पाहा, ‘ज्यांनी सहन केले त्यांना आपण धन्य म्हणतो.’ तुम्हीं ईयोबाच्या धीराविषयी ऐकले आहे, आणि त्याच्याविषयीचा प्रभूचा जो हेतू होता तो तुम्हीं पाहिला आहे; ह्यावरून ‘प्रभू फार कनवाळू व दयाळू’ आहे हे तुम्हांला दिसून आले. (याकोब 5:11)
सर्व रोग आणि अपंगत्वामागे निर्णायक भूमिका ही परमेश्वराची असते. यात सैतानाचा सहभाग नाहीं असें नाहीं – विध्वंसकारक हेतूंमध्ये कुठल्याना कुठल्याप्रकारे तो संभवतः नेहमीच सहभागी असतो (प्रेषित 10:38). पण त्याचे सामर्थ्य निर्णयाक नाहीं. तो परमेश्वराच्या परवानगीवाचून कांहींएक करू शकत नाहीं.
ईयोबाचा आजारपणाद्वारें ज्यां ज्यां गोष्टीं सूचित होतांत त्यांपैकी एक ही आहे. वचनात हे स्पष्टपणें सांगण्यात आले आहे की जेव्हा ईयोबावर आजारांचा मारा झाला तेव्हा, “सैतानाने ईयोबाला मोठमोठ्या गळवांनी नखशिखान्त अतिशय पिडले” (ईयोब 2:7). त्याच्या पत्नीने त्याला आग्रह केला की त्यानें परमेश्वराला शाप देऊन मरून जावे. पण ईयोब म्हणाला, “देवापासून सुखच घ्यावे, आणि दुःख घेऊ नये काय?” (ईयोब 2:10). आणि पुन्हा या पुस्तकाचा परमेश्वर प्रेरित लेखक असें म्हणून ईयोबाची प्रशंसा करतो (जसे त्यानें 1:22 मध्ये केले), “ह्या सर्व प्रसंगी ईयोबाने आपल्या वाचेने कांहीं पाप केले नाहीं.”
दुसऱ्या शब्दात सांगायचे तर : सैतानावर परमेश्वराच्या प्रभुत्वाचा हा योग्य दृष्टिकोण आहे. सैतान वास्तविक आहे आणि आमच्या संकटांत त्याचा हात असू शकतो, पण शेवटचा हात नाहीं, आणि निर्णायक हात तर नाहीं. याकोब स्पष्ट करतो की ईयोबाच्या सर्व कष्टांत परमेश्वराचा चांगला हेतू होता: “पाहा, ‘ज्यांनी सहन केले त्यांना आपण धन्य म्हणतो.’ तुम्हीं ईयोबाच्या धीराविषयी ऐकले आहे, आणि त्याच्याविषयीचा प्रभूचा जो हेतू होता तो तुम्हीं पाहिला आहे; ह्यावरून ‘प्रभू फार कनवाळू व दयाळू’ आहे हे तुम्हांला दिसून आले” (याकोब 5:11).
म्हणून जरी इयोबाला पीडण्यांत सैतानाचा हाथ होता, तरी अंतिम हेतू परमेश्वराचा होता, आणि तो “कनवाळू व दयाळू” होता.
हाच धडा आपल्याला 2 करिंथ 12:7 वरून शिकावयास मिळतो, जेथे पौल म्हणतो की त्याच्या शरीरातील काटा “सैतानाचा एक दूत” होता आणि त्याच्या स्वतःच्या पवित्रतेच्या निमित्ताने तो देण्यात आला होता – त्यानें फार चढून जाऊ नये म्हणून. “प्रकटीकरणांच्या विपुलतेमुळे मी चढून जाऊ नये म्हणून माझ्या शरीरात एक काटा, म्हणजें मला ठोसे मारण्याकरता सैतानाचा एक दूत, ठेवण्यात आला आहे; मी फार चढून जाऊ नये म्हणून ठेवण्यात आला आहे!”
पण लक्षांत घ्यां, आपण हे क्लेश भोगतो ते आपण क्लेशात नम्र व्हावें हा सैतानाचा हेतू नसतो. म्हणून, हेतू हा परमेश्वराचा असतो. याचा अर्थ येथे हा आहे की परमेश्वराचे उत्तम हेतू पौलाच्या जीवनात साध्य करण्यासाठीं परमेश्वर सैतानाचा उपयोग करीत आहे. खरे म्हणजें, परमेश्वराच्या निवडलेल्यांच्या बाबतींत, सैतान आमचा नाश करू शकत नाहीं, आणि शेवटी परमेश्वर त्याचे सर्व हल्ले आमच्यासाठीं सर्व कल्याणार्थ व्हावें म्हणून त्याच्यावरच उलथून टाकतो.