ArchivesAlethia4India

15 December : नाताळाच्या हंगामावेळी जीवन आणि मरण

Alethia4India
Alethia4India
15 December : नाताळाच्या हंगामावेळी जीवन आणि मरण
Loading
/

“चोर येतो तो केवळ चोरी, घात व नाश करायला येतो; मी तर त्यांना जीवनप्राप्ती व्हावी व ती विपुलपणें व्हावी म्हणून आलो आहे.” (योहान 10:10)

मी आजची भक्ती सुरू करणारच होतो कीं तितक्याच मला मॅरियन न्यूस्ट्रम हिचे नुकतेच निधन झाल्याची बातमी मिळाली. मॅरियन आणि तिचा नवरा एल्मर हे त्या काळापासून आमच्या चर्चचे सदस्य होते ज्याकाळी आमच्या चर्चच्या बहुतेक सदस्यांचा जन्महि झाला नव्हता. त्या 87 वर्षांच्या होत्या. त्यांच्या लग्नाला 64 वर्षे झाली होती.

जेंव्हा मी एल्मरशी बोललो आणि त्याला सांगितलें कीं त्यानें प्रभूमध्यें धीर धरावा आणि जीवनात पराजय पत्करू नये, तेव्हां तो म्हणाला, “तो माझा खरा मित्र आहे.” मी प्रार्थना करतो कीं सर्व ख्रिस्ती लोकांनी आपल्या आयुष्याच्या शेवटी हेंच म्हणावें, “ख्रिस्त माझा खरा मित्र आहे.”

नाताळाचा आगमनोत्सव करतांना मी प्रत्येक वर्षी माझ्या आईचा स्वर्गवासदिन साजरा करतो. ती 56 वर्षांची असतांना इस्रायलमध्यें बस अपघातांत तिचा हात कापला गेला. तो 16 डिसेंबर 1974 चा दिवस होता. आणि आश्चर्य म्हणजें, त्या घटना आजही माझ्या मनांत ताज्या आहेत. जर मी धीर धरला नाहीं तर मला सहज रडू येईल — उदाहरणार्थ, माझ्या मुलांनी तिला कधीच जाणले नाहीं असा विचार करून. नाताळच्या दुसऱ्या दिवशी आम्हीं तिला पुरलें. किती मौल्यवान नाताळ होता तो!

तुमच्यापैकीं अनेंकांना या नाताळमध्यें आपलें आप्तजन या जगातून गेल्याची अधिक स्पष्टपणें अनुभूती होईल. त्या आठवणींचा प्रतिकार करू नका. त्यांना येऊ द्या. ते अनुभवा. जीवन आणि मरण या दोहोंमध्यें – आपल्यातील आपुलकीला अधिक तीव्रता देणें यापेक्षा मोठी प्रीति आहे काय? पण अरे, त्यां आठवणीं आपसातले कटूपण स्मरून निष्ठूर होऊ नकां. कटूपण स्मरून निष्ठूर होणें हे आत्मघाती आहे.

येशू नाताळाला या जगांत आला जेंणेंकरून आपल्याला सार्वकालिक जीवनप्राप्ती व्हावी. “मी तर त्यांना जीवनप्राप्ती व्हावी व ती विपुलपणें व्हावी म्हणून आलो आहे” (योहान 10:10). एल्मर आणि मॅरियन यांनी त्यांची शेवटची वर्षे कुठे घालवायची यावर चर्चा केली होती. एल्मरनें सांगितलें, “मॅरियन आणि मी सहमत झालें होतो कीं आमचे शेवटचे गन्तव्यं प्रभूचे घर असेल.”

तुम्हीं स्थायिक घरासाठीं अस्वस्थ आहां का? माझे कुटुंब सुट्टीसाठीं घरी येत आहे. ऐकून बरं वाटतं. मला हे ऐकून बरं वाटतं याचे सर्वात महत्त्वाचे कारण म्हणजें हे कीं ते सर्व आणि मी आपल्या अंतिम घरवापसीसाठीं निवडलेले आहों. त्यामुळें जेव्हां जेव्हां आम्हीं ही जगिक घरवापसी करतो, आम्हांला त्यां अंतीम घरवापसीचा आगाऊ आस्वाद प्राप्त होते, आणि तो आगाऊ आस्वाद किती मधुर आहे.

पण तो आस्वाद तुम्हीं तेव्हांच चाखू शकतां जर तुम्हीं त्यांचे स्थान तात्पुरत्या घरवापसींना देत नाहीं. म्हणून नाताळाच्या या हंगामातील सर्व गोड गोष्टींना त्यां अंतिम, उत्कृष्ट, सर्व-समाधानकारक अशा गोड गोष्टींचे स्थान घेऊं देऊं नका. आपल्या प्रत्येक आप्तजनाने या जगातून घेतलेल्या निरोपाची आठवण आणि नाताळाचा प्रत्येक आनंद तुमची अंतःकरणें स्वर्गात असलेल्या गोष्टींकडें आकर्षित करों.

नाताळ. नाताळ म्हणजें हेंच : त्यांना जीवनप्राप्ती व्हावी व ती विपुलपणें व्हावी म्हणून आलो आहे, नाहीं का? मॅरियन न्यूस्ट्रम, रुथ पायपर, तुम्हीं आणि मी – आम्हां सर्वांना आता आणि सर्वकाळचे जीवन मिळावे.

सार्वकालिक झऱ्यातून पिऊन या नाताळाला तुमचे वर्तमान अधिक विपुल आणि सखोल बनवा. तो अत्यंत जवळ आहे.

14 December : त्यानें त्याच्या लोकांसाठींते वास्तविक बनवलें

Alethia4India
Alethia4India
14 December : त्यानें त्याच्या लोकांसाठींते वास्तविक बनवलें
Loading
/

तर आतां ज्या कराराचा मध्यस्थ येशू आहे तो अधिक चांगल्या अभिवचनांनी स्थापित असल्यामुळें, जेवढ्या प्रमाणात तो अधिक चांगला आहे, तेवढ्या प्रमाणांत अधिक श्रेष्ठ सेवा येशूला मिळाली आहे. (इब्री 8:6)

इब्री 8:6 प्रमाणें ख्रिस्त हा नव्या कराराचा मध्यस्थ आहे. म्हणजें काय? म्हणजें हें कीं त्याच्या रक्तानें – जे या कराराचे रक्त आहे (लूक 22:20; इब्री 13:20) – आम्हांसाठीं देवाच्या अभिवचनांची पूर्तता ही अंतिमरीत्या आणि निर्णायकपणें विकत घेऊन ती राखून ठेवली आहेत.

याचा अर्थ असा आहे कीं देव, त्यानें नव्या कराराची जी अभिवचनें दिलीं त्याप्रमाणें, ख्रिस्ताच्या आत्म्याद्वारें आम्हांमध्यें आंतरिक परिवर्तन घडवून आणतो.

आणि याचा अर्थ असा आहे कीं देव आपल्यामध्यें हे परिवर्तन विश्वासाद्वारें घडवून आणतो – म्हणजें ख्रिस्तामध्यें देव आपल्यासाठीं जो सर्वकांहीं झाला त्यावर विश्वास.

नवा करार ख्रिस्ताच्या रक्ताद्वारें विकत घेण्यांत आला आहे, ख्रिस्ताच्या आत्म्याद्वारें तो कार्यकारी केला जातो आणि ख्रिस्तावरील विश्वासानें  तो कह्यांत घेतला जातो.

ख्रिस्ताला नव्या कराराचा मध्यस्थ म्हणून कसे काम करतो याचे वर्णन इब्री 13:20-21 ह्या शात्र भागांत उत्तमरित्या केलेंलें आहे :

आता ज्या शांतीच्या देवानें ‘सर्वकाळच्या कराराच्या रक्ताने मेंढरांचा’ महान ‘मेंढपाळ’ आपला प्रभू येशू, ह्याला मेलेल्यांतून ‘परत आणले,’ तो देव आपल्या दृष्टीने जे आवडते ते आपणांमध्यें येशू ख्रिस्ताच्या द्वारे करो व तो आपल्या इच्छेप्रमाणें करण्यास तुम्हांला प्रत्येक चांगल्या कामात सिद्ध करो; त्या येशू ख्रिस्ताला युगानुयुग गौरव असो. आमेन

“तो देव आपल्या दृष्टीने जे आवडते ते आपणांमध्यें…करो” हे शब्द  नवीन कराराच्या अनुषंगानें देव जेंव्हा आपल्या अंतःकरणावर त्याचे नियम लिहितो तेव्हां नेमके काय परिवर्तन घडून येते याचे वर्णन करतांत. आणि “येशू ख्रिस्ताच्या द्वारे” हे शब्द त्यां सार्वभौम कृपेनें घडून येणाऱ्या या गौरवशाली कामाचा मध्यस्थ म्हणून येशूचे वर्णन करतांत.

म्हणून, नाताळाचा अर्थ केवळ हा नाहीं कीं देव यां सर्व छायेचे ठिकाण खऱ्या स्वरूपाला देतो, तर त्याचा हाहि अर्थ होतो कीं तो ते खरे स्वरूप घेऊन त्याच्या लोकांसाठीं ते वास्तविक बनवतो. तो ते आमच्या हृदयपटलावर लिहितो. तो तारण आणि परिवर्तन यांनी भरून असलेलीं नाताळाची भेट झाडाखाली लपवून ठेवत नाहीं, कीं जणू ती आपण जाऊन आपल्या स्वत: च्या सामर्थ्यानें उचलावी. तर ती भेट तो स्वतः उचलतो आणि तुमच्या अंत:करणांत आणि तुमच्या मनात ठेवतो आणि तुम्हांला खात्री देतो कीं तुम्हीं देवाचे लेकरू आहात.

14 दिसम्बर : योग्य उद्धारकर्ता

Alethia4India
Alethia4India
14 दिसम्बर : योग्य उद्धारकर्ता
Loading
/

“जब समय पूरा हुआ, तो परमेश्‍वर ने अपने पुत्र को भेजा जो स्त्री से जन्मा, और व्यवस्था के अधीन उत्पन्न हुआ, ताकि व्यवस्था के अधीनों को मोल लेकर छुड़ा ले, और हम को लेपालक होने का पद मिले।” गलातियों 4:4-5

किसी संस्कृति की मान्यताओं का एक अच्छा नमूना प्राप्त करने का सबसे सरल तरीका है—बच्चों से बात करना। उदाहरण के लिए, एक बार जब एक ब्रिटिश बच्चे से पूछा गया कि यीशु कौन था, तो उसने उत्तर दिया, “वह वही था जो अमीरों को लूटकर गरीबों में बाँटता था!” (ऐसा प्रतीत होता है कि उसने यीशु और उनके शिष्यों को रॉबिन हुड और उनके साथियों से मिला दिया था!) इसी तरह, जब किसी अन्य बच्चे से पूछा गया, “एक मसीही कौन होता है?” तो उसने उत्तर दिया, “क्या वे वही लोग नहीं हैं जो अपनी सब्जियाँ खुद उगाते हैं?”

वर्ष के इस समय में, जब कई लोग ग्यारह महीनों तक परमेश्वर के बारे में अधिक नहीं सोचते, वे स्वयं को यीशु के जन्म के कारणों पर विचार करते हुए पाते हैं। हमारे कई मित्र, सहकर्मी और परिवारजन शायद यही कहेंगे कि यीशु एक रहस्यमयी व्यक्ति है। ये प्रतिक्रियाएँ हमें यह याद दिलाने के लिए पर्याप्त हैं कि मसीही विश्वास का सन्देश हमारे पड़ोसियों के लिए उतना स्पष्ट नहीं है जितना शायद हम सोचते हैं। यदि हमें दूसरों से यह सन्देश साझा करना है, तो पहले यह हमारे अपने हृदय में स्पष्ट और मूल्यवान होना चाहिए।

यीशु अन्य धार्मिक, ऐतिहासिक और मानवता के महान व्यक्तियों से अलग है, क्योंकि केवल वही इस संसार का उद्धारकर्ता बनने के योग्य है। प्रेरित पौलुस ने उसके आगमन को कोई आकस्मिक हस्तक्षेप नहीं माना, बल्कि इसे एक दिव्य नियुक्ति बताया। जब पौलुस कहता है, “परमेश्वर ने अपने पुत्र को भेजा,” तो इसका अर्थ यह है कि यीशु को उसकी पूर्व विद्यमान अवस्था से भेजा गया था। यीशु का जीवन तब आरम्भ नहीं हुआ जब वह बैतलहम में “एक स्त्री से जन्मा”—बल्कि वह तो समय के आरम्भ से पहले से विद्यमान था (यूहन्ना 1:1-3)। अपने परमेश्वरत्व को छोड़े बिना, उसने मानव रूप धारण किया, “व्यवस्था के अधीन जन्मा,” पिता के प्रति पूर्ण और सिद्ध आज्ञाकारिता को पूरा किया—जो सम्पूर्ण मानव इतिहास में केवल वही कर सका।

यदि परमेश्वर हमें बचाने वाला है, तो उद्धारकर्ता को स्वयं परमेश्वर होना चाहिए। यदि मनुष्य ने पाप किया है और उसे ही दण्ड भुगतना चाहिए, तो उद्धारकर्ता को मनुष्य भी होना चाहिए। और यदि वह मनुष्य जो पाप का दण्ड वहन करता है, स्वयं निष्पाप होना चाहिए, तो यीशु मसीह के अलावा और कौन इन योग्यताओं को पूरा करता है? केवल वही परमेश्वर के उद्धार की योजना को पूरा करने के लिए अनोखे रूप से योग्य है।

कोई और अच्छा न था,

जो पाप की कीमत चुका सके;

केवल उसी ने स्वर्ग का द्वार खोला,

और हमें भीतर आने दिया।[1]

यीशु कौन है? वह परमेश्वर का पुत्र है, जो मनुष्य के रूप में जन्मा। वह सिद्ध व्यवस्था-पालक है, जिसने उन लोगों को स्वतन्त्र करने के लिए अपने प्राण दिए जो व्यवस्था का पालन नहीं कर सके। फिर एक मसीही कौन है? वह व्यक्ति जो पाप के दण्ड से मुक्त किया गया है और परमेश्वर के परिवार में अपना लिया गया है। यह वह सन्देश है जिसे हमें प्रतिदिन स्वयं को स्मरण दिलाना चाहिए और यह प्रार्थना करनी चाहिए कि हमें इसे किसी और के साथ साझा करने का अवसर मिले। क्योंकि यह संसार का सबसे चौंकाने वाला और सबसे महिमामय सन्देश है।

गलातियों 3:23 – 4:7

पूरे वर्ष में सम्पूर्ण बाइबल पढ़ने के लिए: यहोशू 10–12; लूका 16 ◊


[1] सेसिल फ्रांसिस एलेक्ज़ेण्डर, “देयर इज़ ए ग्रीन हिल फार अवे” (1848).

13 दिसम्बर : बहुतों की छुड़ौती

Alethia4India
Alethia4India
13 दिसम्बर : बहुतों की छुड़ौती
Loading
/

“क्योंकि मनुष्य का पुत्र इसलिए नहीं आया कि उसकी सेवा टहल की जाए, पर इसलिए आया कि आप सेवा टहल करे, और बहुतों की छुड़ौती के लिए अपना प्राण दे।” मरकुस 10:45

मुझे बिल भरना अच्छा लगता है। शायद मुझे बिलों का आकार या उनकी बारम्बारता पसन्द न हो, परन्तु जब वे पूर्ण रूप से चुका दिए जाते हैं, तो वह अद्‌भुत अनुभूति होती है। पुराने समय में जब बिल आमतौर पर दफ्तर में जाकर भरे जाते थे, तो मुझे विशेष सन्तोष होता था जब मैं अपना बिल भुगतान के साथ काउण्टर पर देता और वह वापस PAID की मुहर के साथ लौटता था।

इन पदों में इस छोटे से वाक्य के माध्यम से यीशु अपनी मृत्यु की ओर संकेत करता है: “बहुतों की छुड़ौती के लिए।” पुराने नियम के कुछ उदाहरण यीशु द्वारा “छुड़ौती” शब्द के उपयोग का सन्दर्भ प्रदान करते हैं।

यहूदी व्यवस्था-विधान के अनुसार, यदि किसी मनुष्य का बैल किसी को मार डालता था, तो बैल और उसका स्वामी दोनों मृत्यु-दण्ड के अधिकारी होते थे। परन्तु यदि स्वामी पर छुड़ौती का दण्ड लगाया जाता, तो वह उस धनराशि को देकर अपने प्राणों को छुड़ा सकता था (निर्गमन 21:29–30)। अर्थात्, बैल का स्वामी एक निश्चित मूल्य देकर अपने जीवन को वापिस खरीद सकता था। यही बात उस स्थिति में भी लागू होती थी जब किसी परिजन को दासत्व से मुक्त कराना होता या किसी खेत या सम्पत्ति को बन्धक से छुड़ाना होता (लैव्यव्यवस्था 25 देखें)। इन सभी उदाहरणों में छुड़ौती का अर्थ होता था एक निर्णायक और मूल्यवान हस्तक्षेप, जो किसी को बन्धन से मुक्ति दिलाता था।

पुराने नियम की ये सभी परिस्थितियाँ भौतिक समस्याएँ थीं। किन्तु यीशु जिस बात की ओर संकेत कर रहा था, वह नैतिक संकट था। हम पाप के अधीन हैं और हमने परमेश्वर को ठेस पहुँचाई है। यीशु ने स्पष्ट किया कि केवल उसका निर्णायक हस्तक्षेप—हमारे जीवन के लिए दिया गया यह अनमोल मूल्य—ही हमें स्वतन्त्र कर सकता है और सम्पूर्ण बना सकता है। जैसा कि भजन का लेखक कहता है: “उसने मेरे पाप और दुख अपने ऊपर ले लिए, उन्हें अपना ही बना लिया।”[1]

मसीह हमारी छुड़ौती है। उसने “जो हमारे लिए शापित बना, हमें मोल लेकर व्यवस्था के शाप से छुड़ाया” (गलातियों 3:13), ताकि जब हम उस पर विश्वास करें, तो बन्धन से मुक्त हो सकें। अपनी मृत्यु के द्वारा, यीशु ने उन सभी पर लगाए गए न्याय को पूर्ण रूप से चुकता कर दिया जो उस पर विश्वास करते हैं। जब उसने पुकारा, “पूरा हुआ” (यूहन्ना 19:30), तो उसने यूनानी शब्द टेटेलेस्टाई कहा, जो उस समय के बिलों पर यह दिखाने के लिए लिखा जाता था कि वह पूरा चुकता हो गया है। अपने पुत्र के पुनरुत्थान में पिता ने उस भुगतान की रसीद प्रदान की। वह ऋण, जो हमारे विरुद्ध न्यायपूर्वक खड़ा था और जो हमारे सामर्थ्य से बाहर था, अब स्पष्ट रूप से मुहरबन्द है: “चुका दिया गया है।”

कई बार शत्रु हमें दोष देगा, और हमारा अपना हृदय हमें दोषी ठहराएगा: “क्या तुम वास्तव में क्षमा किए गए हो? यह पाप तो बहुत अधिक है! क्या वास्तव में परमेश्वर तुमसे प्रेम करता है? क्या वास्तव में तुम्हारे लिए अनन्त महिमा में कोई स्थान है?” जब आप ऐसी फुसफुसाहटें सुने, तो स्मरण करें कि मसीह न्याय के सिंहासन तक गया और आपके विरुद्ध खड़ा पूरा लेखा-जोखा चुकता कर दिया। पिता ने उसे मृतकों में से जीवित किया; इसलिए आप इस सत्य में पूर्ण सुरक्षा पा सकते हैं कि वह अब कभी भी उस भुगतान की पुनः माँग नहीं करेगा। आपका खाता हमेशा के लिए चुकता कर दिया गया है। आपकी छुड़ौती दे दी गई है।

  कुलुस्सियों 2:8-15

◊ पूरे वर्ष में सम्पूर्ण बाइबल पढ़ने के लिए: यहोशू 7–9; लूका 15:11-32


[1] चार्ल्स एच. गेब्रिएल, “माई सेवियर्ज़ लव” (1905).

13 December : अंतिम वास्तव येथे आहे

Alethia4India
Alethia4India
13 December : अंतिम वास्तव येथे आहे
Loading
/

सांगण्याचा मुख्य मुद्दा हा आहे कीं, स्वर्गामध्यें राजवैभवाच्या सिंहासनाच्या ‘उजवीकडें बसलेला’ असा प्रमुख याजक आपल्याला आहे. तो पवित्रस्थानाचा म्हणजें माणसानें नव्हे तर ‘प्रभूनें घातलेल्या’ खर्‍या ‘मंडपाचा’ सेवक आहे. . . “पर्वतावर तुला दाखवलेल्या नमुन्याप्रमाणें सर्व वस्तू बनवण्याची सावधगिरी ठेव,” ही आज्ञा, मोशे मंडप करणार होता तेव्हां  त्याला जशी मिळाली, तसे तेहि, जें स्वर्गीय वस्तूचें प्रतिरूप व छाया आहे त्याची सेवा करितात.” (इब्री 8:1-2, 5)

आम्हीं ह्या शास्त्रपाठावर यापूर्वी मनन केलें आहें. पण त्यांत आणखी बरेच कांहीं आहे. नाताळ म्हणजें छायेच्या ऐवजी खरी आणि ठोंस अशी गोष्ट.

इब्री 8:1-2, 5 ही वचनें  एक प्रकारचे सारांश रुपी मांडलेले कथन आहे. सांगण्याचा मुद्दा असा आहे कीं एक याजक जो आमच्या आणि देवाच्या मध्यें मध्यस्थी जातो, आणि देवाबरोबर आमचा समेट घडवून आणतो, आणि आपल्यासाठीं देवाजवळ विनवणी  करतो तो जुन्या कराराच्या दिवसांत व्हायचे त्यांप्रमाणें सामान्य, दुर्बळ, पापाचे अडखळत असलेला, व शेवटी मरणानें नाश पावणारा असां याजक नाहीं. तो देवाचा पुत्र आहे – सामर्थ्यशाली, पापरहित, अविनाशी जीवन असलेला.

इतकेच नाहीं तर, तो पृथ्वीवरील अशा मंडपाचा सेवक नाहीं जो जीर्ण पावतो, ज्यांस कीड लागते, जो पावसाने भिजून नाहींसा होण्याच्या बेतांत असतो, जो अग्नीने जळतो, फाटतो आणि चोरीला जातो व ज्याच्या आपल्या सर्व मर्यादा आहेत आणि ज्याचे स्थान विनाशी आहे. नाहीं, इब्री 8:2 म्हणते कीं ख्रिस्त आपल्यासाठीं “माणसानें नव्हे तर ‘प्रभूनें घातलेल्या’ खर्‍या ‘मंडपाचा’ सेवक” झाला आहे.” ही छाया नाहीं. तो स्वर्गात घातलेला खरा मंडप आहे. हे ते वास्तव आहे ज्याचे प्रतिरूप व छाया मोशेला पर्वतावर दाखवलेल्या नमुन्याप्रमाणें देण्यांत आली होती.

इब्री 8:1 सांगते त्याप्रमाणें, छायेपेक्षा श्रेष्ठ असलेल्या ह्या ‘खर्‍या’ गोष्टीविषयी आणखी एक मोठी गोष्ट म्हणजें ही कीं आपला महायाजक हा स्वर्गामध्यें राजवैभवाच्या सिंहासनाच्या ‘उजवीकडें बसलेला’ आहे. जुन्या कराराचा कोणताही याजक असां दावा करू शकला नाहीं.

येशू हा प्रत्यक्षांत देव पित्यासमोर आमचा मध्यस्थ आहे. देवाशेजारी त्याला मानाचे स्थान प्राप्त झालें आहे. त्याच्यावर देवाची अनन्य प्रीति आणि आदर आहे. तो सतत देवासोबत असतो. हे पडदे, वाट्या, मेज, मेणबत्त्या, झगे, मेंढ्या, शेळ्या आणि कबुतरांप्रमाणें छाया मात्र नाहीं. हे अंतिम, परम सत्य आहे : देव आणि त्याचा पुत्र आमच्या सार्वकालिक तारणासाठीं प्रीति आणि पवित्रतेमध्यें एकमेकांबरोबर एकत्र काम करतात.

अंतिम वास्तविकता म्हणजें देवत्वाच्या व्यक्तींमध्यें असलेले परस्पर नातेसंबंध, जें एकमेकांशी त्यांचे वैभव आणि पावित्र्य आणि प्रीति आणि न्याय आणि चांगुलपणा आणि सत्य तारण पावलेल्या लोकांमध्यें कसे प्रकट होईल याबद्दल एकमेकांबरोबर एकत्र काम करतात.

12 दिसम्बर : परम न्याय

Alethia4India
Alethia4India
12 दिसम्बर : परम न्याय
Loading
/

“यदि भला काम करके दुख उठाते हो और धीरज धरते हो, तो यह परमेश्‍वर को भाता है। और तुम इसी के लिए बुलाए भी गए हो, क्योंकि मसीह भी तुम्हारे लिए दुख उठाकर तुम्हें एक आदर्श दे गया है कि तुम भी उसके पद–चिह्नों पर चलो।” 1 पतरस 2:20-21

सी.एच. स्पर्जन ने एक बार लन्दन में अपने मण्डली से कहा, “मेरे प्रिय मित्र, यदि आप यह नियम बना लें कि कोई भी आपको अपमानित करे या आपके साथ अनादर से पेश आए और आप उसे बिना बदला दिए नहीं छोड़ेंगे, तो आपको प्रतिदिन भोर को परमेश्वर से प्रार्थना करने की आवश्यकता नहीं कि वह आपको उस संकल्प को निभाने में सहायता करे।”[1] उनका भाव यह था: अपने सम्मान की रक्षा करना और जिन्होंने हमें चोट पहुँचाई है उनसे बदला लेना हमारे स्वभाव का हिस्सा है। परन्तु दुख सहना और न्याय का कार्य परमेश्वर पर छोड़ना हमारे प्राकृतिक स्वभाव के विरुद्ध है।

वास्तव में, न्याय करना एक ऐसी ज़िम्मेदारी है, जिसके लिए हम पूर्णतः अयोग्य हैं। जब हम प्रतिघात करते हैं, तो हमें यह नहीं पता होता कि कितनी तीव्रता से करना है; और जब कोई हमें कठोर शब्द कहता है, तो हम अक्सर उससे कहीं अधिक कटुता से उत्तर देते हैं। भीतर-ही-भीतर हम यह सोचते हैं कि हम घृणा को घृणा से हरा देंगे, परन्तु ऐसा करके तो हम बुराई को और बढ़ा देते हैं। निश्चित रूप से, बुराई का दण्ड मिलना चाहिए—और वह मिलेगा भी। परन्तु यह दण्ड देना हमारा काम नहीं है।

केवल परमेश्वर ही न्याय करने और दण्ड देने में सिद्ध और सम्पूर्ण है। वही हर अन्याय को ठीक करेगा। एक सिंहासन है जो इस संसार के किसी भी न्याय-आसन से ऊँचा है, और एक दिन उसी सिंहासन पर सभी भ्रष्ट निर्णय, गलत न्याय और मानव न्याय की विफलताएँ ठीक की जाएँगी।

यह सच्चाई हमें प्रतिशोध की आड़ लेने की अनुमति नहीं देती। हमें अपने शत्रुओं के लिए कुछ और नहीं, केवल उनका उद्धार ही चाहना चाहिए। जिन्होंने हमारा तिरस्कार किया है, हमारे विरुद्ध कार्य किया है, या हमें नीचा दिखाया है—उनके प्रति हमारी जिम्मेदारी स्पष्ट है: हमें उनके लिए आशीष की कामना करनी है और उनके लिए प्रार्थना करनी है (मत्ती 5:44; लूका 6:28)।

यीशु हमारा आदर्श है: “वह गाली सुनकर गाली नहीं देता था, और दुख उठाकर किसी को भी धमकी नहीं देता था, पर अपने आप को सच्चे न्यायी के हाथ में सौंपता था” (1 पतरस 2:23)। आपके साथ उससे अधिक अन्याय नहीं होगा जितना यीशु के साथ हुआ, इसलिए हर परिस्थिति में आपको वैसा ही प्रत्युत्तर देना है जैसा उसने दिया।

आपको किस परिस्थितियों में और किन लोगों के साथ अधिक कठोरता से प्रतिघात करने का प्रलोभन होता है, बजाय इसके कि आप बुराई का प्रत्युत्तर भलाई से दें? उन लोगों के साथ भलाई करने में परमेश्वर को प्रसन्न करने के लिए तीन बातें आपकी सहायता करेंगी।

पहला, अपनी दृष्टि यीशु पर स्थिर रखें। जब आप मसीह को क्रूस पर यह कहते देखते हैं, “हे पिता, इन्हें क्षमा कर, क्योंकि ये जानते नहीं कि क्या कर रहे हैं” (लूका 23:34), तो उसके बाद प्रतिशोध की भावना को बनाए रखना अत्यन्त कठिन हो जाता है।

दूसरा, परमेश्वर के अनुग्रह पर विस्मित हो जाएँ। इस बात को याद रखें कि आप स्वाभाविक रूप में कौन थे और अनुग्रह से आप क्या बन गए हैं। जो व्यक्ति सचमुच परमेश्वर के अनुग्रह से विस्मित होता है, वह दूसरों के लिए बुरा नहीं चाहता।

तीसरा, अनन्तकाल पर और परमेश्वर के ऊँचे सिंहासन पर ध्यान केन्द्रित करें। आपकी वर्तमान स्थिति सम्पूर्ण चित्र नहीं है। आपको इस संसार में ही न्याय देखने की आवश्यकता नहीं है। इसलिए परमेश्वर से यह प्रार्थना करें कि वह आपको भलाई करने और सहनशील बने रहने में सहायता दे, चाहे आपके साथ बुराई ही क्यों न हो रही हो। वह आपको वही करने में सहायता देने को तत्पर है, जो उसके वचन के अनुसार सही है।

तीतुस 2:11-14; 3:1-7

पूरे वर्ष में सम्पूर्ण बाइबल पढ़ने के लिए: यहोशू 4– 6; लूका 15:1-10 ◊


[1] “ओवरकम इवल विद गुड,” द मैट्रोपोलिटन टैबरनैकल पुलपिट 22, क्रं. 1317, पृ. 556.

12 December : छाया बदलणें

Alethia4India
Alethia4India
12 December : छाया बदलणें
Loading
/

सांगण्याचा मुख्य मुद्दा हा आहे कीं, स्वर्गामध्यें राजवैभवाच्या सिंहासनाच्या ‘उजवीकडें बसलेला’ असा प्रमुख याजक आपल्याला आहे. तो पवित्रस्थानाचा म्हणजें माणसानें नव्हे तर ‘प्रभूनें घातलेल्या’ खर्‍या ‘मंडपाचा’ सेवक आहे. (इब्री 8:1-2)

इब्रीलोकांस पत्राच्या पुस्तकाचा मुख्य मुद्दा हा आहे कीं, देवाचा पुत्र असलेला येशू ख्रिस्त हा श्रेष्ठ आणि अंतिम मानव-याजक म्हणून देवानें लावून दिलेंल्यां याजकीय सेवेची केवळ या पृथ्वीवरील व्यवस्थेमध्यें सांगड बसण्यासाठीं आला नाहीं, तर तो त्या व्यवस्थेची अंतिम पूर्तता करण्यासाठीं आणि तिचा अंत करण्यासाठीं, आणि आमचे सर्व लक्ष स्वतःवर केंद्रित करवून घेण्यासाठीं आला आहे, जो सर्वप्रथम कॅल्व्हरी येथे आमचे अंतिम अर्पण बनला आणि आता स्वर्गात आमचा अंतिम याजक म्हणून सेवा करित आहे.

जुन्या कराराचा मंडप आणि याजक आणि यज्ञ ह्या सर्व गोष्टीं केवळ छाया होत्या. आता जे वास्तविक ते आलें आहे आणि छाया लयांस गेल्या आहेत.

येथे लहान लेकरांसाठीं नाताळाच्या आगमनाविषयी एक गोष्ट आहे — आणि आपण जे एकेकाळी लहान मुलें होतो त्यां आपल्याला त्याची आठवण असेलच कीं या गोष्टींत नेमके काय व्हायचे. तुम्हीं नाताळाच्या खरेदीसाठीं तुमच्या आईबरोबर बाजारात जातां आणि समजां तुम्हीं सुपर-शॉप किराणा दुकानात हरवलांत आणि तुमची आई तुम्हांला दिसत नाहीं, आणि तुम्हांला भीती वाटू लागते आणि तुम्हीं घाबरून जाता आणि किराणावस्तु ठेवलेल्या कोणत्या लेन मधून जायचे ते कळत नाहीं, आणि तुम्हीं लेनच्या एका टोकापासून दुसऱ्या टोकापर्यंत धावत राहतां आणि तुम्हीं रडायला सुरवात करणाच तेवढ्यांत लगेच लेनच्या एका टोकाला तुम्हांला जमिनीवर एक सावली (छाया) दिसू लागते जिचा आकार अगदी तुमच्या आईसारखी आहे. आतां, ह्यामुळें खरोखर तुमच्या जीवांत जीव येतो आणि आई येथेंच असल्याची एक आशा निर्माण होते. पण कोणती गोष्ट उत्तम आहे? आईची छाया दिसून आली ही आशा, कीं आईनें कोपऱ्यात पाऊल टाकलें आणि हे कीं ते पाऊल खरोखर तिचे आहे?

जेंव्हा येशू आपला महायाजक म्हणून प्रकट झाला तेव्हां नेमके हेच झालें. नाताळाचा अर्थ म्हणजें हांच. नाताळ म्हणजें छायेच्या ऐवजी खरी आणि ठोंस अशी गोष्ट : आई किराणावस्तु ठेवलेल्या लेनच्या एका कोपऱ्यात पाऊल टाकते आणि त्यामुळें जे सुखावलेले समाधान व जो आनंद त्यां लहान मुलाला प्राप्त होतो ते.

11 दिसम्बर : परमेश्वर के वचन में बढ़ना

Alethia4India
Alethia4India
11 दिसम्बर : परमेश्वर के वचन में बढ़ना
Loading
/

“मन फिराओ, और तुम में से हर एक अपने-अपने पापों की क्षमा के लिए यीशु मसीह के नाम से बपतिस्मा ले; तो तुम पवित्र आत्मा का दान पाओगे।” प्रेरितों 2:38

यदि आप कुछ समय से मसीही हैं, तो आपने यह अवश्य अनुभव किया होगा कि परमेश्वर के वचन का अध्ययन करना—चाहे व्यक्तिगत रूप से हो या रविवार को कलीसिया में—कई बार केवल एक औपचारिकता बन सकता है। सुसमाचार इतना सरल प्रतीत होता है कि हम उसे नजरअन्दाज करने के खतरे में पड़ जाते हैं—परन्तु हमारी निर्बलता में हमें बार-बार उसके सत्य के प्रचार को सुनने की आवश्यकता होती है। आज भी हमें वही सुसमाचार सुनने की आवश्यकता है, जो हमने उस पहले दिन सुना था जब हमने विश्वास किया था। हम अपने मसीही जीवन को “सत्य के वचन . . . [हमारे] उद्धार के सुसमाचार” (इफिसियों 1:13) से अलग नहीं कर सकते, क्योंकि परमेश्वर ने इन दोनों को एक-दूसरे से जोड़ा है। परमेश्वर का आत्मा, परमेश्वर के वचन के द्वारा, परमेश्वर की प्रजा को स्थिर रखता है।

इसीलिए पतरस ने जब पिन्तेकुस्त के दिन पवित्र आत्मा पाया, तो सबसे पहला कार्य यह किया कि खड़ा होकर एक लम्बा उपदेश दिया; और जैसे-जैसे लोगों ने परमेश्वर का वचन सुना और उस पर ध्यान दिया, वे व्यक्तिगत रूप से और सामूहिक रूप से बढ़ते गए (प्रेरितों 2)। इसके विपरीत, जब परमेश्वर का वचन नहीं सुनाया जाता, तो कलीसिया नहीं बढ़ती। क्यों? क्योंकि आत्मा तब कार्य करता है जब वचन सुना जाता है, और वचन तब सुना जाता है जब आत्मा कार्य करता है। प्रेरितों 2 का उपदेश बाइबल में केवल इसलिए नहीं दिया गया है कि वह दिखाए कि उन लोगों ने विश्वास कैसे किया, बल्कि इसलिए भी दिया गया है कि यह आपके विश्वास को भी मजबूत करे और आपको उत्साहित करे।

जब आत्मा कार्य करता है, तो वचन को सुनने का परिणाम यह होता है: जब पतरस ने उस दिन प्रचार किया, तो सुनने वालों के “हृदय छिद गए, और वे पतरस और शेष प्रेरितों से पूछने लगे, ‘हे भाइयो, हम क्या करें?’” (प्रेरितों 2:37)। अर्थात् उनके हृदय में पाप-बोध उत्पन्न हुआ। पतरस ने उत्तर दिया, “मन फिराओ, और तुम में से हर एक अपने-अपने पापों की क्षमा के लिए यीशु मसीह के नाम से बपतिस्मा ले; तो तुम पवित्र आत्मा का दान पाओगे” (पद 38)। और उन्होंने वैसा ही किया। अतः वहाँ समर्पण भी था। अन्ततः, नए विश्वासी प्रेरितों की शिक्षा को सुनने, रोटी तोड़ने और प्रार्थना करने के लिए एकत्र हुए (पद 42)। अतः वहाँ संगति भी थी। पाप-बोध, समर्पण, और संगति—और यह सब एक आत्मा-प्रेरित उपदेश से प्रारम्भ हुआ!

हमारे विश्वास में वृद्धि में मन और हृदय दोनों की भूमिका है। हमारी यह ज़िम्मेदारी है कि हम स्वयं को बाइबल आधारित शिक्षा के अधीन रखें, और व्यक्तिगत रूप से परमेश्वर के वचन का अध्ययन करें, यह प्रार्थना करते हुए कि परमेश्वर का आत्मा हमें बाइबल के पृष्ठों में मसीह को दिखाए और हमें उससे और अधिक प्रेम करना सिखाए। यदि आप इस समय पवित्रशास्त्र पढ़ने या अपने मसीही जीवन में केवल औपचारिकता निभा रहे हैं, तो उस प्रारम्भिक स्थान पर लौट आएँ जहाँ से आपने आरम्भ किया था। परमेश्वर के वचन में सुसमाचार को पढ़ें। अपने में पाप-बोध को आने दें और अपने उद्धारकर्ता पर भरोसा करने तथा उसकी सेवा करने का नया संकल्प लें। उन विश्वासियों की संगति में पूरी तरह सम्मिलित हो जाएँ जिन्हें परमेश्वर ने आपके आत्मिक लाभ के लिए आपको दिया है। और परमेश्वर से यह प्रार्थना करें कि वह अपने आत्मा के द्वारा आप में कार्य करे, ताकि वह प्रतिबद्धता और उत्साह जो यरूशलेम की उस कलीसिया में था, आपके जीवन का भी अनुभव बन जाए।

प्रेरितों 2:22-41

◊ पूरे वर्ष में सम्पूर्ण बाइबल पढ़ने के लिए: यहोशू 1–3; लूका 14:25-35

11 December : येशू का आला

Alethia4India
Alethia4India
11 December : येशू का आला
Loading
/

ज्या अर्थी ‘मुलें’ एकाच रक्तमांसाची होती त्या अर्थी तोही त्यांच्यासारखा रक्तमांसाचा झाला, हेतू हा कीं, मरणावर सत्ता गाजवणारा म्हणजें सैतान, ह्याला मरणानें शून्यवत करावे, आणि जें मरणाच्या भयानें आयुष्यभर दास्याच्या बंधनात होते त्या सर्वांना मुक्त करावे. (इब्रीलोकांस 2:14-15)

मला असं वाटतं, कीं हा शास्त्रपाठ नाताळाच्या आगमनाविषयी माझा आवडता शास्त्रपाठ आहे कारण असा दुसरा कोणताही शास्त्रपाठ मला माहीत नाहीं जो येशूच्या पृथ्वीवरील जीवनाचा आरंभ आणि शेवट – म्हणजें त्याचे देहधारण आणि वधस्तंभावरील मरण- यांच्यातील संबंध स्पष्टपणें व्यक्त करत असेल. ही दोन वचनें येशूच्या येण्यामागचा हेतू अगदी स्पष्ट करतांत; म्हणजें, त्यानें मरण सोसावे यासाठीं. नाताळाविषयीं तुमचा ख्रिस्ती दृष्टिकोन काय आहे हे तुम्हीं तुमच्या एखाद्या ख्रिस्तीतर मित्राला किंवा अजूनही तारण न पावलेल्या कुटुंबातील एखाद्या सदस्याला टप्प्याटप्प्यानें समजावून सांगण्यासाठी ह्या वचनांचा उपयोग करणें उत्तम ठरेल. तुम्हीं  टप्प्याटप्प्यानें समजावून सांगण्यासाठी एका वेळी एक वाक्यखंड घेऊन खालील पद्धतीचा उपयोग करूं शकतां :   

“ज्या अर्थी ‘मुलें’ एकाच रक्तमांसाची होती. . . “

“मुलें” हा शब्द मागील वचनातून प्रयुक्त केला गेला आहे आणि तो शब्द मशीहा म्हटलेंल्या ख्रिस्ताच्या आध्यात्मिक मुलांकडें संकेत करतो (यशया 8:18; 53:10 पहा). ही “देवाची मुलें” देखील आहेत (योहान 1:12). दुसऱ्या शब्दांत, देवानें ख्रिस्ताला पाठवलें ते विशेषत: आपल्या “मुलांचे” तारण व्हावें म्हणून.

हे खरे आहे कीं “देवानें जगावर अशी प्रीति केलीं कीं त्यानें आपला एकुलता एक पुत्र [येशू] दिला” (योहान 3:16). परंतु हे देखील खरे आहे कीं देव विशेषतः “देवाच्या पांगलेल्या मुलांनाहीं जमवून एकत्र” करित होता (योहान 11:52).आपण ख्रिस्ताला जगासाठीं अर्पण करावें आणि आपल्या “मुलांचे” तारण साध्य करून घेणें हा त्यामागे देवाचा हेतू होता (पहा 1 तीमथ्य 4:10). तुम्हीं ख्रिस्तावर विश्वास ठेऊन देवाची दत्तक-मुलें बनूं शकता (योहान 1:12).

” . . त्या अर्थी तोही त्यांच्यासारखा रक्तमांसाचा झाला. . “

याचा अर्थ असा कीं ख्रिस्त देही झाला त्यापूर्वीहि तो होता. तो आत्मा होता. तो सनातन शब्द होता. तो देवासह होता आणि देव होता (योहान 1:1; कलस्सैकर 2:9). पण तो रक्तमांसाचा झाला आणि आपल्या देवपणावर मानवस्वरूपाचे आच्छादन घातलें. तो पूर्ण मनुष्य बनला आणि त्याचवेळी पूर्णतः देवहि होता. हे वेगवेगळ्या कारणांनी महान गुड आहे. ते आपल्या विश्वासाचे— आणि बायबल जे जे शिक्षण देते त्याचे –मूळ आहे.

” . . मरणानें. . . “

तो मानव बनला, हेतू हा कीं आपण मरावे. देव शुद्ध आणि अखंड असल्यानें तो पापी लोकांसाठीं मरू शकत नाहीं. पण माणूस म्हणून तो ते मरण पत्करू शकला. मरण हेच त्याचे ध्येय होते. त्यामुळें त्याला मानव म्हणून जन्म घ्यावा लागला. तो मरण्यासाठीं जन्माला आला होता. गुड फ्रायडे हा नाताळाचा उद्देश होय. नाताळ म्हणजें काय आज बहुतेक लोकांना हेच ऐकण्याची गरज आहे.

” . . कीं, मरणावर सत्ता गाजवणारा म्हणजें सैतान, ह्याला मरणानें शून्यवत करावे. . . “

आपल्यां मरणाने, ख्रिस्तानें सैतानाला शून्यवत केलें, म्हणजें त्याचे विषारी दांत पाडलें. कसे? आमची सर्व पापें झाकून. याचा अर्थ असा कीं सैतानाकडें देवासमोर आपल्यावर आरोप लावण्याचे कोणतेही कायदेशीर कारण नाहीं. “देवाच्या निवडलेल्या लोकांवर दोषारोप कोण ठेवील? देवच नीतिमान ठरवणारा आहे” (रोमकरांस 8:33) — तो कोणत्या आधारावर नीतिमान ठरवतो? येशूच्या रक्तानें (रोमकरांस 5:9).

सैतानाचे अंतिम शस्त्र जे तो आपल्याविरुद्ध उपयोगांत आणतो ते आपलें स्वतःचे पाप आहे. जर येशूच्या मृत्यूनें ते काढून घेतलें तर, सैतानाचे मुख्य शस्त्र – त्याच्याकडें असलेलें एक नश्वर शस्त्र – त्याच्या हातातून काढून घेतलें जाते. आम्हांला मरण-दंड व्हावा असा अभियोग तो आता आमच्या विरुद्ध आणू शकत नाहीं, कारण नीतिमान ठरविणारा जो न्यायाधीश त्यानें आपल्या पुत्राच्या मरणाने  आमची निर्दोष मुक्तता केलीं आहे!

” . . आणि जें मरणाच्या भयानें आयुष्यभर दास्याच्या बंधनात होते त्या सर्वांना मुक्त करावे.”

म्हणून आता आपण मरणाच्या भयापासून मुक्त आहों. देवानें आपल्याला नीतिमान ठरवलें आहे. सैतान देवाचा हा राजादेश मोडू शकत नाहीं. आणि देवाचा हेतू असा आहे कीं आपला हा राजादेश आपल्या अंतिम सुरक्षेतेसाठीं आपल्या जीवनात त्वरित अमलांत यावा. त्याचा ह्यामागील हेतू हा कीं शेवट हा हर्षनादाने व्हावा म्हणून संप्रतकाळात असलेल्या दास्याचे बंधन आणि भय हे आमच्यातून काढून टाकावें.

जर आपल्याला आपला शेवटचा आणि सर्वात मोठा शत्रू, म्हणजें मृत्यूची भीती बाळगण्याची गरज नाहीं, तर आपल्याला कशाचीही भीती बाळगण्याची गरज नाहीं. आपण मुक्त होऊ शकतो. हर्षनाद करण्यासाठीं मुक्त. आणि हा हर्ष इतरांसाठीं देखील फुकट आहे.

देवाकडून आम्हांला मिळालेली नाताळाची ही किती अप्रतिम भेट आहे! आणि आम्हांकडून जगाला!

10 दिसम्बर : भले काम करने में साहस न छोड़ें

Alethia4India
Alethia4India
10 दिसम्बर : भले काम करने में साहस न छोड़ें
Loading
/

“हम भले काम करने में साहस न छोड़ें, क्योंकि यदि हम ढीले न हों तो ठीक समय पर कटनी काटेंगे।” गलातियों 6:9

यदि आप मेरी तरह हैं, तो आप निश्चित ही अपने विद्यालय के जीवन में कुछ ऐसे विषयों को याद कर सकते हैं, जिन्हें पढ़ते समय आप निराशा से अपनी पुस्तकों को देखते थे। शायद आपको ऐसा लगा हो कि शिक्षक ने आपको “निराशाजनक” मान लिया है। ऐसा वातावरण सीखने के लिए बहुत कठिन होता है। जॉन कैल्विन ने भी इसी प्रकार की बात कही थी: “सत्य की ओर ध्यान देने से हमें सबसे अधिक कोई बात यदि दूर कर सकती है, तो वह यह है कि हमें निराशाजनक और आशाहीन समझा जाए।”[1]

मसीही जीवन में भी हमें कई बार ऐसे ही निराशाजनक अनुभव होता है—जब हम “हम भले काम करने में साहस” छोड़ने लगते हैं। हो सकता है कि हमने परमेश्वर के लोगों की आवश्यकताओं को पूरा करने के कई प्रयास आरम्भ तो किए हों, परन्तु फिर हमने उन्हें त्याग दिया—क्योंकि हम या तो उनके प्रभाव से हताश हो गए, या फिर अपने ही पापों से जूझने और पवित्रता में बढ़ने की असफलता से थक गए। परन्तु हमें दृढ़ रहना है!

जब हम प्रभु की आज्ञाओं का पालन करने में परिश्रम करते हैं, परमेश्वर हमें बदलने और बढ़ाने के लिए हमारे भीतर कार्य करता है (फिलिप्पियों 2:12-13)। और प्रेरित यूहन्ना ने अपने समय के विश्वासियों को मसीह में उनके विश्वास का आश्वासन देते हुए कहा: “हम जानते हैं कि हम मृत्यु से पार होकर जीवन में पहुँचे हैं; क्योंकि हम भाइयों से प्रेम रखते हैं” (1 यूहन्ना 3:14, अतिरिक्त बल दिया गया है)। हममें से कितने लोग इस वाक्य को इस प्रकार पूरा करते? फिर भी स्वयं प्रभु यीशु ने कहा: “यदि आपस में प्रेम रखोगे, तो इसी से सब जानेंगे कि तुम मेरे चेले हो” (यूहन्ना 13:35)।

इसलिए हार मत मानें। जब प्रेरित पौलुस ने थिस्सलुनीकियों को लिखा, तो उसने उनके अद्‌भुत उदाहरण की सराहना की: “हम तुम्हारे विश्‍वास के काम, प्रेम के परिश्रम, और हमारे प्रभु यीशु मसीह में आशा की धीरता को लगातार स्मरण करते हैं।” (1 थिस्सलुनीकियों 1:3)। जो बात थिस्सलुनीके की कलीसिया के लिए सत्य थी, वह हमारे लिए भी सत्य हो सकती है। उनकी तरह हमारा विश्वास भी व्यावहारिक, स्पष्ट और दृढ़ बना रह सकता है। वे केवल क्षणिक उत्साह से भरे लोग नहीं थे; उन्होंने निरन्तर मसीही भलाई के कार्य किए।

भलाई करना थका देने वाला काम है, परन्तु हमें इससे थक नहीं जाना है। क्योंकि एक दिन, महिमा का राजा धर्मियों से कहेगा: “तुमने जो मेरे इन छोटे से छोटे भाइयों में से किसी एक के साथ किया, वह मेरे ही साथ किया” (मत्ती 25:40)। जब तक वह दिन न आ जाए, तब तक हमें यह विशेषाधिकार मिला है कि हम प्रभु यीशु मसीह की सेवा और आज्ञाकारिता में अटल आशा के साथ लगे रहें। इसलिए सोचें कि आप भटके हुए लोगों, परदेशियों, बन्द कैदियों, विधवाओं, और दरिद्रों के प्रति मसीही दया के कौन से ठोस कार्य कर रहे हैं? क्या यह समय है कि “हम भले काम करने” में उसकी सेवा करने और आरम्भ करने, या पुनः आरम्भ करने के लिए परमेश्वर का सामर्थ्य और उद्देश्य माँगें?”

प्रेरितों 6:1-7

पूरे वर्ष में सम्पूर्ण बाइबल पढ़ने के लिए: हाग्गै; लूका 14:1-24 ◊


[1] कॉमैण्ट्रीज़ ऑन दि अपिस्टल ऑफ पॉल टू द हिब्रूज़, अनुवादक जॉन ओवेन, इब्रानियों 6:9.