ArchivesAlethia4India

10 December : सोने, ऊद, आणि गंधरस

Alethia4India
Alethia4India
10 December : सोने, ऊद, आणि गंधरस
Loading
/

तो तारा पाहून त्यांना अतिशय आनंद झाला; नंतर ते त्या घरात गेलें तेव्हां तो बालक आपली आई मरीया हिच्याजवळ असलेला त्यांनी पाहिला व पाया पडून त्यांनी त्याला नमन केलें. मग आपल्या द्रव्यांच्या थैल्या सोडून ‘सोने, ऊद व गंधरस’ ही ‘दाने’ त्याला अर्पण केली. (मत्तय 2:10-11)

देवाला काही उणें आहे, म्हणून माणसांच्या हातून त्याची सेवा घडत नाहीं (प्रे. कृत्ये 17:25). मागीं लोकांनी आणलेली दानें ही त्याची काहीं मदत व्हावी किंवा त्याची एखादी गरज पुरवावी म्हणून देण्यात आली नाहींत. जर विदेशी पाहुणें राज-घराण्यासाठीं मदत म्हणून दान घेऊन जर येत असतील तर यापेक्षा अधिक अनादर एखाद्या सम्राटाचा होऊ शकत नाहीं.

ही दानें लाच स्वरूपांत देखील नव्हती. अनुवाद 10:17 म्हणते कीं देव लाच घेत नाहीं. तर मग, त्यांचा अर्थ काय? त्यांचे स्वरूप उपासना कसे काय आहे?

श्रीमंत आणि स्वतःमध्यें समर्थ अशा लोकांस दिलेंली दानें किंवा बक्षिसे देणाऱ्याच्या इच्छेचे प्रतिध्वनी आणि रंजक आहेत, ज्यामुळें घेणारा हा किती महत्वाचा व्यक्ती आहे हे दाखविलें जाते. एका अर्थाने, ख्रिस्ताला दानें देणें उपवास करण्यासारखे आहे – एखाद्या वस्तुवाचून राहणें, हे दाखविण्यासाठीं कीं तुम्हीं ज्या गोष्टीचा त्याग करीत आहात त्यापेक्षा ख्रिस्त अधिक मौल्यवान आहे.

जेव्हां तुम्हीं ख्रिस्ताला या प्रकारे दानें देता, ते असे म्हणण्याची एक पद्धत आहे कीं, “मला ह्यामुळें तो अतिशय आनंद प्राप्त होतो ज्याच्या मी शोधांत असतो” (मत्तय 2:10 कडें लक्ष द्या! “तो तारा पाहून त्यांना अतिशय आनंद झाला”) – ज्या आनंदाचा मी शोध घेतो तो तुमच्याशी विनिमय करण्याद्वारे अथवा एखाद्या रकमेविषयी वाटाघाटी करण्याद्वारे श्रीमंत होण्याची आशा नव्हे. मी वस्तूंसाठीं तुमच्याकडें आलो नाहीं, परंतु स्वतः तुमच्यासाठीं आलो आहे. आणि आता मी वस्तूंचा त्याग करण्याद्वारे, वस्तूंचा नव्हे तर तुझा आणखी आनंद घेण्याद्वारे आता मी ही इच्छा प्रगट करतो आणि तीव्र करतो. ज्याची तुला गरज नाहीं, आणि ज्याचा मी आनंद घेऊ शकतो ते तुला देण्याद्वारे, मी आणखी आग्रहाने आणि आणखी खरेपणाने म्हणत आहे, “माझी संपत्ती या वस्तू नाहीं, तू आहेस,.”

मला असे वाटते कीं सोने आणि ऊद आणि गंधरस यांची दाने देऊन देवाची उपासना करण्याचा हाच अर्थ आहे. किंवा ते सर्व जें आम्हीं देवाला देण्याचा निर्धार करतो.

देव आमच्या ठायीं प्रत्यक्षात ख्रिस्तासाठीं एक इच्छा उत्पन्न करो. आपण अंतःकरणापासून म्हणावे, “प्रभु येशू, तू इस्राएलचा राजा ख्रिस्त आहेस. सर्व राष्ट्रे येऊन तुजपुढे नमन करतील. जगाने तुझी उपासना याची खात्री करून घेण्यासाठीं देव ह्या जगाला चालना देतो. म्हणून, मला जो विरोध आढळून येतो, त्यांत मी आनंदाने तुला सर्व अधिकार व प्रतिष्ठेचे श्रेय देतो, आणि माझी दानें घेऊन अंगीकार करितो कीं माझ्या अंतःकरणाची तहान केवळ तूच तृप्तकरू शकतोस, या दानांना बिलगून राहण्याने नाहीं.

9 दिसम्बर : एक भीतरी मामला

Alethia4India
Alethia4India
9 दिसम्बर : एक भीतरी मामला
Loading
/

“प्रत्येक व्यक्ति अपनी ही अभिलाषा से खिंचकर और फँसकर परीक्षा में पड़ता है। फिर अभिलाषा गर्भवती होकर पाप को जनती है और पाप जब बढ़ जाता है तो मृत्यु को उत्पन्न करता है।याकूब 1:14-15

हर पाप भीतर से ही जन्म लेता है।

हम परमेश्वर के स्वरूप में रचे गए प्राणी हैं, और हमारे भीतर अनेक प्रकार की इच्छाएँ हैं—जो स्वयं में बुरी नहीं हैं। परन्तु पतन के कारण हमारी हर लालसा में बुराई की अद्‌भुत सम्भावना छिपी है। परमेश्वर द्वारा दी गई इच्छाएँ भी विकृत होकर दुष्टता के लिए उपयोग की जा सकती हैं।

हम बुराई की अपनी प्रवृत्ति के दोष को शैतान, अपने मित्रों, वंशानुगत प्रवृत्तियों, या वातावरण पर डालने में माहिर हैं। परन्तु पवित्रशास्त्र कहता है कि हम अपनी ही लालसाओं द्वारा प्रलोभन में पड़ते हैं। परमेश्वर की अवज्ञा करने और विकृत या दुष्ट इच्छाओं को पूरा करने की लालसा हमारे भीतर से ही उत्पन्न होती है।

शैतान हमें लुभा सकता है, परन्तु परमेश्वर की अवज्ञा का निर्णय करना हमारा कार्य होता है। प्रभु यीशु ने यह अत्यन्त स्पष्ट रूप से कहा: “जो मनुष्य में से निकलता है, वही मनुष्य को अशुद्ध करता है।” (मरकुस 7:20) हर प्रलोभन हमारे सामने तब आता है, जब हम अपनी ही लालसा से खिंच कर बहकाए जाते हैं। और जब हम प्रलोभन के सामने झुक जाते हैं, तो वह अन्त में मृत्यु को जन्म देता है।

प्रलोभन की आकर्षक शक्ति मछलियों की मूर्खता में स्पष्ट दिखती है। वे चारा देखती हैं—जो चमकता है, लुभाता है—और वे उस पर झपट पड़ती हैं . . . और काँटे में फँस जाती हैं! यदि चारा पर्याप्त आकर्षक हो, तो मछली उस काँटे को अनदेखा नहीं कर सकती।

क्या हम वास्तव में मछलियों से अधिक समझदार हैं? जब चारा मनभावन दिखता है, तो हम स्वयं को समझाने लगते हैं कि शायद उसमें काँटा नहीं है। परन्तु काँटा होता है। “पाप जब बढ़ जाता है तो मृत्यु को उत्पन्न करता है।” पाप का मार्ग न्याय की ओर ले जाता है, और यह मार्ग हमारे जीवन पर ऐसे चिह्न छोड़ जाता है, जिन्हें समय कभी नहीं मिटा सकता—हालाँकि अपनी दया में परमेश्वर उन अनुभवों का भी छुटकारा कर सकता है।

जब तक हम इस पृथ्वी पर जीवित हैं, हम कभी प्रलोभन से मुक्त नहीं होंगे। उत्पत्ति में, परमेश्वर ने कैन को चेतावनी दी, “पाप द्वार पर छिपा रहता है; और उसकी लालसा तेरी ओर होगी, और तुझे उस पर प्रभुता करनी है।” (उत्पत्ति 4:7)। यह एक अत्यन्त सटीक चित्रण है: पाप सदा हमारे भीतर छिपा रहता है, और हम पर झपटने के अवसर की प्रतीक्षा करता रहता है।

इसलिए संकल्प लें कि आप पाप के हर बढ़ते कदम का प्रतिकार करेंगे। यह प्रतिदिन की लड़ाई है। आज यह ठान लें कि ऐसी किसी भी वस्तु के लिए आप अपनी आँखों को भटकने नहीं देंगे, मन को विचार नहीं करने देंगे, या हृदय को आकर्षित नहीं होने देंगे, जो आपको मसीह से दूर करती है। कैसे? अपनी इच्छाओं से प्रश्न करना सीखें: “क्या यह एक ईश्वरीय इच्छा है जिसे मुझे पोषित करना चाहिए, या एक पापपूर्ण लालसा है जिससे मुझे लड़ना चाहिए?” और परमेश्वर के पूरे अस्त्र-शस्त्र पहनना सीखें: “विश्‍वास की ढाल लेकर स्थिर रहो जिससे तुम उस दुष्‍ट के सब जलते हुए तीरों को बुझा सको” (इफिसियों 6:16)। क्योंकि अपने उद्धारकर्ता और प्रभु यीशु मसीह पर विश्वास के द्वारा ही आपको स्थिर खड़े रहने का सामर्थ्य मिलता है—और जब आप गिरते हैं, तब क्षमा भी मिलती है।

1 कुरिन्थियों 10:1-13

◊ पूरे वर्ष में सम्पूर्ण बाइबल पढ़ने के लिए: एस्तेर 9–10; लूका 13:22-35

9 December : येशूचे दोन प्रकारचे विरोध

Alethia4India
Alethia4India
9 December : येशूचे दोन प्रकारचे विरोध
Loading
/

“हेरोद राजाने हे ऐकले तेव्हां तो व त्याच्याबरोबर सर्व यरुशलेम घाबरून गेलें;” (मत्तय 2:3)

जे लोक येशूची उपासना करू इच्छित नाहीं त्यांच्यासाठीं तो भीतीदायक आहे, आणि जे त्याची उपासना करतात त्यांच्यासाठीं तो विरोधकांना चीथावतो. शक्यतः मत्तयाच्या मनात हा मुख्य मुद्दा नसावा, पण जस-जशी गोष्ट पुढे वाढत जाते, हे एक अटळ तात्पर्य म्हणून प्रकट होते.

या गोष्टीत, दोन प्रकारचे लोक आहे ज्यांना येशूची उपासना करावयाची नाहीं.

पहिला प्रकार, ते लोक आहेंत ज्यांना येशूबरोबर कांहींहि देणेंघेणें नसते. तो त्यांच्या जीवनात अस्तित्वच ठेवत नाहीं. या गटाचे प्रतिनिधित्व येशूच्या जीवनाच्या सुरूवातीला मुख्य याजक आणि शास्त्री लोकांद्वारे करण्यात आले आहे. मत्तय 2:4 म्हणते, “आणि त्यानें प्रजेचे सर्व मुख्य याजक व शास्त्री ह्यांना जमवून विचारले कीं, ख्रिस्ताचा जन्म कोठे व्हायचा आहे?” आणि त्यांनी सांगितलें, बस इतकेच : आणि नेहमीप्रमाणें ते आपल्या दिनचर्येवर परत गेलें. या पुढार्यांची भयाण शांती आणि औदासिन्यपणा जे काही घडत होते त्या मानानें धक्कादायक आहे.

आणि पाहा,“हेरोद राजाने हे ऐकले तेव्हां तो व त्याच्याबरोबर सर्व यरुशलेम घाबरून गेलें.” दुसऱ्या शब्दांत सांगायचे तर, ही अफवा पसरली होती कीं कोणालातरी वाटते कीं ख्रिस्ताचा, म्हणजें मशीहाचा जन्म झाला आहे. पण मुख्य याजकांचे कांहींच न करणें मात्र आश्चर्यचकित करणारे आहे. ते मागी लोकांबरोबर का गेलें नाहीं? त्यांना कांहीं स्वारस्य नव्हतें. देवाच्या पुत्राचा शोध घेऊन आपण  त्याची उपासना करावीं याविषयी त्यांना उत्साह नाहीं.

दुसऱ्या प्रकारचे लोक जे येशूची उपासना करू इच्छित नाहींत ते अशाप्रकारचे लोक आहेत ज्यांना त्याची खूप भिती वाटते. या गोष्टीत असा मनुष्य म्हणजें हेरोद. तो खरोखर घाबरला आहे, इतका कीं तो कारस्थान रचतो आणि खोटे बोलतो आणि मग येशूपासून मुक्त होण्यासाठीं जनसामान्यांचा खून करतो.

म्हणून हे दोन प्रकारचे विरोध ख्रिस्ताविरुद्ध आणि त्याच्या उपासकाविरुद्ध उद्भवतील : दुर्लक्ष्य करणारे आणि शत्रूत्व ठेवणारे. मला निश्चितच आशा आहे कीं तुम्हीं त्यापैकीं एकाही गटांत नाहीं.

आणि जर तुम्हीं ख्रिस्ती असाल, तर नाताळाचा हा हंगाम तुम्हांला ख्रिस्ताची उपासना करण्याचा आणि त्याचे अनुसरण करण्याचा अर्थ काय आहे – त्यासाठीं काय किंमत चुकवावी लागते – यावर मनन करावयास संधी देऊ करो.

8 दिसम्बर : सन्तोष में वृद्धि

Alethia4India
Alethia4India
8 दिसम्बर : सन्तोष में वृद्धि
Loading
/

“हर एक बात और सब दशाओं में मैंने तृप्त होना, भूखा रहना, और बढ़ना–घटना सीखा है।” फिलिप्पियों 4:12

सन्तोष का दुर्लभ स्वभाव हमारे युग के लिए नया नहीं है। 17वीं शताब्दी में भी यह विषय इतना महत्त्वपूर्ण था कि प्युरिटन जेरेमायाह बरोज़ ने इस पर एक सम्पूर्ण पुस्तक लिखी—“दि रेअर ज्यूल ऑफ क्रिश्चियन कण्टेण्टमेण्ट”—जो आज भी मसीही भक्ति की एक उत्कृष्ट कृति मानी जाती है। फिर भी आज के पुस्तकालयों में यह पुस्तक शायद ही मिलती है। इसके स्थान पर, हम अधिकतर ऐसी पुस्तकें पाते हैं, जो इस भ्रान्ति को बढ़ावा देती हैं कि हमारी सन्तुष्टि सांसारिक बातों पर निर्भर करती है—जैसे सम्पत्ति की अधिकता या इच्छाओं की पूर्ति।

यदि हम अपने साथ ईमानदार हों, तो हमें मानना पड़ेगा कि हम लोभ की लहरों में बहुत आसानी से बह जाते हैं। हम एक असन्तोषी आत्मा से घिरे रहते हैं, जो सीधा हमारे हालातों से जुड़ा होता है। छोटे बच्चों की तरह, हम हमें मिलने वाली वस्तुओं से अक्सर असन्तुष्ट रहते हैं या इस बात से खिन्न रहते हैं कि हमारे मित्रों के पास अधिक है। इसका परिणाम यह होता है कि हम अपनी आर्थिक, सामाजिक या शारीरिक परिस्थितियों को “सुधारने” के लिए हर सम्भव प्रयास करने लगते हैं।

यह मान लेना आसान है कि या तो आत्म-त्याग या फिर इच्छापूर्ति, लोभ का उत्तर हैं। उदाहरण के लिए, एक झूठे नम्र भाव में मैं यह कह सकता हूँ कि मुझे कश्मीरी ऊन के स्वेटर में कोई रुचि नहीं है, बल्कि केवल ऐसे खुरदरे स्वेटर पसन्द हैं जो मुझे खुजली और चकत्ते देते हैं—परन्तु यह तो केवल मेरे अन्दर एक झूठी “पवित्रता” के घमण्ड को जन्म देगा। दूसरी ओर, मैं यह सोच सकता हूँ कि यदि मैं जितने हो सकें उतने स्वेटर खरीद लूँ, तो शायद मेरी लालसा समाप्त हो जाए!

परन्तु ये दोनों मार्ग प्रभु की महिमा नहीं करते। बल्कि जो मार्ग प्रभु को महिमा देता है, वह यह है कि हम उसी में आशा रखें, जो अपने असीम धन में से हमें आनन्दित करने के लिए उत्तम उपहार प्रदान करता है। यद्यपि हम भौतिक धन में आशा नहीं रखते, तौभी मसीही लोग यह पहचानते हैं कि हर उपहार परमेश्वर के करुणामयी प्रावधान का परिणाम है और जब हम उस उपहार का आनन्द उस रीति से लेते हैं, जैसे वह अपने वचन में हमें सिखाता है, तब हम उसे महिमा देते हैं। हम इन वस्तुओं का आनन्द लेने के लिए स्वतन्त्र हैं, परन्तु हम उन्हें परमेश्वर के स्थान पर न रखें, न ही उनका ऐसा पीछा करें या उनकी ऐसी सेवा करें जैसे वे हमारी आवश्यकताओं को पूरा करेंगे या हमारी आत्मा को तृप्त कर देंगे। सन्तोष तब आता है जब हम स्मरण रखते हैं कि यीशु मसीह ही प्रभु है—और उसके सिवाय और कोई नहीं।

हमारे लिए ऐसा व्यवहार स्वाभाविक नहीं है। आपको और मुझे, पौलुस की तरह, विश्वास में परिपक्व होते हुए इसे सीखना पड़ता है। चाहे वह किसी उदास दिन पर हमारा मनोभाव हो, या एक पदोन्नति से वंचित रह जाने पर हमारी प्रतिक्रिया, या कोई और परिस्थिति—प्रश्न यही रहना चाहिए: मसीह की सम्पूर्ण परिपूर्णता के बारे में ऐसा क्या है, जो यह सिद्ध करता है कि वह मेरे लिए पर्याप्त है, ताकि मैं इस स्थिति में सन्तोष पा सकूँ? सन्तोष एक दुर्लभ रत्न है—और जो इसे पाता है, वह एक अमूल्य खजाना पाता है।

भजन 16

पूरे वर्ष में सम्पूर्ण बाइबल पढ़ने के लिए: एस्तेर 6– 8; लूका 13:1-21 ◊

8 December : बेथलेहेमचा तो अलौकिक तारा

Alethia4India
Alethia4India
8 December : बेथलेहेमचा तो अलौकिक तारा
Loading
/

“यहूद्यांचा राजा जन्मास आला तो कोठे आहे? कारण आम्हीं पूर्व दिशेस त्याचा तारा पाहून त्याला नमन करण्यास आलो आहोत.” (मत्तय 2:2)

काही गोष्टी कशा घडतात याविषयी बायबल आम्हांला कुतूहलाने केवळ बुचकळ्यात पाडते. हा “तारा” मागी लोकांस पूर्वेहून यरूशलेमास कसा घेऊन आला?

वचन असे म्हणत नाहीं कीं त्यानें यरूशलेमेच्या दिशेनें त्यांचे मार्गदर्शन केलें अथवा त्यांच्या पुढे पुढे यरूशलेमास चालत गेला. वचन केवळ इतके म्हणते कीं त्यांनी पूर्व दिशेस तारा पाहिला (मत्तय 2:2) आणि ते यरूशलेमास आलें. आणि मत्तय 2:9 सांगते त्याप्रमाणें त्यां ताऱ्याने त्यांच्यापुढे यरूशलेमाहून बेथलेहेमापर्यंत लहानसे पाच मैलांचे अंतर कसे व्यापले? तो तारा नेमका “जेथे तो बालक होता, त्या जागेच्या वर जाऊन” कसा थांबला?

उत्तर हे आहे : आम्हांला माहीत नाहीं. ग्रहांचा संगम किंवा धूमकेतू किंवा सुपर नोवा किंवा अद्भुत प्रकाश या संदर्भात त्याचे स्पष्टीकरण करण्याचे अनेक प्रयत्न झालेंले आहेत. आम्हांला मुळीच माहीत नाहीं. आणि मी तुम्हांला प्रोत्साहन देऊ इच्छितो कीं त्यात गुंतून राहू नका – शेवटी केवळ तात्पुरत्या असणाऱ्या आणि फार कमी आत्मिक महत्व असलेल्या सिद्धांतांवर खिळून राहू नका.

मी तुम्हांला ताकीद देण्यासाठीं सामान्यीकरणाचा धोका पतकरतो : जे लोक अशा गोष्टींचा अभ्यास करतात आणि त्यात गुंतून राहतात, जसे ताऱ्याने कसे काम केलें आणि तांबडा समुद्र कसा विभागला आणि मन्ना कसा पडला आणि योना मत्साच्या पोटातून कसा वाचला आणि चंद्र कसा रक्तबंबाळ होतो, सामान्यतः असे लोक आहेत ज्यांच्याजवळ अशी मानसिकता आहे ज्यास मी अत्यल्प मानसिकता म्हणतो.

तुम्हांला त्यांच्या लेखनांत सुवार्तेच्या थोर केंद्रिय सत्याची सखोल सत्यें दिसणार नाहींत : असें कीं, देवाचे पावित्र्य, पापाची कुरूपता, मनुष्याची लाचारी, ख्रिस्ताचा मृत्यू, केवळ विश्वासाने नीतिमान ठरणें, आत्म्याचे पवित्र करणारे कार्य, ख्रिस्ताचे वैभवाने पुनरागमन, आणि शेवटचा न्याय. असें लोक नेहमीच तुम्हांला कुठल्यातरी नवीन लेखाने अथवा पुस्तकाने दुसऱ्या मार्गास नेण्याचा प्रयत्न करतात ज्याचे कुठल्यातरी सीमित गोष्टीने वर्णन करण्याविषयी ते अतिशय उत्साहित असतात. त्यांना महान आणि केंद्रिय अशा सत्यांनी इतका आनंद होत नाहीं.

पण ताऱ्याच्या या बाबीविषयी हे स्पष्ट आहे कीं तो असे काही करीत होता जे तो स्वतःहून करू शकत नव्हतां : तो मागी लोकांस देवाच्या पुत्राला दंडवत करण्यासाठीं वाट दाखवत होता.

बायबलच्या विचारसरणीत केवळ एकच व्यक्ती आहे जो ताऱ्याच्या संचालना मागे एका विशिष्ट हेतूने असू शकतो : स्वतः देव.

म्हणून, धडा स्पष्ट आहे : देव परराष्ट्रीयांस ख्रिस्ताची उपासना करण्यासाठीं मार्ग दाखवत आहे. आणि तो ते पूर्ण करण्यासाठीं वैश्विक – शक्यतः सार्वत्रिक सुद्धा – प्रभाव आणि सामर्थ्य कामी लावण्याद्वारे करीत आहे.

लूक दाखवितो कीं देव संपूर्ण रोमी साम्राज्यास प्रभावित करतो यासाठीं कीं जनगणना अगदी त्याच वेळी घडून यावीं ज्यावेळी तो एका अतिशय सामान्य कुमारीकेस तिच्या प्रसवाद्वारे भविष्यवाणी पूर्ण व्हावी म्हणून बेतलेहेमास घेऊन येतो. मत्तय दाखवतो कीं देव आकाशात तारा चालवितो यासाठीं कीं थोडक्या मुठभर परराष्ट्रीयांस देवाच्या पुत्राला नमन करता यावे म्हणून बेथलेहेमास जाता यावे.

ही देवाची योजना आहे. ही त्यानें तेव्हां केली. तो आजहि त्यावर काम करित आहे. त्याचे ध्येय आहे राष्ट्रांनी – सर्व राष्ट्रांनी (मत्तय 24:14) – त्याच्या पुत्राची उपासना करावी, त्यास नमन करावे.

तुम्हीं जेथें काम करतां त्यां तुमच्या कार्यालयात, आणि तुमच्या वर्गात, आणि तुमच्या शेजारी, आणि तुमच्या घरी प्रत्येकासाठीं देवाची हीच इच्छा आहे. योहान 4:23 मध्यें म्हटल्याप्रमाणें, “असे आपलें उपासक असावेंत अशीच पित्याची इच्छा आहे.”

मत्तयाच्या सुरूवातीला आपण आज देखील “या-पाहा” हा नमूना पाहतो. पण शेवटी नमूना आहे “जा-सांगा.” मागी लोक आले आणि त्यांनी पाहिले. आम्हांला जाऊन सांगावयाचे आहे.

पण वेगळे जर काही नसेल तर ते म्हणजें राष्ट्रांस एकत्र करण्यात देवाचा हेतू आणि सामर्थ्य कीं त्यांनी येऊन त्याच्या पुत्रास नमन करावे. सर्व राष्ट्रांच्या ज्वलंत उपासनेत ख्रिस्ताचे गौरव व्हावे यासाठींच हे जग अस्तित्वात आहे.

7 दिसम्बर : परमेश्वर के साथ चलना

Alethia4India
Alethia4India
7 दिसम्बर : परमेश्वर के साथ चलना
Loading
/

“मतूशेलह के जन्म के पश्चात हनोक तीन सौ वर्ष तक परमेश्‍वर के साथ-साथ चलता रहा . . . हनोक परमेश्‍वर के साथ-साथ चलता था; फिर वह लोप हो गया क्योंकि परमेश्‍वर ने उसे उठा लिया।” उत्पत्ति 5:22, 24

सच्चा विश्वास कोई क्षणिक चमक नहीं है। यह एक निर्णायक कार्य भी है और एक स्थायी मनोवृत्ति भी।

हमें बताया गया है कि हनोक “परमेश्‍वर के साथ-साथ चलता रहा”—परन्तु यह आरम्भ से ऐसा नहीं था। उत्पत्ति 5 से यह स्पष्ट होता है कि हनोक के जीवन में ऐसा समय था, जब विश्वास का आरम्भ हुआ। वास्तव में, हमें बताया गया है कि “मतूशेलह के जन्म के पश्चात हनोक तीन सौ वर्ष तक परमेश्‍वर के साथ-साथ चलता रहा।” सम्भव है कि अन्य जीवन-परिवर्तनकारी अनुभवों की भाँति, पिता बनने की ज़िम्मेदारी और चुनौतियों ने शीघ्र ही हनोक को उसकी अपनी सीमाएँ दिखा दी हों। जो भी कारण रहा हो, ऐसा प्रतीत होता है कि हनोक के जीवन में एक ऐसा क्षण आया जब उसने अपने ऊपर विश्वास करना और अपने बल पर निर्भर रहना छोड़ दिया, और परमेश्वर पर विश्वास करना और उस पर निर्भर रहना आरम्भ कर दिया।

परन्तु हनोक का विश्वास केवल सोच-समझकर किया गया चुनाव ही नहीं था, बल्कि वह एक स्थायी सम्बन्ध भी था। विश्वास एक निर्णायक कार्य के रूप में आरम्भ होता है और उसी प्रकार निरन्तर बना रहता है। हनोक “परमेश्‍वर के साथ-साथ चलता रहा” और फिर “वह लोप हो गया।” और उसके इस स्थायी विश्वास के परिणामस्वरूप, परमेश्वर ने उसे उठा लिया। उसने मृत्यु का स्वाद नहीं चखा।

हनोक के जीवन के अन्त का यह लगभग अद्वितीय अनुभव उस महिमामय देह की ओर संकेत करता है, जिसे हर विश्वासी प्रभु यीशु मसीह की वापसी पर प्राप्त करेगा। पौलुस स्पष्ट करता है कि “तुरही फूँकी जाएगी और मुर्दे अविनाशी दशा में उठाए जाएँगे, और हम बदल जाएँगे। क्योंकि अवश्य है कि यह नाशवान देह अविनाश को पहन ले, और यह मरनहार देह अमरता को पहन ले” (1 कुरिन्थियों 15:52–53)। जब हम परमेश्वर के साथ चलते हैं—इस सच्चाई को स्मरण रखते हुए कि हमारे जीवन का हर आयाम उसकी प्रभुता और योजना के अधीन है—तो हमारे अनन्त भविष्य में एकत्रित किया जाना हमारे शरीर और हमारे स्थान को तो बदलेगा, परन्तु हमारी संगति को नहीं।

हनोक का यह स्थायी सम्बन्ध परमेश्वर के साथ, अन्ततः उसकी उपस्थिति के अनन्त आनन्द में परिणत हुआ। यदि हम अनन्त काल को अपने परमेश्वर की आराधना में बिताने वाले हैं, तो पृथ्वी पर उसकी आराधना करके हम ऐसे काम का आरम्भ कर रहे हैं, जिसका कभी अन्त नहीं होगा। यदि हम अनन्तकाल उसकी संगति और स्तुति में बिताएँगे, तो यहाँ का हमारा अनुभव वहाँ की तैयारी है। अतः आज उसके साथ चलें। उसकी उपस्थिति के प्रति सचेत रहें। उसके अनुग्रह और सामर्थ्य पर निर्भर रहें। उससे क्षमा माँगने में तत्पर रहें। उसकी अगुवाई को पहचानने में सतर्क रहें। आज उसके साथ चलें—जब तक कि आज ही वह दिन न बन जाए जब आप उसे आमने-सामने देखें।

1 थिस्सलुनीकियों 4:13-18

◊ पूरे वर्ष में सम्पूर्ण बाइबल पढ़ने के लिए: एस्तेर 3–5; लूका 12:32-59

7 December : मागी लोकांसाठींख्रिस्त

Alethia4India
Alethia4India
7 December : मागी लोकांसाठींख्रिस्त
Loading
/

“हेरोद राजाच्या काळात यहूदीयातील बेथलेहेमात येशूच्या जन्मानंतर, पाहा, पूर्वेकडून मागी लोक यरुशलेमेस येऊन विचारपूस करू लागले कीं, यहूद्यांचा राजा जन्मास आला तो कोठे आहे?” (मत्तय 2:1-2)

लूक नमूद करतो त्याप्रमाणें, मत्तय आम्हांला गव्हाणीत येशूला भेट द्यायला आलेल्या मेंढपाळांविषयी सांगत नाहीं. तो आपला वृत्तांत लगेच विदेशी- परराष्ट्रीय, गैरयहूदी –  लोकांकडें वळवितो, जे येशूला दंडवत करण्यासाठीं पूर्वेकडून येतात.

म्हणून, मत्तय त्याच्या शुभवर्तमानाच्या सुरूवातीला आणि शेवटास येशूचे वर्णन केवळ यहूद्यांसाठीं नव्हे, तर सर्व राष्ट्रांसाठीं असलेला वैश्विक मशीहा, ख्रिस्त म्हणून करतो.

येथे आपण जे प्रथम उपासक पाहतो ते राजवाड्यातील जादूगार, अथवा ज्योतिषी, किंवा असें लोक आहेत जे इस्राएलमधून नव्हे, तर पूर्वेकडून आले – कदाचित बॅबीलोनहून आलेले बुद्धीमान लोक आहेत. ते परराष्ट्रीय होते. जुन्या कराराच्या विधिनियमानुसार ते अशुद्ध होते.

आणि मत्तयाच्या शेवटी, येशूचे शेवटचे शब्द आहेत, “स्वर्गात आणि पृथ्वीवर सर्व अधिकार मला दिलेंला आहे. तेव्हां तुम्हीं जाऊन सर्व राष्ट्रांतील लोकांना शिष्य करा” (मत्तय 28:18-19).

त्याच्या या आदेशाने आम्हां परराष्ट्रीयांसाठीं ख्रिस्तामध्यें आनंद करण्याचे केवळ दारच उघडले नाहीं, तर त्यानें आपण ख्रिस्त असल्याचा पुरावा देखील दिला, कारण एक भविष्यवाणी वारंवार देण्यांत आलेली होती कीं राष्ट्रे आणि राजे, वस्तुतः, जगाचा राजा म्हणून त्याच्याकडें येतील. उदाहरणार्थ, यशया 60:3 म्हणते, “राष्ट्रे तुझ्या प्रकाशाकडें येतील, राजे तुझ्या उदयप्रभेकडें येतील.”

म्हणून, मत्तय येशू हाच ख्रिस्त असल्याचा पुरावा देतो आणि दाखवतो कीं तोच ख्रिस्त – राजा, आणि अभिवचन पूर्ण करणारा आहे – फक्त इस्राएलसाठीं नव्हे, तर सर्व राष्ट्रांसाठीं.

6 दिसम्बर : जागते रहना

Alethia4India
Alethia4India
6 दिसम्बर : जागते रहना
Loading
/

“अब तुम्हारे लिए नींद से जाग उठने की घड़ी आ पहुँची है; क्योंकि जिस समय हमने विश्‍वास किया था, उस समय के विचार से अब हमारा उद्धार निकट है . . . जैसा दिन को शोभा देता है, वैसा ही हम सीधी चाल चलें, न कि लीला–क्रीड़ा और पियक्‍कड़पन में, न व्यभिचार और लुचपन में, और न झगड़े और डाह में।” रोमियों 13:11, 13

“लापरवाह बातों से जानें जा सकती हैं”—यह एक प्रसिद्ध अभियान था जो दूसरे विश्व युद्ध के दौरान ब्रिटिश सरकार द्वारा चलाया गया था। सरकार चाहती थी कि लोग अपने आस-पास के खतरे को लेकर सतर्क रहें: यह जानते हुए कि शत्रु कान लगाए बैठा है और जुबान की जरा-सी चूक भी घातक सिद्ध हो सकती है। इसी प्रकार, प्रेरित पौलुस हमारे मसीही जीवन के लिए भी ऐसी ही एक चेतावनी देता है: लापरवाही जानलेवा हो सकती है।

लापरवाही हमें खतरे के घेरे में ले आती है। बहुत से लोग आत्मिक दृष्टि से एक प्रकार की नैतिक नींद में जी रहे हैं—जागृत और सतर्क रहने के बजाय वे आत्मिक शिथिलता में जीवन व्यतीत कर रहे हैं। इससे हम शत्रु के लिए एक आसान लक्ष्य बन जाते हैं। शुद्धता के जीवन में जागते और सतर्क रहने के इन दो मुख्य कारणों पर ध्यान दें।

पहला, प्रेरित पतरस हमें चेतावनी देता है: “तुम्हारा विरोधी शैतान गर्जने वाले सिंह के समान इस खोज में रहता है कि किस को फाड़ खाए” (1 पतरस 5:8)। आइए खुद को धोखा न दें—पाप एक शिकारी है। शत्रु एक सिंह है। याद करें कि प्रभु ने कैन से क्या कहा था जब वह अपने भाई से क्रोधित था: “पाप द्वार पर छिपा रहता है; और उसकी लालसा तेरी ओर होगी, और तुझे उस पर प्रभुता करनी है” (उत्पत्ति 4:7)।

क्या आप जानते हैं कि कौन एक आसान शिकार होता है? एक संगति से दूर रहने वाला मसीही। जब हम आत्मिक संगति से कट जाते हैं, तो हम असुरक्षित और उत्तरदायित्व से मुक्त हो जाते हैं। धर्मी संगति में चलना हमें सचेत और स्थिर बनाता है। हम दिन के बच्चे हैं—अतः हमें अन्धकार की ओर आकर्षित नहीं होना चाहिए, क्योंकि अन्धकार अलगाव और गुमराही को जन्म देता है। शुद्धता के प्रति उत्साह का अर्थ है कि हम ज्योति में चलें और उन लोगों के साथ चलें, जो ज्योति के पुत्र हैं।

दूसरा, हमें जागते और सतर्क रहना चाहिए क्योंकि अनन्तता हमारी प्रतीक्षा कर रही है। इब्रानियों 11 के नायकों को “विश्वास के वीर” किस कारण कहा गया? क्योंकि वे अपने से परे एक नगर की प्रतीक्षा में थे—एक ऐसा नगर जिसका आधार और रचयिता स्वयं परमेश्वर है (इब्रानियों 11:10)।

मूसा को ही देखें: उसने तात्कालिक सुख-सुविधा के प्रलोभन के आगे हार नहीं मानी। उसने क्षण भर की विलासिता के लिए अपनी आत्मा नहीं बेची। उसने मिस्र के ऐश्वर्य के कारण अपना सेवाकार्य, भविष्य और परिवार नहीं छोड़ा। और इसका कारण क्या था? “उसने मसीह के कारण निन्दित होने को मिस्र के भण्डार से बड़ा धन समझा, क्योंकि उसकी आँखें फल पाने की ओर लगी थीं” (इब्रानियों 11:26)। मूसा निष्कलंक नहीं था—और हम भी नहीं हैं। परन्तु इसका अर्थ यह नहीं है कि हम मसीह के लिए शुद्ध और पवित्र जीवन न जीएँ। क्योंकि हमारी मुक्ति का दिन निकट आता जा रहा है, और हम चाहते हैं कि जब प्रभु यीशु प्रकट हो, तो वह हमें तैयार और चौकस पाए।

आपका अतीत चाहे जैसा भी रहा हो, चाहे हाल ही में आपके कदम लड़खड़ाए हों या निराशाएँ आई हों, अभी भी समय है कि आप जाग जाएँ और सतर्क हो जाएँ। शत्रु तो सोएगा नहीं, लेकिन जागृत रहने वाले का प्रतिफल अनन्त जीवन है। आज ही परमेश्वर से प्रार्थना करें कि वह आपके हृदय पर शुद्धता के जीवन की प्रतिबद्धता अंकित कर दे, ताकि आप आज सावधानीपूर्वक और सीधा चलें—सिर ऊँचा करके और अपनी दृष्टि उस महिमामय दिन पर केन्द्रित करके, जब आपकी मुक्ति पूर्ण हो जाएगी।

इफिसियों 6:10-20

पूरे वर्ष में सम्पूर्ण बाइबल पढ़ने के लिए: एस्तेर 1–2; लूका 12:1-31 ◊

6 December : ज्यांच्यावर त्याचा प्रसाद झाला आहे त्या मनुष्यांत शांती

Alethia4India
Alethia4India
6 December : ज्यांच्यावर त्याचा प्रसाद झाला आहे त्या मनुष्यांत शांती
Loading
/

“आणि तुम्हांला खूण ही कीं, बाळंत्यानें गुंडाळलेले व गव्हाणीत ठेवलेले एक बालक तुम्हांला आढळेल.” इतक्यात स्वर्गातील सैन्याचा समुदाय त्या देवदूताजवळ अकस्मात प्रकट झाला आणि देवदूत देवाची स्तुती करत म्हणाले, “ऊर्ध्वलोकीं देवाला गौरव, आणि पृथ्वीवर ज्यांच्यावर त्याचा प्रसाद झाला आहे त्या मनुष्यांत शांती.” (लूक 2:12)

कोणासाठीं शांती? देवदूतांच्या स्तुतीगानात एक गंभीर स्वर नादला आहे. पृथ्वीवर ज्यांच्यावर त्याचा प्रसाद झाला आहे त्या मनुष्यांत शांती. म्हणजें त्या लोकांमध्यें शांती ज्यांच्यावर तो प्रसन्न झाला आहे. पण विश्वासावाचून देवाला प्रसन्न करणें शक्य नाहीं (इब्री 11:6). म्हणून, नाताळाचा उत्सव हा सर्वांसाठीं शांती घेऊन येत नाहीं.  

येशूनें म्हटलें “निवाडा हाच आहे कीं, जगात प्रकाश आला आहे आणि मनुष्यांनी प्रकाशापेक्षा अंधाराची आवड धरली; कारण त्यांची कृत्ये दुष्ट होती” (योहान 3:19). किंवा म्हाताऱ्या शिमोनाने बाळ येशूला पाहतांना म्हटलें, “पाहा, इस्राएलात अनेकांचे पडणें व पुन्हा उठणें होण्यासाठीं व ज्याच्याविरुद्ध लोक बोलतील असे एक चिन्ह होण्यासाठीं ह्याला नेमले आहे; ह्यासाठीं कीं, पुष्कळ लोकांच्या अंतःकरणातील विचार उघडकीस यावेत” (लूक 2:34,35). आह, कितीतरी लोक आहेत जे एका उदासवाण्या आणि थंड नाताळाच्या दिवसाची वाट पाहत आहेत आणि त्या पलीकडें तें काहीही पाहत नाहींत – ज्याच्याविरुद्ध लोक बोलतील असे एक चिन्ह.

“जे त्याचे स्वतःचे2 त्याकडें तो आला तरी त्याच्या स्वकीयांनी त्याचा स्वीकार केला नाहीं. परंतु जितक्यांनी त्याचा स्वीकार केला तितक्यांना म्हणजें त्याच्या नावावर विश्वास ठेवणार्‍यांना त्यानें देवाची मुले होण्याचा अधिकार दिला” (योहान 1:11-12). येशू हे शब्द केवळ आपल्या शिष्यांना बोलला, “मी तुम्हांला शांती देऊन ठेवतो; मी आपली शांती तुम्हांला देतो; जसे जग देते तसे मी तुम्हांला देत नाहीं. तुमचे अंत:करण अस्वस्थ अथवा भयभीत होऊ नये” (योहान 14:27).

जे लोक देवाच्या शांतीचा आनंद घेतात जी बुद्धिसामर्थ्याच्या पलीकडें आहे ते सर्व गोष्टींविषयी प्रार्थना व विनंती करून आपली मागणी देवाला कळवतात (फिलिप्पै 4:6-7).

देवाच्या खजान्याच्या पेटीचे कुलूप उघडणारी किल्ली म्हणजें देवाच्या अभिवचनांवरील विश्वास. म्हणून पौल प्रार्थना करतो, “आता आशेचा देव विश्वास ठेवण्यामुळें तुम्हांला संपूर्ण आनंदाने व शांतीने भरो” (रोमकरांस 15:13). आणि जेव्हां आपण देवाच्या अभिवचनांवर विश्वास ठेवतो आणि आनंद व शांती व प्रीतिचा अनुभव घेतो, तेव्हां देवाचे गौरव होते.

ऊर्ध्वलोकी देवाला गौरव, आणि पृथ्वीवर ज्यांच्यावर त्याचा प्रसाद झाला आहे त्या मनुष्यांत शांती! प्रत्येक जण – सर्व राष्ट्रे, वंश, लोक व निरनिराळ्या भाषा बोलणारे– जें विश्वास ठेवतील- अशा सर्वांवर.     

5 दिसम्बर : उसने स्वयं को दीन किया

Alethia4India
Alethia4India
5 दिसम्बर : उसने स्वयं को दीन किया
Loading
/

“और वचन देहधारी हुआ; और अनुग्रह और सच्चाई से परिपूर्ण होकर हमारे बीच में डेरा किया, और हम ने उसकी ऐसी महिमा देखी, जैसी पिता के एकलौते की महिमा . . . उसकी परिपूर्णता में से हम सब ने प्राप्त किया अर्थात् अनुग्रह पर अनुग्रह।” यूहन्ना 1:14, 16

अभिनेता स्टीव मैक्वीन का जीवन अत्यन्त रोचक, यद्यपि कई बार भ्रष्ट और अस्त-व्यस्त रहा। उनका देहान्त 1980 में हुआ, परन्तु इससे पहले कि बीमारी उन्हें अपना ग्रास बना लेती, एक विश्वासयोग्य पास्टर ने उन्हें सुसमाचार सुनाया और उन्होंने नम्र होकर मसीह में विश्वास किया। उनके जीवन-परिवर्तन के बाद, वे नियमित रूप से बाइबल अध्ययन और रविवार की आराधना में भाग लेते रहे, लेकिन बिना किसी सार्वजनिक प्रशंसा के। वे इस सत्य से विस्मित रहते थे कि यद्यपि उनका जीवन तलाकों, व्यसनों और नैतिक पतनों से भरा था, फिर भी परमेश्वर ने उन्हें ऐसा प्रेम दिखाया।

मैक्वीन इस सच्चाई को समझने लगे कि परमेश्वर ने उन्हें “शून्य” बना दिया, ताकि जब वे अपनी शून्यता को पहचानें, तब परमेश्वर उन्हें “कुछ” बना सके। यही कार्य परमेश्वर हमारे साथ भी करता है।

इसमें हम मसीह यीशु की पद्धति का अनुसरण करने के लिए बुलाए गए हैं। अपने जन्म के दिन से ही मसीह ने अपनी शाश्वत अतुल्य महिमा को त्याग दिया, ताकि वह इस पतित और असहाय संसार में हमारे लिए आ सके। वह रथ पर सवार होकर नहीं, परन्तु चरनी में आया; वह राजदण्ड लेकर नहीं, परन्तु एक गौशाला में आया। यीशु जितना स्वर्गिक राजा है, उतना ही वह पृथ्वी पर दास बना।

यह कहना कि उसने अपने आप को “शून्य” कर दिया, यह नहीं दर्शाता कि वह परमेश्वर होना छोड़कर मनुष्य बन गया और फिर से परमेश्वर बन गया। जब हम पढ़ते हैं, “वचन देहधारी हुआ; और अनुग्रह और सच्चाई से परिपूर्ण होकर हमारे बीच में डेरा किया,” तो हमें इस विस्मयकारी विरोधाभास पर मनन करना चाहिए कि हमारे अद्‌भुत उद्धारकर्ता ने अपने आप को मानवता में उण्डेल दिया, लेकिन अपने ईश्वरत्व को नहीं छोड़ा। वह पूर्णतः परमेश्वर है और पूर्णतः मनुष्य भी!

हमारी सीमित मानवीय बुद्धि कभी-कभी मसीह के ईश्वरत्व पर इतना ध्यान देती है कि हम यह भूल जाते हैं कि वह हमारे समान पूर्णतः मानव था; और कभी-कभी हम उसकी मानवता में इतने खो जाते हैं कि उसका ईश्वरत्व दृष्टि से हमारी ओझल हो जाता है। परन्तु पवित्रशास्त्र मसीह के इन दोनों स्वभावों को पूर्ण सामंजस्य में रखता है: वह मनुष्य के रूप में पाया गया (फिलिप्पियों 2:8), परन्तु वह केवल वही नहीं था जो बाहरी दृष्टि से प्रतीत होता था।

यीशु में वह सामर्थ्य था जो बाहरी रूप से दिखाई नहीं देता था। वह देखने में तो अन्य पुरुषों के समान प्रतीत होता था, परन्तु ऐसा कोई अन्य मनुष्य नहीं है जो आँधी-तूफान के मध्य में नौका में खड़ा होकर समुद्र को शान्त कर दे। केवल परमेश्वर ही लंगड़े को चला सकता है या अन्धे को दृष्टि दे सकता है। केवल वही मनुष्य स्वर्गदूतों की आराधना और सम्पूर्ण सृष्टि की स्तुति का अधिकारी है। फिर भी यीशु ने जब देहधारण किया, तो यह सोचकर नहीं आया कि मुझे इससे क्या लाभ मिलेगा? बल्कि वह इस उद्देश्य के साथ आया कि “मनुष्य का पुत्र इसलिए नहीं आया कि उसकी सेवा टहल की जाए, पर इसलिए आया कि आप सेवा टहल करे, और बहुतों की छुड़ौती के लिए अपना प्राण दे” (मरकुस 10:45)।

उसने सब कुछ छोड़ने और “शून्य” बनने को स्वीकार किया, ताकि अपनी शून्यता को स्वीकार करने वाले लोगों को परमेश्वर “सब कुछ” दे सके। वह देहधारी हुआ ताकि वह सेवा कर सके, और उसने उन सब के लिए दीनता का उत्तम आदर्श प्रस्तुत किया, जो उसका अनुसरण करना चाहते हैं। आज जब आप अपने कार्यों और जिम्मेदारियों में लगें हैं, तो क्या आप यीशु के इस नम्र आदर्श की ओर दृष्टि करेंगे?

फिलिप्पियों  2:1-13

◊ पूरे वर्ष में सम्पूर्ण बाइबल पढ़ने के लिए: 2 इतिहास 34–36; लूका 11:29-54