ArchivesSolid Joys

14 December : त्यानें त्याच्या लोकांसाठींते वास्तविक बनवलें

Alethia4India
Alethia4India
14 December : त्यानें त्याच्या लोकांसाठींते वास्तविक बनवलें
Loading
/

तर आतां ज्या कराराचा मध्यस्थ येशू आहे तो अधिक चांगल्या अभिवचनांनी स्थापित असल्यामुळें, जेवढ्या प्रमाणात तो अधिक चांगला आहे, तेवढ्या प्रमाणांत अधिक श्रेष्ठ सेवा येशूला मिळाली आहे. (इब्री 8:6)

इब्री 8:6 प्रमाणें ख्रिस्त हा नव्या कराराचा मध्यस्थ आहे. म्हणजें काय? म्हणजें हें कीं त्याच्या रक्तानें – जे या कराराचे रक्त आहे (लूक 22:20; इब्री 13:20) – आम्हांसाठीं देवाच्या अभिवचनांची पूर्तता ही अंतिमरीत्या आणि निर्णायकपणें विकत घेऊन ती राखून ठेवली आहेत.

याचा अर्थ असा आहे कीं देव, त्यानें नव्या कराराची जी अभिवचनें दिलीं त्याप्रमाणें, ख्रिस्ताच्या आत्म्याद्वारें आम्हांमध्यें आंतरिक परिवर्तन घडवून आणतो.

आणि याचा अर्थ असा आहे कीं देव आपल्यामध्यें हे परिवर्तन विश्वासाद्वारें घडवून आणतो – म्हणजें ख्रिस्तामध्यें देव आपल्यासाठीं जो सर्वकांहीं झाला त्यावर विश्वास.

नवा करार ख्रिस्ताच्या रक्ताद्वारें विकत घेण्यांत आला आहे, ख्रिस्ताच्या आत्म्याद्वारें तो कार्यकारी केला जातो आणि ख्रिस्तावरील विश्वासानें  तो कह्यांत घेतला जातो.

ख्रिस्ताला नव्या कराराचा मध्यस्थ म्हणून कसे काम करतो याचे वर्णन इब्री 13:20-21 ह्या शात्र भागांत उत्तमरित्या केलेंलें आहे :

आता ज्या शांतीच्या देवानें ‘सर्वकाळच्या कराराच्या रक्ताने मेंढरांचा’ महान ‘मेंढपाळ’ आपला प्रभू येशू, ह्याला मेलेल्यांतून ‘परत आणले,’ तो देव आपल्या दृष्टीने जे आवडते ते आपणांमध्यें येशू ख्रिस्ताच्या द्वारे करो व तो आपल्या इच्छेप्रमाणें करण्यास तुम्हांला प्रत्येक चांगल्या कामात सिद्ध करो; त्या येशू ख्रिस्ताला युगानुयुग गौरव असो. आमेन

“तो देव आपल्या दृष्टीने जे आवडते ते आपणांमध्यें…करो” हे शब्द  नवीन कराराच्या अनुषंगानें देव जेंव्हा आपल्या अंतःकरणावर त्याचे नियम लिहितो तेव्हां नेमके काय परिवर्तन घडून येते याचे वर्णन करतांत. आणि “येशू ख्रिस्ताच्या द्वारे” हे शब्द त्यां सार्वभौम कृपेनें घडून येणाऱ्या या गौरवशाली कामाचा मध्यस्थ म्हणून येशूचे वर्णन करतांत.

म्हणून, नाताळाचा अर्थ केवळ हा नाहीं कीं देव यां सर्व छायेचे ठिकाण खऱ्या स्वरूपाला देतो, तर त्याचा हाहि अर्थ होतो कीं तो ते खरे स्वरूप घेऊन त्याच्या लोकांसाठीं ते वास्तविक बनवतो. तो ते आमच्या हृदयपटलावर लिहितो. तो तारण आणि परिवर्तन यांनी भरून असलेलीं नाताळाची भेट झाडाखाली लपवून ठेवत नाहीं, कीं जणू ती आपण जाऊन आपल्या स्वत: च्या सामर्थ्यानें उचलावी. तर ती भेट तो स्वतः उचलतो आणि तुमच्या अंत:करणांत आणि तुमच्या मनात ठेवतो आणि तुम्हांला खात्री देतो कीं तुम्हीं देवाचे लेकरू आहात.

13 December : अंतिम वास्तव येथे आहे

Alethia4India
Alethia4India
13 December : अंतिम वास्तव येथे आहे
Loading
/

सांगण्याचा मुख्य मुद्दा हा आहे कीं, स्वर्गामध्यें राजवैभवाच्या सिंहासनाच्या ‘उजवीकडें बसलेला’ असा प्रमुख याजक आपल्याला आहे. तो पवित्रस्थानाचा म्हणजें माणसानें नव्हे तर ‘प्रभूनें घातलेल्या’ खर्‍या ‘मंडपाचा’ सेवक आहे. . . “पर्वतावर तुला दाखवलेल्या नमुन्याप्रमाणें सर्व वस्तू बनवण्याची सावधगिरी ठेव,” ही आज्ञा, मोशे मंडप करणार होता तेव्हां  त्याला जशी मिळाली, तसे तेहि, जें स्वर्गीय वस्तूचें प्रतिरूप व छाया आहे त्याची सेवा करितात.” (इब्री 8:1-2, 5)

आम्हीं ह्या शास्त्रपाठावर यापूर्वी मनन केलें आहें. पण त्यांत आणखी बरेच कांहीं आहे. नाताळ म्हणजें छायेच्या ऐवजी खरी आणि ठोंस अशी गोष्ट.

इब्री 8:1-2, 5 ही वचनें  एक प्रकारचे सारांश रुपी मांडलेले कथन आहे. सांगण्याचा मुद्दा असा आहे कीं एक याजक जो आमच्या आणि देवाच्या मध्यें मध्यस्थी जातो, आणि देवाबरोबर आमचा समेट घडवून आणतो, आणि आपल्यासाठीं देवाजवळ विनवणी  करतो तो जुन्या कराराच्या दिवसांत व्हायचे त्यांप्रमाणें सामान्य, दुर्बळ, पापाचे अडखळत असलेला, व शेवटी मरणानें नाश पावणारा असां याजक नाहीं. तो देवाचा पुत्र आहे – सामर्थ्यशाली, पापरहित, अविनाशी जीवन असलेला.

इतकेच नाहीं तर, तो पृथ्वीवरील अशा मंडपाचा सेवक नाहीं जो जीर्ण पावतो, ज्यांस कीड लागते, जो पावसाने भिजून नाहींसा होण्याच्या बेतांत असतो, जो अग्नीने जळतो, फाटतो आणि चोरीला जातो व ज्याच्या आपल्या सर्व मर्यादा आहेत आणि ज्याचे स्थान विनाशी आहे. नाहीं, इब्री 8:2 म्हणते कीं ख्रिस्त आपल्यासाठीं “माणसानें नव्हे तर ‘प्रभूनें घातलेल्या’ खर्‍या ‘मंडपाचा’ सेवक” झाला आहे.” ही छाया नाहीं. तो स्वर्गात घातलेला खरा मंडप आहे. हे ते वास्तव आहे ज्याचे प्रतिरूप व छाया मोशेला पर्वतावर दाखवलेल्या नमुन्याप्रमाणें देण्यांत आली होती.

इब्री 8:1 सांगते त्याप्रमाणें, छायेपेक्षा श्रेष्ठ असलेल्या ह्या ‘खर्‍या’ गोष्टीविषयी आणखी एक मोठी गोष्ट म्हणजें ही कीं आपला महायाजक हा स्वर्गामध्यें राजवैभवाच्या सिंहासनाच्या ‘उजवीकडें बसलेला’ आहे. जुन्या कराराचा कोणताही याजक असां दावा करू शकला नाहीं.

येशू हा प्रत्यक्षांत देव पित्यासमोर आमचा मध्यस्थ आहे. देवाशेजारी त्याला मानाचे स्थान प्राप्त झालें आहे. त्याच्यावर देवाची अनन्य प्रीति आणि आदर आहे. तो सतत देवासोबत असतो. हे पडदे, वाट्या, मेज, मेणबत्त्या, झगे, मेंढ्या, शेळ्या आणि कबुतरांप्रमाणें छाया मात्र नाहीं. हे अंतिम, परम सत्य आहे : देव आणि त्याचा पुत्र आमच्या सार्वकालिक तारणासाठीं प्रीति आणि पवित्रतेमध्यें एकमेकांबरोबर एकत्र काम करतात.

अंतिम वास्तविकता म्हणजें देवत्वाच्या व्यक्तींमध्यें असलेले परस्पर नातेसंबंध, जें एकमेकांशी त्यांचे वैभव आणि पावित्र्य आणि प्रीति आणि न्याय आणि चांगुलपणा आणि सत्य तारण पावलेल्या लोकांमध्यें कसे प्रकट होईल याबद्दल एकमेकांबरोबर एकत्र काम करतात.

12 December : छाया बदलणें

Alethia4India
Alethia4India
12 December : छाया बदलणें
Loading
/

सांगण्याचा मुख्य मुद्दा हा आहे कीं, स्वर्गामध्यें राजवैभवाच्या सिंहासनाच्या ‘उजवीकडें बसलेला’ असा प्रमुख याजक आपल्याला आहे. तो पवित्रस्थानाचा म्हणजें माणसानें नव्हे तर ‘प्रभूनें घातलेल्या’ खर्‍या ‘मंडपाचा’ सेवक आहे. (इब्री 8:1-2)

इब्रीलोकांस पत्राच्या पुस्तकाचा मुख्य मुद्दा हा आहे कीं, देवाचा पुत्र असलेला येशू ख्रिस्त हा श्रेष्ठ आणि अंतिम मानव-याजक म्हणून देवानें लावून दिलेंल्यां याजकीय सेवेची केवळ या पृथ्वीवरील व्यवस्थेमध्यें सांगड बसण्यासाठीं आला नाहीं, तर तो त्या व्यवस्थेची अंतिम पूर्तता करण्यासाठीं आणि तिचा अंत करण्यासाठीं, आणि आमचे सर्व लक्ष स्वतःवर केंद्रित करवून घेण्यासाठीं आला आहे, जो सर्वप्रथम कॅल्व्हरी येथे आमचे अंतिम अर्पण बनला आणि आता स्वर्गात आमचा अंतिम याजक म्हणून सेवा करित आहे.

जुन्या कराराचा मंडप आणि याजक आणि यज्ञ ह्या सर्व गोष्टीं केवळ छाया होत्या. आता जे वास्तविक ते आलें आहे आणि छाया लयांस गेल्या आहेत.

येथे लहान लेकरांसाठीं नाताळाच्या आगमनाविषयी एक गोष्ट आहे — आणि आपण जे एकेकाळी लहान मुलें होतो त्यां आपल्याला त्याची आठवण असेलच कीं या गोष्टींत नेमके काय व्हायचे. तुम्हीं नाताळाच्या खरेदीसाठीं तुमच्या आईबरोबर बाजारात जातां आणि समजां तुम्हीं सुपर-शॉप किराणा दुकानात हरवलांत आणि तुमची आई तुम्हांला दिसत नाहीं, आणि तुम्हांला भीती वाटू लागते आणि तुम्हीं घाबरून जाता आणि किराणावस्तु ठेवलेल्या कोणत्या लेन मधून जायचे ते कळत नाहीं, आणि तुम्हीं लेनच्या एका टोकापासून दुसऱ्या टोकापर्यंत धावत राहतां आणि तुम्हीं रडायला सुरवात करणाच तेवढ्यांत लगेच लेनच्या एका टोकाला तुम्हांला जमिनीवर एक सावली (छाया) दिसू लागते जिचा आकार अगदी तुमच्या आईसारखी आहे. आतां, ह्यामुळें खरोखर तुमच्या जीवांत जीव येतो आणि आई येथेंच असल्याची एक आशा निर्माण होते. पण कोणती गोष्ट उत्तम आहे? आईची छाया दिसून आली ही आशा, कीं आईनें कोपऱ्यात पाऊल टाकलें आणि हे कीं ते पाऊल खरोखर तिचे आहे?

जेंव्हा येशू आपला महायाजक म्हणून प्रकट झाला तेव्हां नेमके हेच झालें. नाताळाचा अर्थ म्हणजें हांच. नाताळ म्हणजें छायेच्या ऐवजी खरी आणि ठोंस अशी गोष्ट : आई किराणावस्तु ठेवलेल्या लेनच्या एका कोपऱ्यात पाऊल टाकते आणि त्यामुळें जे सुखावलेले समाधान व जो आनंद त्यां लहान मुलाला प्राप्त होतो ते.

11 December : येशू का आला

Alethia4India
Alethia4India
11 December : येशू का आला
Loading
/

ज्या अर्थी ‘मुलें’ एकाच रक्तमांसाची होती त्या अर्थी तोही त्यांच्यासारखा रक्तमांसाचा झाला, हेतू हा कीं, मरणावर सत्ता गाजवणारा म्हणजें सैतान, ह्याला मरणानें शून्यवत करावे, आणि जें मरणाच्या भयानें आयुष्यभर दास्याच्या बंधनात होते त्या सर्वांना मुक्त करावे. (इब्रीलोकांस 2:14-15)

मला असं वाटतं, कीं हा शास्त्रपाठ नाताळाच्या आगमनाविषयी माझा आवडता शास्त्रपाठ आहे कारण असा दुसरा कोणताही शास्त्रपाठ मला माहीत नाहीं जो येशूच्या पृथ्वीवरील जीवनाचा आरंभ आणि शेवट – म्हणजें त्याचे देहधारण आणि वधस्तंभावरील मरण- यांच्यातील संबंध स्पष्टपणें व्यक्त करत असेल. ही दोन वचनें येशूच्या येण्यामागचा हेतू अगदी स्पष्ट करतांत; म्हणजें, त्यानें मरण सोसावे यासाठीं. नाताळाविषयीं तुमचा ख्रिस्ती दृष्टिकोन काय आहे हे तुम्हीं तुमच्या एखाद्या ख्रिस्तीतर मित्राला किंवा अजूनही तारण न पावलेल्या कुटुंबातील एखाद्या सदस्याला टप्प्याटप्प्यानें समजावून सांगण्यासाठी ह्या वचनांचा उपयोग करणें उत्तम ठरेल. तुम्हीं  टप्प्याटप्प्यानें समजावून सांगण्यासाठी एका वेळी एक वाक्यखंड घेऊन खालील पद्धतीचा उपयोग करूं शकतां :   

“ज्या अर्थी ‘मुलें’ एकाच रक्तमांसाची होती. . . “

“मुलें” हा शब्द मागील वचनातून प्रयुक्त केला गेला आहे आणि तो शब्द मशीहा म्हटलेंल्या ख्रिस्ताच्या आध्यात्मिक मुलांकडें संकेत करतो (यशया 8:18; 53:10 पहा). ही “देवाची मुलें” देखील आहेत (योहान 1:12). दुसऱ्या शब्दांत, देवानें ख्रिस्ताला पाठवलें ते विशेषत: आपल्या “मुलांचे” तारण व्हावें म्हणून.

हे खरे आहे कीं “देवानें जगावर अशी प्रीति केलीं कीं त्यानें आपला एकुलता एक पुत्र [येशू] दिला” (योहान 3:16). परंतु हे देखील खरे आहे कीं देव विशेषतः “देवाच्या पांगलेल्या मुलांनाहीं जमवून एकत्र” करित होता (योहान 11:52).आपण ख्रिस्ताला जगासाठीं अर्पण करावें आणि आपल्या “मुलांचे” तारण साध्य करून घेणें हा त्यामागे देवाचा हेतू होता (पहा 1 तीमथ्य 4:10). तुम्हीं ख्रिस्तावर विश्वास ठेऊन देवाची दत्तक-मुलें बनूं शकता (योहान 1:12).

” . . त्या अर्थी तोही त्यांच्यासारखा रक्तमांसाचा झाला. . “

याचा अर्थ असा कीं ख्रिस्त देही झाला त्यापूर्वीहि तो होता. तो आत्मा होता. तो सनातन शब्द होता. तो देवासह होता आणि देव होता (योहान 1:1; कलस्सैकर 2:9). पण तो रक्तमांसाचा झाला आणि आपल्या देवपणावर मानवस्वरूपाचे आच्छादन घातलें. तो पूर्ण मनुष्य बनला आणि त्याचवेळी पूर्णतः देवहि होता. हे वेगवेगळ्या कारणांनी महान गुड आहे. ते आपल्या विश्वासाचे— आणि बायबल जे जे शिक्षण देते त्याचे –मूळ आहे.

” . . मरणानें. . . “

तो मानव बनला, हेतू हा कीं आपण मरावे. देव शुद्ध आणि अखंड असल्यानें तो पापी लोकांसाठीं मरू शकत नाहीं. पण माणूस म्हणून तो ते मरण पत्करू शकला. मरण हेच त्याचे ध्येय होते. त्यामुळें त्याला मानव म्हणून जन्म घ्यावा लागला. तो मरण्यासाठीं जन्माला आला होता. गुड फ्रायडे हा नाताळाचा उद्देश होय. नाताळ म्हणजें काय आज बहुतेक लोकांना हेच ऐकण्याची गरज आहे.

” . . कीं, मरणावर सत्ता गाजवणारा म्हणजें सैतान, ह्याला मरणानें शून्यवत करावे. . . “

आपल्यां मरणाने, ख्रिस्तानें सैतानाला शून्यवत केलें, म्हणजें त्याचे विषारी दांत पाडलें. कसे? आमची सर्व पापें झाकून. याचा अर्थ असा कीं सैतानाकडें देवासमोर आपल्यावर आरोप लावण्याचे कोणतेही कायदेशीर कारण नाहीं. “देवाच्या निवडलेल्या लोकांवर दोषारोप कोण ठेवील? देवच नीतिमान ठरवणारा आहे” (रोमकरांस 8:33) — तो कोणत्या आधारावर नीतिमान ठरवतो? येशूच्या रक्तानें (रोमकरांस 5:9).

सैतानाचे अंतिम शस्त्र जे तो आपल्याविरुद्ध उपयोगांत आणतो ते आपलें स्वतःचे पाप आहे. जर येशूच्या मृत्यूनें ते काढून घेतलें तर, सैतानाचे मुख्य शस्त्र – त्याच्याकडें असलेलें एक नश्वर शस्त्र – त्याच्या हातातून काढून घेतलें जाते. आम्हांला मरण-दंड व्हावा असा अभियोग तो आता आमच्या विरुद्ध आणू शकत नाहीं, कारण नीतिमान ठरविणारा जो न्यायाधीश त्यानें आपल्या पुत्राच्या मरणाने  आमची निर्दोष मुक्तता केलीं आहे!

” . . आणि जें मरणाच्या भयानें आयुष्यभर दास्याच्या बंधनात होते त्या सर्वांना मुक्त करावे.”

म्हणून आता आपण मरणाच्या भयापासून मुक्त आहों. देवानें आपल्याला नीतिमान ठरवलें आहे. सैतान देवाचा हा राजादेश मोडू शकत नाहीं. आणि देवाचा हेतू असा आहे कीं आपला हा राजादेश आपल्या अंतिम सुरक्षेतेसाठीं आपल्या जीवनात त्वरित अमलांत यावा. त्याचा ह्यामागील हेतू हा कीं शेवट हा हर्षनादाने व्हावा म्हणून संप्रतकाळात असलेल्या दास्याचे बंधन आणि भय हे आमच्यातून काढून टाकावें.

जर आपल्याला आपला शेवटचा आणि सर्वात मोठा शत्रू, म्हणजें मृत्यूची भीती बाळगण्याची गरज नाहीं, तर आपल्याला कशाचीही भीती बाळगण्याची गरज नाहीं. आपण मुक्त होऊ शकतो. हर्षनाद करण्यासाठीं मुक्त. आणि हा हर्ष इतरांसाठीं देखील फुकट आहे.

देवाकडून आम्हांला मिळालेली नाताळाची ही किती अप्रतिम भेट आहे! आणि आम्हांकडून जगाला!

10 December : सोने, ऊद, आणि गंधरस

Alethia4India
Alethia4India
10 December : सोने, ऊद, आणि गंधरस
Loading
/

तो तारा पाहून त्यांना अतिशय आनंद झाला; नंतर ते त्या घरात गेलें तेव्हां तो बालक आपली आई मरीया हिच्याजवळ असलेला त्यांनी पाहिला व पाया पडून त्यांनी त्याला नमन केलें. मग आपल्या द्रव्यांच्या थैल्या सोडून ‘सोने, ऊद व गंधरस’ ही ‘दाने’ त्याला अर्पण केली. (मत्तय 2:10-11)

देवाला काही उणें आहे, म्हणून माणसांच्या हातून त्याची सेवा घडत नाहीं (प्रे. कृत्ये 17:25). मागीं लोकांनी आणलेली दानें ही त्याची काहीं मदत व्हावी किंवा त्याची एखादी गरज पुरवावी म्हणून देण्यात आली नाहींत. जर विदेशी पाहुणें राज-घराण्यासाठीं मदत म्हणून दान घेऊन जर येत असतील तर यापेक्षा अधिक अनादर एखाद्या सम्राटाचा होऊ शकत नाहीं.

ही दानें लाच स्वरूपांत देखील नव्हती. अनुवाद 10:17 म्हणते कीं देव लाच घेत नाहीं. तर मग, त्यांचा अर्थ काय? त्यांचे स्वरूप उपासना कसे काय आहे?

श्रीमंत आणि स्वतःमध्यें समर्थ अशा लोकांस दिलेंली दानें किंवा बक्षिसे देणाऱ्याच्या इच्छेचे प्रतिध्वनी आणि रंजक आहेत, ज्यामुळें घेणारा हा किती महत्वाचा व्यक्ती आहे हे दाखविलें जाते. एका अर्थाने, ख्रिस्ताला दानें देणें उपवास करण्यासारखे आहे – एखाद्या वस्तुवाचून राहणें, हे दाखविण्यासाठीं कीं तुम्हीं ज्या गोष्टीचा त्याग करीत आहात त्यापेक्षा ख्रिस्त अधिक मौल्यवान आहे.

जेव्हां तुम्हीं ख्रिस्ताला या प्रकारे दानें देता, ते असे म्हणण्याची एक पद्धत आहे कीं, “मला ह्यामुळें तो अतिशय आनंद प्राप्त होतो ज्याच्या मी शोधांत असतो” (मत्तय 2:10 कडें लक्ष द्या! “तो तारा पाहून त्यांना अतिशय आनंद झाला”) – ज्या आनंदाचा मी शोध घेतो तो तुमच्याशी विनिमय करण्याद्वारे अथवा एखाद्या रकमेविषयी वाटाघाटी करण्याद्वारे श्रीमंत होण्याची आशा नव्हे. मी वस्तूंसाठीं तुमच्याकडें आलो नाहीं, परंतु स्वतः तुमच्यासाठीं आलो आहे. आणि आता मी वस्तूंचा त्याग करण्याद्वारे, वस्तूंचा नव्हे तर तुझा आणखी आनंद घेण्याद्वारे आता मी ही इच्छा प्रगट करतो आणि तीव्र करतो. ज्याची तुला गरज नाहीं, आणि ज्याचा मी आनंद घेऊ शकतो ते तुला देण्याद्वारे, मी आणखी आग्रहाने आणि आणखी खरेपणाने म्हणत आहे, “माझी संपत्ती या वस्तू नाहीं, तू आहेस,.”

मला असे वाटते कीं सोने आणि ऊद आणि गंधरस यांची दाने देऊन देवाची उपासना करण्याचा हाच अर्थ आहे. किंवा ते सर्व जें आम्हीं देवाला देण्याचा निर्धार करतो.

देव आमच्या ठायीं प्रत्यक्षात ख्रिस्तासाठीं एक इच्छा उत्पन्न करो. आपण अंतःकरणापासून म्हणावे, “प्रभु येशू, तू इस्राएलचा राजा ख्रिस्त आहेस. सर्व राष्ट्रे येऊन तुजपुढे नमन करतील. जगाने तुझी उपासना याची खात्री करून घेण्यासाठीं देव ह्या जगाला चालना देतो. म्हणून, मला जो विरोध आढळून येतो, त्यांत मी आनंदाने तुला सर्व अधिकार व प्रतिष्ठेचे श्रेय देतो, आणि माझी दानें घेऊन अंगीकार करितो कीं माझ्या अंतःकरणाची तहान केवळ तूच तृप्तकरू शकतोस, या दानांना बिलगून राहण्याने नाहीं.

9 December : येशूचे दोन प्रकारचे विरोध

Alethia4India
Alethia4India
9 December : येशूचे दोन प्रकारचे विरोध
Loading
/

“हेरोद राजाने हे ऐकले तेव्हां तो व त्याच्याबरोबर सर्व यरुशलेम घाबरून गेलें;” (मत्तय 2:3)

जे लोक येशूची उपासना करू इच्छित नाहीं त्यांच्यासाठीं तो भीतीदायक आहे, आणि जे त्याची उपासना करतात त्यांच्यासाठीं तो विरोधकांना चीथावतो. शक्यतः मत्तयाच्या मनात हा मुख्य मुद्दा नसावा, पण जस-जशी गोष्ट पुढे वाढत जाते, हे एक अटळ तात्पर्य म्हणून प्रकट होते.

या गोष्टीत, दोन प्रकारचे लोक आहे ज्यांना येशूची उपासना करावयाची नाहीं.

पहिला प्रकार, ते लोक आहेंत ज्यांना येशूबरोबर कांहींहि देणेंघेणें नसते. तो त्यांच्या जीवनात अस्तित्वच ठेवत नाहीं. या गटाचे प्रतिनिधित्व येशूच्या जीवनाच्या सुरूवातीला मुख्य याजक आणि शास्त्री लोकांद्वारे करण्यात आले आहे. मत्तय 2:4 म्हणते, “आणि त्यानें प्रजेचे सर्व मुख्य याजक व शास्त्री ह्यांना जमवून विचारले कीं, ख्रिस्ताचा जन्म कोठे व्हायचा आहे?” आणि त्यांनी सांगितलें, बस इतकेच : आणि नेहमीप्रमाणें ते आपल्या दिनचर्येवर परत गेलें. या पुढार्यांची भयाण शांती आणि औदासिन्यपणा जे काही घडत होते त्या मानानें धक्कादायक आहे.

आणि पाहा,“हेरोद राजाने हे ऐकले तेव्हां तो व त्याच्याबरोबर सर्व यरुशलेम घाबरून गेलें.” दुसऱ्या शब्दांत सांगायचे तर, ही अफवा पसरली होती कीं कोणालातरी वाटते कीं ख्रिस्ताचा, म्हणजें मशीहाचा जन्म झाला आहे. पण मुख्य याजकांचे कांहींच न करणें मात्र आश्चर्यचकित करणारे आहे. ते मागी लोकांबरोबर का गेलें नाहीं? त्यांना कांहीं स्वारस्य नव्हतें. देवाच्या पुत्राचा शोध घेऊन आपण  त्याची उपासना करावीं याविषयी त्यांना उत्साह नाहीं.

दुसऱ्या प्रकारचे लोक जे येशूची उपासना करू इच्छित नाहींत ते अशाप्रकारचे लोक आहेत ज्यांना त्याची खूप भिती वाटते. या गोष्टीत असा मनुष्य म्हणजें हेरोद. तो खरोखर घाबरला आहे, इतका कीं तो कारस्थान रचतो आणि खोटे बोलतो आणि मग येशूपासून मुक्त होण्यासाठीं जनसामान्यांचा खून करतो.

म्हणून हे दोन प्रकारचे विरोध ख्रिस्ताविरुद्ध आणि त्याच्या उपासकाविरुद्ध उद्भवतील : दुर्लक्ष्य करणारे आणि शत्रूत्व ठेवणारे. मला निश्चितच आशा आहे कीं तुम्हीं त्यापैकीं एकाही गटांत नाहीं.

आणि जर तुम्हीं ख्रिस्ती असाल, तर नाताळाचा हा हंगाम तुम्हांला ख्रिस्ताची उपासना करण्याचा आणि त्याचे अनुसरण करण्याचा अर्थ काय आहे – त्यासाठीं काय किंमत चुकवावी लागते – यावर मनन करावयास संधी देऊ करो.

8 December : बेथलेहेमचा तो अलौकिक तारा

Alethia4India
Alethia4India
8 December : बेथलेहेमचा तो अलौकिक तारा
Loading
/

“यहूद्यांचा राजा जन्मास आला तो कोठे आहे? कारण आम्हीं पूर्व दिशेस त्याचा तारा पाहून त्याला नमन करण्यास आलो आहोत.” (मत्तय 2:2)

काही गोष्टी कशा घडतात याविषयी बायबल आम्हांला कुतूहलाने केवळ बुचकळ्यात पाडते. हा “तारा” मागी लोकांस पूर्वेहून यरूशलेमास कसा घेऊन आला?

वचन असे म्हणत नाहीं कीं त्यानें यरूशलेमेच्या दिशेनें त्यांचे मार्गदर्शन केलें अथवा त्यांच्या पुढे पुढे यरूशलेमास चालत गेला. वचन केवळ इतके म्हणते कीं त्यांनी पूर्व दिशेस तारा पाहिला (मत्तय 2:2) आणि ते यरूशलेमास आलें. आणि मत्तय 2:9 सांगते त्याप्रमाणें त्यां ताऱ्याने त्यांच्यापुढे यरूशलेमाहून बेथलेहेमापर्यंत लहानसे पाच मैलांचे अंतर कसे व्यापले? तो तारा नेमका “जेथे तो बालक होता, त्या जागेच्या वर जाऊन” कसा थांबला?

उत्तर हे आहे : आम्हांला माहीत नाहीं. ग्रहांचा संगम किंवा धूमकेतू किंवा सुपर नोवा किंवा अद्भुत प्रकाश या संदर्भात त्याचे स्पष्टीकरण करण्याचे अनेक प्रयत्न झालेंले आहेत. आम्हांला मुळीच माहीत नाहीं. आणि मी तुम्हांला प्रोत्साहन देऊ इच्छितो कीं त्यात गुंतून राहू नका – शेवटी केवळ तात्पुरत्या असणाऱ्या आणि फार कमी आत्मिक महत्व असलेल्या सिद्धांतांवर खिळून राहू नका.

मी तुम्हांला ताकीद देण्यासाठीं सामान्यीकरणाचा धोका पतकरतो : जे लोक अशा गोष्टींचा अभ्यास करतात आणि त्यात गुंतून राहतात, जसे ताऱ्याने कसे काम केलें आणि तांबडा समुद्र कसा विभागला आणि मन्ना कसा पडला आणि योना मत्साच्या पोटातून कसा वाचला आणि चंद्र कसा रक्तबंबाळ होतो, सामान्यतः असे लोक आहेत ज्यांच्याजवळ अशी मानसिकता आहे ज्यास मी अत्यल्प मानसिकता म्हणतो.

तुम्हांला त्यांच्या लेखनांत सुवार्तेच्या थोर केंद्रिय सत्याची सखोल सत्यें दिसणार नाहींत : असें कीं, देवाचे पावित्र्य, पापाची कुरूपता, मनुष्याची लाचारी, ख्रिस्ताचा मृत्यू, केवळ विश्वासाने नीतिमान ठरणें, आत्म्याचे पवित्र करणारे कार्य, ख्रिस्ताचे वैभवाने पुनरागमन, आणि शेवटचा न्याय. असें लोक नेहमीच तुम्हांला कुठल्यातरी नवीन लेखाने अथवा पुस्तकाने दुसऱ्या मार्गास नेण्याचा प्रयत्न करतात ज्याचे कुठल्यातरी सीमित गोष्टीने वर्णन करण्याविषयी ते अतिशय उत्साहित असतात. त्यांना महान आणि केंद्रिय अशा सत्यांनी इतका आनंद होत नाहीं.

पण ताऱ्याच्या या बाबीविषयी हे स्पष्ट आहे कीं तो असे काही करीत होता जे तो स्वतःहून करू शकत नव्हतां : तो मागी लोकांस देवाच्या पुत्राला दंडवत करण्यासाठीं वाट दाखवत होता.

बायबलच्या विचारसरणीत केवळ एकच व्यक्ती आहे जो ताऱ्याच्या संचालना मागे एका विशिष्ट हेतूने असू शकतो : स्वतः देव.

म्हणून, धडा स्पष्ट आहे : देव परराष्ट्रीयांस ख्रिस्ताची उपासना करण्यासाठीं मार्ग दाखवत आहे. आणि तो ते पूर्ण करण्यासाठीं वैश्विक – शक्यतः सार्वत्रिक सुद्धा – प्रभाव आणि सामर्थ्य कामी लावण्याद्वारे करीत आहे.

लूक दाखवितो कीं देव संपूर्ण रोमी साम्राज्यास प्रभावित करतो यासाठीं कीं जनगणना अगदी त्याच वेळी घडून यावीं ज्यावेळी तो एका अतिशय सामान्य कुमारीकेस तिच्या प्रसवाद्वारे भविष्यवाणी पूर्ण व्हावी म्हणून बेतलेहेमास घेऊन येतो. मत्तय दाखवतो कीं देव आकाशात तारा चालवितो यासाठीं कीं थोडक्या मुठभर परराष्ट्रीयांस देवाच्या पुत्राला नमन करता यावे म्हणून बेथलेहेमास जाता यावे.

ही देवाची योजना आहे. ही त्यानें तेव्हां केली. तो आजहि त्यावर काम करित आहे. त्याचे ध्येय आहे राष्ट्रांनी – सर्व राष्ट्रांनी (मत्तय 24:14) – त्याच्या पुत्राची उपासना करावी, त्यास नमन करावे.

तुम्हीं जेथें काम करतां त्यां तुमच्या कार्यालयात, आणि तुमच्या वर्गात, आणि तुमच्या शेजारी, आणि तुमच्या घरी प्रत्येकासाठीं देवाची हीच इच्छा आहे. योहान 4:23 मध्यें म्हटल्याप्रमाणें, “असे आपलें उपासक असावेंत अशीच पित्याची इच्छा आहे.”

मत्तयाच्या सुरूवातीला आपण आज देखील “या-पाहा” हा नमूना पाहतो. पण शेवटी नमूना आहे “जा-सांगा.” मागी लोक आले आणि त्यांनी पाहिले. आम्हांला जाऊन सांगावयाचे आहे.

पण वेगळे जर काही नसेल तर ते म्हणजें राष्ट्रांस एकत्र करण्यात देवाचा हेतू आणि सामर्थ्य कीं त्यांनी येऊन त्याच्या पुत्रास नमन करावे. सर्व राष्ट्रांच्या ज्वलंत उपासनेत ख्रिस्ताचे गौरव व्हावे यासाठींच हे जग अस्तित्वात आहे.

7 December : मागी लोकांसाठींख्रिस्त

Alethia4India
Alethia4India
7 December : मागी लोकांसाठींख्रिस्त
Loading
/

“हेरोद राजाच्या काळात यहूदीयातील बेथलेहेमात येशूच्या जन्मानंतर, पाहा, पूर्वेकडून मागी लोक यरुशलेमेस येऊन विचारपूस करू लागले कीं, यहूद्यांचा राजा जन्मास आला तो कोठे आहे?” (मत्तय 2:1-2)

लूक नमूद करतो त्याप्रमाणें, मत्तय आम्हांला गव्हाणीत येशूला भेट द्यायला आलेल्या मेंढपाळांविषयी सांगत नाहीं. तो आपला वृत्तांत लगेच विदेशी- परराष्ट्रीय, गैरयहूदी –  लोकांकडें वळवितो, जे येशूला दंडवत करण्यासाठीं पूर्वेकडून येतात.

म्हणून, मत्तय त्याच्या शुभवर्तमानाच्या सुरूवातीला आणि शेवटास येशूचे वर्णन केवळ यहूद्यांसाठीं नव्हे, तर सर्व राष्ट्रांसाठीं असलेला वैश्विक मशीहा, ख्रिस्त म्हणून करतो.

येथे आपण जे प्रथम उपासक पाहतो ते राजवाड्यातील जादूगार, अथवा ज्योतिषी, किंवा असें लोक आहेत जे इस्राएलमधून नव्हे, तर पूर्वेकडून आले – कदाचित बॅबीलोनहून आलेले बुद्धीमान लोक आहेत. ते परराष्ट्रीय होते. जुन्या कराराच्या विधिनियमानुसार ते अशुद्ध होते.

आणि मत्तयाच्या शेवटी, येशूचे शेवटचे शब्द आहेत, “स्वर्गात आणि पृथ्वीवर सर्व अधिकार मला दिलेंला आहे. तेव्हां तुम्हीं जाऊन सर्व राष्ट्रांतील लोकांना शिष्य करा” (मत्तय 28:18-19).

त्याच्या या आदेशाने आम्हां परराष्ट्रीयांसाठीं ख्रिस्तामध्यें आनंद करण्याचे केवळ दारच उघडले नाहीं, तर त्यानें आपण ख्रिस्त असल्याचा पुरावा देखील दिला, कारण एक भविष्यवाणी वारंवार देण्यांत आलेली होती कीं राष्ट्रे आणि राजे, वस्तुतः, जगाचा राजा म्हणून त्याच्याकडें येतील. उदाहरणार्थ, यशया 60:3 म्हणते, “राष्ट्रे तुझ्या प्रकाशाकडें येतील, राजे तुझ्या उदयप्रभेकडें येतील.”

म्हणून, मत्तय येशू हाच ख्रिस्त असल्याचा पुरावा देतो आणि दाखवतो कीं तोच ख्रिस्त – राजा, आणि अभिवचन पूर्ण करणारा आहे – फक्त इस्राएलसाठीं नव्हे, तर सर्व राष्ट्रांसाठीं.

6 December : ज्यांच्यावर त्याचा प्रसाद झाला आहे त्या मनुष्यांत शांती

Alethia4India
Alethia4India
6 December : ज्यांच्यावर त्याचा प्रसाद झाला आहे त्या मनुष्यांत शांती
Loading
/

“आणि तुम्हांला खूण ही कीं, बाळंत्यानें गुंडाळलेले व गव्हाणीत ठेवलेले एक बालक तुम्हांला आढळेल.” इतक्यात स्वर्गातील सैन्याचा समुदाय त्या देवदूताजवळ अकस्मात प्रकट झाला आणि देवदूत देवाची स्तुती करत म्हणाले, “ऊर्ध्वलोकीं देवाला गौरव, आणि पृथ्वीवर ज्यांच्यावर त्याचा प्रसाद झाला आहे त्या मनुष्यांत शांती.” (लूक 2:12)

कोणासाठीं शांती? देवदूतांच्या स्तुतीगानात एक गंभीर स्वर नादला आहे. पृथ्वीवर ज्यांच्यावर त्याचा प्रसाद झाला आहे त्या मनुष्यांत शांती. म्हणजें त्या लोकांमध्यें शांती ज्यांच्यावर तो प्रसन्न झाला आहे. पण विश्वासावाचून देवाला प्रसन्न करणें शक्य नाहीं (इब्री 11:6). म्हणून, नाताळाचा उत्सव हा सर्वांसाठीं शांती घेऊन येत नाहीं.  

येशूनें म्हटलें “निवाडा हाच आहे कीं, जगात प्रकाश आला आहे आणि मनुष्यांनी प्रकाशापेक्षा अंधाराची आवड धरली; कारण त्यांची कृत्ये दुष्ट होती” (योहान 3:19). किंवा म्हाताऱ्या शिमोनाने बाळ येशूला पाहतांना म्हटलें, “पाहा, इस्राएलात अनेकांचे पडणें व पुन्हा उठणें होण्यासाठीं व ज्याच्याविरुद्ध लोक बोलतील असे एक चिन्ह होण्यासाठीं ह्याला नेमले आहे; ह्यासाठीं कीं, पुष्कळ लोकांच्या अंतःकरणातील विचार उघडकीस यावेत” (लूक 2:34,35). आह, कितीतरी लोक आहेत जे एका उदासवाण्या आणि थंड नाताळाच्या दिवसाची वाट पाहत आहेत आणि त्या पलीकडें तें काहीही पाहत नाहींत – ज्याच्याविरुद्ध लोक बोलतील असे एक चिन्ह.

“जे त्याचे स्वतःचे2 त्याकडें तो आला तरी त्याच्या स्वकीयांनी त्याचा स्वीकार केला नाहीं. परंतु जितक्यांनी त्याचा स्वीकार केला तितक्यांना म्हणजें त्याच्या नावावर विश्वास ठेवणार्‍यांना त्यानें देवाची मुले होण्याचा अधिकार दिला” (योहान 1:11-12). येशू हे शब्द केवळ आपल्या शिष्यांना बोलला, “मी तुम्हांला शांती देऊन ठेवतो; मी आपली शांती तुम्हांला देतो; जसे जग देते तसे मी तुम्हांला देत नाहीं. तुमचे अंत:करण अस्वस्थ अथवा भयभीत होऊ नये” (योहान 14:27).

जे लोक देवाच्या शांतीचा आनंद घेतात जी बुद्धिसामर्थ्याच्या पलीकडें आहे ते सर्व गोष्टींविषयी प्रार्थना व विनंती करून आपली मागणी देवाला कळवतात (फिलिप्पै 4:6-7).

देवाच्या खजान्याच्या पेटीचे कुलूप उघडणारी किल्ली म्हणजें देवाच्या अभिवचनांवरील विश्वास. म्हणून पौल प्रार्थना करतो, “आता आशेचा देव विश्वास ठेवण्यामुळें तुम्हांला संपूर्ण आनंदाने व शांतीने भरो” (रोमकरांस 15:13). आणि जेव्हां आपण देवाच्या अभिवचनांवर विश्वास ठेवतो आणि आनंद व शांती व प्रीतिचा अनुभव घेतो, तेव्हां देवाचे गौरव होते.

ऊर्ध्वलोकी देवाला गौरव, आणि पृथ्वीवर ज्यांच्यावर त्याचा प्रसाद झाला आहे त्या मनुष्यांत शांती! प्रत्येक जण – सर्व राष्ट्रे, वंश, लोक व निरनिराळ्या भाषा बोलणारे– जें विश्वास ठेवतील- अशा सर्वांवर.     

5 December : कॅलवरीपासून वळसा नाहीं

Alethia4India
Alethia4India
5 December : कॅलवरीपासून वळसा नाहीं
Loading
/

तेथे असताना असे झालें कीं, तिचे दिवस पूर्ण भरले; आणि तिला तिचा प्रथमपुत्र झाला; त्याला तिने बाळंत्यानें गुंडाळून गव्हाणीत ठेवले, कारण त्यांना उतारशाळेत जागा नव्हती. (लूक 2:6-7)

तुम्हीं विचार कराल कीं जर देव जगावर अशाप्रकारे राज्य करतो कीं तो मरीया आणि योसेफाला बेथलेहेमात आणण्यासाठीं पूर्ण साम्राज्यात जनगणनेचा आदेश अस्तित्वांत आणतो, तर मग त्यानें निश्चितच ह्या गोष्टीची देखील खात्री करून घ्यायला पाहिजें होती कीं उतारशाळेत त्यांच्यासाठीं जागा उपलब्ध असावी.

होय, तो ह्या गोष्टीची देखील खात्री करून घेऊ शकला असता. तो नक्कीच तसें करू शकला असता! आणि येशूचा जन्म श्रीमंत कुटूंबात होणें शक्य होते. त्याला अरण्यात धोंड्यांपासून भाकरी बनविणेंहि शक्य होते. त्याला गेथशेमाने बागेत त्याच्या मदतीसाठीं 10,000 देवदूतांना बोलावणें शक्य होते. तो वधस्तंभावरून उतरून खाली येऊ शकला असता आणि स्वतःला वाचवू शकला असता. प्रश्न हा नाहीं कीं देव काय करू शकला असतां, पण त्यानें काय करण्याचे ठरविलें होते हा आहे.

देवाची इच्छा ही होती कीं ख्रिस्त जरी धनवान होता, तरी त्यानें तुमच्यासाठीं तो दरिद्री व्हावें. बेथलेहेमातील कोणत्याच उतारशाळेत “जागा नव्हती” ही तुम्हांला खूण होती. “तो तुमच्याकरिता दरिद्री झाला” (2 करिंथ 8:9).

तो त्याच्या लेकरांसाठीं सर्व गोष्टींवर – मग ते होटेल्स, असोत, वा विमानें- राज्य करतो. त्याचा कलवरीचा प्रवास बेथलेहेमात “जागा नव्हती” या चिन्हाने सुरू होतो आणि त्याचा शेवट यरूशलेमातील वधस्तंभावर थूंकणें आणि थट्टा करणें याने होतो.

आणि त्यानें जें म्हटलें तें आम्हीं हे विसरता कामा नये, कीं “जर कोणी माझ्यामागे येऊ पाहतो तर त्यानें आत्मत्याग करावा व दररोज स्वतःचा वधस्तंभ उचलून घेऊन मला अनुसरावे” (लूक 9:23).

आम्हीं कलवरीच्या मार्गावर त्याला अनुसरतो आणि त्याला हे म्हणतांना ऐकतो, “दास धन्यापेक्षा मोठा नाहीं’ हे जे वचन मी तुम्हांला सांगितले त्याची आठवण करा. ते माझ्या पाठीस लागले तर तुमच्याही पाठीस लागतील” (योहान 15:20).

जो उत्साहाने म्हणतो, “आपण जेथे कोठे जाल तेथे मी आपल्यामागे येईन” त्याला येशू उत्तर देतो, “खोकडांना बिळे व आकाशातल्या पाखरांना घरटी आहेत; परंतु मनुष्याच्या पुत्राला डोके टेकायला ठिकाण नाहीं” (लूक 9:57-58).

होय, येशूच्या जन्माच्या वेळी त्याला खोली मिळावी याविषयी देव खात्री करून घेऊ शकला असतां. पण ते कलवरीच्या मार्गावरून वळसा म्हणजें माघार घेणें झालें असते.