‘ज्या कोणाची’ नावे जगाच्या स्थापनेपासून ‘वधलेल्या कोकऱ्याजवळील जीवनाच्या पुस्तकात लिहिलेली’ नाहीं असे पृथ्वीवर राहणारे सर्व जण त्या श्वापदाला नमन करतील. (प्रकटीकरण 13:8)
तारण त्या सर्वांसाठीं प्राप्त करून तें सुरक्षित ठेवण्यात आले आहे ज्यांची नावे जीवनाच्या पुस्तकात लिहिलेली आहेत.
जीवनाच्या पुस्तकात नावे लिहिण्यात आल्यामुळे आमचे तारण सुरक्षित होते याचे कारण हे आहे कीं या पुस्तकास “वधलेल्या कोकऱ्याजवळील जीवनाचे पुस्तक” असे म्हटलेंले आहे. या पुस्तकात ज्यांची नावे लिहिलेली आहेत ते त्यांच्या कृत्यांच्या आधारे तारण पावलेली नाहींत. ते तारण पावले ते ख्रिस्त वधिला गेला म्हणून.
पण प्रकटीकरण 20:12 या वचनात योहान म्हणतो, “मग मृत झालेंल्या लहानथोरांना मी (देवाच्या) राजासनापुढे उभे राहिलेले पाहिले. त्या वेळी ‘पुस्तके उघडली गेली;’ तेव्हां दुसरे एक ‘पुस्तक’ उघडले गेले ते ‘जीवनाचे’ होते; आणि त्या पुस्तकामध्ये जे लिहिले होते त्यावरून मृतांचा न्याय ‘ज्यांच्या-त्यांच्या कृत्यांप्रमाणे’ ठरवण्यात आला.” जर आमचे तारण ख्रिस्त वधिला गेल्यामुळे झालें आहे, तर मग, “पुस्तकात” समाविष्ट आमच्यां जीवनांचा लेख आमच्यां न्यायाचा भाग कसा आहे?
उत्तर हे आहे कीं, आमच्यां कृत्यांचा लेख नोंदविणाऱ्या पुस्तकांत आम्हीं ख्रिस्ताचे असल्याचा पुरेसे पुरावा आहेत कीं ते आमच्यां विश्वासाची आणि ख्रिस्तासोबत आमच्यां ऐक्याची सार्वजनिक पुष्टी म्हणून कार्य करतात.
प्रकटीकरण 21:27 चा विचार करा, “तिच्यात कोणत्याही निषिद्ध गोष्टी’ आणि अमंगळपणा व असत्य आचरणारा इसम ह्यांचा ‘प्रवेश होणारच नाहीं’ तर कोकऱ्याच्या ‘जीवनाच्या पुस्तकात लिहिलेल्या लोकांचा’ मात्र होईल.” येथे “जीवनाच्या पुस्तकात” लिहिले जाण्याचा परिणाम फक्त नाश न पावणे हा नाहीं, तर घृणास्पद, पापमय वर्तन न करणे हा देखील आहे.
उदाहरणार्थ, वधस्तंभावरील चोराचा विचार करा. येशूनें म्हटलें कीं तो सुखलोकात प्रवेश करील (लूक 23:43). पण जेव्हां पुस्तके उघडली जातील तेव्हां त्याचा न्याय कसा होईल? त्याच्या जीवनाच्या 99.9 टक्केपेक्षा जास्त भाग पाप असेल.
त्याचे तारण ख्रिस्ताच्या रक्ताद्वारे सुरक्षित केलें जाईल. त्याचे नाव वध केलेंल्या कोंकराच्या पुस्तकात लिहिलेले असेल.
मग देव पुस्तके उघडील. सर्वात आधी, तो त्याच्या पुत्राच्या श्रेष्ठ बलिदानाचा गौरव करण्यासाठीं पापाच्या आजीवन अभिलेखाचा उपयोग करील. दुसरे म्हणजें, देव शेवटचे पुस्तक वाचेल, जेथे वधस्तंभावर चोराचे नाट्यपूर्ण परिवर्तन नमूद करण्यात आले आहे. त्याच्या जीवनातील देवाचे हे कार्य, जे पुस्तकांत नमूद करण्यात आले आहे, त्या चोराच्या विश्वासाची आणि ख्रिस्तामधील ऐक्याची त्या शेवटल्या दिवशी सार्वजनिक पुष्टी ठरेल. आणि त्याच्या तारणाचा आधार ख्रिस्त असेल, त्याची कार्ये नाहींत.
म्हणून, जेव्हां मी म्हणतो कीं पुस्तकांत जे लिहिलेले आहे ते आमच्यां विश्वासाची आणि ख्रिस्तामधील ऐक्याची सार्वजनिक पुष्टी आहे, तेव्हां माझ्या म्हणण्याचा अर्थ हा आहे नाहीं कीं त्या अभिलेखात दुष्कृत्यांपेक्षा सत्कृत्यांचा अधिक समावेश असेल.
तर माझ्या म्हणण्याचा अर्थ हा आहे कीं तेथे विश्वासाची वास्तविकता दाखविणारे ख्रिस्तामधील जीवन नमूद केलें असेल – नवीन जीवनाची वास्तविकता आणि ख्रिस्तासोबत ऐक्य. ख्रिस्ती म्हणून प्रत्येक दिवस अशाच प्रकारे जगतो : या विश्वासाने कीं आमची दंडाज्ञा नाहींसी झालीं आहे (रोम 8:1), आणि आमचे नाव जीवनाच्या पुस्तकात आहे, आणि ज्याने आमच्यांठायीं चांगले कार्य सुरू केलें ते तो ख्रिस्ताच्या दिवसापर्यन्त पूर्णत्वास नेईल.