कारण मला प्राप्त झालेंल्या कृपादानांवरून मी तुमच्यांपैकीं प्रत्येक जणाला असें सांगतो कीं, आपल्यां योग्यतेपेक्षा स्वतःला अधिक मानूं नकां, तर देवानें प्रत्येकाला वाटून दिलेंल्या विश्वासाच्या परिमाणानुसार मर्यादेनें स्वतःला माना. (रोम 12:3)
ह्या वचनाच्या पार्श्वभूमी मध्यें पौलाला काळजी वाटत होती कीं काहीं लोक स्वत:ला “त्यांच्या योग्यते पेक्षा अधिक समजत होते”. ह्या गर्वाचा शेवटचा उपाय म्हणजें ही गोष्ट जाणणें कीं आपल्यांला प्राप्त झालेंली आत्मिक दानेंच केवळ देवाच्या मोफत कृपेमुळें नाहींत तर ती दानें वापरण्यासाठींचा विश्वास देखील देवाच्या कृपेमुळें आहे. “तर देवानें प्रत्येकाला वाटून दिलेंल्या विश्वासाच्या परिमाणानुसार मर्यादेनें स्वतःला माना.”
याचा अर्थ असा कीं स्वत:विषयीं फुशारकीं मारावी असा प्रत्येक संभाव्य निकष आपल्यांतून काढून टाकण्यांत येतो. आपण कशी आढ्यता मिरवू शकतो जेव्हां ती आत्मिक कृपादानें घेण्याकरिता लागणारी पात्रता सुद्धा आपल्यांला कृपादान म्हणूनच मिळाली आहे?
ह्या सत्याचा आपल्यां प्रार्थनें वर गाढ परिणाम होतो. येशू आपल्यांला लूक 22:31-32 उदाहरण देतो. पेत्रानें येशूचा तीन वेळा नकार केला त्यापूर्वी येशूनें त्याला म्हटलें, “शिमोना, शिमोना, पाहा, तुम्हांला गव्हासारखे चाळावे म्हणून सैतानानें मागणी केली; ‘परंतु तुझा विश्वास ढळू नये म्हणून तुझ्यासाठीं मी विनंती केली आहे; आणि तू वळलास म्हणजें तुझ्या भावांना स्थिर कर.”
येशू पेत्राच्या नकाराच्या पापा नंतर सुद्धा त्याचा विश्वास टिकून रहावा म्हणून प्रार्थना करतो, कारण त्याला ठाऊक आहे कीं आपल्यांला देवच विश्वास देऊ करतो. म्हणून येशूनें जशी प्रार्थना केली तशी आपण देखील केली पाहिजे – आपल्यां स्वतःकरिता आणि इतरांच्या करिता, कीं देव आपला विश्वास टिकवून ठेवील.
या करिताच त्या भूतग्रस्त मुलाच्या पित्यानें डोळ्यांत आसवे आणून अशी विनंती केली कीं, “प्रभूजी, माझा विश्वास आहे, माझा अविश्वास घालवून टाका” (मार्क 9:24). ही एक चांगली प्रार्थना आहे. ती हे मान्य करते कीं आपण जसा विश्वास ठेवायला पाहिजे तसा विश्वास आपण देवाच्या कृपादानावांचून ठेऊ शकत नाहीं.
तर मग, आपण रोज ही प्रार्थना करूंया, “हे परमेश्वरा, माझ्यांत देऊं केलेंल्या विश्वासाबद्दल मी तुझा आभारी आहे. त्याला टिकवून ठेव. बळकट कर. अधिक ढृढ कर. अपयशी होऊ देऊ नकोस. त्याला माझ्या जीवनाचे सामर्थ्य कर, अशासाठीं कीं मी जे काहीं करीन त्याचा गौरव, सर्व गोष्टींचा दाता म्हणून तुलाच मिळेल. आमेन.”