तुम्हीं आपल्या वैऱ्यांवर प्रीति करा, आणि जे तुमचा छळ करतात (व तुमच्या पाठीस लागतात) त्यांच्यासाठीं प्रार्थना करा. (मत्तय 5:44)
आपल्या वैऱ्यांसाठीं प्रार्थना करणें ही प्रीतिच्या सर्वात गंभीर स्वरूपांपैकीं एक आहे, कारण याचा अर्थ असा आहे कीं त्यांच्यासोबत काहींतरी चांगले घडावे अशी तुम्हीं खरोखर इच्छा बाळगता.
तुमच्या वैऱ्याचे कल्याण व्हावे अशी वास्तविक इच्छा न बाळगता तुम्हीं आपल्या वैऱ्यांसाठीं चांगल्या गोष्टी करू शकता. परंतु त्यांच्यासाठीं प्रार्थना ही देवाच्या उपस्थितीत केलीं जाते जो तुमचे अंतःकरण जाणतो आणि प्रार्थना त्यांच्यासाठीं देवाजवळ मध्यस्थी करणे होय.
ती त्यांच्या परिवर्तनासाठीं असू शकते. ती त्यांच्या पश्चात्तापासाठीं असू शकते. कदाचित् त्यांना त्यांच्या मनातील वैरभावाची जाणीव होईल. असे असू शकते कीं त्यांची पापाची खालची घसरण थांबेल, जरी त्यासाठीं त्यांच्यावर रोग किंवा संकटे आली तरीही. परंतु येथे येशूच्या मनात असलेली प्रार्थना ही नेहमी त्यांच्या कल्याणासाठीं असते.
वधस्तंभावर टांगलेला असतांना येशूनें हेच केलें :
“तेव्हां येशू म्हणाला, “हे बापा, त्यांना क्षमा कर; कारण ते काय करतात हे त्यांना समजत नाहीं.” (लूक 23:34)
आणि स्तेफनसाला दगडमार होत असताना त्यानें हेच केलेः
मग गुडघे टेकून तो मोठ्याने ओरडला, “हे प्रभू, हे पाप त्यांच्याकडें मोजू नकोस.” (प्रेषितांची कृत्ये 7:60)
येशू आम्हास पाचारण करीत आहे कीं आम्हीं फक्त आपल्या शत्रूंसाठीं सत्कृत्ये करू नयेत, जसे त्यांस अभिवादन करणे आणि त्यांच्या गरजा पुरविण्यात त्यांची मदत करणे (मत्तय 5:47); तो आम्हास यासाठीं देखील पाचारण करीत आहे कीं आम्हीं त्यांचे सर्वोच्च कल्याण व्हावें अशी इच्छा धरावी, आणि त्या इच्छा प्रार्थनेमध्ये व्यक्त कराव्यात, तो वैरी कुठेही जवळपास नसतो तेव्हांहि.
आमच्यां अंतःकरणांची इच्छा त्यांचे तारण असले पाहिजे आणि ते स्वर्गात आमच्यांसोबत असतील अशी इच्छा धरली पाहिजे आणि त्यांना सार्वकालिक सुख मिळावें अशी इच्छा धरली पाहिजे. यहूदी लोकांसाठीं प्रेषित पौलाने केलेंल्या प्रार्थनेप्रमाणे प्रार्थना करण्याची देवानें आम्हास कृपा द्यावी, ज्यांपैकीं अनेकांनी पौलासाठीं जीवन जगणे अतिशय कठीण केलें होते :
त्यांच्याविषयी माझी मनीषा व देवाजवळ विनंती अशी आहे कीं, त्यांचे तारण व्हावे. (रोम 10:1)