आपण आपल्यां विश्वासाचा उत्पादक व पूर्ण करणारा येशू ह्याच्याकडें पाहत असावे; जो आनंद त्याच्यापुढे होता त्याकरता त्यानें लज्जा तुच्छ मानून वधस्तंभ सहन केला. (इब्री 12:2).
विश्वास जे करतो ते कधी कधी अतिशय कठीण असते.
मिरेकल ऑन द रिव्हर क्वाई नावाच्या आपल्यां पुस्तकात अर्नेस्ट गॉर्डन द्वितीय विश्व युद्धादरम्यान बर्मा रेल्वेत काम करणाऱ्या पीओडब्लूच्या एका समूहाची खरी गोष्ट सांगतात.
प्रत्येक दिवसाच्या शेवटी काम करणार्यांकडून औजारे गोळा केली जात. एकदा एका जपानी पहारेकरूंनें एक फावडे गायब झाल्याचा आक्रोश केला आणि ते कोणत्या माणसानें घेतलें हे जाणून घेण्याची मागणी केली. तो आरडाओरड आणि शिवीगाळ करूं लागला, तो विक्षिप्त संतापानें ओरडू लागला आणि जो दोषी असेल त्यानें पुढे यावे असा आदेश त्यानें दिला. कोणीही हललें नाहीं. “सर्व मरतील! सर्व मरतील!” कैद्यांकडें आपली लहान बंदूकीं उंचावत आणि निशाणा साधत, तो किंचाळला. त्याच क्षणी एक माणूस पुढे आला आणि तो शांतपणें उभा असतांना पहारेकरूंनें त्याच्या रायफलनें त्याला ठार केलें. जेव्हां ते छावणीत परतलें, तेव्हां औजारे पुन्हा मोजली गेली आणि एकही फावडा गहाळ झालेंला नव्हता.
तुम्हीं निर्दोष असताना, इतरांसाठीं मरण्याची इच्छा कशामुळें टिकून राहू शकते? “जो आनंद त्याच्यापुढे होता” त्याद्वारें येशूनें आमच्यांवर प्रीती केली आणि त्या प्रेमात तो टिकून राहिला. तो भविष्यातील गौरवशाली आशीर्वाद आणि आनंदावर अवलंबून होता आणि त्यानें त्याला त्याच्या दुःखातूनही त्याच्या प्रेमात राखलें आणि टिकवून ठेवलें.
आम्हास धिक्कार असो जर आम्हीं असा विचार करतो कीं जो आनंद आमच्यांपुढें आहे त्यापेक्षा कुठल्यातरी उच्च हेतूनें आम्हीं मूलगामी, जीवघेण्या आज्ञापालनासाठीं प्रेरित झालें पाहिजे आणि बळ प्राप्त केलें पाहिजे. जेव्हां येशूनें मूल्यवान आज्ञापालनाची गरज व्यक्त केली ज्यासाठीं या जीवनात बलिदानाची आवश्यकता भासणार होती, तेव्हां त्यानें लूक 14:14 मध्यें असें म्हटलें, “म्हणजें तुम्हीं धन्य व्हाल, कारण तुमची फेड करण्यास त्यांच्याजवळ काहीं नाहीं; तरी नीतिमानांच्या पुनरुत्थानसमयी तुमची फेड होईल.” दुसऱ्या शब्दांत, जो आनंद तुमच्यांपुढे आहे, त्यासाठीं ख्रिस्तासाठीं तुम्हीं जें कांही गमावता त्यामध्यें आज दृढ व्हा.
पेत्रानें म्हटलें कीं, जेव्हां येशूनें सूड न घेता दुःख सोसलें, तेव्हां तो आपल्यांला अनुसरण करण्यासाठीं एक उदाहरण सोडून जात होता – आणि त्यात त्याच्यापुढे असलेंल्या आनंदात येशूचा भरवंसा समाविष्ट आहे. त्यानें त्याचे कार्य देवाच्या हाती सोपवलें (1 पेत्र 2:21) आणि सूडबुद्धीनें हिशेब चुकविण्याचा प्रयत्न केला नाहीं. त्यानें पुनरुत्थान आणि त्याच्या पित्यासोबत पुनर्मिलन आणि त्याच्या लोकांच्या मुक्तीच्या सर्व आनंदांवर आपली आशा आधारित केली. तसेच आपणही केलें पाहिजे.