म्हणून आपल्यां संकल्पाची अचलता अभिवचनाच्या वतनदारांना विशेषत्वाने दाखवावी ह्या इच्छेने देव शपथेच्या द्वारें मध्यें पडला, ह्यासाठीं कीं, जे आपण, स्वतःपुढे ठेवण्यात आलेली आशा हस्तगत करण्याकरता आश्रयाला धावलो, त्या आपणांला ज्याविषयी खोटे बोलणे देवाला अशक्य आहे अशा दोन अचल गोष्टींच्या द्वारें चांगले उत्तेजन मिळावे. (इब्री 6 : 17-18)

पौलाचा जीव घेतल्यांशिवाय आम्हीं काहीं खाणार किंवा पिणार नाहीं असा संकल्प  करून दबा धरून बसलेल्यां लोकांचे काय?

देवच्या ठायी विसंगतपणा नाहीं. तो अभिवचनें, शपथा व त्याच्या पुत्राचे रक्त यांद्वारें स्वत:चे सामर्थ्य यासाठीं प्रकट करत नाहीं कीं आपल्यां सुरक्षेची एक बाजू घट्ट धरून, दुसरी बाजू हवेत आधांतरी ठेवावी.

ख्रिस्ताने त्याच्या रक्ताने मिळवलेले तारण, हे त्याच्या लोकांना केवळ अर्धवट नाहीं तर संपूर्णपणे वाचवते.

म्हणून आपण हा प्रश्न विचारावयांस उत्तेजित होतो कीं, इब्री 6:18 मध्यें लेखक आपल्यांला, आपल्यां आशेला हस्तगत करण्यास का सांगत आहे? जर आपले हस्तगत करणे येशूच्या रक्ताद्वारें मिळवलेले आहे व त्याची सुरक्षा अपरिवर्तनीय आहे (हाच जुना करार व नवीन करारातील फरक आहे ) – मग देव आपल्यांला का बरे आशा हस्तगत करण्यास सांगतो?

याचे उत्तर आहे :

• जेव्हां ख्रिस्त मरण पावला तेव्हां त्यानें आपल्यां करिता आशेला हस्तगत करण्याची कृती घडवून आणण्याची सक्षमता मिळवली, ना कीं आपल्यांला त्यातून मुक्त केलें. 
• जे त्यानें मिळवले ते आपली हस्तगत करण्याची इच्छा रद्द करत नाहीं, जसे कीं आपल्यांला आशेला धरून राहण्याची इच्छाच नाहीं, तर ते आपल्यां इच्छेला सक्षम करते ज्यामुळे आपल्यांला आशेला हस्तगत करण्याची इच्छा निर्माण होते.
• त्यानें जे मिळवले त्याद्वारें हस्तगत करण्याची आज्ञा रद्द होत नाहीं, तर हस्तगत करण्याच्या आज्ञेची पूर्तता होते.
• त्यानें जे मिळविले त्याद्वारें उत्तेजनाचा अंत होत नाहीं, तर त्याद्वारें उत्तेजनाचा विजय प्राप्त केला आहे.

तो मरण पावला यासाठींच कीं पौल जे फिलिपै 3:12 मध्यें करतो, आपणहि तेच करावे, “तर ज्यासाठीं ख्रिस्त येशूनें मला आपल्यां कह्यांत घेतले ते मी आपल्यां कह्यांत घ्यावे म्हणून मी त्याच्यामागे लागलो आहे.” आपण जे पापी जनांस सांगतो कीं देवानें दिलेली आशा हस्तगत करा, ज्याच्यासाठीं केवळ येशूच आपल्यांला सक्षम करू शकतो, तर हा मूर्खपणा नाहीं, तर शुभवर्तमान आहे. यासाठींच मी पूर्ण अंत:करणाने आपणास बोध करतो कीं : जे ख्रिस्ताने तुमच्या करिता हस्तगत केलें आहे, ते तुम्हीं हस्तगत करा, आणि त्याला घट्ट पकडून ठेवा – ती महान कृती तोच तुमच्यात करत आहे.