आपण बंधुजनांवर प्रीती करतो ह्यावरून आपल्यांला कळून येते कीं, आपण मरणातून निघून जीवनात आलो आहोत. (1 योहान 3:14).
म्हणून, प्रीती या गोष्टीचा पुरावा आहे कीं आमचा नवा जन्म झाला आहे – कीं आम्हीं ख्रिस्ती आहोत, कीं आमचे तारण झालें आहे.
कधी कधी पवित्र शास्त्र आमच्यां पावित्र्यास आणि लोकांसाठीं आमच्यां प्रीतीस आमच्यां अंतिम तारणाची अट ठरविते. दुसऱ्या शब्दात, जर आपण पवित्र नाहीं आणि प्रेमळ नाहीं, तर आपण न्यायाच्या दिवशी बचावणार नाहीं (उदाहरण, इब्री 12:14; गलती 5:21; 1 करिंथ 6:10). याचा अर्थ असा होत नाहीं कीं आपण प्रीतीच्या कर्मांनी देवासमोर नीतिमान ठरविलें जातो. नाहीं, बायबल पुन्हा पुन्हा स्पष्टपणें सांगते, जसे इफिस 2:8-9 मध्यें म्हटलें आहे, “कारण कृपेनेंच विश्वासाच्या द्वारें तुमचे तारण झालेलें आहे आणि हे तुमच्यां हातून झालें असें नाहीं, तर हे देवाचे दान आहे; कोणी आढ्यता बाळगू नये म्हणून कर्मे केल्यांनें हे झालें नाहीं.” नाहीं, जेव्हां बायबल म्हणते कीं विश्वासाच्याद्वारें आमचे तारण झालेलें आहे, पण हे कीं शेवटी तारण प्राप्त करण्यासाठीं आपण लोकांवर प्रीती केली पाहिजे, तेव्हां त्याचा अर्थ हा आहे कीं देवाच्या अभिवचनांत विश्वास इतका वास्तविक असला पाहिजे कीं त्याद्वारें जी प्रीती उत्पन्न होते ती विश्वासाची वास्तविकता सिद्ध करते.
म्हणून, इतरांसाठीं प्रीती ही भविष्यातील कृपेची या अर्थानें अट आहे कीं ती या गोष्टीची पुष्टी करते कीं मूळ अट, विश्वास, अस्सल आहे. आपण इतरांसाठीं असलेंल्या प्रीतीला दुसऱ्या स्थानी असलेंली अट म्हणू शकतो, जी विश्वासाच्या मूळ आणि आवश्यक अटीच्या यथार्थतेची पुष्टी करते, असा विश्वास केवळ जो आम्हांला ख्रिस्ताशी जोडतो आणि त्याचे सामर्थ्य प्राप्त करतो.
विश्वास भविष्यातील कृपेच्या अभिवचनांत देवाचे कसे गौरव होते तें ओळखतो आणि येशूमध्यें देव आमच्यांसाठीं जो आहे हे जे काहीं अभिवचनांद्वारें प्रकट होते त्या सर्व गोष्टी स्वीकारतो. देवाच्या गौरवाची ती आत्मिक दृष्टी आणि त्यात आमचा आनंद, स्वतःस प्रमाणित करणारा पुरावा आहे कीं देवानें आम्हास त्याच्या कृपेचे लाभार्थी होण्यासाठीं पाचारण केलें आहे. हा पुरावा आम्हास स्वतंत्र करतो कीं आम्हीं आपलें स्वतःचे म्हणून देवाच्या अभिवचनावर अवलंबून राहावे. आणि अभिवचनावर हे अवलंबून राहणें आम्हांला प्रेम करण्याचे सामर्थ्य देते. जे बदल्यात या गोष्टीची पुष्टी करते कीं आमचा विश्वास खरा आहे.
जग त्या विश्वासासाठीं आतुर आहे जो दोन गोष्टींना परस्पर जोडते: अढळ ईश्वरीय सत्याचे विस्मयकारक दर्शन आणि झालेंल्या तारणा द्वारें जीवनात परिवर्तन घडवून आणण्यासाठीं अत्यंत व्यावहारिक, चोवीस तास सामर्थ्य.. मलाही तेच हवे आहे. याच कारणास्तव मी ख्रिस्ती आहे.
एक कृपाळू महान परमेश्वर आहे जो त्याच्यावर विश्वास ठेवणाऱ्या असहाय लोकांना दिलेंली आपली अभिवचनें पूर्ण करून स्वतःचे असीम सौंदर्य आणि आत्मनिर्भरता यांचे गौरव करतो. आणि या देवाला मौल्यवान समजण्यापासून एक सामर्थ्य येते जे आमच्यां जीवनाच्या प्रत्येक क्षेत्राला स्पर्श करते. ते आम्हांला अत्यंत व्यावहारिक पद्धतीनें प्रेम करण्यास समर्थ करते.