ArchivesAlethia4India

27 December : तुमचे ध्येय काय आहे?

Alethia4India
Alethia4India
27 December : तुमचे ध्येय काय आहे?
Loading
/

ह्यास्तव तुम्हीं खातां, पितां किंवा जें कांहिं करितां तें सर्व देवाच्या गौरवासाठीं करा. आणि त्याच्याद्वारें देव जो पिता त्याची उपकारस्तुति करा. (1 करिंथ 10:31; कलस्सै 3:17)

जेव्हां तुम्हीं सकाळी उठून त्या दिवसातील घडामोडींना तोंड देता तेव्हां त्या दिवसाकरिता तुमच्या ज्या आशा आहेत त्याविषयी तुम्हीं स्वतःला काय म्हणता? जेव्हां तुम्हीं जगलेल्या दिवसाकडें सुरुवातीपासून शेवटपर्यंत पाहता, तेव्हां त्या दिवशी काय होण्याची तुमची अपेक्षा होती?

जर तुम्हीं म्हणाल, “मी तशाप्रकारे विचारही करीत नाहीं. मी उठतो आणि मला जे करायचे आहे ते करतो,’’ तर मग तुम्हीं स्वतःला कृपेच्या मूलभूत साधनांपासून आणि मार्गदर्शन, शक्तीसामर्थ्य, फलदायीपणा व आनंद ह्यांच्या स्रोतापासून स्वतःला दूर सारता व त्यापासून आपला संबंध तोडून टाकता. बायबलमध्यें या वचनांना समाविष्ट करून अगदी स्पष्टपणें सांगितले आहे कीं आपल्याकरिता देवाची इच्छा अशी आहे कीं आपण आपल्या दिवसाकडें जाणीवपूर्वक विशेष महत्व देऊन एका उद्देशाने त्याकडें पाहावे.

तुमच्याकरिता देवाची प्रकट इच्छा अशी आहे कीं जेव्हां तुम्हीं सकाळी उठता, तेव्हां तुम्हीं दिवसभर ध्येयरहित राहून त्यात वाहून जाऊ नये व तुमच्या थोडक्या परिस्थितींना तुम्हीं काय करावे हे ठरवू न देता किंवा तुमच्या घडामोडींवर त्यांना हावी होऊ न देता तुम्हीं तुमचे लक्ष्य ध्येयावर टिकवून ठेवावे – म्हणजें तुम्हीं एका विशिष्ट प्रकारच्या उद्देशावर लक्ष केंद्रित करावे. मी येथे मुलांबद्दल, किशोरवयीन मुलांबद्दल आणि प्रौढांबद्दल बोलत आहे – अविवाहित, विवाहित, विधवा, माता आणि प्रत्येक व्यवहार करणार्‍या आणि प्रत्येक व्यवसाय करणार्‍या लोकांबद्दल बोलत आहे.

ध्येयरहित असणें हे निर्जीवतेसारखे आहे. मागील अंगणातील पिवळी मृत झालेंली पाने इतर कोणत्याही गोष्टीपेक्षा जास्त फिरू शकतात – कुत्र्यापेक्षा जास्त, मुलांपेक्षा ही जास्त. वारा या मार्गाने वाहत आला कीं ते या मार्गाने जातात. वारा त्या मार्गाने वाहत आला कीं ते त्या मार्गाने जातात. ते कोसळतात, ते उसळतात, ते उडी मारता, ते कुंपणावर दाबा मारतात, परंतु त्यांना कोणतेही ध्येय नसते. ते गतीने भरलेले असतात आणि त्यांचे जीवन रिकामे असते.

देवानें मानवांना स्वतःच्या प्रतिरूपात जीवनाच्या मागील अंगणात उडालेल्या निर्जीव पानांप्रमाणें, ध्येयहीन होण्यासाठीं निर्माण केलें नाहीं. त्यानें आपली निर्मिती उद्देशपूर्ण बनण्यासाठीं केली आहे – जेणेंकरून आपण आपल्या सर्व दिवसांकरिता लक्ष्य ठरवावे व प्रत्येक दिवसाकरिता आपलें ध्येय ठरवावे. आज तुमचे ध्येय काय आहे? नवीन वर्षासाठीं तुमचे ध्येय काय आहे? सुरुवात करण्यासाठीं एक चांगली गोष्ट 1 करिंथ 10:31 मध्यें दिली आहे, ‘‘ ह्यास्तव तुम्हीं खातां, पितां किंवा जें कांहिं करितां तें सर्व देवाच्या गौरवासाठीं करा.’’

26 दिसम्बर : मसीह के दृष्टिकोण से क्रिसमस

Alethia4India
Alethia4India
26 दिसम्बर : मसीह के दृष्टिकोण से क्रिसमस
Loading
/

“इसी कारण वह जगत में आते समय कहता है,‘बलिदान और भेंट तू ने न चाही,पर मेरे लिए एक देह तैयार की। होमबलियों और पापबलियों से तू प्रसन्न नहीं हुआ।’” इब्रानियों 10:5-6

मत्ती और लूका के सुसमाचार हमें क्रिसमस के उन पात्रों का परिचय देते हैं, जिनसे हम काफी परिचित हो चुके हैं: यूसुफ, मरियम, चरवाहे, ज्योतिषी और अन्य कई पात्र। कभी-कभी हम उन लोगों पर भी ध्यान करते हैं जो कुछ कम प्रसिद्ध हैं, जैसे जकर्याह, इलीशिबा, हन्ना और शमौन। प्रत्येक वर्ष जब क्रिसमस का पर्व आता है, तब इन पात्रों के दृष्टिकोण से कई उपदेश और शिक्षाएँ प्रस्तुत की जाती हैं। परन्तु एक बात ध्यान देने योग्य है: बहुत कम लोग हैं जिन्होंने यीशु के दृष्टिकोण से क्रिसमस पर मनन किया है।

इब्रानियों को लिखे पत्र में लेखक यह प्रकट करता है कि जब प्रभु यीशु इतिहास के मंच पर प्रकट हुआ, तब उसने भजन संहिता 40 के वचन अपने होंठों पर लिए। जैसे कि सिंडरेला की कांच की जूती केवल उसी के पैर में ही सही बैठी, वैसे ही ये वचन केवल यीशु पर ही लागू होते हैं।

परमेश्वर ने पुराने नियम के युगों में ही पहले क्रिसमस की तैयारी आरम्भ कर दी थी, क्योंकि पुराने नियम की बलि-व्यवस्था केवल उस सच्चाई की छाया थी जिसकी पूर्ति मसीह में हुई। उन बलिदानों में ऐसे पशुओं की बलि दी जाती थी, जिन्हें हाँक कर वेदी तक ले जाया जाता था, वे स्वेच्छा से वहाँ नहीं जाते थे—उन्हें उनकी इच्छा के विरुद्ध ही चढ़ाया जाता था। परन्तु यीशु मसीह ने देह धारण करने से पूर्व ही यह जान लिया था कि उसकी भूमिका—उसका बलिदान—भिन्न होगा। उसने स्वेच्छा से सहमति दी। दीनता की अवस्था में और एक अत्यन्त अनापेक्षित स्थान में परमेश्वर का पुत्र एक ऐसे शरीर में प्रकट हुआ जो उसके लिए रचा गया था और “बहुतों की छुड़ौती के लिए” तैयार किया गया था (मत्ती 20:28)। उसने इस टूटे हुए और पापमय संसार को देखा, और अपने पिता से कहा, हाँ, मैं वहाँ जाऊँगा। मैं उनके समान बनूँगा और उनके लिए प्राण दूँगा।

प्रेरित पतरस मसीह के बलिदान की गम्भीरता को व्यक्त करते हुए लिखता है, “वह आप ही हमारे पापों को अपनी देह पर लिए हुए क्रूस पर चढ़ गया, जिससे हम पापों के लिए मरकर धार्मिकता के लिए जीवन बिताएँ: उसी के मार खाने से तुम चंगे हुए” (1 पतरस 2:24)। यीशु, जो पूर्णतः परमेश्वर और पूर्णतः मनुष्य था, इस जगत में इसलिए आया कि वह अपने शरीर में वह कार्य करे जो किसी बलिदान का कोई पशु नहीं कर सकता था: उसने हमारे दण्ड को सहा, हमारे विवेक को शुद्ध किया, और हमें परमेश्वर की करुणा प्रदान की। उसने वह सब कुछ सिद्ध रीति से पूरा किया जो पापी पुरुषों और स्त्रियों के लिए परमेश्वर के साथ संगति में आने हेतु आवश्यक था।

यह खोखले धर्म के वायदे से बहुत भिन्न है, जहाँ नियमों और प्रयासों के द्वारा स्वर्ग तक पहुँचने का प्रयत्न व्यर्थ सिद्ध होता है। इसके विपरीत, चरनी का सन्देश मुक्ति देने वाली करुणा का सन्देश है। परमेश्वर ने अद्‌भुत रीति से पहल की और यीशु के द्वारा हमें बचाने के लिए स्वयं आ गया। हमें परमेश्वर की खोज में कोई लम्बी यात्रा करने की आवश्यकता नहीं है, क्योंकि मसीह, जो नवजात राजा है, अपने उद्देश्य को भली-भाँति जानता था। तो उचित प्रत्युत्तर क्या है? केवल यह कि हम दीनता से उसके चरणों में झुकें, सम्पूर्ण मन से उसकी स्तुति करें, और अपने जीवन भर उसकी बाट जोहते रहें।

भजन 40

पूरे वर्ष में सम्पूर्ण बाइबल पढ़ने के लिए: मीका 6–7; लूका 22:21-46 ◊

26 December : विपत्तीचा खोलवर विचार कसा करावा

Alethia4India
Alethia4India
26 December : विपत्तीचा खोलवर विचार कसा करावा
Loading
/

मृत्युतरंगानी मला वेष्टिले अधर्माच्या पुरांनी मला घाबरे केलें…. देवाविषयी म्हणाल तर त्याचा मार्ग अव्यंग आहे ( 2 शमुवेल 22:5,31)

नैसर्गिक विपत्तीमुळें दहा मुलांचा मृत्यू झाल्यानंतर (ईयोब 1:19), ईयोब म्हणाला, “परमेश्वराने दिलें आणि परमेश्वराने नेले; धन्य परमेश्वराचे नाम” (ईयोब 1:21). जे घडले त्यासंबंधी ईयोबाचा जो समज होता त्यासंबंधी पुस्तकाच्या शेवटी, देव-प्रेरित लेखकाने पुष्टी केली. तो म्हणतो कीं ईयोबाच्या भावा आणि बहिणींनी ‘‘परमेश्वराने त्याजवर जी विपत्ती आणिली होती तीविषयी त्याचे समाधान केलें.’’ (ईयोब 42:11).

जगातील आणि आपल्या जीवनातील विपत्तीबद्दल विचार करीत असताना  – 26 डिसेंबर 2004 रोजी हिंद महासागरात घडलेली मोठी विपत्ती ज्यामध्यें  – 1.7 दशलक्ष लोक बेघर झालें, अर्धा दशलक्ष जखमी झालें, आणि 230,000 हून अधिक मारल्या गेलें, या गोष्टी ध्यानात ठेवून आज नवीन वर्षाच्या पहाटे आपल्याकरिता ह्यासंबंधी अनेक महत्वपूर्ण ध्वन्यर्थ धडे आहेत.

धडा: 1. सैतान हा अंतिम नाहीं; देव आहे.

ईयोबाच्या दुःखात सैतानाचा हात होता, परंतु तो हात निर्णायक नव्हता. ईयोबाला त्रास देण्याची परवानगी देवानें सैतानाला दिली होती (ईयोब 1:12; 2:6). परंतु ईयोब आणि ह्या पुस्तकाचा लेखक हे दोघेही देवालाच निर्णायक कारण असे समजतात. जेव्हां सैतान ईयोबाला मोठमोठ्या गळव्यांची पिडा देतो, तेव्हां ईयोब आपल्या बायकोला म्हणतो, “देवापासून सुखच घ्यावे, आणि दुःख घेऊ नये काय?” (ईयोब 2:10), आणि लेखक या सैतानी गळव्यांना “परमेश्वराने आणलेली विपत्ती’’ असे म्हणतो (ईयोब 42:11). तर, सैतान खरोखर आहे. सैतान विपत्ती आणतो. पण सैतान अंतिम किंवा निर्णायक नाहीं. तो ताब्यात ठेवल्या गेला आहे. देवानें निर्णायकपणें परवानगी दिल्याशिवाय तो पुढे जात नाहीं.

धडा: 2.  जरी सैतानाने 2004 च्या नाताळाच्या दुसर्‍या दिवशी हिंद महासागरात त्सुनामी आणली, तेव्हां सैतान हा 200,000 पेक्षा जास्त लोकांच्या मृत्यूचे निर्णायक कारण नव्हता, तर देव होता.

ईयोब 38:8 आणि 11 मध्यें देव जेव्हां ईयोबाला अलंकारिकपणें विचारतो, “समुद्र उफळून गर्भााशयातून पडावा असा बाहेर पडला तेव्हां त्यास कवाडे लावून तो कोणी अडविला?… आणि म्हणाला, तू येथवरच ये; यापलीकडें तू येतां कामा नये; येथे तुझ्या उन्मत्त लहरी थांबल्या पाहिजेत”, तेव्हां तो सुनामीवर आपल्या अधिकाराचा दावा करतो. स्तोत्र 89:8-9 म्हणते, “हे सेनाधीश देवा, परमेश्वरा… समुद्राच्या खळबटावर तू अधिकार चालवितो; तो उचंबळतो तेव्हां त्याच्या लाटा तू शांत करितोस.’’ आणि आज येशू तेच नियंत्रण ठेवितो. एकदा त्यानें जीव घेणार्‍या लाटांना शांत केलें, ‘‘तेव्हां त्यानें उठून वार्‍याच्या व पाण्याच्या कल्होळास धमकाविले आणि ती बंद होऊन निवांत झालें (लूक 8:24). दुसर्‍या शब्दांत, सैतानाने जरी समुद्रात भूकंप घडवून आणला, तरी देव त्या लाटा थांबवू शकला असता. पण त्यानें तसे केलें नाहीं.

धडा: 3. या जगातील विध्वंसक विपत्ती ह्या न्याय आणि दयेला एकत्र करतात.

देवाचे हेतु साधे नाहींत. ईयोब देवभिरू मनुष्य होता आणि त्याचे दुःख देवानें दिलेंला दंड नव्हते (ईयोब 1:1, 8). त्यांची रचना शुद्ध करणारी होती, दंडात्मक नव्हती (ईयोब 42:6). याकोब 5:11 मध्यें वचन म्हणते, ‘‘तुम्हीं ईयोबाच्या धीराविषयीं ऐकलें आहे, आणि त्याच्याविषयींचा प्रभूचा जो हेतु होता तो तुम्हीं पाहिला आहे; ह्यावरून ‘प्रभू फार कनवाळू व दयाळू’ आहे हें तुम्हांस दिसून आलें.’’

परंतु ईयोबाच्या मरण पावलेल्या मुलांची आध्यात्मिक स्थिती आपल्याला माहीत नाहीं. ईयोबाला त्यांच्याबद्दल नक्कीच कळकळ होती (ईयोब 1:5). देवानें न्यायामुळें त्यांचा जीव घेतला असावा. आपल्याला याविषयी माहीत नाहीं.

जर ते खरे असेल, तर तीच विपत्ती शेवटी ईयोबासाठीं दया आणि त्याच्या मुलांवर न्याय म्हणून सिद्ध झाली. हा दुहेरी हेतू सर्व विपत्ती संबंधी खरा आहे. ते न्याय आणि दया यांना एकत्र करतात. ते शिक्षा आणि शुद्धीकरण दोन्ही आहेत. दुःख आणि मृत्यूसुद्धा एकाच वेळी न्याय आणि दया दोन्ही असू शकतात.

याचे सर्वात स्पष्ट उदाहरण म्हणजें येशूचा मृत्यू. तो न्याय आणि दया दोन्ही होता. तो येशूवर न्याय होता कारण त्यानें आमची पापे स्वतःवर घेतली होती (ती पापे त्याची स्वतःची नव्हती), आणि ज्या आम्हीं त्याच्यावर विश्वास ठेवला कीं तो आमच्या पापांची शिक्षा सहन करेल त्या आम्हाकरिता देवानें केलेंली ती दया होती (गलती 3:13; 1 पेत्र 2:24) आणि आपण त्याच्याद्वारे देवाचे नीतिमत्व असे व्हावे (2 करिंथ 5:21).

दुसरे उदाहरण म्हणजें आदाम आणि हव्वा यांच्या पतनामुळें या पृथ्वीवर आलेला शाप आणि दुःख. जे ख्रिस्तावर कधीच विश्वास ठेवीत नाहींत ते या शापाला व दुःखाला न्याय म्हणून अनुभवतात, परंतु विश्वासणारे त्याला दयाळूपणा म्हणतात, मग ते पीडा देणारे असले तरी त्याला ते गौरवाची तयारी असे अनुभवतात. ‘‘कारण सृष्टि व्यर्थतेच्या स्वाधीन करण्यांत आली ती आपखुशीनें नव्हे, तर ती स्वाधीन करणार्‍यामुळें’’ (रोम 8:20). ही देवाची अधीनता आहे. त्यामुळेंच सुनामी आली. पण निरर्थकतेची ही अधीनता “आशेमध्यें” आहे.

धडा: 4. दुःखातून जात असलेल्या इतर लोकांचा विश्वास कसाही असला तरी, ख्रिस्त आपल्या लोकांना जे हृदय देतो त्या हृदयात दुःख सहन करणार्‍या त्या लोकांबद्दल सहानुभूती असते.

जेव्हां बायबल म्हणते, ‘‘शोक करणार्‍यांबरोबर शोक करा’’ (रोम 12:15), तेव्हां त्या वचनात असे शब्द जोडल्या गेलें नाहीं, ‘‘जर देव त्यांच्या रडण्याचे कारण नाहीं तर’’. ईयोबाचे सांत्वनकर्ते खूप जास्त बोलण्यापेक्षा ईयोबाबरोबर रडले असते तर ते बरे झालें असते. ईयोबाचे दुःख शेवटी देवाकडूनच होते हे जेव्हां आपल्याला कळते तेव्हां ते बदलत नाहीं. नाहीं, जे त्रास सहन करीत आहेत त्यांच्यासोबत रडणें योग्य आहे. वेदना ही वेदना असते, मग ती कोणाचीही असो. आपण सर्व पापी आहोत. सहानुभूती वेदनांच्या कारणातून नाहीं तर वेदनांच्या सहवासातून वाहते. आणि आम्हीं सर्व यात एकत्र आहोत.

धडा: 5. शेवटी, जे दुःख भोगत आहेत ते जरी पात्र नसले तरी देखील ख्रिस्त आपल्याला त्यांच्यावर दया दाखवण्यासाठीं पाचारण करतो.

हाच दयेचा अर्थ आहे – पात्र नसताना केलेलें सहाय्य. ‘‘वैर्‍यांवर प्रीति करा; जे तुमचा द्वेष करितात त्यांचें बरें करा’’ (लूक 6:27). ख्रिस्तहि आपल्यासोबत असेच वागला (रोमकरांस 5:10), जेव्हां आपण त्याचे वैरी होतो तेव्हां त्यानें आपल्यासाठीं स्वतःचा प्राण दिला. त्याच सामर्थ्याने, आणि त्याचाच आदर्श घेऊन, आपणहि तेच करावे.

25 दिसम्बर : आओ, घुटने टेककर आराधना करो

Alethia4India
Alethia4India
25 दिसम्बर : आओ, घुटने टेककर आराधना करो
Loading
/

“‘आओ, हम बैतलहम जाकर यह बात जो हुई है, और जिसे प्रभु ने हमें बताया है, देखें।’ और उन्होंने तुरन्त जाकर मरियम और यूसुफ को, और चरनी में उस बालक को पड़ा देखा।” लूका 2:15-16

बैतलहम आओ और देखो

जिसका जन्म स्वर्गदूत गाते हैं;

आओ, घुटने टेककर आराधना करो,

मसीह प्रभु की—नवजात राजा की।[1]

जब हम क्रिसमस के गीतों में ऐसे शब्द गाते हैं, तो हममें से अधिकतर लोग वास्तव में घुटने नहीं टेकते। हम जानते हैं कि यह निमन्त्रण एक रूपक है। फिर भी, यदि हम सचमुच मसीह को देखना चाहते हैं, तो हमें अपने हृदय की स्थिति में झुके हुए घुटनों के साथ आना पड़ेगा। इसका अर्थ क्या है? इसका अर्थ है—विनम्रता और प्रत्याशा के साथ आना, और इस पहचान के साथ कि यह व्यक्ति—यीशु—ऐसी आराधना के योग्य है।

चरवाहों की तरह ही, हम भी परमेश्वर की ओर आकर्षित होते हैं क्योंकि वह एक खोजने वाला परमेश्वर है। जन्म-कथा में हम देखते हैं कि परमेश्वर ने अद्‌भुत पहल की—उसने अपने पुत्र को एक असहाय बालक के रूप में संसार में भेजा और स्वर्गदूत के माध्यम से चरवाहों से बोला: “मत डरो; क्योंकि देखो, मैं तुम्हें बड़े आनन्द का सुसमाचार सुनाता हूँ जो सब लोगों के लिए होगा, कि आज दाऊद के नगर में तुम्हारे लिए एक उद्धारकर्ता जन्मा है, और यही मसीह प्रभु है” (लूका 2:10–11)।

परमेश्वर ने अनुग्रह में पहल की, और चरवाहों ने विश्वास में प्रत्युत्तर दिया। उन्होंने स्वर्गदूत के सन्देश पर विश्वास किया और आत्मीय उत्साह के साथ उस चरनी की ओर निकल पड़े। उन्होंने अपनी जीविका और परिचित संसार की बातों से ऊपर उद्धारकर्ता को जानने की लालसा रखी। यह हमारे लिए एक सुन्दर उदाहरण है कि हम परमेश्वर के सन्देश पर किस प्रकार प्रतिक्रिया करें।

कुछ लोग इन चरवाहों को मूर्ख समझ सकते हैं और उनके साधारण से विश्वास और प्रत्युत्तर को तुच्छ जान सकते हैं। लेकिन जो बात मनुष्य को परमेश्वर पर भरोसा करने से रोकती है, वह केवल यह है: अहंकार। यही अहंकार चरवाहों को खेत में ही रोके रख सकता था—लेकिन ऐसा होने पर स्वर्गदूत का सन्देश तो उनके पास होता, परन्तु मसीह के साथ सम्बन्ध नहीं। यही अहंकार हमें भी मसीह के पास आकर घुटने टेकने से रोकता है और इस सच्चाई से अन्धा कर देता है कि परमेश्वर को जानने के लिए एक टूटे और नम्र हृदय की आवश्यकता होती है (भजन 51:17)।

बैतलहम के “चर्च ऑफ द नेटिविटी” में आप सीधे नहीं चल सकते। उसका द्वार इतना नीचा है कि प्रवेश करने के लिए आपको झुकना ही पड़ता है। यदि आप उस स्थान में प्रवेश करना चाहते हैं जो प्रभु यीशु के जन्म का प्रतिनिधित्व करता है, तो एक ही तरीका है: झुकिए, नीचे आइए, और घुटनों के बल आइए। यह एक सुन्दर चित्र है—और हमें आत्म-जाँच के लिए प्रेरित करता है: क्या मैं मसीह के सामने स्वयं को दीन करने के लिए तैयार हूँ? क्या मैं उन चरवाहों की तरह अपने पूर्व विचारों और योजनाओं को त्यागने को तैयार हूँ ताकि इस उद्धारकर्ता को जान सकूँ और उसका अनुसरण कर सकूँ?

इस क्रिसमस दिवस पर अपने हृदय को जाँचें: क्या इसका झुकाव परमेश्वर की महिमा के सामने झुकने का है? क्या यह उस बालक राजा की आराधना करता है, जिसने पहले स्वयं को नम्र किया और हमारे पास आया?

  लूका 2:1-20

◊ पूरे वर्ष में सम्पूर्ण बाइबल पढ़ने के लिए: मीका 4–5; लूका 22:1-20


[1] जेम्स चैडविक, “एंजल्स व्ही हैव हर्ड ऑन हाई” (1862), पारम्परिक फ्रेंच क्रिसमस गीत “लेस एंजेस डैंस नोस कैम्पेनेस” का अनुवाद।

25 December : नाताळाच्या तीन भेटवस्तूं

Alethia4India
Alethia4India
25 December : नाताळाच्या तीन भेटवस्तूं
Loading
/

मुलांनो, कोणी तुम्हांला बहकवू नये; जसा तो नीतिमान आहे तसा नीतीने चालणाराही नीतिमान आहे. पाप करणारा सैतानाचा आहे; कारण सैतान प्रारंभापासून पाप करत आहे. सैतानाची कृत्ये नष्ट करण्यासाठींच देवाचा पुत्र प्रकट झाला….. अहो माझ्या मुलांनो, तुम्हीं पाप करू नये म्हणून हे मी तुम्हांला लिहितो. जर कोणी पाप केलें, तर नीतिसंपन्न असा जो येशू ख्रिस्त तो पित्याजवळ आपला कैवारी आहे, आणि तोच आपल्या पापांबद्दल प्रायश्चित्त आहे; केवळ आपल्याच पापांबद्दल नव्हे तर सर्व जगाच्याही पापांबद्दल आहे. (1 योहान 3:7-8; 2:1-2)

माझ्यासोबत या लक्षवेधक परिस्थितीचा विचार करा. जर देवाचा पुत्र यासाठी प्रकट झाला कीं तुम्हीं पाप करून नये म्हणून तुमचे सहाय्य करावें  – सैतानाची कामे नष्ट करावयास आला – आणि तो मरावयास देखील आला यासाठीं कीं, जेव्हां तुम्हीं पाप करता, तेव्हां प्रायश्चित व्हावें, देवाचा क्रोध दूर करावा, तर मग तुमचे जीवन कसें असावे याविषयी हे काय सुचविते?

तीन गोष्टी. आणि त्यां आम्हीं कह्यात घेणें सुन्दर गोष्ट आहे. नाताळाच्या भेटवस्तू म्हणून मी त्यां तुम्हाला थोडक्यात देत आहे.

भेटवस्तूं  #1. जीवन जगण्याचा स्पष्ट हेतू

यानें हे सूचित होते कीं तुमच्याकडें जीवन जगण्याचा स्पष्ट हेतू आहे. नकारात्मकरित्या पाहता, हे फक्त असे आहे: पाप करू नका – ज्याने देवाचा अनादर होतो ते करू नका. “तुम्हीं पाप करू नये म्हणून हे मी तुम्हांला लिहितो” (1 योहान 2:1).  “कारण सैतानाची कृत्ये नष्ट करण्यासाठींच देवाचा पुत्र प्रकट झाला” (1 यूहन्ना 3:8). 

जर तुम्हीं विचारले, “तुम्हीं आम्हास ह्या भेटवस्तू नकारात्मकरित्या देण्याऐवजी, सकारात्मकरित्या देऊ शकता का.” उत्तर आहे: होय, त्याचा सारांश 1 योहान 3:23 मध्यें आहे. योहानाच्या संपूर्ण पत्र का लिहिण्यांत आलें याचा हा मोठा सारांश आहे. एकमेव “आज्ञेकडें” लक्ष द्या – “त्याची आज्ञा ही आहे कीं, त्याचा पुत्र येशू ख्रिस्त ह्याच्या नावावर आपण विश्वास ठेवावा; आणि त्यानें आपल्याला आज्ञा दिल्याप्रमाणें आपण एकमेकांवर प्रीती करावी.” या दोन गोष्टी परस्पर अगदी घनिष्ठपणें संबंधित आहेत कारण योहान त्यांस एक आज्ञा म्हणतो : येशूवर विश्वास ठेवा आणि इतरांवर प्रीति करा. हाच तुमचा हेतू आहे. हा ख्रिस्ती जीवनाचा सारांश आहे. येशूवर विश्वास ठेवणें, ज्याप्रकारे येशूनें प्रीति केली आणि त्याच्या शिष्यांनी आम्हास जशी प्रीति करावयास शिकविले तशी प्रीति करणें. येशूवर विश्वास ठेवा, लोकांवर प्रीति करा. ही पहिली भेटवस्तू आहे: जीवन जगण्याचा हेतू.

भेटवस्तूं #2. ही आशा कीं आमच्या अपराधांची क्षमा केली जाईल

या दुहेरी सत्याचा दुसरा अर्थ हा आहे कीं ख्रिस्त पाप करण्याचा आमच्या वृत्तीचा नाश करावयास व आमच्या पापांची क्षमा करावयास आला: आम्हीं आमच्या पापावर विजय मिळविण्यात प्रगती करतो जेव्हां आम्हास ही आशा असते कीं आमच्या चुकांची क्षमा प्राप्त होईल. पापाशी लढत असतांना जर तुम्हांला आशा नसेल कीं देव तुमच्या चुकांची क्षमा करील, तर तुम्हीं निराश होता.

तुमच्यापैकीं अनेक जण नवीन वर्षात काही बदल करण्याविषयी संकल्प करीत असतील, कारण तुम्हांला पापाची सवय लागली आहे आणि तुम्हीं त्यातून बाहेर पडू इच्छिता. तुम्हांला खाण्याच्या काही नवीन सवयी हव्या आहेत. मनोरंजनाच्या नवीन सवयी. देण्याच्या नवीन सवयी. तुमच्या जोडीदाराशी संबंध साधण्याच्या नवीन सवयी. कौटुंबिक भक्तीच्या नवीन सवयी. झोप आणि व्यायामाच्या नवीन सवयी. साक्ष देण्याच्या नवीन सवयी. धाडसाच्या नवीन सवयी. पण तुम्हीं आता संघर्ष करीत आहात, हा विचार करीत आहा कीं त्याचा काही उपयोग होईल का. बरे तर, येथे तुमचे दुसरे नाताळा बक्षीस आहे: ख्रिस्त केवळ सैतानाच्या कामांचा –  नाश करण्यासाठीं आला नाहीं – आमच्या लढ्यात अपयशाच्या अनुभवामुळें तो आमच्यासाठीं कैवारी किंवा वकील म्हणून आला आहे. 

म्हणून मी तुम्हास विनंती करतो, हे तथ्य कीं अपयश हा शेवट नाहीं, याने तुम्हास लढण्याची आशा प्राप्त व्हावी. पण सावध असां! जर तुम्हीं देवाच्या कृपेला पाप करण्याचा परवाना बनविता आणि म्हणतां, “जर मी अपयशी ठरत असेल, आणि त्यानें काहींच फरक पडत नाहीं, तर मग पापाशी लढण्याचा त्रास का घ्यावा? – जर तुम्हीं तसे म्हणत असाल, आणि तो तुमचा हेतू असेल, आणि त्यानुसार कार्य करीत असाल, तर कदाचित तुमचा नवा जन्म झालेंला नाहीं आणि तुम्हीं थरथरायला पाहिजे.

परंतु तुमच्यापैकीं बरेच जण असें नाहींत. तुमच्यामध्यें बरेच आहेत जे आपल्या जीवनातील पापमय सवयींशी लढू इच्छितात. आणि देव तुम्हास जे म्हणत आहे ते हे आहे : ख्रिस्त तुमची पापें झाकतो या गोष्टीने तुम्हास लढण्याची आशा दिली पाहिजे. “तुम्हीं पाप करू नये म्हणून हे मी तुम्हांला लिहितो. जर कोणी पाप केलें, तर नीतिसंपन्न असा जो येशू ख्रिस्त तो पित्याजवळ आपला कैवारी आहे.”

भेटवस्तूं #3. ख्रिस्त आमचे सहाय्य करील

शेवटी, या दुहेरी सत्याचा तिसरा अर्थ कीं ख्रिस्त आमच्या पाप करण्याच्या वृत्तीचा नाश करावयास आणि आमच्या पापांची क्षमा करावयास आला, हा आहे: ख्रिस्त खरोखर पापाशी आमच्या लढ्यात आमचे सहाय्य करील. तो खरोखर सहाय्य करील. तो तुमच्या पक्षास आहे. पाप करण्यांत खूप मज्जा आहे म्हणून तो पापाचा नाश करावयास आला नाहीं. तो पापाचा नाश करावयास आला कारण पाप प्राणघातक आहे. ते सैतानाचे फसवे कार्य आहे, आणि जर आम्हीं त्यास लढा दिला नाहीं तर ते आमचा नाश करील. तो आम्हास दु:ख देण्यासाठी नाहीं, तर आम्हास सहाय्य करावयास आला.

तर आता, तुमच्यासाठीं नाताळाची तीसरी भेटवस्तू ही आहे: पापावर विजय मिळविण्यासाठी ख्रिस्त तुमचे सहाय्य करील. 1 योहान 4:4 म्हणते, “जगात जो आहे त्याच्यापेक्षा तुमच्यात जो आहे तो मोठा आहे.” येशू जिवंत आहे, येशू सर्वसमर्थ आहे, येशू विश्वासाद्वारे तुमच्याठायीं राहतो. नवीन वर्षात तो पापासोबत तुमच्या लढ्यात तुमची मदत करील. त्याच्यावर आपला भाव ठेवा.

24 दिसम्बर : क्रिसमस का सेवक

Alethia4India
Alethia4India
24 दिसम्बर : क्रिसमस का सेवक
Loading
/

“मैं तुझे प्रजा के लिए वाचा और जातियों के लिए प्रकाश ठहराऊँगा; कि तू अन्धों की आँखें खोले, बन्दियों को बन्दीगृह से निकाले और जो अन्धियारे में बैठे हैं उनको काल-कोठरी से निकाले।” यशायाह 42:6-7

क्रिसमस पर, जब हम उस परिचित जन्म-कथा पर मनन करते हैं, तो हममें से बहुतों के मन में एक सुखद और आत्मीय भावना भर जाती है। इस कथा से हमारी भावनाएँ जुड़ी होती हैं, लेकिन यह भी सम्भव है कि इस परिचित दृश्य से हमारी दृष्टि इतनी ढक जाए कि हम परमेश्वर की महान योजना के विस्मयकारी सत्य को न देख पाएँ: कि जब हम बैतलहम की चरनी में लेटे हुए उस शिशु को देखते हैं, तो हम परमेश्वर के सेवक को देख रहे होते हैं।

यह सेवक यीशु एक उद्देश्य के साथ आया था। मरियम और यूसुफ को भी शायद पूरी तरह से यह ज्ञात नहीं था कि वह क्या-क्या पूरा करेगा। लेकिन यीशु के आने से सैकड़ों वर्ष पहले, परमेश्वर ने यह घोषित कर दिया था कि वह अपनी योजना को कैसे पूरा करेगा (यशायाह 42:1–4)।

यीशु उन लोगों की आँखें खोलने आया था जो आत्मिक रूप से अन्धे हैं। अपने पृथ्वी के सेवाकाल में उसने शारीरिक अन्धों को दृष्टि देकर इस सत्य का एक अद्‌भुत उदाहरण प्रस्तुत किया। लेकिन सबसे महत्त्वपूर्ण बात शरीर नहीं, आत्मा की थी। वह परमेश्वर के सत्य के प्रति अन्धे मनुष्यों की आँखें खोलने आया था।

यह सेवक बन्दियों को बन्दीगृह से छुड़ाने भी आया था। हममें से कई ने दोष और अपराध-बोध की जंजीरों को महसूस किया है—और हमने अनगिनत उपायों से उसे धो डालने की कोशिश की है। परन्तु यीशु के अलावा और कुछ भी काम नहीं आता। वही हमारी बेड़ियाँ तोड़ता है और हमें स्वतन्त्र करता है। हम जो पाप के दास थे, अब छुड़ाए गए हैं। हमारा उद्धारकर्ता उन्हें अन्धकार की काल-कोठरी से बाहर लाता है जो वहाँ बैठे हुए हैं—लेकिन तभी यदि वे उसकी ज्योति को देख लें।

इस सेवक की कथा इस बारे में नहीं है कि हमें क्या करना है, बल्कि इस बारे में है कि यीशु ने क्या किया है। वह हमारे अन्धकार में, हमारी बेड़ियों में, हमारी असफलताओं में उतर आया और कहा: तुम विफल हो गए हो, तुमने व्यवस्था-विधान को तोड़ा है, और तुम अपनी दशा को स्वयं ठीक करने में असमर्थ हो। परन्तु मैं पापियों को उद्धार देता हूँ। मैं अन्धों को दृष्टि देता हूँ। मैं बन्दियों को मुक्त करता हूँ। मैं प्रकाश लाता हूँ। मैंने तुम्हारे लिए वह सब कुछ कर दिया है जो आवश्यक था। मुझ पर सरल विश्वास और बालक-समान भरोसा रखो—और तुम देखोगे, तुम स्वतन्त्र हो जाओगे, और तुम्हारा अन्धकार उजाले में बदल जाएगा।

वह जिसने यह सब किया है, वही है जिसे आप उस परिचित क्रिसमस दृश्य में निहारते हैं। यह दृश्य आपको हर बार प्रेरित करे—आराधना करने के लिए, धन्यवाद देने के लिए, और परमेश्वर के पुत्र की महिमा के लिए, जो हमारे लिए सेवक बनकर आया।

लूका 1:26-56

पूरे वर्ष में सम्पूर्ण बाइबल पढ़ने के लिए: मीका 1–3; लूका 21:20-38 ◊

24 December : नाताळाचे दोन हेतू

Alethia4India
Alethia4India
24 December : नाताळाचे दोन हेतू
Loading
/

मुलांनो, कोणी तुम्हांला बहकवू नये; जसा तो नीतिमान आहे तसा नीतीने चालणाराही नीतिमान आहे. पाप करणारा सैतानाचा आहे; कारण सैतान प्रारंभापासून पाप करत आहे. सैतानाची कृत्ये नष्ट करण्यासाठींच देवाचा पुत्र प्रकट झाला. (1योहान 3:7-8)

1 योहान 3:8 जेव्हां म्हणते, “सैतानाची कृत्ये नष्ट करण्यासाठींच देवाचा पुत्र प्रकट झाला.” तेव्हां त्याच्या मनात “सैतानाची कोणती कृत्ये” आहेत? संदर्भावरून उत्तर स्पष्ट आहे.

प्रथम, 1 योहान 3:5 हे स्पष्टपणें समानार्थी आहे: “तुम्हांला माहीत आहे कीं, आपली पापे हरण करण्यासाठीं तो प्रकट झाला; त्याच्या ठायीं पाप नाहीं.”  तो “प्रकट झाला” आला हा वाक्यप्रयोग वचन 5 आणि 8 मध्यें येतो. म्हणून जास्त शक्यता कीं “सैतानाची कामे ज्यांचा येशू नाश करावयास आला, ती पापे आहेत.” वचन 8 चा पहिला भाग यात अतिशय खात्रीलायक करतो: “पाप करणारा सैतानाचा आहे; कारण सैतान प्रारंभापासून पाप करत आहे.”

या संदर्भात समस्या पाप करणें आहे, आजार नाहीं किंवा अपघातग्रस्त कार अथवा कार्यक्रमात गडबड नाहीं. आम्हास पाप करणें सोडता यावे म्हणून येशू जगात आला.

आपण हे सत्य जर 1 योहान 2:1 च्या सत्यासोबत मांडले तर आपणास ते आणखी स्पष्टपणें पाहता येईल, “अहो माझ्या मुलांनो, तुम्हीं पाप करू नये म्हणून हें मी तुम्हांला लिहितो.” नाताळाच्या थोर हेतूंपैकीं एक हेतू हा आहे – देहधारणाच्या मोठ्या हेतूंपैकीं एक (1 योहान 3:8).

पण आणखी एक हेतू आहे ज्याची योहान 1 योहान 2:1-2 मध्यें भर टाकतो, “जर कोणी पाप केलें, तर नीतिसंपन्न असा जो येशू ख्रिस्त तो पित्याजवळ आपला कैवारी आहे, आणि तोच आपल्या पापांबद्दल प्रायश्चित आहे; केवळ आपल्याच पापांबद्दल नव्हे तर सर्व जगाच्याही पापांबद्दल आहे.”

पण आता पाहा याचा काय अर्थ आहे: येशू दोन कारणांसाठीं जगात प्रगट झाला. तो यासाठीं आला कीं आपण पाप करीत राहू नये – म्हणजें, तो सैतानाची कृत्यें नाश करावयास आला (1 योहान 3:8); आणि तो यासाठीं आला कीं जर आम्हीं पाप केलें तर आमच्या पापांचे प्रायश्चित व्हावें. जो ऐवजदार अर्थात प्रतिस्थापक बलिदान होण्यासाठीं आला जो आमच्या पापांसाठीं देवाचा क्रोध वाहून नेतो.

या दुसऱ्या हेतूचे अंतिम फळ पहिला हेतू नष्ट करणें नाहीं. पापांची क्षमा म्हणजें पापाची परवानगी देण्याच्या हेतूने नाहीं. आमच्या पापांसाठीं ख्रिस्ताच्या मृत्यूचा हेतू हा नाहीं कीं आम्हीं पापाविरुद्धच्या लढ्यापासून विसावा घ्यावा, उलट, नाताळाच्या या दोन हेतूंचा अंतिम परिणाम हा आहे कीं आमच्या सर्व पापांसाठीं एकदाच भरलेली खंडणी ते स्वातंत्र्य आणि सामर्थ्य आहे जे आम्हांला पापाशी लढण्याचे सामर्थ्य देते, कट्टरवादी म्हणून नव्हे, आपलें तारण विकत घेणारे आणि आपण तारण गमावून बसू अशी भीती बाळगणारे म्हणून नव्हे, तर धैर्याने आणि आनंदाने पापाविरुद्धच्या लढ्यात स्वतःला झोकून देतात, जरी त्यासाठीं आम्हांला स्वतःचा प्राण गमवावा लागला तरी.

23 दिसम्बर : प्रभु, तू तो सब कुछ जानता है

Alethia4India
Alethia4India
23 दिसम्बर : प्रभु, तू तो सब कुछ जानता है
Loading
/

“उसने तीसरी बार उससे कहा, ‘हे शमौन, यूहन्ना के पुत्र, क्या तू मुझ से प्रीति रखता है?’पतरस उदास हुआ कि उसने उससे तीसरी बार ऐसा कहा, ‘क्या तू मुझ से प्रीति रखता है?’और उससे कहा, ‘हे प्रभु, तू तो सब कुछ जानता है; तू यह जानता है कि मैं तुझ से प्रीति रखता हूँ।’” यूहन्ना 21:17

मसीही विश्वास का मूल किसी व्यवस्थित थिओलॉजी के कोर्स को पूरा करने या सैद्धान्तिक शिक्षाओं को याद करके दोहराने में नहीं है। इसका केन्द्र बिन्दु यीशु मसीह के साथ एक जीवन्त सम्बन्ध है—अर्थात उसे जानना और उससे प्रेम प्राप्त करना, और बदले में उससे प्रेम करना।

यह हमें प्रत्यक्ष रूप से उस समय दिखाई देता है जब पुनरुत्थित यीशु ने अपने चेलों के साथ झील के किनारे भोजन करने के बाद पतरस से एक निजी बातचीत आरम्भ की। इस बातचीत के परिणाम में पतरस के मन में अपराध-बोध आया और उसे एक बुलावा मिला। परन्तु सर्वोपरि, यह मसीह के उन लोगों के प्रति गहन ज्ञान और देखभाल को प्रकट करती है जो उससे प्रेम करते हैं। मसीह की सबसे बड़ी चिन्ता थी पतरस द्वारा इस प्रश्न का उत्तर: “क्या तू मुझ से प्रेम करता है?”

इस संवाद में यीशु ने पतरस से यह प्रश्न बार-बार पूछा। यह केवल भावुकता को उकसाने के लिए नहीं था; इसने एक निर्णय की माँग की। इस प्रश्न की पुनरावृत्ति पतरस के उन तीन बार इनकार की कठोर याद दिलाती है जब उसने कहा था कि वह यीशु को नहीं जानता (यूहन्ना 18:15–18, 25–27)। इससे पतरस को यह स्वीकार करना पड़ा कि उसके हाल के कार्य मसीह के प्रति उसके प्रेम को सिद्ध नहीं करते थे। वह अपने कामों के द्वारा अपने प्रेम का प्रमाण नहीं दे सका था।

जब हम अपने जीवन में ठोकर खाते हैं, तब हम भी इसी सच्चाई पर पहुँचते हैं। जब मसीह हमसे वही प्रश्न पूछता है, तो हमारे पास ऐसा कुछ नहीं होता जिसे दिखाकर हम अपने प्रेम का प्रमाण दे सकें। पतरस परमेश्वर पिता के सामने और मसीह के सामने केवल एक बात का सहारा ले सकता था: परमेश्वर का सर्वज्ञ होना—“प्रभु . . . तू यह जानता है कि मैं तुझ से प्रीति रखता हूँ।” वैसे ही, हम भी केवल यीशु के समझने वाले हृदय की ओर देख सकते हैं।

हमारे कार्य हमें हतोत्साहित कर सकते हैं, हमारी परिस्थितियाँ हमें झकझोर सकती हैं, और परमेश्वर के प्रति हमारा प्रेम क्षीण हो सकता है—लेकिन हम इस सत्य में दिलासा पा सकते हैं कि यीशु हमारे हृदयों को जानता है! वह जानता है कि हमारा हृदय असफल हो सकता है। वह जानता है कि हमारा विश्वास कमज़ोर हो सकता है। लेकिन यही असफलताएँ तो हैं जिनके कारण वह इस संसार में आया, क्रूस पर मरा, और फिर जी उठा।

यदि हम अपने जीवन में पुनः स्थापन की आवश्यकता महसूस करें, परन्तु हमारे पास अपनी सफाई में कहने को कुछ न हो, तो हमारी अद्‌भुत आशा यह है कि हम कह सकते हैं, “प्रभु, तू जानता है।” और यदि हमें लगे कि हमारा प्रेम ठण्डा पड़ गया है और उसे पुनः प्रज्वलित करने के लिए हमारे अन्दर कुछ नहीं बचा है, तो अद्‌भुत सत्य यह है कि हम उस मसीह की ओर देख सकते हैं जो हमारे लिए क्रूस पर टंगा रहा: “हम इसलिए प्रेम करते हैं, कि पहले उसने हम से प्रेम किया” (1 यूहन्ना 4:19)।

एक क्षण ठहरकर परमेश्वर के अनुग्रह और प्रेम की महानता और निकटता पर मनन करें। यीशु ने आपके सारे अपराधों को क्रूस पर उठा लिया, ताकि आप पाप के लिए मरकर उसके लिए जीवित रहें (1 पतरस 2:24), और वह आज भी आपके सारे दोषों के बावजूद आपसे सम्बन्ध बनाए रखना चाहता है। वह आपको पूर्णतः जानता है, और फिर भी पूरी रीति से प्रेम करता है।

क्या आप उससे प्रेम करते हैं? क्योंकि निश्चित ही, उससे अधिक योग्य और कोई नहीं है।

1 यूहन्ना 3:16-24

◊ पूरे वर्ष में सम्पूर्ण बाइबल पढ़ने के लिए: नहेम्याह 12–13; लूका 21:1-19

23 December : देवाचे अवर्णनीय बक्षीस

Alethia4India
Alethia4India
23 December : देवाचे अवर्णनीय बक्षीस
Loading
/

कारण आपण शत्रू असता देवाबरोबर त्याच्या पुत्राच्या मृत्यूद्वारे आपला समेट झाला, तर आता समेट झाला असता त्याच्या जीवनाने आपण विशेषेकरून तारले जाणार आहोत; इतकेच केवळ नाहीं, तर ज्याच्या द्वारे समेट ही देणगी आपल्याला आता मिळाली आहे त्या आपल्या प्रभू येशू ख्रिस्ताच्या द्वारे आपण देवाच्या ठायीं अभिमान बाळगतो. (रोमकरांस 5:10-11)

आपण व्यवहारिकरित्या देवाबरोबर समेट प्राप्त करून देवाच्याठायीं कसा अभिमान बाळगतो? आम्हीं तो अभिमान येशू ख्रिस्ताद्वारे बाळगतो. ज्याचा अर्थ कमीत कमी, हा आहे कीं आम्हीं बायबलमधील येशूचे प्रतिरूप – म्हणजें, येशूचे कार्य आणि शब्द ज्यांचे नव्या करारात वर्णन करण्यात आले आहे – आम्हीं त्या प्रतिमेस देवाच्याठायीं आमच्या अभिमानाचा, जयजयकाराचा तात्विक विषयवस्तू बनवतो. ख्रिस्ताला आमचा विषय मानिल्यावाचून देवाच्याठायीं अभिमान बाळगल्याने ख्रिस्ताचा गौरव होत नाहीं. आणि जेथे ख्रिस्ताचा मान नाहीं, तेथे देवाचा मान नाहीं.  

2 करिंथ 4:4-6 मध्यें, पौल तारणाचे दोन प्रकारे वर्णन करतो. वचन 4 मध्यें, तो म्हणतो कीं ते “देवाची प्रतिमा जो ख्रिस्त त्याच्या गौरवी सुवार्तेचा प्रकाश” पाहणें होय. आणि 6 व्या वचनात तो म्हणतो कीं ते “येशू ख्रिस्ताच्या मुखावरील देवाच्या गौरवाच्या ज्ञानाचा प्रकाश” पहाणें होय.

देवाच्याठायीं अभिमान बाळगण्यासाठीं आम्हीं येशूच्या प्रतिमेत जे काही पाहतो आणि त्याद्वारे देवाविषयी जें कांहीं जाणतो, त्यात आम्हीं अभिमान बाळगतो. आणि जेव्हां देवाची प्रीति पवित्र आत्म्याद्वारे आमच्या अंतःकरणात ओतली जाते तेव्हां रोमकरांस 5:5 मध्यें म्हटलें आहे त्याप्रमाणे हे त्याच्या पूर्ण अनुभवांत प्रगट होते. आणि वचन 6 च्या ऐतिहासिक वास्तविकतेवर जेव्हां आम्हीं मनन करतो, तेव्हां मधूर, देवाच्या प्रीतिचा आत्म्याने दिलेंला अनुभव मध्यस्थीद्वारे आम्हांला दिला जातो, ”आपण दुर्बळ असतानाच ख्रिस्त सुवेळी अभक्तांसाठीं मरण पावला.”

तर मग, येथे नाताळाचा मुद्दा आहे. देवानें प्रभु येशू ख्रिस्ताच्या मरणाद्वारे फक्त आमचा समेटच विकत घेतला नाहीं (रोमकरांस 5:10), आणि त्यानें फक्त आम्हांला प्रभु येशू ख्रिस्ताद्वारे तो समेट स्वीकार करावयास सक्षम केलें नाहीं, तर आता सुद्धा आम्हीं आत्म्याने, आमचा प्रभु येशू ख्रिस्त याच्याद्वारे स्वतः देवामध्यें आनंद करित त्याच्याठायी अभिमान बाळगतो (रोमकरांस 5:11).

येशूनें आमचा समेट विकत घेतला. येशूनें आम्हांला समेट स्वीकारावयास आणि बक्षीस उघडण्यास सक्षम केलें. आणि येशू स्वतः अवर्णनीय बक्षीस किंवा भेट म्हणून स्वतः प्रकाशमान होतो – देहधारी परमेश्वर – आणि देवाच्याठायीं आमचा सर्व अभिमान व आनंद यांस प्रेरित करतो.

या नाताळाच्या समयी येशूकडें पाहा. त्यानें विकत घेतलेला समेट स्वीकार करा. बक्षीस न उघडता शेल्फवर ठेवू नका. आणि जेव्हां तुम्हीं ते उघडाल तेव्हां लक्षात ठेवा कीं देव स्वतः देवाबरोबर समेटाचे बक्षीस आहे.

त्याच्याठायीं अभिमान बाळगून उल्हास करा. त्याला तुमचा आनंद म्हणून अनुभव करा. त्याला तुमची संपत्ती म्हणून जाणून घ्यां.

22 दिसम्बर : आलस्य के विरुद्ध चेतावनी

“मैं आलसी के खेत के पास से और निर्बुद्धि मनुष्य की दाख की बारी के पास से होकर जाता था,तो क्या देखा कि वहाँ सब कहीं कंटीले पेड़ भर गए हैं;और वह बिच्छू पौधों से ढँक गई है;और उसके पत्थर का बाड़ा गिर गया है . . . छोटी सी नींद,एक और झपकी,थोड़ी देर हाथ पर हाथ रख के और लेटे रहना. . .नीतिवचन 24:30-31, 33

कल्पना करें कि आप सड़क पर गाड़ी चला रहे हैं और एक ऐसे घर के पास से गुजरते हैं जो पूरी तरह से टूटा-फूटा है और जहाँ हर ओर झाड़ियाँ उग आई हैं। पहले तो आप यही सोचेंगे कि शायद यहाँ कोई नहीं रहता। लेकिन फिर आप एक टूटी खिड़की से किसी व्यक्ति को देखते हैं। आप सोचते हैं, शायद मालिक बीमार है और अपने घर की देखभाल नहीं कर पा रहा। फिर वह व्यक्ति बाहर आता है—और पूर्णतः स्वस्थ दिखाई देता है। तब आप समझ जाते हैं: वह केवल आलसी है।

इस नीतिवचन में इसी दृश्य को वर्णित किया गया है: एक आलसी व्यक्ति उस भूमि पर रहता है, और उसकी दाख की बारी उसके आलस्य की गवाही देती है।

आलसी लोग गरीबी और अपमान में जीने की इच्छा लेकर नहीं उठते। बल्कि जब उन्हें परिश्रम करने की चुनौती मिलती है, तो उनका रवैये में कुछ ऐसे लक्षण दिखाई देते हैं, जो हममें से कई लोग अपने भीतर पहचान सकते हैं यदि हम परमेश्वर के वचन के दर्पण में झाँकने को तैयार हों।

एक आलसी व्यक्ति केवल अपने बिस्तर का आनन्द नहीं लेता—वह मानो एक किवाड़ के समान उस पर झूलता रहता है। वह हिल-जुल तो बहुत करता है, परन्तु किसी वास्तविक कार्य की ओर कोई प्रगति नहीं करता (नीतिवचन 26:14)। वह किसी कार्य को करने से सीधे मना नहीं करता, बल्कि धीरे-धीरे, एक क्षण से दूसरे क्षण तक, उसे टालता जाता है—और अपने आप को धोखा देता है कि वह कभी-न-कभी उसे कर ही लेगा।

आलसी व्यक्ति बहाने बनाने में निपुण होता है। कार्य करने की इच्छा न होने के कारण, वह हमेशा कुछ न कुछ कारण खोज लेता है ताकि वह अपनी निष्क्रियता को जारी रख सके। कूड़ेदान बाहर फेंकना कोई कठिन कार्य नहीं है, परन्तु आलसी व्यक्ति उस सरल कार्य को भी टालने के लिए कोई-न-कोई तर्क गढ़ ही लेता है।

आश्चर्यजनक रूप से, आलसी व्यक्ति हमेशा तृप्ति की भूख में रहता है, क्योंकि उसकी आत्मा की स्थिति के कारण उसे वह कभी नहीं मिलती। वह सन्तोष को कहीं दूर “बाहर” खोजता है, परन्तु उसे कभी प्राप्त नहीं करता। आलसी व्यक्ति लालसा तो बहुत वस्तुओं की करता है, परन्तु प्राप्त कुछ भी नहीं करता, इसलिए नहीं कि वह इसमें सक्षम नहीं है, बल्कि इसलिए कि वह इसके लिए अनिवार्य परिश्रम नहीं करता। विश्राम की अधिकता में भी वह बेचैन रहता है।

जब आलस्य हमारे जीवन की पहचान बन जाता है, तो हम स्वयं को यह समझाने लगते हैं कि हम दस मील दौड़ने के लिए तैयार हैं, उस लेख को लिखना आरम्भ करने जा रहे हैं, या उस परियोजना को पूरा करने ही वाले हैं—लेकिन जब तक परमेश्वर का सामर्थ्य और अनुग्रह हमारी वास्तविकता को नहीं बदलते, तब तक ये बातें केवल कल्पनाओं में ही रहती हैं।

आलस्य को कभी छोटा या तुच्छ दोष समझने की भूल न करें। आलस्य कोई कमजोरी नहीं है, बल्कि एक पाप है। धीरे-धीरे यह हमारे पूरे जीवन को प्रभावित कर सकता है, और बिना हमें महसूस कराए, अपनी शक्ति में बढ़ता जाता है—और शैतान यही चाहता है कि हम निष्क्रियता में हार मान लें। आप किन क्षेत्रों में आलस्य के प्रति आकर्षित होते हैं? क्या कोई ऐसा कार्य है जिसे आप टाल रहे हैं या जिसके लिए आप बहाना बना रहे हैं? क्यों? क्या आप इस पाप का सामना करेंगे और परमेश्वर से माँगेंगे कि वह आपकी सहायता करे कि आप इस पाप से निर्दयता, अनिवार्यता और निरन्तरता के साथ निपटें?

2 थिस्सलुनीकियों 3:6-15

पूरे वर्ष में सम्पूर्ण बाइबल पढ़ने के लिए: नहेम्याह 10–11; लूका 20:27-47 ◊