ह्याकरता तर आम्हीं तुमच्यासाठी सर्वदा अशी प्रार्थना करतो की, आपल्या देवाने तुम्हांला झालेल्या ह्या पाचारणाला योग्य असे मानावे आणि चांगुलपणाचा प्रत्येक मनोदय व विश्वासाचे कार्य सामर्थ्याने पूर्ण करावे; ह्यासाठी की, आपला देव व प्रभू येशू ख्रिस्त ह्यांच्या कृपेने आपला प्रभू येशू ह्याच्या नावाला तुमच्या ठायी व तुम्हांला त्याच्या ठायी गौरव मिळावा. (2 थेस्सलनीकाकर 1:11-12)
देव त्याच्या कृपेच्याद्वारें त्याच्या गौरवाची स्तुति करून घेण्याची योजना आखतो ही अत्यंत चांगलीं बातमी आहे.
नक्कीच, जेव्हां देव आपल्या क्रोधाचे सामर्थ्य व्यक्त करतो तेव्हां देखील त्याचा गौरव होतो (रोमकरांस 9:22), परंतु नवा करार (आणि जुना करारहि, उदाहरणार्थ, यशया 30:18) पुन्हा पुन्हा सांगतो की आपल्याला देवाची कृपा अनुभवाने जाणून घेणे अगत्याचे आहे, ह्यासाठी की देवाला आपल्या ठायी गौरव मिळावा.
2 थेस्सलनीकाकर 1:11-12 मध्यें पौलाने केलेल्या प्रार्थनेंत हे प्रत्यक्षांत कसे घडून येते यावर विचार करा.
पौल प्रार्थना करतो कीं देवानें चांगुलपणाचा आमचा प्रत्येक मनोदय पूर्ण करावा.
कशा प्रकारे? तो अशी प्रार्थना करतो कीं तो मनोदय “[देवाच्या] सामर्थ्यानें” पूर्ण करण्यांत यावा. म्हणजे, ते “विश्वासाची [कार्ये]” असावी.
का? ह्यासाठी की प्रभू येशू ह्याच्या नावाला आमच्याठायी गौरव मिळावा.
म्हणजे देणाऱ्याला गौरव मिळतो. सामर्थ्य देवानें दिलें, म्हणून गौरव देखील देवालाच मिळतो. आमचा विश्वास आहे; तो सामर्थ्य देतो. आमचे साहाय्य करण्यांत येतें; त्याला गौरव मिळतो. हेंच तें कृपेचें कार्य आहे ज्यामुळें आपली अंतकरणनें नम्र राहतांत व ज्यामुळें आम्हीं आनंदी राहतो व त्याला सर्वोपरी ठेऊन त्याचे गौरव करतो.
मग पुढे पौल म्हणतो कीं ख्रिस्ताचे हें गौरव “आपला देव व प्रभू येशू ख्रिस्त ह्यांच्या कृपेने” आहे.
चांगुलपणाचा आपला प्रत्येक मनोदय व विश्वासाचे कार्य करण्यासाठीं आपल्याला देवाने सामर्थ्य द्यावे या पौलाच्या प्रार्थनेंला देवाचे उत्तर म्हणजे आम्हांवर होणारी कृपा. तुम्हीं जे कांही चांगले करण्याचा मनोदय (किंवा संकल्प) करता तो सिद्धीस न्यावयांस तुम्हांला सक्षम करण्यासाठी देवाच्या ज्या सामर्थ्याची गरज लागते ती गरज पूर्ण केलीं जाणे म्हणजेच कृपा.
नवीन करारानुसार ही कृपा अशा प्रकारे पुन्हा पुन्हा कार्य करते. देव तुम्हांला आपल्या कृपेद्वारे सामर्थ्य देईल असा विश्वास ठेवा आणि जेव्हा आपल्याला असें साहाय्य पुरविले जातें तेव्हा त्याला गौरव मिळतो.
आम्हांला साहाय्य पुरविले जातें. त्याला गौरव मिळतो.
म्हणूनच ख्रिस्ती जीवन, हे केवळ ख्रिस्ती परिवर्तन नव्हें, तर हें एक शुभवर्तमान देखील आहे.