“तेथें दाविदाच्या शृंगास अंकुर फुटेल असे मी करीन; मी आपल्या अभिषिक्तासाठीं दीप मांडला आहे. मी त्याच्या वैर्यांस लज्जेने वेष्टित करीन; पण त्याच्या शिरीं त्याचा मुकुट झळकेल.” (स्तोत्र 132:17-18)
देवानें दाविदाला दिलेल्या अभिवचनांचा लाभ कोणाला होईल?
आपण स्तोत्र 132:17-18 पुन्हा वाचूं: “तेथें दाविदाच्या शृंगास अंकुर फुटेल असे मी करीन; मी आपल्या अभिषिक्तासाठीं दीप मांडला आहे. मी त्याच्या वैर्यांस लज्जेने वेष्टित करीन; पण त्याच्या शिरीं त्याचा मुकुट झळकेल.”
आता त्याची यशया 55:1,3 बरोंबर सांगड घाला, “अहो तान्हेल्यांनो, तुम्हीं सर्व जलाशयाकडे या, जवळ पैका नसलेले तुम्हीं या; सौदा करा, खा! . . . आणि मी तुम्हांबरोबर सर्वकाळचा करार करीन, म्हणजे दाविदाला देऊ केलेले अढळ प्रसाद तुम्हांला देईन.”
वधस्तंभाच्या या बाजूने, म्हणजे ख्रिस्ताचे मरण, पुरले जाणें, व पुनरुत्थानाच्या घटनांनंतर, मी त्या वचनाचा अर्थ असा घेईन: जो कोणी देवाकडे पुत्राच्या म्हणजे येशू ख्रिस्ता द्वारे येतो, आणि आपण कोण आहोत किंवा आपण काय करतो यावर विसंबून न राहता, ख्रिस्तामध्ये देवा बरोबर आपले जे नाते जुळले आहे ती तहान भागविण्यासाठीं येतो, देव त्याच्याशी एक करार करील.
प्रकटीकरण 22:17 मध्ये बायबलचा शेवट कसा होतो हे तुमच्या लक्षात आहे का? “तान्हेला येवो;’ ज्याला पाहिजे तो ‘जीवनाचे पाणी फुकट’ घेवो.” हे अभिवचन केवळ यशयाच्या काळातील यहुदी मनुष्यासाठीं नव्हतें. हे अभिवचन त्या प्रत्येकासाठीं आहे जो आपल्या आत्म्याची तहान भागवण्यासाठीं ख्रिस्ताकडे येतो. “मी [त्याच्याशी] सर्वकाळचा करार करीन!”
कोणता करार? हा तो करार आहे ज्याचे मूळ देवानें “दाविदाला देऊ केलेले अढळ प्रसाद” यां अभिवचनामध्ये आहे आणि जो सर्वकाळासाठीं स्थिर आहे. यशया 55: 3, “आणि मी तुमच्याबरोबर सर्वकाळचा करार करीन, म्हणजे दाविदाला देऊ केलेले अढळ प्रसाद तुम्हांला देईन.” मी याचा अर्थ असा घेतो कीं दाविदासोबत केलेल्या करारात माझाहि समावेश आहे. दाविदाला जे मिळेल ते मलाहि ख्रिस्त येशूमध्ये मिळेल.
आणि त्यात कोणत्या गोष्टींचा समावेश आहे?
माझ्यासाठीं शृंगातून अंकुर फुटेल. म्हणजेच, एक महासामर्थ्य माझ्यासाठीं लढा देईल आणि माझे रक्षण करेल. माझ्यासाठीं देवानें मांडलेला दीप उदयांस येईल. म्हणजेच माझ्या चोहींकडे प्रकाश असेल आणि यापुढे अंधकाराची सत्ता माझ्यावर चालणार नाही. माझ्या शिरीं एक मुकुट झळकेल. म्हणजे, मी दाविदाच्या पुत्रासोबत राज्य करीन आणि त्याच्यासोबत त्याच्या राजासनावर बसेन. “जो विजय मिळवतो त्याला मी आपल्या राजासनावर आपल्याबरोबर बसू देईन” (प्रकटीकरण 3:21).
दाविदाला जे अभिवचन देण्यांत आलें त्याचा लाभ आपल्याला देखील व्हावा ही गोष्ट आम्हांला आश्चर्याने भारावून टाकणारी आहे. आणि देव खरेंच आम्हांला थक्क करूं इच्छितो. देवाची इच्छा आहे कीं आजचे आपले हे मनन संपण्यापूर्वी आपण तें सामर्थ्य आणि अधिकार आणि खात्री पाहून ज्यां द्वारें त्यानें आपल्यावर प्रीति केलीं, चकित व्हावें.