाऊँ, और तेरी अच्छी एवं सिद्ध इच्छा को सिद्ध करूँ।

1 कुरिन्थियों 7:25-35
◊ पूरे वर्ष में सम्पूर्ण बाइबल पढ़ने के लिए: भजन 57–59; प्रेरितों 21:18-40